Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ Ο ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

αναρτήθηκε στις 28 Φεβ 2018, 12:41 μ.μ. από το χρήστη Βασίλειος Ζαφείρογλου   [ ενημερώθηκε 29 Μαρ 2018, 10:27 π.μ. ]

Συγγραφή: Ζαφείρογλου Αναστ. Βασίλειος  (25/02/2018)

 Στα πρώτα εδάφια του α’ κεφαλαίου των Ρωμαίων, ο Παύλος κηρύττει την γνώση του σχετικά με το ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού. (Ρωμαίους α:1-4). Σύμφωνα με τον Παύλο, οι Ρωμαίοι ζούσαν αυτό το ευαγγέλιο «δια πίστεως» (Ρωμαίους α:8). Η αληθινή γνώση του ευαγγελίου, όπως πιστεύει ο Παύλος, «είναι δύναμη Θεού προς σωτηρία εις πάντα τον πιστεύοντα». Μόνο με το αληθινό Ευαγγέλιο αποκαλύπτεται η δικαιοσύνη του Θεού τότε ή τώρα. Γι’ αυτό ο Παύλος επισημαίνει ότι «ο δίκαιος θα ζήσει εκ πίστεως».

Αντιθέτως, η ψευδής γνώση του Ευαγγελίου οδηγεί τον άνθρωπο να ζήσει όχι δια πίστεως, αλλά δια όψεως. Οι Φαρισαίοι και οι γραμματείς, αν και είχαν τα κλειδιά της γνώσης της βασιλείας του Θεού, κρατούσαν την αλήθεια εν αδικία. Γι’ αυτό η οργή του Θεού θα αποκαλυπτόταν εναντίον τους πολύ σύντομα.

 

(Ρωμ. 1:16-23 [Μεταγλώττιση])

Γιατί δεν ντρέπομαι το ευαγγέλιο, επειδή είναι δύναμη Θεού για σωτηρία σε καθέναν που πιστεύει, στον Ιουδαίο πρώτα και επίσης στον Έλληνα.

Γιατί δικαιοσύνη Θεού μέσα σ’ αυτό αποκαλύπτεται από πίστη σε πίστη καθώς είναι γραμμένο: Ο δίκαιος, όμως, θα ζήσει από την πίστη.

Γιατί αποκαλύπτεται οργή Θεού από τον ουρανό πάνω σε κάθε ασέβεια και αδικία των ανθρώπων, που καταπνίγουν την αλήθεια με αδικία.

Γιατί ό,τι είναι γνωστό για το Θεό είναι φανερό σ’ αυτούς. Επειδή ο Θεός τούς το φανέρωσε.

Επειδή τα αόρατα χαρακτηριστικά του από την αρχή της κτίσης του κόσμου κατανοούνται και διαβλέπονται μέσω των δημιουργημάτων, όπως και η αιώνια δύναμή του και η θεία ιδιότητά του, ώστε αυτοί να είναι αναπολόγητοι.

Γιατί, ενώ γνώρισαν το Θεό, ως Θεό δεν τον δόξασαν ή δεν τον ευχαρίστησαν, αλλά απατήθηκαν με τους μάταιους διαλογισμούς τους και σκοτείνιασε η ασύνετη καρδιά τους.

Ενώ ισχυρίζονταν πως είναι σοφοί, έγιναν μωροί,

και άλλαξαν τη δόξα του άφθαρτου Θεού με ομοίωμα εικόνας φθαρτού ανθρώπου και πτηνών και τετραπόδων και ερπετών.

Προσέξτε το εδάφιο:

(Πράξ. 14:11-15 [Μεταγλώττιση])

Και οι όχλοι, όταν είδαν αυτό που έκανε ο Παύλος, ύψωσαν τη φωνή τους στα λυκαονικά, λέγοντας: «Οι θεοί ομοιώθηκαν με ανθρώπους και κατέβηκαν προς εμάς».

Και καλούσαν το Βαρνάβα Δία, ενώ τον Παύλο Ερμή, επειδή αυτός ήταν που ηγούνταν στο λόγο.

Και ο ιερέας του ναού του Δία, που ήταν μπροστά στην πόλη, έφερε ταύρους και στεφάνια στις πύλες και μαζί με τα πλήθη ήθελε να κάνει θυσία.

Όταν το άκουσαν τότε οι απόστολοι Βαρνάβας και Παύλος, ξέσχισαν τα ρούχα τους και πήδηξαν έξω στο πλήθος, κράζοντας

και λέγοντας: «Άντρες, τι κάνετε αυτά; Και εμείς είμαστε ομοιοπαθείς μ’ εσάς άνθρωποι, που σας ευαγγελίζουμε από τούτα τα μάταια να επιστρέφετε στο ζωντανό Θεό, ο οποίος έκανε τον ουρανό και τη γη και τη θάλασσα και όλα όσα υπάρχουν μέσα σ’ αυτά.

 

Μετά το θαύμα οι Λυκάονες νόμισαν ότι ο Παύλος και ο Βαρνάβας ήταν θεοί. Αλλά ο Παύλος και ο Βαρνάβας απέρριψαν αυτόν τον ισχυρισμό γιατί όπως είπαν, ήταν της ίδιας φύσης με αυτούς, δηλαδή γήινοι. Γι’ αυτό και απέρριψαν τη λατρεία που προσφέρθηκε από τους Λυκάονες.

Οι Εβραίοι αν και είχαν δει όλα αυτά τα μεγάλα θαύματα του Ιησού, δεν είχαν την ίδια σκέψη.

Ο Ιησούς δεχόταν λατρεία από τους ανθρώπους επειδή δεν ήταν ένας γήϊνος άνθρωπος όπως ο Παύλος και ο Βαρνάβας αλλά ήταν ο Θεός που κατέβηκε από τον ουρανό φανερωμένος με σάρκα. Οι Εβραίοι δεν το δέχθηκαν αυτό, γιατί έβλεπαν έναν άνθρωπο σαν κι αυτούς μπροστά τους.

Όταν ο Ναβουχοδονόσορ είδε ένα όνειρο, και θορυβήθηκε το πνεύμα του, και ο ύπνος έφυγε από αυτόν, κάλεσε τους Χαλδαίους να του εξηγήσουν το όνειρο. Ενώ καθυστερούσαν να απαντήσουν τους είπε:

 

(Δαν. 2:11 [Φίλος ])

και το πράγμα που ζητάει ο βασιλιάς είναι μεγάλο, και δεν υπάρχει άλλος που να μπορεί να το φανερώσει μπροστά στον βασιλιά, εκτός από τους θεούς, των οποίων η κατοικία δεν είναι μαζί με σάρκα.

 

 (2Χρ. 6:18 [Φίλος ])

Αλλά, στ' αλήθεια, θα κατοικήσει ο Θεός μαζί με τον άνθρωπο επάνω στη γη; Να, ο ουρανός, και ο ουρανός των ουρανών, δεν είναι ικανοί να σε χωρέσουν· πόσο λιγότερο αυτός ο οίκος που οικοδόμησα;

Οι άνθρωποι στα χρόνια πριν τον Ερχομό του Ιησού Χριστού ήξεραν ότι ο Θεός δεν είχε έρθει να κατοικήσει ανάμεσά τους. Καταλάβαιναν ότι δεν είχαν αποκατασταθεί οι προϋποθέσεις για την εξιλέωση της Θείας Δικαιοσύνης.


 

Ο Ιησούς ήρθε να μας αποκαλύψει ποιος είναι ο Ένας και Μόνος αληθινός Θεός.

 

(1Ιωάν. 5:20-21 [Μεταγλώττιση])

Ξέρουμε όμως ότι ο Υιός του Θεού έχει έρθει και μας έχει δώσει διάνοια, για να γνωρίζουμε τον Αληθινό· και είμαστε μέσα στον Αληθινό, μέσα στον Υιό του τον Ιησού Χριστό. Αυτός είναι ο αληθινός Θεός και η ζωή η αιώνια.

Παιδάκια, φυλάξτε τους εαυτούς σας από τα είδωλα. 

Ο Παύλος έγραψε στον Τιμόθεο:

(1Τιμ. 3:15 [Μεταγλώττιση])

Αν όμως βραδύνω, να ξέρεις πώς πρέπει να συμπεριφέρεται κανείς μέσα στον οίκο του Θεού, που είναι η εκκλησία του ζωντανού Θεού, στύλος και βάση της αλήθειας.

Και ομολογουμένως είναι μεγάλο το μυστήριο της ευσέβειάς μας: Αυτός φανερώθηκε μέσα στη σάρκα, δικαιώθηκε με το Πνεύμα, φανερώθηκε σε αγγέλους, κηρύχτηκε στα έθνη, έγινε πιστευτός στον κόσμο, αναλήφτηκε με δόξα.

 

Σύμφωνα με τα παραπάνω εδάφια ο Θεός μας φανερώθηκε πάνω στη γη με σάρκα. Η σάρκα Του ήταν ο Ιησούς Χριστός.

Εάν πιστεύουμε ότι

ο Ιησούς Χριστός ήρθε σαν ένας φθαρτός άνθρωπος,

τότε σύμφωνα με τον Παύλο και τον Ιωάννη,

 αυτό είναι ειδωλολατρία.

Ο Παύλος διακήρυξε για την σάρκα του Θεού που ήταν ο Ιησούς Χριστός:

(Ρωμ. 8:3 [Φίλος ])

Επειδή, το αδύνατο στον νόμο, καθότι ήταν ανίσχυρος εξαιτίας τής σάρκας, ο Θεός, στέλνοντας τον δικό του Υιό με ομοίωμα σάρκας αμαρτίας, και σε σχέση με την αμαρτία, κατέκρινε την αμαρτία στη σάρκα·

 

(Φιλ. 2:6 [Μεταγλώττιση])

ο οποίος, ενώ υπήρχε με μορφή Θεού, δε θεώρησε αρπαγμό το να είναι ίσα με το Θεό,

αλλά τον εαυτό του κένωσε, καθώς έλαβε μορφή δούλου, όταν έγινε με ομοίωμα ανθρώπων. Και αφού βρέθηκε στο σχήμα ως άνθρωπος,

ταπείνωσε τον εαυτό του και έγινε υπάκουος μέχρι το θάνατο, θάνατο μάλιστα σταυρικό.

 

Αυτά τα εδάφια δεν σημαίνουν ότι ο Ιησούς Χριστός είχε το ίδιο φθαρτό σώμα όπως όλοι μας, αλλά ότι το Σώμα Του έμοιαζε με εκείνο του ανθρώπινου όντος.

Ο Ιησούς είναι η εικόνα του αοράτου Θεού. Ο Ιωάννης είπε γι’ Αυτόν ότι:

(Ιωάν. 1:14 [Μεταγλώττιση])

Και ο Λόγος σάρκα έγινε και κατασκήνωσε ανάμεσά μας, και είδαμε με θαυμασμό τη δόξα του, δόξα όπως ενός μονογενούς από τον Πατέρα, πλήρης από χάρη και αλήθεια.

 

(Ησ. 42:8 [Φίλος ])

Εγώ είμαι ο Κύριος· αυτό είναι το όνομά μου· και δεν θα δώσω τη δόξα μου σε άλλον ούτε την αίνεσή μου στα γλυπτά.

Τα παραπάνω εδάφια δείχνουν πολύ καθαρά ότι ο Θεός δεν άλλαξε τη δόξα του άφθαρτου Θεού με ομοίωμα εικόνος φθαρτού ανθρώπου. Ο ίδιος ό άφθαρτος Λόγος Του έγινε σάρκα.

 Δυστυχώς οι Εβραίοι δεν μπορούσαν να καταλάβουν ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν ο Θεός τους επειδή νόμιζαν ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν ένας φθαρτός άνθρωπος σαν κι αυτούς.


(Ιωάν. 5:17-18 [Μεταγλώττιση])

Αλλά ο Ιησούς έλαβε το λόγο και τους είπε: «Ο Πατέρας μου ως τώρα εργάζεται· κι εγώ εργάζομαι».

Γι’ αυτό, λοιπόν, ακόμη περισσότερο ζητούσαν οι Ιουδαίοι να τον σκοτώσουν, επειδή όχι μόνο κατέλυε το Σάββατο, αλλά και Πατέρα δικό του έλεγε το Θεό, ίσο κάνοντας τον εαυτό του με το Θεό.

 

 


Μπορεί ένας άνθρωπος να σώσει ένα άλλο άνθρωπο;

Μπορεί να του δώσει αιώνια ζωή;


Σύμφωνα με τον Λόγο του Θεού κανείς άνθρωπος δεν μπορεί να δώσει λύτρα για τον αδερφό του. Η θυσία ενός ανθρώπινου όντος ήταν βδέλυγμα για το Θεό.

