Ο Μόνος Αληθινός Θεός φανερώθηκε με σάρκα.

αναρτήθηκε στις 26 Νοε 2020, 1:03 π.μ. από το χρήστη Βασίλειος Ζαφείρογλου   [ ενημερώθηκε 28 Νοε 2020, 1:18 π.μ. ]

Συγγραφή: Βασίλης Ζαφείρογλου (26/11/2020)

Βιβλικές παραπομπές από: LXXSBLGNT, Φίλος, Μεταγλώττιση, Βάμβας

 

Η Αγία γραφή μιλάει μόνο για  μία Θεϊκή Οντότητα.

Η Αγία γραφή μιλάει μόνο για  μία Θεϊκή Οντότητα και για τη μορφή Της, δηλαδή την εικόνα του αόρατου Θεού που είναι ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός.

«Όσο, λοιπόν, για το αν θα τρώει κάποιος ειδωλόθυτα, ξέρουμε ότι το είδωλο [δεν είναι] τίποτε μέσα στον κόσμο, και ότι δεν υπάρχει κανένας άλλος Θεός παρά μονάχα ένας. Επειδή, αν και υπάρχουν οι λεγόμενοι θεοί, είτε στον ουρανό είτε επάνω στη γη· (καθώς και υπάρχουν πολλοί θεοί, και πολλοί κύριοι)·  αλλά, σε μας [υπάρχει] ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ, Ο ΠΑΤΕΡΑΣ, από τον οποίο [προέρχονται] τα πάντα, κι εμείς σ' αυτόν· και ΕΝΑΣ ΚΥΡΙΟΣ, Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ, διαμέσου τού οποίου [έγιναν] τα πάντα, κι εμείς διαμέσου αυτού.» (1Κορ. 8:4-6 [Φίλος])

«φροντίζοντας με ζήλο να διατηρείτε την ενότητα του Πνεύματος διαμέσου τού συνδέσμου τής ειρήνης. Ένα σώμα και ένα Πνεύμα, όπως και προσκληθήκατε με μία ελπίδα τής πρόσκλησής σας· ΕΝΑ ΚΥΡΙΟΣ, μία πίστη, ένα βάπτισμα· ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ και ΠΑΤΕΡΑΣ ΟΛΩΝ, αυτός που είναι επάνω απ' όλους, και διαμέσου όλων, και μέσα σε όλους εσάς.» (Εφ. 4:3-6 [Φίλος])

Από τα παραπάνω εδάφια φαίνεται πολύ καθαρά ότι υπάρχει Μόνο Ένας Ύψιστος Θεός, ο Πατέρας. Δεν υπάρχει Ένας μεγάλος Θεός και ένας μικρός θεός. Αυτό είναι ειδωλολατρία και έχει τις ρίζες του στο γνωστικισμό.

 «(96:9) οτι ΣΥ ΕΙ ΚΥΡΙΟΣ Ο ΥΨΙΣΤΟΣ επι πασαν την γην σφοδρα υπερυψωθης υπερ παντας τους θεους» (Ψαλ. 97:9 [LXX])

 «(82:19) και γνωτωσαν ΟΤΙ ΟΝΟΜΑ ΣΟΙ ΚΥΡΙΟΣ  ΣΥ ΜΟΝΟΣ ΥΨΙΣΤΟΣ επι πασαν την γην» (Ψαλ. 83:18 [LXX])

 

Οι πιστοί των ημερών του Παύλου προσδοκούσαν την επιφάνεια αυτού του ΜΕΓΑΛΟΥ ΘΕΟΥ στις έσχατες ημέρες του αιώνα της Παλαιάς Διαθήκης.               

«προσμένοντας τη μακάρια ελπίδα, και την επιφάνεια της δόξας ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΘΕΟΥ και ΣΩΤΗΡΑ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥ· ο οποίος έδωσε τον εαυτό του για χάρη μας, για να μας λυτρώσει από κάθε ανομία, και να μας καθαρίσει για τον εαυτό του λαόν εκλεκτό, ζηλωτήν καλών έργων.» (Τίτ. 2:13-14 [Φίλος])

Τώρα όσον αφορά το μυστήριο της Ευσεβείας θα 'θελα να το δούμε ολόκληρο από το αρχαίο κείμενο για να δούμε τι ακριβώς λέει και εάν αλλάζει το νόημα και με τις δύο εκδοχές με βάση τα αρχαία χειρόγραφα.

