Ο Θεός φανερώθηκε με σάρκα

αναρτήθηκε στις 24 Φεβ 2018, 7:57 π.μ. από το χρήστη Βασίλειος Ζαφείρογλου   [ ενημερώθηκε 29 Μαρ 2018, 10:45 π.μ. ]


   Άρθρο του Αιθίοπα αδελφού Teklemariam Gezahagne      Μετάφραση : Ζαφείρογλου Αναστ. Βασίλειος  (24/01/2018)

            Ο Γιός του Θεού είναι η ουράνια φύση του Θεού Πατέρα, που έγινε ορατός με σάρκα. Έδωσε τη σάρκα Του να πεθάνει για μας πάνω στο σταυρό, αλλά παρέμενε ζωντανός με το πνεύμα, αφού ο Θεός είναι Πνεύμα και Λόγος. Το Πνεύμα είναι η ζωοποιός δύναμη του Θεού. Το Πνεύμα (Θεός) είναι η ζωή και του αίματος και της σάρκας. Η σάρκα Του και η ψυχή Του (αίμα) ήταν στον τάφο για τρεις ημέρες αλλά ο Πνεύμα Του, ο Θεός Πατέρας, δεν πέθανε, γιατί είναι αθάνατος, αμετάβλητος και Πανταχού Παρών. Αλλά Τον άφησε για τρεις ημέρες στον τάφο για τη σωτηρία των ανθρωπίνων όντων. Υπάρχει μόνο ένα Πνεύμα, ο Θεός Πατέρας. (Εφεσίους δ/4:4-6). (Δες Ψαλμοί ις/16:8-11, Πράξεις β/2:26,27, Α΄/1 Πέτρου γ/3:18)..

Ο Γιος είναι η εξωτερική ή φυσική πτυχή του Θεού. Η εσωτερική πτυχή, η ζωή του Χριστού, είναι το Πνεύμα (ο Πατέρας) (Λουκάς κδ/24:39,Α΄/1Τιμοθέου γ/ 3:16, α/1:15-17, β/2:5-7). Εκείνοι που λένε ότι, "ο Γιος, από μόνος Του, χωρίς τον Πατέρα, ήταν ένα ζωντανό,  αναπνέον ανθρώπινο ον με τη δική Του γήινη ανθρώπινη θέληση, νου, ψυχή και πνεύμα", δεν έχουν στηρίξει τη διδασκαλία τους σε βιβλικά γεγονότα. Η ιδέα ότι ο Ιησούς ήταν "όμοιος με οποιοδήποτε συνηθισμένο ανθρώπινο ον" δεν είναι βιβλική. Η διδασκαλία του Ιησού σχετικά με το Πνεύμα Του ήταν η εξής, "Καθώς με απέστειλε ο ζωντανός Πατέρας κι εγώ ζω για τον Πατέρα, έτσι και όποιος με τρώει θα ζήσει κι εκείνος για μένα." (Ιωάννης ς΄/6:57). Ο Ιησούς συνέχισε να λέει, "Το Πνεύμα είναι εκείνο που ζωοποιεί, η σάρκα δεν ωφελεί τίποτα" (Ιωάννης ς΄/6:63). Αυτό δείχνει ότι η σάρκα, χωρίς το Πνεύμα (ο Θεός Πατέρας), δεν μπορεί να δώσει σωτηριακό και θεραπευτικό όφελος. Εντούτοις, όταν ο Θεός Πατέρας φανερώθηκε στη σάρκα του Γιού Του, ο Ιησούς έγινε ο βραχίονας του Θεού, (Ησαΐας νθ/59:16, νγ/ 53:1), η ανάσταση (Φιλιππησίους. γ/3:20,21, Εφεσίους ε/5:30), η θεραπευτική δύναμη (Α΄/1 Πέτρου β/2:24), ο μόνος δρόμος που αγιάζει, δικαιώνει (Εβραίους ι/10:10, Κολοσσαείς α/1:22,  Εφεσίους β/2:15), και οδηγεί στα Άγια των Αγίων (Ουρανός) (Εβραίους ι/10:19,20). Ο Ιησούς ο αλάνθαστος δάσκαλος, είπε,  "Εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα" (Ιωάννης ι΄/10:30). Ο Λόγος που ήταν «προς τον Πατέρα», είναι το ορατό πρόσωπο ή μορφή του Θεού που έγινε  σάρκα. Δεν ανύψωσε τον Εαυτό Του, «αλλά κένωσε τον εαυτό του και πήρε τη μορφή δούλου, αποκτώντας την εξωτερική εμφάνιση του ανθρώπου. Και όταν πια πήρε την εξωτερική μορφή του ανθρώπου, και, καθώς βρέθηκε κατά το σχήμα ως άνθρωπος, ταπείνωσε τον εαυτό του, γινόμενος υπάκουος μέχρι θανάτου, θανάτου μάλιστα σταυρού» (Φιλιππησίους β/2:6-8). Χωρίς να εγκαταλείψει τις θείες  ιδιότητές Του. (π.χ. πανταχού παρουσία και αναλλοίωτη σταθερότητα), ο Λόγος του Θεού έγινε σάρκα, και παραμένει για πάντα η σάρκα του Θεού (Ιωάννης γ/3:13). Ο Ιησούς, Χριστός δεν είναι "σάρκα που έγινε από σάρκα" όπως κάποιοι ισχυρίζονται΄  είναι ο Λόγος που έγινε σάρκα (Ιωάννης α/1:14). Σύμφωνα με τα ελληνικά.