 

(Λευϊτικό 18:21 [Φίλος ])

Και δεν θα αφήσεις κάποιον από το σπέρμα σου να περάσει μέσα από τη φωτιά στον Μολόχ, και δεν θα βεβηλώσεις το όνομα του Θεού σου. Εγώ είμαι ο Κύριος.

(Διάβασε :  2 Βασ. 17:17; 2 Βασ. 23:10)

 

(Λευϊτικό 20:2 [Φίλος ])

Και στους γιους Ισραήλ θα πεις: Όποιος από τους γιους Ισραήλ ή από τους ξένους, που παροικούν στον Ισραήλ, δώσει από το σπέρμα του στον Μολόχ, θα θανατωθεί, οπωσδήποτε· ο λαός τού τόπου θα τον λιθοβολήσει με πέτρες.

 

(Δευτ. 12:30-31 [Φίλος ])

πρόσεχε τον εαυτό σου, μήπως παγιδευτείς και τους ακολουθήσεις, αφού εξολοθρευτούν από μπροστά σου· και μήπως εξετάσεις για τους θεούς τους, λέγοντας: Πώς λάτρευαν αυτά τα έθνη τους θεούς τους; Έτσι θα κάνω κι εγώ.

Δεν θα κάνεις έτσι στον Κύριο τον Θεό σου· επειδή, κάθε βδέλυγμα που ο Κύριος μισεί, έκαναν εκείνοι στους θεούς τους· επειδή, και τους γιους τους και τις θυγατέρες τους καίνε μέσα σε φωτιά στους θεούς τους.

 

(Δευτ. 18:10 [Φίλος ])

Δεν θα βρεθεί σε σένα κανένας, που να διαπερνάει τον γιο του ή τη θυγατέρα του μέσα από τη φωτιά ή που να ασκεί μαντεία ή να είναι προγνώστης των καιρών ή οιωνοσκόπος ή μάγος

 

(Ψαλ. 49:7-9 [Φίλος ])

κανένας δεν μπορεί ποτέ να εξαγοράσει αδελφό ούτε να δώσει στον Θεό λύτρο γι' αυτόν·

μια και, είναι πολύτιμη η απολύτρωση της ψυχής τους, και ανεύρετη για πάντα,

ώστε να ζει αιώνια, για να μη δει φθορά.


Η σάρκα του Ιησού Χριστού ήταν η αποδεκτή πνευματική θυσία για να ικανοποιηθεί η δικαιοσύνη του Θεού. Ο Ιησούς Χριστός ήταν ο Αμνός του Θεού.


(1Πέτ. 1:18-20 [Μεταγλώττιση])

αφού ξέρετε ότι δε λυτρωθήκατε με φθαρτά λύτρα, με άργυρο ή με χρυσάφι, από το μάταιο πατροπαράδοτο τρόπο της ζωής σας, αλλά με το τίμιο αίμα του Χριστού, σαν αμνού άμωμου και άσπιλου.

Ο οποίος είχε αφενός προγνωριστεί πριν από τη δημιουργία του κόσμου, αφετέρου φανερώθηκε κατά το τέλος των χρόνων για σας,

 Αυτό το πολύτιμο αίμα του Ιησού Χριστού, που είναι το αίμα του Θεού, δεν μπορεί να είναι από το χώμα της γης ή στον Ιησού Χριστό το ανθρώπινο αίμα να αναμιγνύεται με το θείο.

 

(Πράξ. 20:28 [Μεταγλώττιση])

Προσέχετε τους εαυτούς σας και όλο το ποίμνιο, στο οποίο το Πνεύμα το Άγιο σας έθεσε επισκόπους, για να ποιμαίνετε την εκκλησία του Θεού, την οποία απόχτησε με το αίμα το δικό του.

Ο Θεός έδωσε μια πολύ σημαντική εντολή:

(Λευϊτικό 19:19 [Φίλος ])

Θα τηρείτε τα δικαιώματά μου· δεν θα κάνεις τα κτήνη σου να βατεύονται με ετεροειδή· στον αγρό σου δεν θα σπείρεις ετεροειδή σπέρματα· ούτε θα βάλεις επάνω σου σύμμικτο ένδυμα από ετεροειδή κλωστή.

 

Ο Ιησούς είναι ο Αγρός του Θεού. Ο Ιησούς είναι ο Νέος Ισραήλ. Ο Ιησούς είναι η Νέα Άμπελος του Θεού. Ο Ιησούς είναι ο Ναός του Θεού. Αυτός ο Ναός δεν έγινε από ουράνια και γήινα υλικά μαζί αλλά μόνο με ουράνια. Δεν είναι δυνατόν ο Θεός να έχει δύο φύσεις (χωμάτινη και ουράνια) στο σώμα Του. Το σπέρμα του Θεού είναι πνευματικό και είναι βδέλυγμα να το αναμιγνύουμε με το χωμάτινο σπέρμα της Μαρίας. Η Μαρία ήταν το σκεύος του Θεού όπου ο Θεός γέννησε το Γιό Του.


(Λουκ. 1:34-35 [Μεταγλώττιση])

Είπε τότε η Μαριάμ προς τον άγγελο: «Πώς θα γίνει αυτό, αφού δε γνωρίζω άντρα;»

Και αποκρίθηκε ο άγγελος και της είπε: «Πνεύμα Άγιο θα έρθει πάνω σου και δύναμη Υψίστου θα σε επισκιάσει· γι’ αυτό και το άγιο που θα γεννηθεί θα κληθεί Υιός Θεού …..»

 

Πολλές μεταφράσεις άλλαξαν την σημασία των κυριοτέρων χειρογράφων του κριτικού κειμένου, αφού χρησιμοποίησαν ως βάση τους το TEXTUS RECEPTUS, προσθέτοντας την φράση «εκ σου». (Βάμβας κ.ά.)

(Λουκ. 1:35 [Βάμβας])

Και αποκριθείς ο άγγελος είπε προς αυτήν· Πνεύμα Άγιον θέλει επέλθει επί σε, και δύναμις του Υψίστου θέλει σε επισκιάσει· διά τούτο και το γεννώμενον εκ σου άγιον θέλει ονομασθή Υιός Θεού.

 

Ο Ματθαίος αναφέρεται στο Άγιο Πνεύμα (Πατέρας) σαν τον γεννήτορα του Ιησού Χριστού.

(Ματθ. 1:20-21 [Μεταγλώττιση])

Ενώ λοιπόν σκεφτόταν αυτά, ιδού, άγγελος ΚΥΡΙΟΥ φάνηκε σ’ αυτόν στο όνειρό του, λέγοντας: «Ιωσήφ, γιε του Δαβίδ, μη φοβηθείς να παραλάβεις τη Μαρία τη γυναίκα σου. Γιατί αυτό που μέσα της γεννήθηκε είναι από Πνεύμα Άγιο.

Και θα γεννήσει γιο, και θα καλέσεις το όνομά του Ιησού, γιατί αυτός θα σώσει το λαό του από τις αμαρτίες τους».

 


Το πρόσωπο του Ιησού Χριστού

ήταν λίθος προσκόμματος και πέτρα σκανδάλου

 

(1Πέτ. 2:7-8 [Μεταγλώττιση])

Σ’ εσάς λοιπόν που πιστεύετε δίνεται η τιμή, αλλά σ’ εκείνους που απιστούν, ο λίθος που αποδοκίμασαν οι οικοδόμοι, αυτός έγινε ακρογωνιαίος λίθος

και λίθος προσκόμματος και πέτρα σκανδάλου. Αυτοί σκοντάφτουν, επειδή απειθούν στο λόγο· σ’ αυτό και διορίστηκαν.

 Πολλοί άνθρωποι ακολούθησαν το κήρυγμα του Ιησού πολύ σύντομα, και πολλοί από αυτούς έγιναν μαθητές Του. Οι Ιουδαίοι νόμιζαν ότι ο Ιησούς ήταν ο γιός του Ιωσήφ και της Μαριάμ, με άλλα λόγια απόγονος φθαρτών ανθρώπων. Επίσης πολλοί από τους μαθητές Του, αν και ο Ιησούς τους είπε ότι ήταν ο Άρτος της Ζωής που κατέβηκε από τον ουρανό, (Ιωάν. ς/6:48-51) τον άφησαν και ακολούθησαν τις σαρκικές τους σκέψεις. Ο λόγος που τους έκανε να φύγουν μακριά από τον Ιησού ήταν τα λόγια του Ιησού όταν τους είπε ότι έπρεπε να φάνε τη σάρκα Του και να πιουν το αίμα Του (Ιωάννης ς/6:52-56,60-61,64-65,66-71)

Το φοβερό θέαμα που ανέβηκε στο νου τους ήταν ότι θα έπρεπε να φάνε το χωμάτινο σώμα και αίμα του Κυρίου τους, του γιου του Ιωσήφ και της Μαριάμ. Έτσι απέρριψαν αμέσως αυτού του είδους την προσφορά.

 Οι Εβραίοι γνώριζαν ότι ο Χριστός μένει στον αιώνα,

(Ιωάν. 12:34 [Μεταγλώττιση])

Τότε του αποκρίθηκε το πλήθος: «Εμείς ακούσαμε από το νόμο ότι ο Χριστός μένει στον αιώνα. Τότε, πώς εσύ λες ότι πρέπει να υψωθεί ο Υιός του ανθρώπου; Ποιος είναι αυτός ο Υιός του ανθρώπου

 

(Εβρ. 7:24 [Μεταγλώττιση])

Εκείνος, επειδή μένει στον αιώνα, έχει αμεταβίβαστη την ιεροσύνη.

(Διαβάστε επίσης : 2 Σαμουήλ 7:16, 1 Χρονικών 22:10, Ψαλμοί 45:6, Ψαλμοί 89:36, Ψαλμοί  110:4, Ησαΐας  9:6, Ιερεμίας 23:6, Ιεζεκιήλ 37:26; Δανιήλ 2:44,  Δανιήλ 7:14,  Δανιήλ 7:27,  Μιχαίας 4:7, Εβραίους 1:8;)

 

Έτσι ήταν αδύνατον γι’ αυτούς να καταλάβουν πώς μπορούσαν να φάνε τη σάρκα Του και να πιουν το αίμα Του και ακόμα να μένει στον αιώνα.

Σε πολλές περιπτώσεις ο Ιησούς Χριστός εξηγούσε τη διαφορά της δικής τους προέλευσης και της δικής Του. Εάν μπορούσαν να αναγνωρίσουν την προέλευση του Ιησού Χριστού τότε θα μπορούσαν να καταλάβουν πώς είναι δυνατόν ο Υιός του Ανθρώπου να υψωθεί και παρ’ όλα αυτά να μένει στον αιώνα.


(Ιωάν. 8:23-24 [Μεταγλώττιση])

Επίσης τους έλεγε: «Εσείς είστε από τα κάτω, εγώ είμαι από τα πάνω. Εσείς είστε από τούτο τον κόσμο, εγώ δεν είμαι από τούτο τον κόσμο.

Σας είπα, λοιπόν, ότι θα πεθάνετε μέσα στις αμαρτίες σας. Γιατί, αν δεν πιστέψετε ότι Εγώ Είμαι, θα πεθάνετε μέσα στις αμαρτίες σας».

 

(Ιωάν. 8:28 [Μεταγλώττιση])

Ο Ιησούς, λοιπόν, τους είπε: «Όταν υψώσετε τον Υιό του ανθρώπου, τότε θα γνωρίσετε ότι Εγώ Είμαι, και ότι από τον εαυτό μου δεν κάνω τίποτα, αλλά καθώς με δίδαξε ο Πατέρας, αυτά λέω.

(Ιωάν. 12:32-33 [Μεταγλώττιση])

Κι εγώ, όταν υψωθώ από τη γη, όλους θα ελκύσω προς τον εαυτό μου».

Αυτό λοιπόν το έλεγε, δίνοντας σημάδι με ποιο θάνατο έμελλε να πεθάνει.

 

(Ιωάν. 2:19-22 [Μεταγλώττιση])

Αποκρίθηκε ο Ιησούς και τους είπε: «Γκρεμίστε το ναό τούτο και μέσα σε τρεις ημέρες θα τον εγείρω».

Είπαν λοιπόν οι Ιουδαίοι: «Σε σαράντα έξι χρόνια οικοδομήθηκε ο ναός αυτός, κι εσύ θα τον εγείρεις μέσα σε τρεις ημέρες;»

Εκείνος όμως έλεγε για το ναό του σώματός του.