«ἐαν δέ βραδύνω, ἵνα εἰδῇς πῶς δεῖ ΕΝ ΟΙΚΩ ΘΕΟΥ ἀναστρέφεσθαι, ήτις έστιν ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΘΕΟΥ ΖΩΝΤΟΣ, στῦλος καί ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας· καί ὁμολογουμένως μέγα ἐστίν τό τῆς εὐσεβείας μυστήριον· ΟΣ ἐφανερώθη ἐν σαρκί, ἐδικαιώθη ἐν πνεύματι, ὤφθη ἀγγέλοις, ἐκηρύχθη ἐν ἔθνεσιν, ἐπιστεύθη ἐν κόσμῳ, ἀνελήμφθη ἐν δόξῃ.» (1Τιμ. 3:15-16 [SBLGNT])

Υπάρχει και η άλλη εκδοχή χειρόγραφου που δεν είναι και η πιο έγκυρη όπου αντί για ΟΣ έχει τη λέξη ΘΕΟΣ  η οποία όμως δεν απέχει από την αλήθεια.

Παραδεχόμενοι  λοιπόν ότι σωστά το κείμενο λέει ΟΣ (δηλαδή Ο ΟΠΟΙΟΣ) που είναι επεξήγηση στα όσα γράφει προηγουμένως ο Παύλος «ἵνα εἰδῇς πῶς δεῖ ΕΝ ΟΙΚΩ ΘΕΟΥ ἀναστρέφεσθαι, ήτις έστιν ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΘΕΟΥ ΖΩΝΤΟΣ». Επομένως το ΟΣ αναφέρεται στον ΘΕΟ ΤΟΝ ΖΩΝΤΑ ή πιο απλά στον ΖΩΝΤΑΝΟ ΘΕΟ. Άρα πολύ σωστά καταλαβαίνουμε ότι Ο ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΘΕΟΣ ΦΑΝΕΡΩΘΗΚΕ ΜΕ ΣΑΡΚΑ και όχι κάποιο άλλο πρόσωπο. Αυτός είναι ο ΜΟΝΟΣ ΖΩΝ δηλαδή Ο ΜΟΝΟΣ ΑΘΑΝΑΤΟΣ.

 «ὥσπερ γάρ Ο ΠΑΤΗΡ ΕΧΕΙ ΖΩΗΝ ΕΝ ΕΑΥΤΩ, οὕτως καί ΤΩ ΥΙΩ ΕΔΩΚΕΝ ΖΩΗΝ ΕΧΕΙΝ ΕΝ ΕΑΥΤΩ·» (Ιωάν. 5:26 [SBLGNT])

Στην A¨ επιστολή του Ιωάννη φαίνεται πολύ καθαρά ότι Ο ΘΕΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ο Ίδιος ΦΑΝΕΡΩΘΗΚΕ ΣΑΝ ΥΙΟΣ ΘΕΟΥ για να σηκώσει τις αμαρτίες μας.

«Δέστε τι είδους αγάπη έδωσε σε μας Ο ΠΑΤΕΡΑΣ, ώστε να ονομαστούμε παιδιά ΤΟΥ ΘΕΟΥ. Γι' αυτό ο κόσμος δεν μας γνωρίζει, επειδή δεν γνώρισε ΑΥΤΟΝ.

Αγαπητοί, τώρα είμαστε παιδιά ΤΟΥ ΘΕΟΥ· κι ακόμα δεν φανερώθηκε τι πρόκειται να είμαστε· γνωρίζουμε, όμως, ότι, ΟΤΑΝ ΦΑΝΕΡΩΘΕΙ (ο Πατέρας), θα είμαστε όμοιοι Μ΄ΑΥΤΟΝ· επειδή θα τον δούμε καθώς είναι.

Και καθένας που έχει αυτή την ελπίδα επάνω Σ΄ΑΥΤΟΝ, αγνίζει τον εαυτό του, όπως ΕΚΕΙΝΟΣ είναι αγνός. Καθένας που πράττει την αμαρτία, πράττει και την ανομία· επειδή, η αμαρτία είναι η ανομία.