Όταν λοιπόν εγέρθηκε από τους νεκρούς, θυμήθηκαν οι μαθητές του ότι αυτό έλεγε, και πίστεψαν στη Γραφή και στο λόγο που είπε ο Ιησούς.

 

Ο Ιησούς είπε: «χαλάσατε τούτον τον ναό, και σε τρεις ημέρες θα τον εγείρω». 

Αυτό σημαίνει ότι ο ίδιος ο Ιησούς θα ανάσταινε το σώμα Του.

 

Η Γραφή σε πολλά εδάφια δηλώνει ότι ο Πατέρας

ανέστησε το σώμα του Γιου Του.

Αυτό σημαίνει ότι ο Ιησούς σαν Πνεύμα είναι ο Πατέρας

και σαν σάρκα είναι ο Γιος.

(Διαβάστε Εφεσίους α:16-23, Ρωμαίους η:10-11, Β΄ Κορινθίους ιγ:4)

 

Ο Πατέρας (o Θεός-Το Πνεύμα)

και ο Γιός (o Άνθρωπος-η σάρκα)

είναι Ένας στο Ένα και Μοναδικό Πρόσωπο του Ιησού Χριστού


 

(Ιωάν. 10:30 [Μεταγλώττιση])

Εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα.

 

Το Πνεύμα (ο Θεός) δεν μπορεί να πεθάνει αλλά η σάρκα του ανθρώπου Ιησού Χριστού αν και άφθαρτη έγινε υπήκοος θανάτου, για να ελευθερώσει την ανθρωπότητα από την εξουσία της φθοράς του θανάτου.

 Γνωρίζουμε ότι το Πνεύμα που είναι ο Πατέρας δεν μπορεί να πεθάνει. Ο Ιησούς είπε στον Νικόδημο ότι:

(Ιωάν. 3:13 [WH])

καὶ οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου*,

Πολλές ελληνικές αλλά και ξένες μεταφράσεις έχουν χρησιμοποιήσει σαν βασικό χειρόγραφο το TEXTUS RECEPTUS του Έρασμους, όπου έχει γίνει προσθήκη της φράσης «ο ων εν τω ουρανώ». Αυτή η φράση δεν υπάρχει στα κυριότερα χειρόγραφα p66, p75, ', B, L, Wsupp  και άλλα.(THE GREEK NEW TESTAMENT, Kurt Aland, Matthew Black  κ.α. 3th  Edition, UNITED BIBLE SOCIETIES)

 

 

 

Ένα ερώτημα εγείρεται από αυτά τα λόγια του Ιησού. 

Ποιος ήταν στον ουρανό;

Υπάρχει μόνο ένας Θεός στον ουρανό.

 

(Ησ. 44:6 [Φίλος ])

Έτσι λέει ο Κύριος, ο Βασιλιάς τού Ισραήλ, και ο Λυτρωτής του, ο Κύριος των δυνάμεων: Εγώ είμαι ο πρώτος, και εγώ ο έσχατος· και εκτός από μένα Θεός δεν υπάρχει.

 

(Ησ. 48:12 [Φίλος ])

Άκουσέ με, Ιακώβ, και Ισραήλ, τον οποίο εγώ κάλεσα· εγώ είμαι ο ίδιος· εγώ είμαι ο πρώτος και ο έσχατος.

 

Ο Θεός σαν Πνεύμα δεν μπορούσε να κατέβει και να ζήσει ανάμεσα στους ανθρώπους. Γι’ αυτό ο Λόγος έγινε σάρκα και κατοίκησε ανάμεσά μας. Αυτή η σάρκα που κατέβηκε από τον ουρανό είναι ο Ιησούς.

Η σάρκα του Ιησού ήταν η εικόνα και η μορφή του Θεού. Γι’ αυτό αυτή η σάρκα δεν μπορούσε ποτέ να είναι από το χώμα της γης.

 

(Ησ. 43:10-11 [Φίλος ])

Εσείς είστε μάρτυρές μου, λέει ο Κύριος, και ο δούλος μου, που έκλεξα, για να μάθετε και να πιστέψετε σε μένα, και να εννοήσετε ότι εγώ ο ίδιος είμαι· πριν από μένα άλλος Θεός δεν υπήρξε ούτε ύστερα από μένα θα υπάρχει.

Εγώ, εγώ είμαι ο Κύριος· και εκτός από μένα άλλος σωτήρας δεν υπάρχει.

 

(Ησ. 43:10-13 [LXX])

γενεσθε μοι μαρτυρες καγω μαρτυς λεγει κυριος ο θεος και ο παις ον εξελεξαμην ινα γνωτε και πιστευσητε και συνητε οτι εγω ειμι εμπροσθεν μου ουκ εγενετο αλλος θεος και μετ εμε ουκ εσται

εγω ο θεος και ουκ εστιν παρεξ εμου σωζων

ανηγγειλα και εσωσα ωνειδισα και ουκ ην εν υμιν αλλοτριος υμεις εμοι μαρτυρες καγω μαρτυς λεγει κυριος ο θεος

ετι απ αρχης και ουκ εστιν ο εκ των χειρων μου εξαιρουμενος ποιησω και τις αποστρεψει αυτο


 

Μπορεί ένας άνθρωπος να σώσει ένα άλλο άνθρωπο; Μπορεί να του δώσει αιώνια ζωή;

Σύμφωνα με τον Λόγο του Θεού κανείς άνθρωπος δεν μπορεί να δώσει λύτρα για τον αδερφό του. Η θυσία ενός ανθρώπινου όντος ήταν βδέλυγμα για το Θεό.


(Λευϊτικό 18:21 [Φίλος ])

Και δεν θα αφήσεις κάποιον από το σπέρμα σου να περάσει μέσα από τη φωτιά στον Μολόχ, και δεν θα βεβηλώσεις το όνομα του Θεού σου. Εγώ είμαι ο Κύριος.

(Διάβασε :  2 Βασ. 17:17; 2 Βασ. 23:10)

 

(Λευϊτικό 20:2 [Φίλος ])

Και στους γιους Ισραήλ θα πεις: Όποιος από τους γιους Ισραήλ ή από τους ξένους, που παροικούν στον Ισραήλ, δώσει από το σπέρμα του στον Μολόχ, θα θανατωθεί, οπωσδήποτε· ο λαός τού τόπου θα τον λιθοβολήσει με πέτρες.

 

(Δευτ. 12:30-31 [Φίλος ])

πρόσεχε τον εαυτό σου, μήπως παγιδευτείς και τους ακολουθήσεις, αφού εξολοθρευτούν από μπροστά σου· και μήπως εξετάσεις για τους θεούς τους, λέγοντας: Πώς λάτρευαν αυτά τα έθνη τους θεούς τους; Έτσι θα κάνω κι εγώ.

Δεν θα κάνεις έτσι στον Κύριο τον Θεό σου· επειδή, κάθε βδέλυγμα που ο Κύριος μισεί, έκαναν εκείνοι στους θεούς τους· επειδή, και τους γιους τους και τις θυγατέρες τους καίνε μέσα σε φωτιά στους θεούς τους.

 

(Δευτ. 18:10 [Φίλος ])

Δεν θα βρεθεί σε σένα κανένας, που να διαπερνάει τον γιο του ή τη θυγατέρα του μέσα από τη φωτιά ή που να ασκεί μαντεία ή να είναι προγνώστης των καιρών ή οιωνοσκόπος ή μάγος

 

(Ψαλ. 49:7-9 [Φίλος ])

κανένας δεν μπορεί ποτέ να εξαγοράσει αδελφό ούτε να δώσει στον Θεό λύτρο γι' αυτόν·

μια και, είναι πολύτιμη η απολύτρωση της ψυχής τους, και ανεύρετη για πάντα,

ώστε να ζει αιώνια, για να μη δει φθορά.

 

Η σάρκα του Ιησού Χριστού ήταν η αποδεκτή πνευματική θυσία για να ικανοποιηθεί η δικαιοσύνη του Θεού. Ο Ιησούς Χριστός ήταν ο Αμνός του Θεού.

 

(1Πέτ. 1:18-20 [Μεταγλώττιση])

αφού ξέρετε ότι δε λυτρωθήκατε με φθαρτά λύτρα, με άργυρο ή με χρυσάφι, από το μάταιο πατροπαράδοτο τρόπο της ζωής σας,

αλλά με το τίμιο αίμα του Χριστού, σαν αμνού άμωμου και άσπιλου.

Ο οποίος είχε αφενός προγνωριστεί πριν από τη δημιουργία του κόσμου, αφετέρου φανερώθηκε κατά το τέλος των χρόνων για σας,

 

 Αυτό το πολύτιμο αίμα του Ιησού Χριστού, που είναι το αίμα του Θεού, δεν μπορεί να είναι από το χώμα της γης ή στον Ιησού Χριστό το ανθρώπινο αίμα να αναμιγνύεται με το θείο.

 

(Πράξ. 20:28 [Μεταγλώττιση])

Προσέχετε τους εαυτούς σας και όλο το ποίμνιο, στο οποίο το Πνεύμα το Άγιο σας έθεσε επισκόπους, για να ποιμαίνετε την εκκλησία του Θεού, την οποία απόχτησε με το αίμα το δικό του.

 Ο Θεός έδωσε μια πολύ σημαντική εντολή:

(Λευϊτικό 19:19 [Φίλος ])

Θα τηρείτε τα δικαιώματά μου· δεν θα κάνεις τα κτήνη σου να βατεύονται με ετεροειδή· στον αγρό σου δεν θα σπείρεις ετεροειδή σπέρματα· ούτε θα βάλεις επάνω σου σύμμικτο ένδυμα από ετεροειδή κλωστή.

 

Ο Ιησούς είναι ο Αγρός του Θεού. Ο Ιησούς είναι ο Νέος Ισραήλ. Ο Ιησούς είναι η Νέα Άμπελος του Θεού. Ο Ιησούς είναι ο Ναός του Θεού. Αυτός ο Ναός δεν έγινε από ουράνια και γήινα υλικά μαζί αλλά μόνο με ουράνια. Δεν είναι δυνατόν ο Θεός να έχει δύο φύσεις (χωμάτινη και ουράνια) στο σώμα Του. Το σπέρμα του Θεού είναι πνευματικό και είναι βδέλυγμα να το αναμιγνύουμε με το χωμάτινο σπέρμα της Μαρίας. Η Μαρία ήταν το σκεύος του Θεού όπου ο Θεός γέννησε το Γιό Του.


(Λουκ. 1:34-35 [Μεταγλώττιση])

Είπε τότε η Μαριάμ προς τον άγγελο: «Πώς θα γίνει αυτό, αφού δε γνωρίζω άντρα;»

Και αποκρίθηκε ο άγγελος και της είπε: «Πνεύμα Άγιο θα έρθει πάνω σου και δύναμη Υψίστου θα σε επισκιάσει· γι’ αυτό και το άγιο που θα γεννηθεί θα κληθεί Υιός Θεού …..»

 

Πολλές μεταφράσεις άλλαξαν την σημασία των κυριοτέρων χειρογράφων του κριτικού κειμένου, αφού χρησιμοποίησαν ως βάση τους το TEXTUS RECEPTUS, προσθέτοντας την φράση «εκ σου». (Βάμβας κ.ά.)

(Λουκ. 1:35 [Βάμβας])

Και αποκριθείς ο άγγελος είπε προς αυτήν· Πνεύμα Άγιον θέλει επέλθει επί σε, και δύναμις του Υψίστου θέλει σε επισκιάσει· διά τούτο και το γεννώμενον εκ σου άγιον θέλει ονομασθή Υιός Θεού.

 

 Ο Ματθαίος αναφέρεται στο Άγιο Πνεύμα (Πατέρας) σαν τον γεννήτορα του Ιησού Χριστού.

(Ματθ. 1:20-21 [Μεταγλώττιση])

Ενώ λοιπόν σκεφτόταν αυτά, ιδού, άγγελος ΚΥΡΙΟΥ φάνηκε σ’ αυτόν στο όνειρό του, λέγοντας: «Ιωσήφ, γιε του Δαβίδ, μη φοβηθείς να παραλάβεις τη Μαρία τη γυναίκα σου. Γιατί αυτό που μέσα της γεννήθηκε είναι από Πνεύμα Άγιο.

Και θα γεννήσει γιο, και θα καλέσεις το όνομά του Ιησού, γιατί αυτός θα σώσει το λαό του από τις αμαρτίες τους».