Και γνωρίζετε ότι ΕΚΕΙΝΟΣ ΦΑΝΕΡΩΘΗΚΕ (ο Πατέρας) για να σηκώσει τις αμαρτίες μας· και σ' αυτόν αμαρτία δεν υπάρχει. Καθένας ο οποίος μένει σ' αυτόν, δεν αμαρτάνει· καθένας που αμαρτάνει δεν τον είδε ούτε τον γνώρισε.» (1Ιωάν. 3:1-6 [Φίλος])

«Αυτός που πράττει την αμαρτία είναι από τον διάβολο, επειδή ο διάβολος απαρχής αμαρτάνει. Γι' αυτό φανερώθηκε ο Υιός τού Θεού, για να καταστρέψει τα έργα τού διαβόλου. Καθένας που έχει γεννηθεί από τον Θεό, δεν πράττει αμαρτία, για τον λόγο ότι δικό του σπέρμα μένει μέσα σ' αυτόν, και δεν μπορεί να αμαρτάνει, επειδή γεννήθηκε από τον Θεό.» (1Ιωάν. 3:8-9 [Φίλος])

 

Το βιβλίο της Αποκάλυψης αποκαλύπτει ποιος είναι πραγματικά ο Ιησούς.

«Καί ὅτε εἶδον αὐτόν, ἔπεσα πρός τούς πόδας αὐτοῦ ὡς νεκρός· καί ἔθηκεν τήν δεξιάν αὐτοῦ ἐπ’ ἐμέ λέγων·  Μή φοβοῦ·  ΕΓΩ ΕΙΜΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ και Ο ΕΣΧΑΤΟΣ, καί  Ο ΖΩΝ— καί ΕΓΕΝΟΜΗΝ ΝΕΚΡΟΣ καί ΙΔΟΥ ΖΩΝ ΕΙΜΙ εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων— καί ἔχω τας κλεῖς τοῦ θανάτου καί τοῦ ᾅδου.» (Αποκ. 1:17-18 [SBLGNT])

Ο ΖΩΝ  είναι ο ΜΟΝΟΣ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΘΕΟΣ και ΠΑΤΕΡΑΣ. Ο ΘΕΟΣ όμως είναι ΠΝΕΥΜΑ και ΖΩΗ και ήταν αδύνατο να πεθάνει. Μέσα από την αγάπη Του και την σοφία Του προετοίμασε ότι καλύτερο για την σωτηρία  όλου του κόσμου. Ο Θεός φανερώθηκε με σάρκα σαν Υιός Ανθρώπου και «παραδόθηκε για τα παραπτώματά μας και αναστήθηκε για τη δικαίωσή μας». (Ρωμ. 4:25)

 

Στο τέλος του βιβλίου της Αποκάλυψης βλέπουμε ότι στη Νέα Ιερουσαλήμ υπάρχει μόνο ΕΝΑΣ ΝΑΟΣ και ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΘΡΟΝΟΣ.  Στο Θρόνο λατρεύεται ΜΟΝΟ ΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΟ και μόνο ένα ΟΝΟΜΑ το όνομα του ΙΗΣΟΥ.

«Καί ναόν οὐκ εἶδον ἐν αὐτῇ, Ο ΓΑΡ ΚΥΡΙΟΣ, Ο ΘΕΟΣ, Ο ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ, ναός αὐτῆς ἐστιν, καί ΤΟ ΑΡΝΙΟΝ. καί ἡ πόλις οὐ χρείαν ἔχει τοῦ ἡλίου οὐδέ τῆς σελήνης, ἵνα φαίνωσιν αὐτῇ, Η ΓΑΡ ΔΟΞΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ἐφώτισεν αὐτήν, καί Ο ΛΥΧΝΟΣ αυτής ΤΟ ΑΡΝΙΟΝ.» (Αποκ. 21:22-23 [SBLGNT])

«καί πᾶν κατάθεμα οὐκ ἔσται ἔτι. καί Ο ΘΡΟΝΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ και ΤΟΥ ΑΡΝΙΟΥ ἐν αὐτῇ ἔσται, καί ΟΙ ΔΟΥΛΟΙ ΑΥΤΟΥ  λατρεύσουσιν ΑΥΤΩ, καί ὄψονται ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΑΥΤΟΥ, καί ΟΝΟΜΑ  ΑΥΤΟΥ(ΙΗΣΟΥΣ) ἐπί τῶν μετώπων αὐτῶν.» (Αποκ. 22:3-4 [SBLGNT])

Από τα παραπάνω φαίνεται ότι ο Ιησούς Χριστός είναι το Αρνίο που ήρθε για να μας φανερώσει το Θεό και Πατέρα. Στο θρόνο κάθεται ο Θεός και Πατέρας και το Αρνίο. Όμως βλέπουμε ο Ιωάννης δεν λέει ότι λατρεύουν ΑΥΤΟΥΣ δηλαδή δύο πρόσωπα αλλά «ΟΙ ΔΟΥΛΟΙ ΑΥΤΟΥ λατρεύσουσιν ΑΥΤΩ». Επίσης δεν λέει θα δουν τα πρόσωπά τους αλλά «ὄψονται  ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΑΥΤΟΥ».

Πολύ σωστά λοιπόν ο Παύλος γράφει στους Κορινθίους και στους Κολοσσαείς:                                                                     

«Αν, όμως, τώρα είναι σκεπασμένο το ευαγγέλιό μας, είναι σκεπασμένο σ' αυτούς που χάνονται· στους οποίους, καθώς είναι άπιστοι, ο θεός τούτου τού κόσμου τύφλωσε τον νου, για να μη λάμψει επάνω σ' αυτούς ο φωτισμός τού ευαγγελίου της δόξας ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, που είναι ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.

Επειδή,  ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΚΗΡΥΤΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ, αλλά τον ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ, ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ τους εαυτούς μας  δε, δικούς σας δούλους, χάρη ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ.

Επειδή, Ο ΘΕΟΣ που είπε να λάμψει φως μέσα από το σκοτάδι, [είναι] που έλαμψε μέσα στις καρδιές μας, για φωτισμό τής γνώσης ΤΗΣ ΔΟΞΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ διαμέσου ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.» (2Κορ. 4:3-6 [Φίλος])

Ο Απόστολος Παύλος ανακήρυξε την ανθρώπινη σοφία εχθρό του Ευαγγελίου του Ιησού Χριστού

 «Προσέχετε μήπως υπάρξει κάποιος που σας αρπάξει σαν λάφυρό [του] με τη φιλοσοφία και[ με τη] μάταιη απάτη κατά την παράδοση των ανθρώπων, κατά τα στοιχεία του κόσμου και ΟΧΙ ΚΑΤΑ ΧΡΙΣΤΟΝ. Γιατί μέσα σ’ ΑΥΤΟΝ κατοικεί ΟΛΟ ΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΗΤΑΣ  ΣΩΜΑΤΙΚΑ» (Κολ. 2:8-9 [Μεταγλώττιση])

Σε κανέναν άνθρωπο  δεν είχε κατοικήσει ο Θεός και Πατέρας  πριν να έρθει ο Ιησούς Χριστός στη γη. Τους προφήτες τους επισκίαζε το Πνεύμα του Θεού και λειτουργούσαν την διακονία τους αλλά δεν κατοικούσε το Πνεύμα του Θεού μέσα τους.  Όλοι οι προφήτες κατά μέρος γνώριζαν και κατά μέρος προφήτευαν. Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός ήταν Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ στον ΟΠΟΙΟ ο Θεός δεν έδινε το ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΜΕ ΜΕΤΡΟ αλλά κατοίκησε μέσα στον Ιησού, ενώ ήταν εδώ στη γη με όλο Του  ΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ. Μάλιστα οι μαθητές διαπίστωσαν ότι ΓΝΩΡΙΖΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ  και όχι κατά μέρος και ότι ΕΙΧΕ ΕΞΕΛΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ.