 


Μπορεί ένας άνθρωπος να σώσει ένα άλλο άνθρωπο;

Μπορεί να του δώσει αιώνια ζωή;

Σύμφωνα με τον Λόγο του Θεού κανείς άνθρωπος δεν μπορεί να δώσει λύτρα για τον αδερφό του. Η θυσία ενός ανθρώπινου όντος ήταν βδέλυγμα για το Θεό.

 

(Λευϊτικό 18:21 [Φίλος ])

Και δεν θα αφήσεις κάποιον από το σπέρμα σου να περάσει μέσα από τη φωτιά στον Μολόχ, και δεν θα βεβηλώσεις το όνομα του Θεού σου. Εγώ είμαι ο Κύριος.

(Διάβασε :  2 Βασ. 17:17; 2 Βασ. 23:10)

 

(Λευϊτικό 20:2 [Φίλος ])

Και στους γιους Ισραήλ θα πεις: Όποιος από τους γιους Ισραήλ ή από τους ξένους, που παροικούν στον Ισραήλ, δώσει από το σπέρμα του στον Μολόχ, θα θανατωθεί, οπωσδήποτε· ο λαός τού τόπου θα τον λιθοβολήσει με πέτρες.

 

(Δευτ. 12:30-31 [Φίλος ])

πρόσεχε τον εαυτό σου, μήπως παγιδευτείς και τους ακολουθήσεις, αφού εξολοθρευτούν από μπροστά σου· και μήπως εξετάσεις για τους θεούς τους, λέγοντας: Πώς λάτρευαν αυτά τα έθνη τους θεούς τους; Έτσι θα κάνω κι εγώ.

Δεν θα κάνεις έτσι στον Κύριο τον Θεό σου· επειδή, κάθε βδέλυγμα που ο Κύριος μισεί, έκαναν εκείνοι στους θεούς τους· επειδή, και τους γιους τους και τις θυγατέρες τους καίνε μέσα σε φωτιά στους θεούς τους.

 

(Δευτ. 18:10 [Φίλος ])

Δεν θα βρεθεί σε σένα κανένας, που να διαπερνάει τον γιο του ή τη θυγατέρα του μέσα από τη φωτιά ή που να ασκεί μαντεία ή να είναι προγνώστης των καιρών ή οιωνοσκόπος ή μάγος

 

(Ψαλ. 49:7-9 [Φίλος ])

κανένας δεν μπορεί ποτέ να εξαγοράσει αδελφό ούτε να δώσει στον Θεό λύτρο γι' αυτόν·

μια και, είναι πολύτιμη η απολύτρωση της ψυχής τους, και ανεύρετη για πάντα,

ώστε να ζει αιώνια, για να μη δει φθορά.

Η σάρκα του Ιησού Χριστού ήταν η αποδεκτή πνευματική θυσία για να ικανοποιηθεί η δικαιοσύνη του Θεού. Ο Ιησούς Χριστός ήταν ο Αμνός του Θεού.


(1Πέτ. 1:18-20 [Μεταγλώττιση])

αφού ξέρετε ότι δε λυτρωθήκατε με φθαρτά λύτρα, με άργυρο ή με χρυσάφι, από το μάταιο πατροπαράδοτο τρόπο της ζωής σας,

αλλά με το τίμιο αίμα του Χριστού, σαν αμνού άμωμου και άσπιλου.

Ο οποίος είχε αφενός προγνωριστεί πριν από τη δημιουργία του κόσμου, αφετέρου φανερώθηκε κατά το τέλος των χρόνων για σας,

 

Αυτό το πολύτιμο αίμα του Ιησού Χριστού, που είναι το αίμα του Θεού, δεν μπορεί να είναι από το χώμα της γης ή στον Ιησού Χριστό το ανθρώπινο αίμα να αναμιγνύεται με το θείο.


(Πράξ. 20:28 [Μεταγλώττιση])

Προσέχετε τους εαυτούς σας και όλο το ποίμνιο, στο οποίο το Πνεύμα το Άγιο σας έθεσε επισκόπους, για να ποιμαίνετε την εκκλησία του Θεού, την οποία απόχτησε με το αίμα το δικό του.

 Ο Θεός έδωσε μια πολύ σημαντική εντολή:

(Λευϊτικό 19:19 [Φίλος ])

Θα τηρείτε τα δικαιώματά μου· δεν θα κάνεις τα κτήνη σου να βατεύονται με ετεροειδή· στον αγρό σου δεν θα σπείρεις ετεροειδή σπέρματα· ούτε θα βάλεις επάνω σου σύμμικτο ένδυμα από ετεροειδή κλωστή.

 

 Ο Ιησούς είναι ο Αγρός του Θεού. Ο Ιησούς είναι ο Νέος Ισραήλ. Ο Ιησούς είναι η Νέα Άμπελος του Θεού. Ο Ιησούς είναι ο Ναός του Θεού. Αυτός ο Ναός δεν έγινε από ουράνια και γήινα υλικά αλλά μόνο με ουράνια. Δεν είναι δυνατόν ο Θεός να έχει δύο φύσεις (χωμάτινη και ουράνια) στο σώμα Του. Το σπέρμα του Θεού είναι πνευματικό και είναι βδέλυγμα να το αναμιγνύουμε με το χοϊκό σπέρμα της Μαρίας. Η Μαρία ήταν το σκεύος του Θεού όπου ο Θεός γέννησε το Γιό Του.


(Λουκ. 1:34-35 [Μεταγλώττιση])

Είπε τότε η Μαριάμ προς τον άγγελο: «Πώς θα γίνει αυτό, αφού δε γνωρίζω άντρα;»

Και αποκρίθηκε ο άγγελος και της είπε: «Πνεύμα Άγιο θα έρθει πάνω σου και δύναμη Υψίστου θα σε επισκιάσει· γι’ αυτό και το άγιο που θα γεννηθεί θα κληθεί Υιός Θεού …..»

 

Πολλές μεταφράσεις άλλαξαν την σημασία των κυριοτέρων χειρογράφων του κριτικού κειμένου, αφού χρησιμοποίησαν ως βάση τους το TEXTUS RECEPTUS, προσθέτοντας την φράση «εκ σου». (Βάμβας κ.ά.)

(Λουκ. 1:35 [Βάμβας])

Και αποκριθείς ο άγγελος είπε προς αυτήν· Πνεύμα Άγιον θέλει επέλθει επί σε, και δύναμις του Υψίστου θέλει σε επισκιάσει· διά τούτο και το γεννώμενον εκ σου άγιον θέλει ονομασθή Υιός Θεού.

  

Ο Ματθαίος αναφέρεται στο Άγιο Πνεύμα (Πατέρας) σαν τον γεννήτορα του Ιησού Χριστού.

(Ματθ. 1:20-21 [Μεταγλώττιση])

Ενώ λοιπόν σκεφτόταν αυτά, ιδού, άγγελος ΚΥΡΙΟΥ φάνηκε σ’ αυτόν στο όνειρό του, λέγοντας: «Ιωσήφ, γιε του Δαβίδ, μη φοβηθείς να παραλάβεις τη Μαρία τη γυναίκα σου. Γιατί αυτό που μέσα της γεννήθηκε είναι από Πνεύμα Άγιο.

Και θα γεννήσει γιο, και θα καλέσεις το όνομά του Ιησού, γιατί αυτός θα σώσει το λαό του από τις αμαρτίες τους».

 



Τι γίνεται με «το σπέρμα της γυναικός»;

 

(Γέν. 3:15 [Φίλος ])

και θα στήσω έχθρα ανάμεσα σε σένα και στη γυναίκα, κι ανάμεσα στο σπέρμα σου και στο σπέρμα της· αυτό θα σου συντρίψει το κεφάλι, κι εσύ θα του λογχίσεις τη φτέρνα του.

Πολλοί Χριστιανοί χρησιμοποιούν αυτό το εδάφιο για να αποδείξουν ότι ο Ιησούς ήταν ένας γήινος απόγονος της Εύας και κατ’ επέκταση της Μαρίας.

Το παραπάνω εδάφιο λέει ότι «και θα στήσω έχθρα ανάμεσα σε σένα και στη γυναίκα, κι ανάμεσα στο σπέρμα σου και στο σπέρμα της »

 Μπορούμε να πάρουμε αυτό το χωρίο κυριολεκτικά ή έχει ένα πνευματικό νόημα;

Εγείρεται μια ερώτησε από αυτή τη φράση. Υπήρχε έχθρα ανάμεσα στο φίδι και την Εύα;

Το συγκεκριμένο εδάφιο μιλάει για μια έχθρα ανάμεσα στο φίδι και τη γυναίκα. Όλοι γνωρίζουν ότι το φίδι συμβολίζει τον διάβολο ο οποίος δεν έχει έχθρα μόνο με τη γυναίκα αλλά με ολόκληρο το ανθρώπινο είδος. Έτσι εδώ «η γυναίκα» είναι επίσης ένα πνευματικό σύμβολο εκείνων που κάνουν το θέλημα του Θεού.

Όσο για την έχθρα ανάμεσα στο σπέρμα του φιδιού/διαβόλου και στο σπέρμα της γυναίκας πώς μπορούμε να πούμε ότι ο διάβολος έχει σπέρμα; Ή ακόμα περισσότερο πως μπορούμε ότι η γυναίκα θα μπορούσε να έχει σπέρμα;

Γνωρίζουμε από το Λόγο του Θεού ότι τα ουράνια πνευματικά όντα, οι άγγελοι, καλοί ή κακοί, δεν μπορούν να γεννήσουν τέκνα.


(Λουκ. 20:34 [Μεταγλώττιση])

Και είπε σ’ αυτούς ο Ιησούς: «Οι γιοι του αιώνα τούτου νυμφεύονται και παντρεύονται,

αλλά εκείνοι που θα καταξιωθούν να επιτύχουν [να ζήσουν] σ’ εκείνον τον αιώνα και στην ανάσταση που [είναι] από [τους] νεκρούς ούτε νυμφεύονται ούτε παντρεύονται.


Γιατί ούτε να πεθάνουν πια δύνανται, επειδή είναι ίσοι με αγγέλους και είναι γιοι [του] Θεού, αφού είναι γιοι της ανάστασης.

Ο διάβολος ήταν ένας κακός άγγελος, ένα πνευματικό όν. Είναι αδύνατο να έχει κυριολεκτικό σπέρμα.

Όταν συγκρίνουμε πράγματα, η σύγκριση πρέπει να γίνεται σε όμοια πράγματα.

Το σπέρμα του όφεως (διάβολος) είναι τα κακά πνευματικά παιδιά που είναι πάντοτε σε πόλεμο με τα παιδιά του Θεού.


(Ιωάν. 8:44 [Μεταγλώττιση])

Εσείς είστε από τον πατέρα [σας], το Διάβολο, και τις επιθυμίες του πατέρα σας θέλετε να κάνετε. Εκείνος ήταν ανθρωποκτόνος από [την] αρχή και δεν έχει σταθεί στην αλήθεια, γιατί δεν υπάρχει αλήθεια μέσα του. Όταν λαλεί το ψεύδος, από τα δικά [του] λαλεί, γιατί είναι ψεύτης και ο πατέρας του [ψεύδους]. 


(Ματθ. 13:37-39 [Μεταγλώττιση])

Εκείνος αποκρίθηκε και είπε: «Αυτός που σπέρνει τον καλό σπόρο είναι ο Υιός του ανθρώπου,

και ο αγρός είναι ο κόσμος, και ο καλός σπόρος, αυτοί είναι οι γιοι της βασιλείας. Ενώ τα ζιζάνια είναι οι γιοι του Πονηρού,

και ο εχθρός που τα έσπειρε είναι ο Διάβολος, και ο θερισμός είναι [η] συντέλεια [του] αιώνα και οι θεριστές είναι άγγελοι.

 

(Πράξ. 13:10 [Μεταγλώττιση])

και είπε: «Ω, πλήρη από κάθε δόλο και από κάθε ραδιουργία, γιε διαβόλου, εχθρέ κάθε δικαιοσύνης, δε θα πάψεις να διαστρέφεις τις οδούς του ΚΥΡΙΟΥ τις ευθείες;

 

(Ματθ. 3:7-9 [Μεταγλώττιση])

Και επειδή είδε πολλούς από τους Φαρισαίους και [τους] Σαδδουκαίους να έρχονται για το βάφτισμά του, τους είπε: «Γεννήματα εχιδνών, ποιος σας υπέδειξε, για να ξεφύγετε από τη μελλοντική οργή;

Κάντε λοιπόν καρπό άξιο της μετάνοιας

και μη νομίσετε [ότι μπορείτε] να λέτε μέσα σας: “Πατέρα έχουμε τον Αβραάμ”. Γιατί σας λέω ότι δύναται ο Θεός από τους λίθους τούτους να εγείρει τέκνα στον Αβραάμ.