 «Αυτός που έρχεται από επάνω είναι πάνω απ’ όλους· εκείνος που είναι από τη γη προέρχεται από τη γη και από τη γη μιλά. Αυτός που έρχεται από τον ουρανό είναι πάνω απ όλους. Ό,τι έχει δει και άκουσε, αυτό μαρτυρεί, αλλά τη μαρτυρία του κανείς δεν [τη] δέχεται. Εκείνος που δέχτηκε τη μαρτυρία του επικύρωσε ότι ο Θεός είναι αληθινός. Γιατί ΑΥΤΟΣ που απέστειλε ο Θεός λαλεί τα λόγια του Θεού, επειδή [Ο ΘΕΟΣ] δεν [του] δίνει με μέτρο το Πνεύμα.» (Ιωάν. 3:31-34 [Μεταγλώττιση])

[Κατ’ εκείνη την ημέρα θα ζητήσετε στο όνομά μου, και δε σας λέω ότι εγώ θα παρακαλέσω τον Πατέρα για σας. Γιατί ο ίδιος ο Πατέρας σάς αγαπά, επειδή εσείς έχετε αγαπήσει εμένα και έχετε πιστέψει ότι εγώ εξήλθα από το Θεό. Εξήλθα από τον Πατέρα και έχω έρθει στον κόσμο· πάλι αφήνω τον κόσμο και πορεύομαι προς τον Πατέρα». Λένε οι μαθητές του: «Δες, τώρα με παρρησία μιλάς και δε λες καμιά παραβολή. Τώρα ξέρουμε ότι ξέρεις [τα] πάντα και δεν έχεις ανάγκη κάποιος να σε ρωτά. Γι’ αυτό πιστεύουμε ότι εξήλθες από [το] Θεό».] (Ιωάν. 16:26-30 [Μεταγλώττιση])

 

Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΙΡΑΣΤΟΣ ΚΑΚΩΝ και ΕΓΙΝΕ ΦΑΝΕΡΟΣ ΜΕ ΣΑΡΚΑ

Αυτό είναι το θαυμάσιο και το μεγαλείο , ενώ Ο ΙΗΣΟΥΣ ήταν Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΕΝΑΣ και ΜΟΝΟΣ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΘΕΟΣ φανερώθηκε με ομοίωμα σάρκας αμαρτίας. Η σάρκα του Ιησού ήταν από τον ουρανό , ήταν ο Λόγος που έγινε σάρκα. Έτσι ο  Άπειρος και Άχρονος Θεός ήρθε και μπήκε στο χρόνο και περιορίστηκε στα ανθρώπινα δεδομένα. Ενώ ο Ίδιος ήταν Η ΖΩΗ έπρεπε να φάει, να πιει, να ξεκουραστεί, να κοιμηθεί, να γελάσει, να κλάψει, να νηστέψει όπως όλοι οι άνθρωποι.

Κάθε άνθρωπος φέρνει κληρονομικά μέσα του τη φθορά και τη ροπή προς την αμαρτία και το θάνατο από τη στιγμή που ο Αδάμ με την ανυπακοή του αμάρτησε και έδωσε τόπο στο Διάβολο και το θάνατο.                                                                                                                          

«Διά τούτο καθώς δι' ενός ανθρώπου η αμαρτία εισήλθεν εις τον κόσμον και διά της αμαρτίας ο θάνατος, και ούτω διήλθεν ο θάνατος εις πάντας ανθρώπους, επειδή πάντες ήμαρτον·»(Ρωμ. 5:12 [Βάμβας])

Ο Ιησούς ήταν ο Άνθρωπος εξ ουρανού και Πατέρας Του ήταν ο Ίδιος ο Θεός, Επομένως στη σάρκα Του δεν κληρονόμησε τη φθορά και τη ροπή προς την αμαρτία. Ο Διάβολος δεν είχε κανένα τόπο και καμιά εξουσία μέσα στο ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ.

«Δεν θα μιλήσω πολλά πλέον μαζί σας· επειδή, έρχεται ο άρχοντας τούτου τού κόσμου, και δεν έχει τίποτε μέσα σε μένα.» (Ιωάν. 14:30 [Φίλος])

Πειράστηκε κατά πάντα καθ' ομοιότητα ημών, όχι όμως από κληρονομικές έμφυτες επιθυμίες και αδυναμίες Του αλλά από τις εξωτερικές ανθρώπινες απιστίες, αμφιβολίες, σκληροκαρδίες και αμαρτίες.

Όπως οι Ισραηλίτες «επείρασαν» το Θεό στην έρημο έτσι οι Ιουδαίοι πείραξαν τον Ιησού, με τη διαφορά ότι τώρα ο Θεός υπέμεινε αυτούς τους  πειρασμούς φέρνοντας το Σώμα Του, την εικόνα Του, πάνω στο Σταυρό για χάρη όλων των ανθρώπων.

Ο Θεός όμως είναι «απείραστος κακών» και το πιο σημαντικό σε όσους πιστεύουν ότι ο Λόγος που είναι Θεός έγινε σάρκα θα πρέπει να θυμούνται και να σκέφτονται ότι δεν υπάρχει στο Θεό «αλλοίωση η σκιά μεταβολής» . Δεν μπορεί το Θεϊκό Σώμα και Αίμα να γίνει χωμάτινο σώμα και Αίμα.

«Αλλά πρώτα [έρχεται ]όχι το πνευματικό, αλλά το ψυχικό, έπειτα το πνευματικό. Ο πρώτος άνθρωπος [ήταν] από [τη] γη, χωματένιος, ο δεύτερος άνθρωπος [είναι] από [τον] ουρανό. Όποιος [ήταν] ο χωματένιος, τέτοιοι [είναι] και οι χωματένιοι, και όποιος [είναι] ο επουράνιος, τέτοιοι [θα είναι] και οι επουράνιοι.» (1Κορ. 15:46-48 [Μεταγλώττιση])

 «μηδείς πειραζόμενος λεγέτω ὅτι από θεοῦ πειράζομαι· ὁ γάρ θεός ἀπείραστός ἐστιν κακῶν, πειράζει δέ αὐτός οὐδένα. ἕκαστος δέ πειράζεται ὑπό τῆς ἰδίας ἐπιθυμίας ἐξελκόμενος καί δελεαζόμενος· εἶτα ἡ ἐπιθυμία συλλαβοῦσα τίκτει ἁμαρτίαν, ἡ δέ ἁμαρτία ἀποτελεσθεῖσα ἀποκύει θάνατον. μή πλανᾶσθε, ἀδελφοί μου ἀγαπητοί.» (Ιακ. 1:13-16 [SBLGNT])

«Πᾶσα δόσις ἀγαθή καί πᾶν δώρημα τέλειον ἄνωθέν ἐστιν, καταβαῖνον ἀπό τοῦ πατρός τῶν φώτων, παρ’ ᾧ οὐκ ἔνι παραλλαγή ἢ τροπῆς ἀποσκίασμα.» (Ιακ. 1:17 [SBLGNT])

 

Δεν αγοραστήκαμε με κοινό ανθρώπινο χοϊκό αίμα αλλά με το ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ της ΑΙΩΝΙΟΥ ΔΙΑΘΗΚΗΣ.

«προσέχετε ἑαυτοῖς καί παντί τῷ ποιμνίῳ, ἐν ᾧ ὑμᾶς ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ἔθετο ἐπισκόπους, ποιμαίνειν τήν ἐκκλησίαν ΤΟΥ ΘΕΟΥ , ἣν περιεποιήσατο ΔΙΑ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ.» (Πράξ. 20:28 [SBLGNT])

 «πόσῳ δοκεῖτε χείρονος ἀξιωθήσεται τιμωρίας ὁ τόν υἱόν τοῦ θεοῦ καταπατήσας, καί ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΚΟΙΝΟΝ ΗΓΗΣΑΜΕΝΟΣ ἐν ᾧ ἡγιάσθη, καί τό πνεῦμα τῆς χάριτος ἐνυβρίσας.» (Εβρ. 10:29 [SBLGNT])

 

Εδώ είναι το ΜΥΣΤΗΡΙΟ . Ο Χριστός σαν άνθρωπος εξ ουρανού έγινε ΜΕΣΙΤΗΣ  και ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΟΣ με το ΑΙΜΑ ΤΟΥ.

Το μυστήριο όμως συνεχίζεται. Για να ισχύει μια Διαθήκη θα πρέπει να προηγηθεί ο θάνατος  ΤΟΥ ΔΙΑΘΕΤΗ δηλαδή Αυτού που έκανε την διαθήκη. Ποιός έκανε την πρώτη αλλά και τη Δεύτερη Διαθήκη με το λαό Ισραήλ; Μήπως ο Ίδιος ο Θεός και Πατέρας δεν έκανε και τις δύο Διαθήκες, Παλαιά και Καινή; Άρα έπρεπε να πεθάνει ο Θεός. Ο Θεός όμως είναι ΠΝΕΥΜΑ και δεν μπορεί να πεθάνει γι ' αυτό ετοίμασε ΣΩΜΑ και ΑΙΜΑ,  δηλαδή ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΕΞ ΟΥΡΑΝΟΥ, που ήρθε και πέθανε για τις αμαρτίες όλου του κόσμου.