 

(Ματθ. 12:34 [Μεταγλώττιση])

Γεννήματα εχιδνών, πώς δύναστε να μιλάτε καλά, ενώ είστε κακοί; Γιατί το στόμα μιλά από το περίσσευμα της καρδιάς.

Ο αγαθός άνθρωπος βγάζει αγαθά από τον αγαθό θησαυρό [του], και ο κακός άνθρωπος βγάζει κακά από τον κακό θησαυρό [του].

 

(Ματθ. 23:31-33 [Μεταγλώττιση])

Ώστε μαρτυρείτε για [τους] εαυτούς σας ότι είστε γιοι εκείνων που φόνευσαν τους προφήτες.

Και εσείς συμπληρώστε το μέτρο [της ανομίας ]των πατέρων σας.

Φίδια, γεννήματα εχιδνών, πώς θα αποφύγετε την κρίση της γέεννας;

 

(1Ιωάν. 3:8-9 [Μεταγλώττιση])

Εκείνος που κάνει την αμαρτία είναι από το Διάβολο, γιατί από [την] αρχή ο Διάβολος αμαρτάνει. Γι’ αυτό φανερώθηκε ο Υιός του Θεού, για να διαλύσει τα έργα του διαβόλου.

Καθένας που είναι γεννημένος από το Θεό δεν κάνει αμαρτία, γιατί σπέρμα Του μέσα σ’ αυτόν μένει· και δε δύναται να αμαρτάνει, γιατί από το Θεό έχει γεννηθεί. 

Όλα τα παραπάνω εδάφια έχουν να κάνουν με «τον όφι» και το «σπέρμα του»

 


 «Το σπέρμα της γυναικός».

 

Όπως «ο όφις» είναι ο Διάβολος, ο πατέρας των κακών ανθρώπων, με τον ίδιο τρόπο «η γυναίκα» που γεννάει τέκνα για τον Θεό είναι η άνω Ιερουσαλήμ.


(Γαλ. 4:26 [Μεταγλώττιση])

Αφετέρου η άνω Ιερουσαλήμ είναι ελεύθερη, που είναι μητέρα μας.

Στη διάρκεια των αιώνων «τα τέκνα της σαρκός» που ήταν και είναι τα τέκνα του κακού μάχονταν «τα τέκνα της υπόσχεσης του Θεού»


(Γαλ. 4:23 [Μεταγλώττιση])

Αλλά αφενός ο [γιος] από τη δούλη έχει γεννηθεί κατά σάρκα, αφετέρου ο [γιος] από την ελεύθερη μέσω υπόσχεσης.

Σύμφωνα με την ελληνική γλώσσα η Μαριάμ συνέλαβε στην μήτρα της τον πρώτο πνευματικό Άνθρωπο του οποίου η σάρκα και το αίμα ήταν «εξ ουρανού».

 Οι γυναίκες δεν μπορούν να παρέχουν σπέρμα σύμφωνα με τις Γραφές, αλλά συλλαμβάνουν σπέρμα από τους συζύγους τους.


(Γέν. 19:34 [Φίλος ])

Και την επαύριο η μεγαλύτερη είπε στη νεότερη: Δες, εγώ κοιμήθηκα χθες τη νύχτα με τον πατέρα μας· ας τον ποτίσουμε κρασί και τούτη τη νύχτα, και μπαίνοντας μέσα εσύ, κοιμήσου μαζί του, και ας αναστήσουμε σπέρμα από τον πατέρα μας.

 

(Λευϊτ. 12:2 [Φίλος ])

Μίλησε στους γιους Ισραήλ, λέγοντας: Αν μια γυναίκα συλλάβει και γεννήσει αρσενικό, τότε θα είναι ακάθαρτη επτά ημέρες· και στις ημέρες τού χωρισμού για τα γυναικεία της, θα είναι ακάθαρτη.


(1Σαμ. 1:11 [Φίλος ])

Και ευχήθηκε μια ευχή, λέγοντας: Κύριε των δυνάμεων, αν πραγματικά επιβλέψεις στην ταπείνωση της δούλης σου, και με θυμηθείς, και δεν ξεχάσεις τη δούλη σου, αλλά δώσεις στη δούλη σου ένα αρσενικό παιδί, τότε θα το δώσω στον Κύριο για όλες τις ημέρες τής ζωής του, και ξυράφι δεν θα περάσει από το κεφάλι του.

 

Αξίζει να προσέξουμε πως διατυπώθηκε η προσευχή της Άννας της μητέρας του Σαμουήλ στην μετάφραση των Ο’ (LXX).

 

(1Σαμ. 1:11 [LXX])

και ηυξατο ευχην κυριω λεγουσα αδωναι κυριε ελωαι σαβαωθ εαν επιβλεπων επιβλεψης επι την ταπεινωσιν της δουλης σου και μνησθης μου και δως τη δουλη σου σπερμα ανδρων και δωσω αυτον ενωπιον σου δοτον εως ημερας θανατου αυτου και οινον και μεθυσμα ου πιεται και σιδηρος ουκ αναβησεται επι την κεφαλην αυτου

 

(1Σαμ. 2:20 [Φίλος ])

Και ο Ηλεί ευλόγησε τον Ελκανά και τη γυναίκα του, λέγοντας: Ο Κύριος να αποδώσει σε σένα σπέρμα απ' αυτή τη γυναίκα, αντί για το δάνειο που δάνεισε στον Κύριο! Και αναχώρησαν στον τόπο τους.

 

(Μάρκ. 12:19 -22[Φίλος ])

Δάσκαλε, ο Μωυσής έγραψε σε μας, ότι αν ο αδελφός κάποιου πεθάνει, και αφήσει γυναίκα, και δεν αφήσει παιδιά, ο αδελφός του να πάρει τη γυναίκα του, και να αναστήσει σπέρμα στον αδελφό του.

Ήσαν, λοιπόν, επτά αδελφοί· και ο πρώτος πήρε γυναίκα, και πεθαίνοντας δεν άφησε σπέρμα·

και την πήρε ο δεύτερος, και πέθανε, και ούτε αυτός άφησε σπέρμα· και ο τρίτος το ίδιο.

Και αυτή [την] πήραν [και] οι επτά, και δεν άφησαν σπέρμα· τελευταία από όλους πέθανε και η γυναίκα.

 

(Εβρ. 11:11 [Φίλος ])

Με πίστη και η ίδια η Σάρρα πήρε δύναμη στο να συλλάβει σπέρμα, και παρά τον καιρό τής ηλικίας γέννησε, επειδή στοχάστηκε πιστόν εκείνον που υποσχέθηκε.

Από τα παραπάνω εδάφια είναι προφανές ότι η γυναίκα δεν μπορεί να παράγει «σπέρμα» αλλά είναι το σκεύος μέσω του οποίου ανίσταται το «σπέρμα» του ανδρός. Επομένως όταν η γραφή λέει «το σπέρμα της γυναικός» αναφέρεται στον υπεσχημένο «Υιό του Ανθρώπου» χωρίς την ανάμειξη ανδρός.

Εν τούτοις όταν διαβάζουμε τις Άγιες Γραφές φαίνεται από τη γενεαλογία ότι ο πατέρας του Ιησούς Χριστού ήταν ο βασιλιάς Δαβίδ.


(2Σαμ. 7:12 [Φίλος ])

Αφού συμπληρωθούν οι ημέρες σου, και κοιμηθείς μαζί με τους πατέρες σου, θα σηκώσω ύστερα από σένα το σπέρμα σου, που θα βγει από τα σπλάχνα σου, και θα στερεώσω τη βασιλεία του.

 

(2Σαμ. 7:12 [LXX])

και εσται εαν πληρωθωσιν αι ημεραι σου και κοιμηθηση μετα των πατερων σου και αναστησω το σπερμα σου μετα σε ος εσται εκ της κοιλιας σου και ετοιμασω την βασιλειαν αυτου

 

(2Σαμ. 22:51 [Φίλος ])

Αυτός μεγαλύνει τις σωτηρίες τού βασιλιά του· και κάνει έλεος στον χρισμένο του, στον Δαβίδ και στο σπέρμα του, μέχρι τον αιώνα.

 

(1Βασ. 2:33 [Φίλος ])

και τα αίματά τους θα επιστρέψουν ενάντια στο κεφάλι τού Ιωάβ, και ενάντια στο κεφάλι τού σπέρματός του στον αιώνα· επάνω, όμως, στον Δαβίδ, και επάνω στο σπέρμα του, κι επάνω στην οικογένειά του, κι επάνω στον θρόνο του, θα είναι ειρήνη από τον Κύριο μέχρι τον αιώνα.

 

(1Χρ. 17:11 [Φίλος ])

Και αφού συμπληρωθούν οι ημέρες σου, για να πας μαζί με τους πατέρες σου, θα σηκώσω μετά από σένα το σπέρμα σου, που θα είναι από τους γιους σου, και θα στερεώσω τη βασιλεία του.

Ο Θεός ενήργησε με τη δύναμή Του ώστε η Σάρα και η Ελισάβετ που ήταν στείρες να έχουν παιδιά από τους συζύγους τους. Ο ίδιος Θεός ενήργησε θαυμαστά πάνω στη Μαριάμ για να «αναστήσει» τον δεύτερο Αδάμ, τον νέο Άνθρωπο, χωρίς την ενεργή συμμετοχή εκ μέρους της. Η Μαριάμ ήταν ένα εκλεκτό σκεύος του Θεού, που έφερε τον Γιο του Θεού πάνω στη γη.

 Το έθνος του Ισραήλ και η Μαριάμ ήταν η ξηρά γη από την οποία ο Θεός έφερε τον Γιο Του.

(Ησ. 53:2 [Φίλος ])

Επειδή, ανέβηκε μπροστά του σαν τρυφερό φυτό, και σαν ρίζα από ξερή γη· δεν έχει είδος ούτε κάλλος· και τον είδαμε, και δεν είχε ωραιότητα, ώστε να τον επιθυμούμε.

 

(Ρωμ. 9:3 [Φίλος ])

Επειδή, ευχόμουν εγώ ο ίδιος να είμαι ανάθεμα από τον Χριστό χάρη των αδελφών μου, των συγγενών μου κατά σάρκα·

που είναι Ισραηλίτες, των οποίων [είναι] η υιοθεσία, και η δόξα, και οι διαθήκες, και η νομοθεσία, και η λατρεία, και οι υποσχέσεις·

των οποίων [είναι] οι πατέρες, και από τους οποίους [γεννήθηκε] ο Χριστός, όσον αφορά τη σάρκα, αυτός που είναι επάνω σε όλους ευλογητός Θεός στους αιώνες. Αμήν.

 

Αξίζει να σκεφτούμε εδώ ότι σε καμιά περίπτωση δεν υπήρχε ανάμειξη Ισραηλίτη  ανδρός στη γέννηση του Ιησού. Παρόλα αυτά ο Ιησούς ήρθε μέσα από την γενεαλογία των πατέρων όσον αφορά την υπόσχεση του Θεού.

 

Θα επαναλάβουμε για άλλη μια φορά ότι σύμφωνα με το Λόγο του Θεού αλλά και τη χρήση της αρχαίας ελληνικής γλώσσας ο άνδρας «γεννάει» και η γυναίκα «τίκτει».

 

(Γέν. 17:17 [LXX])

και επεσεν αβρααμ επι προσωπον και εγελασεν και ειπεν εν τη διανοια αυτου λεγων ει τω εκατονταετει γενησεται και ει σαρρα ενενηκοντα ετων ουσα τεξεται

 

(Ησ. 7:14 [LXX])

δια τουτο δωσει κυριος αυτος υμιν σημειον ιδου η παρθενος εν γαστρι εξει και τεξεται υιον και καλεσεις το ονομα αυτου εμμανουηλ

 

 (Μιχ. 5:3 [LXX])

(5:2) δια τουτο δωσει αυτους εως καιρου τικτουσης τεξεται και οι επιλοιποι των αδελφων αυτων επιστρεψουσιν επι τους υιους ισραηλ


(Λουκ. 1:31 [Μεταγλώττιση])

Και ιδού, θα συλλάβεις στην κοιλιά και θα γεννήσεις γιο και θα καλέσεις το όνομά του Ιησού.

 

(Λουκ. 1:34 [Φίλος ])

Και η Μαριάμ είπε στον άγγελο: Πώς θα είναι αυτό, επειδή δεν γνωρίζω άνδρα;

 

 Ο Θεός είχε και έχει τη δύναμη να κάνει  μεγάλα  θαύματα όπως είπε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής:

(Λουκ. 3:8 [Φίλος ])

Κάντε, λοιπόν, καρπούς άξιους της μετάνοιας, και μη αρχίσετε να λέτε αναμεταξύ σας: Έχουμε πατέρα τον Αβραάμ· επειδή, σας λέω ότι ο Θεός μπορεί απ' αυτές τις πέτρες να σηκώσει παιδιά στον Αβραάμ.



Ο Ιησούς Χριστός, ο Γιός του Δαβίδ

 

(Ρωμ. 8:29 [Φίλος ])

Επειδή, όσους προγνώρισε, [αυτούς] και προόρισε να γίνουν σύμμορφοι με την εικόνα τού Υιού του, για να είναι αυτός πρωτότοκος ανάμεσα σε πολλούς αδελφούς·

 

(Ιωάν. 7:42 [Φίλος ])

Δεν είπε η γραφή ότι, από το σπέρμα τού Δαβίδ, και από την κωμόπολη Βηθλεέμ, όπου ήταν ο Δαβίδ, έρχεται ο Χριστός;

 

(Πράξ. 13:22 [Φίλος ])

Και όταν ο Θεός τον καθαίρεσε, σήκωσε σ' αυτούς βασιλιά τον Δαβίδ, για τον οποίο και είπε, δίνοντας τη μαρτυρία: «Βρήκα τον Δαβίδ, τον γιο τού Ιεσσαί, άνδρα σύμφωνα με την καρδιά μου, που θα κάνει όλα τα θελήματά μου».

 

(Γαλ. 3:19 [Φίλος ])

Γιατί, λοιπόν, [δόθηκε] ο νόμος; Προστέθηκε εξαιτίας των παραβάσεων, μέχρις ότου έρθει το σπέρμα, προς το οποίο είχε γίνει η υπόσχεση, που διατάχθηκε από αγγέλους διαμέσου ενός μεσίτη.

 

(Πράξ. 13:23 [Φίλος ])

Από το σπέρμα του, ο Θεός, σύμφωνα με την επαγγελία, σήκωσε στον Ισραήλ σωτήρα, τον Ιησού.

(1Πέτ. 1:23 [Φίλος ])

επειδή, αναγεννηθήκατε όχι από φθαρτό σπέρμα, αλλά από άφθαρτο, διαμέσου τού λόγου τού ζωντανού Θεού και ο οποίος μένει στον αιώνα.

Επειδή, «κάθε σάρκα [είναι] σαν χορτάρι και κάθε δόξα ανθρώπου σαν άνθος τού χορταριού· ξεράθηκε το χορτάρι, και το άνθος του ξέπεσε·

ο λόγος, όμως, του Κυρίου μένει στον αιώνα». Κι αυτός είναι ο λόγος, που ευαγγελίστηκε σε σας.

 

(1Ιωάν. 3:9 [Φίλος ])

Καθένας που έχει γεννηθεί από τον Θεό, δεν πράττει αμαρτία, για τον λόγο ότι δικό του σπέρμα μένει μέσα σ' αυτόν, και δεν μπορεί να αμαρτάνει, επειδή γεννήθηκε από τον Θεό.

 

(Ρωμ. 8:8 [Μεταγλώττιση])

Και αυτοί που ζουν με [τη] σάρκα δε δύνανται να αρέσουν στο Θεό.

Εσείς όμως δε ζείτε με [τη] σάρκα αλλά με [το] Πνεύμα, αν βέβαια Πνεύμα Θεού κατοικεί μέσα σας. Αλλά αν κάποιος δεν έχει Πνεύμα Χριστού, αυτός δεν είναι δικός του.

 

 (Γαλ. 3:29 [Μεταγλώττιση])

Αν λοιπόν εσείς [είστε του] Χριστού, άρα είστε σπέρμα του Αβραάμ, κληρονόμοι σύμφωνα με [την] υπόσχεση.

 



Ήταν ο Ιησούς ο γιός του Δαβίδ; Ήταν απόγονός του;

 

Σύμφωνα με τις γραφές, ο Ιησούς θα ήταν «ο γιός του Δαβίδ». Οι Εβραίοι τον περίμεναν σαν τον γνήσιο απόγονο του Βασιλιά Δαβίδ. Κατά την όψη αυτό φαινόταν να είναι αληθινό, αλλά σύμφωνα με την πίστη αυτό ήταν μια υπόσχεση του Θεού στον λαό Του.

Ο Ιησούς, θέλοντας να δείξει στους Φαρισαίους, ότι Εκείνος δεν ήταν ένας γήινος απόγονος του Δαβίδ αλλά ο αληθινός Θεός που κατέβηκε από τον ουρανό και φανερώθηκε με σάρκα σαν «ο Γιος του Ανθρώπου», τους είπε:

(Ματθ. 22:41 [Φίλος ])

Και ενώ οι Φαρισαίοι ήσαν συγκεντρωμένοι,

ο Ιησούς τούς ρώτησε,

λέγοντας: Ποια γνώμη έχετε για τον Χριστό; Τίνος γιος είναι;

Του λένε: Του Δαβίδ.

Τους λέει: Πώς, λοιπόν, ο Δαβίδ, διαμέσου τού Πνεύματος, τον αποκαλεί Κύριο, λέγοντας:

«Είπε ο Κύριος στον Κύριό μου: Κάθησε από τα δεξιά μου, μέχρις ότου βάλω τους εχθρούς σου [ως] υποπόδιο των ποδιών σου»;

Αν, λοιπόν, τον αποκαλεί Κύριο, πώς είναι γιος του;

Και κανένας δεν μπορούσε να του απαντήσει έναν λόγο· ούτε τόλμησε πλέον κάποιος να τον ρωτήσει από εκείνη την ημέρα.


(Αποκ. 5:5 [Μεταγλώττιση])

Και ένας από τους πρεσβυτέρους μού λέει: «Μην κλαις· ιδού, νίκησε ο λέοντας που [είναι] από τη φυλή [του] Ιούδα, [η] ρίζα [του] Δαβίδ, για να ανοίξει το βιβλίο και τις εφτά σφραγίδες του».

 

(Αποκ. 22:16 [Μεταγλώττιση])

«Εγώ, [ο] Ιησούς, έστειλα τον άγγελό μου να μαρτυρήσει σ’ εσάς αυτά για τις εκκλησίες. Εγώ είμαι η ρίζα και ο απόγονος [του] Δαβίδ, ο αστέρας ο λαμπρός, ο πρωινός».

 

Γι’ αυτό ο Λουκάς γράφει στο γ:23

(Λουκ. 3:23 [Φίλος ])

Κι αυτός ο Ιησούς άρχιζε να είναι περίπου 30 χρόνων, ο οποίος ήταν -καθώς νομιζόταν- γιος τού Ιωσήφ, του Ηλί,

 

Οι άνθρωποι νόμιζαν ότι ο Ιησούς ήταν ο γιός του Ιωσήφ, ο οποίος ήταν απόγονος του Δαβίδ.

Βλέπουμε από όλα αυτά, ότι οι Εβραίοι, αν και είχαν το Γιό του Θεού μπροστά τους, τον πήραν σαν ένα γήινο άνθρωπο όπως αυτοί.

Ο Ιησούς προσπαθούσε συνεχώς να τους πείσει ότι Εκείνος ήταν ο Άνθρωπος που ήρθε από τον ουρανό. (Ιωάννης η:23-24)

Από τα λόγια του Ιησού θα έπρεπε να καταλάβουν ότι Εκείνος δεν ήταν ένας συνηθισμένος φθαρτός άνθρωπος φτιαγμένος από χώμα όπως όλοι τους, αλλά ήταν το ίδιο πρόσωπο «ο Εγώ είμαι» που έστειλε τον Μωυσή στον Φαραώ.

 Ο Ιησούς προσπάθησε να τους εξηγήσει το μυστήριο της ευσεβείας. (Α΄ Τιμοθέου γ:15-16)

(1Τιμ. 3:15 [Φίλος ]) αλλά, αν καθυστερήσω, για να ξέρεις πώς πρέπει να πολιτεύεσαι στον οίκο τού Θεού, που είναι η εκκλησία τού ζωντανού Θεού, στύλος και στερέωμα της αλήθειας.

Και αναντίρρητα, το μυστήριο της ευσέβειας είναι μεγάλο· ο Θεός φανερώθηκε με σάρκα, δικαιώθηκε με Πνεύμα, φάνηκε σε αγγέλους, κηρύχθηκε στα έθνη, έγινε αποδεκτός με πίστη στον κόσμο, αναλήφθηκε με δόξα.

Σύμφωνα με αυτά τα εδάφια ο Θεός φανερώθηκε με σάρκα. Ο Παύλος λέει γι’ αυτή τη σάρκα:

(Ρωμ. 8:3-4 [Φίλος ])

Επειδή, το αδύνατο στον νόμο, καθότι ήταν ανίσχυρος εξαιτίας τής σάρκας, ο Θεός, στέλνοντας τον δικό του Υιό με ομοίωμα σάρκας αμαρτίας, και σε σχέση με την αμαρτία, κατέκρινε την αμαρτία στη σάρκα·

για να εκπληρωθεί η δικαιοσύνη τού νόμου, σε μας, που δεν περπατάμε σύμφωνα με τη σάρκα, αλλά σύμφωνα με το Πνεύμα.

 

(Φιλ. 2:6 [Μεταγλώττιση])

ο οποίος, ενώ υπήρχε με μορφή Θεού, δε θεώρησε αρπαγμό το να είναι ίσα με [το] Θεό,

αλλά [τον] εαυτό του κένωσε, καθώς έλαβε μορφή δούλου, όταν έγινε με ομοίωμα ανθρώπων. Και αφού βρέθηκε στο σχήμα ως άνθρωπος,

ταπείνωσε [τον] εαυτό του και έγινε υπάκουος μέχρι [το] θάνατο, θάνατο μάλιστα σταυρικό.

 

Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Ιησούς ήταν όμοιος με τους ανθρώπους γύρω Του, αλλά μάλλον ότι Εκείνος είχε σάρκα και αίμα που έμοιαζαν με την ανθρώπινη σάρκα και το αίμα. Εάν πούμε ότι αυτή η σάρκα και το αίμα ήταν η ίδια με του πρώτου Αδάμ, αυτό σημαίνει ότι ο Θεός φανερώθηκε με μια χωμάτινη φθαρτή και αμαρτωλή σάρκα.

 

Σύμφωνα με τα παραπάνω εδάφια ο Θεός φανερώθηκε με σάρκα, αφού ήρθε σαν ο Γιος του Ανθρώπου, όταν έγινε με ομοίωμα ανθρώπων. Και αφού βρέθηκε στο σχήμα ως άνθρωπος. Ο Λόγος του Θεού έγινε σάρκα και ήρθε με ομοίωμα σάρκας αμαρτίας.

 

Πρέπει να προσέξουμε τα λόγια των Αποστόλων και μαθητών Του σχετικά με την φύση του Θεού

Ο Ιάκωβος λέει:

(Ιακ. 1:17 [Φίλος ])

κάθε αγαθή δόση, και κάθε τέλειο δώρημα, είναι από πάνω, το οποίο κατεβαίνει από τον Πατέρα των φώτων, στον οποίο δεν υπάρχει αλλοίωση ή σκιά μεταβολής.

 

 

Δεν ήταν δυνατόν ο Αιώνιος Θεός που είναι Άφθαρτος, Αθάνατος και Αιώνιος

να ερχόταν με μια φθαρτή, θνητή και προσωρινή σάρκα.

Αυτό θα σήμαινε αλλαγή και αλλοίωση στη δόξα του Θεού.

 

Σε αυτή την περίπτωση αξίζει να επαναλάβουμε τα λόγια του αποστόλου Παύλου.

(Ρωμ. 1:21-23 [Φίλος ])

Επειδή, ενώ γνώρισαν τον Θεό, δεν τον δόξασαν ως Θεό, ούτε τον ευχαρίστησαν· αλλά, μέσα στους μάταιους συλλογισμούς τους, αναζήτησαν μάταια πράγματα, και σκοτίστηκε η ασύνετη καρδιά τους.

Ενώ έλεγαν ότι είναι σοφοί, έγιναν μωροί.

Και άλλαξαν τη δόξα τού άφθαρτου Θεού σε ομοίωμα εικόνας φθαρτού ανθρώπου, και πουλιών και τετράποδων και ερπετών.