«Χριστός δέ παραγενόμενος ἀρχιερεύς τῶν γενομένων ἀγαθῶν διά τῆς μείζονος καί τελειοτέρας σκηνῆς οὐ χειροποιήτου, τοῦτ’ ἔστιν οὐ ταύτης τῆς κτίσεως, οὐδέ δι’ αἵματος τράγων καί μόσχων ΔΙΑ ΔΕ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ, εἰσῆλθεν ἐφάπαξ εἰς τά ἅγια, αἰωνίαν λύτρωσιν εὑράμενος.» (Εβρ. 9:11-12 [SBLGNT])

«πόσῳ μᾶλλον ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ὃς διά πνεύματος αἰωνίου ἑαυτόν προσήνεγκεν ἄμωμον τῷ θεῷ, καθαριεῖ τήν συνείδησιν ἡμῶν ἀπό νεκρῶν ἔργων εἰς τό λατρεύειν θεῷ ζῶντι.» (Εβρ. 9:14 [SBLGNT])

«Και γι’ αυτό είναι μεσίτης καινούργιας διαθήκης (δηλαδή Ο ΙΗΣΟΥΣ), αφού έγινε Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ  για απολύτρωση των παραβάσεων που αφορούν την πρώτη διαθήκη, ώστε να λάβουν οι καλεσμένοι την υπόσχεση της αιώνιας κληρονομιάς.

Γιατί όπου υπάρχει διαθήκη, για να εκτελεστεί, είναι ανάγκη να αναγγελθεί ο θάνατος του διαθέτη.

Γιατί [μια] διαθήκη [είναι] έγκυρη σε νεκρούς, επειδή ποτέ δεν ισχύει όταν ΖΕΙ Ο ΔΙΑΘΕΤΗΣ. Γι’ αυτό, ούτε η πρώτη [διαθήκη] έχει εγκαινιαστεί χωρίς αίμα.» (Εβρ. 9:15-18 [Μεταγλώττιση])


Η Δόξα του Κυρίου και Θεού φανερώθηκε


«Και η δόξα του Κυρίου θέλει φανερωθή και πάσα σαρξ ομού θέλει ιδεί· διότι το στόμα του Κυρίου ελάλησε.» (Ησ. 40: 5)


«Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, και ὁ λόγος ἦν πρός τόν θεόν, καί θεός ἦν ὁ λόγος.

οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρός τόν θεόν. πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο, καί χωρίς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδέ ἕν. ὃ γέγονεν ἐν αὐτῷ ζωή ἦν, καί ἡ ζωή ἦν τό φῶς τῶν ἀνθρώπων· και το φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει, καί ἡ σκοτία αὐτό οὐ κατέλαβεν.» (Ιωάν. 1:1-5 [SBLGNT])

«Καί ὁ λόγος σάρξ ἐγένετο καί ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν, καί ἐθεασάμεθα τήν δόξαν αὐτοῦ, δόξαν ὡς μονογενοῦς παρά πατρός, πλήρης χάριτος καί ἀληθείας·» (Ιωάν. 1:14 [SBLGNT])


«Ξέρουμε όμως ότι Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ  έχει έρθει και μας έχει δώσει διάνοια, για να γνωρίζουμε ΤΟΝ ΑΛΗΘΙΝΟ· και είμαστε μέσα ΣΤΟΝ ΑΛΗΘΙΝΟ, μέσα ΣΤΟΝ ΥΙΟ ΤΟΥ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ. ΑΥΤΟΣ είναι Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΘΕΟΣ και [Η] ΖΩΗ [Η] ΑΙΩΝΙΑ. Παιδάκια, φυλάξτε [τους] εαυτούς σας από τα είδωλα.» (1Ιωάν. 5:20-21 [Μεταγλώττιση])

 Όλα τα άλλα είναι εκ του πονηρού και ειδωλολατρία.                                                                             

 

 

Comments