 Σύμφωνα με τον Παύλο αυτό είναι βλασφημία.

Η θυσία ανθρώπινου όντος ήταν βλασφημία και βδέλυγμα για τον Θεό.

Ο Ιησούς ήταν ο Δεύτερος Άνθρωπος, ο Δεύτερος Αδάμ, μια νέα δημιουργία έξω από την φθαρτή ύλη. Ο Ιησούς πρόσφερε τη σάρκα και το αίμα Του που ήρθαν από τον ουρανό να πεθάνει πάνω στο σταυρό για όλο τον κόσμο. (Ιωάννης ς:47-51)

Ο Ιησούς δεν απέκτησε την Ουράνια σάρκα και αίμα Του μετά την Ανάστασή Του ή την Ανάληψή του, αλλά είχε αυτή τη σάρκα και το αίμα από την αρχή όταν συνελήφθη στη μήτρα της Μαριάμ.

 Ο Παύλος γνωρίζοντας αυτό το μυστήριο, το συμμερίστηκε με τους Κορινθίους λέγοντας:

(1Κορ. 15:47-50 [Φίλος ])

Ο πρώτος άνθρωπος [είναι] από τη γη, χωματένιος· ο δεύτερος άνθρωπος, ο Κύριος από τον ουρανό.

Όπως [ήταν] ο χωματένιος, τέτοιοι [είναι] και οι χωματένιοι· και όπως [είναι] ο επουράνιος τέτοιοι [θα είναι] και οι επουράνιοι.

Και καθώς φορέσαμε την εικόνα του χωματένιου, θα φορέσουμε και την εικόνα του επουράνιου.

Και λέω τούτο, αδελφοί, ότι σάρκα και αίμα δεν μπορούν να κληρονομήσουν τη βασιλεία τού Θεού ούτε η φθορά κληρονομεί την αφθαρσία.

 

Ο Ιησούς δεν έφερε «την εικόνα του χοϊκού» αλλά ήταν ο πρώτος που κατέβηκε ολοκληρωτικά από τον ουρανό.

Ο Ιησούς είναι ο ίδιος χθες, σήμερα και εις τους αιώνες. Όταν αναστήθηκε από τους νεκρούς είπε στους μαθητές Του:

 (Λουκ. 24:38-39 [Φίλος ])

Και τους είπε: Γιατί είστε ταραγμένοι; Και γιατί ανεβαίνουν συλλογισμοί στις καρδιές σας;

Δείτε τα χέρια μου και τα πόδια μου, ότι εγώ ο ίδιος είμαι· ψηλαφήστε με και δείτε· επειδή, ένα πνεύμα δεν έχει σάρκα και κόκαλα, όπως βλέπετε εμένα ότι έχω.

 

(1Ιωάν. 1:1-4 [Φίλος ])

Εκείνο που ήταν από την αρχή, εκείνο που ακούσαμε, εκείνο που είδαμε με τα μάτια μας, εκείνο που τη θέα του κοιτάξαμε και τα χέρια μας ψηλάφησαν, για τον Λόγο τής ζωής,

(και η ζωή φανερώθηκε, και είδαμε και δίνουμε μαρτυρία και εξαγγέλλουμε σε σας την αιώνια ζωή, που ήταν προς τον Πατέρα και φανερώθηκε σε μας·)

εκείνο που είδαμε και ακούσαμε, εξαγγέλλουμε και σε σας, για να έχετε κι εσείς κοινωνία μαζί μας· και η δική μας, μάλιστα, κοινωνία [είναι] μαζί με τον Πατέρα και μαζί με τον Υιό του, τον Ιησού Χριστό.

Κι αυτά τα γράφουμε σε σας, ώστε η χαρά σας να είναι πλήρης.

 

Ο Ιωάννης γράφει πολύ καθαρά στο ευαγγέλιό του:

(Ιωάν. 2:19-22 [Φίλος ])

Αποκρίθηκε ο Ιησούς και τους είπε: Γκρεμίστε τούτο τον ναό, και σε τρεις ημέρες θα τον στήσω όρθιον.

Και οι Ιουδαίοι είπαν: Ο ναός αυτός οικοδομήθηκε σε 46 χρόνια, κι εσύ θα τον στήσεις όρθιον σε τρεις ημέρες;

Εκείνος, όμως, έλεγε για τον ναό τού σώματός του.

Όταν, λοιπόν, αναστήθηκε από τους νεκρούς, οι μαθητές του θυμήθηκαν ότι αυτό τούς το έλεγε· και πίστεψαν στη γραφή, και στον λόγο, που είχε πει ο Ιησούς.


 

Ο Ιησούς Χριστός είναι ο μονογενής Υιός του Θεού. 

Γι’ αυτό είναι ο δεύτερος Άνθρωπος,

ο Άνθρωπος που κατέβηκε από τον ουρανό.

 

Η Γραφή λέει ότι:

(Εβρ. 2:11-12 [Μεταγλώττιση])

Επειδή και αυτός που αγιάζει και εκείνοι που αγιάζονται [προέρχονται] από Έναν όλοι. Γι’ αυτόν [το] λόγο δεν ντρέπεται να τους καλεί αδελφούς,

λέγοντας: Θα αναγγείλω το όνομά σου στους αδελφούς μου, στο μέσο εκκλησίας θα σε υμνήσω.

Ο Ιησούς Χριστός ήταν και είναι ο μονογενής και πρωτότοκος Γιός του Θεού. Εάν εμείς οι άνθρωποι είμαστε τα πνευματικά παιδιά του Θεού που γεννηθήκαμε από το άφθαρτο σπέρμα του Θεού που είναι ο Λόγος του Θεού, ο Ιησούς Χριστός είναι Αυτός ο ίδιος ο Λόγος του Θεού που έγινε σάρκα.


(1Πέτ. 1:23 [Μεταγλώττιση])

γιατί έχετε αναγεννηθεί όχι από σπόρο φθαρτό αλλά άφθαρτο, διαμέσου [του] λόγου [του] Θεού που ζει και που μένει.

 

(Ιωάν. 1:14 [Μεταγλώττιση])

Και ο Λόγος σάρκα έγινε και κατασκήνωσε ανάμεσά μας, και είδαμε [με θαυμασμό] τη δόξα του, δόξα όπως [ενός] μονογενούς από [τον] Πατέρα, πλήρης από χάρη και αλήθεια.

 

 Ο Θεός έβαλε το σπέρμα Του (τον Λόγο Του) στις καρδιές των παιδιών Του και ένας νέος εσωτερικός άνθρωπος αναπτύχθηκε μέσα τους. Ο ίδιος ο Ιησούς ήταν ο Λόγος που έγινε σάρκα. Η σάρκα των πιστών είδε φθορά, αλλά η σάρκα του Ιησού δεν είδε φθορά.

 Ο Ιησούς ήταν το νέο είδος προσώπου που είχε πνευματική φύση. Εκείνος ήταν ο πρώτος πνευματικός Άνθρωπος που συνελήφθη στη μήτρα της Μαριάμ χωρίς τη βοήθεια ανθρώπινου σπέρματος. Σαν πρωτότοκος αδελφός μας Εκείνος είχε την προέλευσή Του από το Άγιο Πνεύμα. Το Άγιο Πνεύμα ήταν ο Πατέρας Του.

 (Ματθ. 1:20 [Μεταγλώττιση])

Ενώ λοιπόν σκεφτόταν αυτά, ιδού, άγγελος ΚΥΡΙΟΥ φάνηκε σ’ αυτόν στο όνειρό [του], λέγοντας: «Ιωσήφ, γιε[ του] Δαβίδ, μη φοβηθείς να παραλάβεις [τη] Μαρία τη γυναίκα σου. Γιατί αυτό που μέσα της γεννήθηκε είναι από Πνεύμα Άγιο.

 

Ο Ιησούς ήρθε στον κόσμο για να συμφιλιώσει τον άνθρωπο με τον Θεό.

 

(Κολ. 1:21-22, 28 [Μεταγλώττιση])

Και εσάς που ήσασταν κάποτε αποξενωμένοι και εχθροί [του] [Θεού ]με τη διάνοια μέσα στα έργα [σας] τα κακά,

τώρα όμως [σας] συμφιλίωσε [μαζί του ]με το σάρκινο σώμα του διαμέσου του θανάτου [του], για να σας παρουσιάσει άγιους και άμωμους και ακατηγόρητους μπροστά του,

Αυτόν εμείς αναγγέλλουμε, νουθετώντας κάθε άνθρωπο και διδάσκοντας κάθε άνθρωπο με όλη τη σοφία, για να παρουσιάσουμε κάθε άνθρωπο τέλειο στο Χριστό.

 

(2Κορ. 5:18-19 [Μεταγλώττιση])

Και τα πάντα [είναι] από το Θεό, που μας συμφιλίωσε με [τον] εαυτό του διαμέσου [του] Χριστού και μας έδωσε τη διακονία της συμφιλίωσης:

πως δηλαδή [ο] Θεός ήταν μέσα στο Χριστό, συμφιλιώνοντας [τον] κόσμο με [τον] εαυτό του, μη λογαριάζοντας σ’ αυτούς τα παραπτώματά τους, και ανάθεσε σ’ εμάς το λόγο της συμφιλίωσης.

 

Σύμφωνα με τη Γραφή ο Ιησούς ήταν ο Μόνος που είδε τον Θεό. Σάρκα και αίμα δεν μπορούν να κληρονομήσουν τη βασιλεία Του Θεού. Αλλά  ο Ιησούς Χριστός είδε τον Πατέρα Του (το Πνεύμα) και κληρονόμησε τα πάντα πριν από τη σταύρωσή Του και την ανάληψή Του. Επειδή Εκείνος ήταν ο Λόγος

(Κολ. 1:16-17 [Μεταγλώττιση])

γιατί με αυτόν χτίστηκαν τα πάντα στους ουρανούς και πάνω στη γη, τα ορατά και τα αόρατα, είτε θρόνοι είτε κυριότητες είτε αρχές είτε εξουσίες. Τα πάντα μέσω αυτού και γι’ αυτόν είναι χτισμένα.

Και αυτός είναι πριν από όλα και τα πάντα με αυτόν συγκρατιούνται.

 

(Ιωάν. 1:18 [Μεταγλώττιση])

[Το] Θεό ως τώρα κανείς δεν έχει δει ποτέ. [Ο] μονογενής Θεός που είναι στην αγκαλιά μέσα του Πατέρα, εκείνος εξήγησε [αυτόν].

 

 

(1Ιωάν. 3:2 [Μεταγλώττιση])

Αγαπητοί, τώρα τέκνα Θεού είμαστε, και ακόμη δε φανερώθηκε τι θα είμαστε [στο μέλλον]. Ξέρουμε ότι όταν φανερωθεί, θα είμαστε όμοιοι με αυτόν, γιατί θα τον δούμε καθώς είναι.

 

Οι πιστοί θα έβλεπαν τον Θεό, όταν Εκείνος θα εμφανιζόταν στον δεύτερο ερχομό Του, επειδή θα γίνονταν σαν κι Αυτόν. Αλλά ο Ιησούς Χριστός μπορούσε να βλέπει τον Πατέρα Του από την αρχή.

 Ο Ιησούς Χριστός είδε τον Πατέρα Του επειδή δεν ήταν ένα άλλο πρόσωπο αλλά το Σώμα (η Σάρκα) όπου κατοίκησε το Πνεύμα του Θεού, και αυτό το σώμα κατέβηκε από τον ουρανό.

 Ο Ιησούς Χριστός δεν έγινε Γιός του Θεού μετά την Ανάστασή Του, αλλά ήταν ο Γιός του Θεού από τη γέννησή Του.

Οι άνθρωποι κατάλαβαν ότι ήταν πραγματικά ο Γιος του Θεού, όταν είδαν τον Ιησού αναστημένο.

  

(Ιωάν. 5:21 [Μεταγλώττιση])

Γιατί, όπως ακριβώς ο Πατέρας εγείρει τους νεκρούς και [τους] ζωοποιεί, έτσι και ο Υιός όποιους θέλει ζωοποιεί.

 

(Ιωάν. 5:26 [Μεταγλώττιση])

Γιατί όπως ακριβώς ο Πατέρας έχει ζωή μέσα στον εαυτό του, έτσι και στον Υιό έδωσε ζωή να έχει μέσα στον εαυτό του.

 

(Ματθ. 27:50-54 [Μεταγλώττιση])

Και ο Ιησούς, αφού πάλι έκραξε με φωνή μεγάλη, άφησε το πνεύμα.

Και ιδού, το καταπέτασμα του ναού σχίστηκε από πάνω ως κάτω στα δύο, και η γη σείστηκε και οι βράχοι σχίστηκαν,

και τα μνήματα ανοίχτηκαν και πολλά σώματα κοιμισμένων αγίων εγέρθηκαν

και, αφού εξήλθαν από τα μνήματα, μετά την έγερσή του εισήλθαν στην άγια πόλη και εμφανίστηκαν σε πολλούς.

Ο εκατόνταρχος τότε και αυτοί που φύλαγαν μαζί του τον Ιησού, όταν είδαν το σεισμό και όσα έγιναν, φοβήθηκαν πάρα πολύ, λέγοντας: «Αλήθεια, Υιός Θεού ήταν αυτός».

 

Επίσης ο Ιωάννης στην πρώτη του επιστολή θέλοντας να επισημάνει ότι ο Ιησούς ήταν ο ίδιος πριν και μετά την ανάσταση έγραψε:

(1Ιωάν. 1:1-3 [Μεταγλώττιση])

Αυτό που ήταν από [την] αρχή, αυτό που έχουμε ακούσει, αυτό που έχουμε δει με τους οφθαλμούς μας, αυτό που είδαμε [με θαυμασμό ]και τα χέρια μας ψηλάφισαν, για το Λόγο της ζωής

– και η ζωή φανερώθηκε, και έχουμε δει και μαρτυρούμε και αναγγέλλουμε σ’ εσάς τη ζωή την αιώνια η οποία ήταν προς τον Πατέρα και φανερώθηκε σ’ εμάς

αυτό που έχουμε δει και έχουμε ακούσει αναγγέλλουμε και σ’ εσάς, για να έχετε κι εσείς κοινωνία μαζί μας. Και η κοινωνία λοιπόν η δική μας [είναι] μαζί με τον Πατέρα και μαζί με τον Υιό του Ιησού Χριστό.


Ο Λουκάς έγραψε για την ανάσταση του Ιησού Χριστού:

(Λουκ. 24:36-40 [Μεταγλώττιση])

Ενώ λοιπόν μιλούσαν αυτά, αυτός στάθηκε στο μέσο τους και τους λέει: «Ειρήνη σ’ εσάς».

Πτοήθηκαν τότε και γέμισαν φόβο και νόμιζαν πως βλέπουν πνεύμα.

Και είπε σ’ αυτούς: «Τι είστε ταραγμένοι και γιατί διαλογισμοί ανεβαίνουν στην καρδιά σας;

Δείτε τα χέρια μου και τα πόδια μου, γιατί εγώ είμαι, [ο] ίδιος, ψηλαφήστε με και δείτε, γιατί πνεύμα δεν έχει σάρκα και οστά καθώς βλέπετε εμένα να έχω».

Και αφού είπε αυτό, τους έδειξε τα χέρια και τα πόδια [του].

 

Ξέρουμε ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Αρχιερέας καθώς επίσης και ο Ναός του Θεού. Το σώμα Του ήταν και είναι ο Ναός του Θεού. Η προέλευση του σώματός Του δεν ήταν ένα χειροποίητο σώμα όπως όλων των ανθρώπων και όχι από αυτή τη γήινη δημιουργία.

(Κολ. 1:19 [Μεταγλώττιση])

επειδή μέσα σε αυτόν ευδόκησε να κατοικήσει όλο το πλήρωμα

Από την ίδια φύση έγινε και η Νέα Ιερουσαλήμ που είναι η Σκηνή του Θεού πάνω στην γη. Σ΄ αυτήν την Σκηνή που είναι ο Ναός του Θεού έχουμε σήμερα και για πάντα Αρχιερέα τον Κύριο μας Ιησού Χριστό.

 

(Εβρ. 9:11-12 [Μεταγλώττιση])

[Ο] Χριστός, όμως, όταν παρουσιάστηκε [ως] Αρχιερέας των αγαθών που ήρθαν, διαμέσου της μεγαλύτερης και τελειότερης Σκηνής [που] δεν [είναι] χειροποίητη, τουτέστι όχι αυτής της κτίσης,

ούτε διαμέσου [του] αίματος τράγων και μόσχων, αλλά διαμέσου [του] δικού Του αίματος, εισήλθε μια φορά για πάντα στα Άγια [των Αγίων] και βρήκε [για μας] αιώνια λύτρωση.

 

(Εβρ. 9:11-12 [κριτικό κείμενο UBS])

Χριστὸς δὲ παραγενόμενος ἀρχιερεὺς τῶν γενομένων ἀγαθῶν διὰ τῆς μείζονος καὶ τελειοτέρας σκηνῆς οὐ χειροποιήτου τοῦτ' ἔστιν οὐ ταύτης τῆς κτίσεως,

οὐδὲ δι' αἵματος τράγων καὶ μόσχων διὰ δὲ τοῦ ἰδίου αἵματος εἰσῆλθεν ἐφάπαξ εἰς τὰ ἅγια αἰωνίαν λύτρωσιν εὑράμενος.

 Ο Ιησούς Χριστός συνέχισε να είναι ο Ναός του Θεού μετά την ανάληψή Του. Το ένδοξο σώμα του Ιησού τις ημέρες του Παύλου συνέχισε να είναι το κατοικητήριο του Θεού.


(Κολ. 2:9 [Μεταγλώττιση])

Γιατί μέσα σ’ αυτόν κατοικεί όλο το πλήρωμα της θεότητας σωματικά,

 

(1Τιμ. 2:5 [Λόγος])

Κι είναι βέβαια ένας ο Θεός κι ένας ο μεσίτης ανάμεσα στο Θεό και τους ανθρώπους, ο άνθρωπος Ιησούς Χριστός.

 Όταν ο Παύλος έγραφε αυτή την επιστολή στον Τιμόθεο χρησιμοποίησε Ενεστώτα Χρόνο για να δείξει ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν Άνθρωπος τον χρόνο της συγγραφής αυτής της επιστολής. Ο Ιησούς Χριστός ήταν πραγματικός πνευματικός άνθρωπος με πνευματικό σώμα.

 Τα σώματα των πιστών θα αλλάζονταν στην Ανάσταση αλλά το Σώμα του Χριστού δεν είχε καμιά ανάγκη αλλαγής γιατί η  γραφή λέει:

(Εβρ. 13:7-8 [Λόγος])

Να θυμάστε τους ηγέτες σας που σας κήρυξαν το Λόγο του Θεού. Να εξετάζετε ξανά και ξανά το τελικό αποτέλεσμα της συμπεριφοράς αυτών των ανθρώπων και να μιμείστε την πίστη τους.

Ο Ιησούς Χριστός είναι ο ίδιος χθες και σήμερα και στους αιώνες.

 

(Ιακ. 1:17 [Λόγος])

Κάθε καλή παροχή και κάθε τέλειο δώρο προέρχεται και κατεβαίνει από πάνω, από τον Πατέρα των φώτων, στον οποίο δεν υπάρχει διακύμανση ή εμφάνιση σκιάς εξαιτίας κάποιας αλλαγής στη θέση του!

 

(Ιακ. 1:17 [Φίλος ])

κάθε αγαθή δόση, και κάθε τέλειο δώρημα, είναι από πάνω, το οποίο κατεβαίνει από τον Πατέρα των φώτων, στον οποίο δεν υπάρχει αλλοίωση ή σκιά μεταβολής.

 

Ο Ιησούς ήταν ο Άνθρωπος στον οποίο ο Ουράνιος Πατέρας μας, το Πνεύμα κατοίκησε χωρίς μέτρο.

 

(Ιωάν. 3:31-36 [Φίλος ])

Αυτός που έρχεται από επάνω, είναι υπεράνω όλων· αυτός που είναι από τη γη, από τη γη είναι, και από τη γη μιλάει· αυτός που έρχεται από τον ουρανό, είναι υπεράνω όλων.

Και [εκείνο] που είδε και άκουσε, αυτό δίνει ως μαρτυρία· και κανένας δεν δέχεται τη μαρτυρία του.

Όποιος δεχθεί τη μαρτυρία του, επισφράγισε ότι ο Θεός είναι αληθής.

Δεδομένου ότι, εκείνος, που ο Θεός τον απέστειλε, μιλάει τα λόγια τού Θεού· επειδή, ο Θεός δεν [του] δίνει το Πνεύμα με μέτρο.

Ο Πατέρας αγαπάει τον Υιό, και όλα τα έδωσε στο χέρι του.

Όποιος πιστεύει στον Υιό, έχει αιώνια ζωή· όποιος, όμως, απειθεί στον Υιό, δεν θα δει ζωή, αλλά η οργή τού Θεού μένει επάνω του.

 


Ο Ιησούς Χριστός είναι ο Βραχίονας του Θεού

 

Ο Ιησούς Χριστός είναι ο Βραχίονας του Θεού. Ο Βραχίονας του Θεού είναι η προέκτασή Του που έρχεται από τον Εαυτό Του. Ο Ιησούς Χριστός είναι η μορφή του Θεού που ντύθηκε όλη τη Δόξα του Πατέρα Του (το Πνεύμα)

(Ησ. 59:16-19 [LXX])

και ειδεν και ουκ ην ανηρ και κατενοησεν και ουκ ην ο αντιλημψομενος και ημυνατο αυτους τω βραχιονι αυτου και τη ελεημοσυνη εστηρισατο

και ενεδυσατο δικαιοσυνην ως θωρακα και περιεθετο περικεφαλαιαν σωτηριου επι της κεφαλης και περιεβαλετο ιματιον εκδικησεως και το περιβολαιον

ως ανταποδωσων ανταποδοσιν ονειδος τοις υπεναντιοις

και φοβηθησονται οι απο δυσμων το ονομα κυριου και οι απ ανατολων ηλιου το ονομα το ενδοξον ηξει γαρ ως ποταμος βιαιος η οργη παρα κυριου ηξει μετα θυμου

(Ψαλ. 98:1 [Φίλος ])

Ψαλμός. ΨΑΛΤΕ στον Κύριο νέο τραγούδι· επειδή, έκανε θαυμαστά [έργατο δεξί του [χέρι], και ο βραχίονάς του ο άγιος, ενέργησαν σ' αυτόν σωτηρία.

 

(Ησ. 63:4-5 [Φίλος ])

Επειδή, η ημέρα τής εκδίκησης [ήταν] μέσα στην καρδιά μου, και έφτασε η χρονιά των λυτρωμένων μου.

Και κοίταξα ολόγυρα και δεν υπήρχε κάποιος να βοηθάει· και θαύμασα ότι δεν υπήρχε κάποιος να υποστηρίζει· γι' αυτό, ο βραχίονάς μου ενέργησε σε μένα σωτηρία· και ο θυμός μου, αυτός με υποστήριξε.

Ο κάθε άνθρωπος του Θεού πριν από τον ερχομό του Ιησού γνώριζε τα πράγματα του Θεού μερικώς. Οι μαθητές αναφώνησαν για τον Ιησού ότι:

 

(Ιωάν. 16:29-30 [Φίλος ])

Του λένε οι μαθητές του: Δες, τώρα μιλάς ανοιχτά, και δεν λες καμιά παρομοίωση.

Τώρα γνωρίζουμε ότι ξέρεις τα πάντα, και δεν έχεις ανάγκη να σε ρωτάει κάποιος. Απ' αυτό πιστεύουμε ότι από τον Θεό εξήλθες.

 Οι μαθητές είχαν αναγνωρίσει από τα λόγια και τα έργα του Ιησού Χριστού ότι Αυτός είναι ο Γιος του Θεού. Γνώριζαν τον Ιησού σαν τον γιο του Παντοδύναμου Θεού, ο οποίος θα έμενε στον αιώνα, αλλά δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι Αυτός  θα παρέδιδε το άφθαρτο και άμωμο σώμα Του στον θάνατο. Μόνο μετά την Σταύρωση Του, την ταφή Του και την ένδοξη Ανάστασή Του μπόρεσαν να καταλάβουν ότι Αυτός είναι πράγματι ο Γιος του Θεού.


(Ρωμ. 1:3-4 [Φίλος ])

για τον Υιό του, που γεννήθηκε από το σπέρμα τού Δαβίδ κατά τη σάρκα,

και αποδείχθηκε Υιός τού Θεού με δύναμη, σύμφωνα με το πνεύμα τής αγιοσύνης, με την ανάσταση από τους νεκρούς, του Ιησού Χριστού τού Κυρίου μας,

 

 


Βασίλης Ζαφείρογλου

 

25-2-2018

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Comments