Στην προς Φιλιππησίους β/2:5-9, ο απόστολος Παύλος δεν μιλούσε για το Θεό Πατέρα ούτε για το αποκαλούμενο "Θεό Υιό". Γράφοντας στην εκκλησία των Φιλίππων, αποκάλυψε ότι το Λόγος που ήταν μέσα στο Θεό από την αιωνιότητα ήταν υπάκουος να έρθει και να πεθάνει για τη σωτηρία όλων των ανθρωπίνων όντων. Πριν από την φανέρωση Του σε σάρκα, ο Θεός δημιούργησε όλα τα πράγματα μέσω του Λόγου. Ο Παύλος αποκαλύπτει την προΰπαρξη του Λόγου ως εξής, ο Χριστός «..... ο οποίος είναι εικόνα τού αόρατου Θεού, πρωτότοκος κάθε κτίσης· επειδή, διαμέσου αυτού κτίστηκαν τα πάντα, αυτά που είναι μέσα στους ουρανούς κι αυτά που είναι επάνω στη γη, τα ορατά και τα αόρατα, είτε θρόνοι είτε κυριότητες είτε αρχές είτε εξουσίες, τα πάντα κτίστηκαν διαμέσου αυτού και γι' αυτόν· κι αυτός είναι πριν από όλα, και όλα συντηρούνται διαμέσου αυτού·…..» (Κολοσσαείς α/1:15-17, Ιωάννης α/ 1:3, Εβραίους α/1:3). Οι Γραφές μας δίνουν τα πλήρη στοιχεία ότι η εικόνα του Θεού ήταν αιώνια και παντοδύναμη. Ο Παύλος το κατέστησε σαφές, λέγοντας ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν η εικόνα ή η μορφή Θεού. Με άλλα λόγια, το πρόσωπο του Θεού (ή με άλλα λόγια η μορφή του Θεού), δεν νόμισε αρπαγή το να είναι ίσα με τον Θεό. Αυτός πήρε τη μορφή δούλου. Έγινε ο δεύτερος Αδάμ και δοκίμασε το θάνατο στη σάρκα Του αλλά παρέμεινε ζωντανός στο Πνεύμα (Φιλιππησίους β/2:5-7). Ο αόρατος Λόγος του Θεού έγινε ορατός Θεάνθρωπος. Το σάρκινο παρουσιαστικό του Θεού ήταν με τη μορφή του Λόγου, πριν από την φανέρωση Του με σάρκα (Γένεσις γ/3:8, Δευτερονόμιον δ/4:12, Ψαλμοί λγ/33:6). Ο Λόγος ήταν μέσα στο Θεό από την αιωνιότητα (Μιχαίας ε/5:2-4), αλλά όταν ο Λόγος του Θεού έγινε σάρκα  στη μήτρα της Μαρίας και γεννήθηκε ως  ο Γιος του Θεού, μόνο τότε έγινε ο Θεός Εμμανουήλ, ο Ίδιος ο Θεός μαζί μας, όχι ένα δεύτερο θείο πρόσωπο. Ο Πατέρας δεν έζησε ποτέ έξω από το Λόγο του. Ο Θεός δημιούργησε κάθε τι που δημιουργήθηκε με το Λόγο Του, και ο Λόγος του Θεού είναι η σοφία του Θεού που απέχει πάρα πολύ από  την ανθρώπινη γνώση και σοφία (Παροιμίες γ/3:19,20; 8:11-36). Ο Θεός είναι μόνο πνεύμα. Ο Θεάνθρωπος εννοείται Πνεύμα και σάρκα μαζί. (Λουκάς κδ/24:39, Ιωάννης ιβ/12:41-42, Α΄/1 Ιωάννης ε/5:20, Α΄/1 Τιμοθέου γ/3:16). Δεν μπορεί να ειπωθεί Άνθρωπος-Θεός, γιατί κάθε χωμάτινος άνθρωπος από τη γη δεν μπορεί να είναι Θεός.

Πρέπει να ξέρουμε τoν Ιησού Χριστό ως το Πνεύμα του Θεού που έχει σάρκα και αίμα μέσα σε ένα "Θεάνθρωπο" (Ησαΐας ζ/7:12-14, θ/9:6 Ωσηέ β/2:16). Ο Ησαΐας τον περιγράφει ως εξής, «Ο Κύριος θα βγει ως ισχυρός· θα διεγείρει ζήλο ως πολεμιστής· θα φωνάξει, μάλιστα θα βρυχήσει, θα υπερισχύσει ενάντια στους εχθρούς του.» (Ησαΐας μβ/42:13, Α΄/1 Κορινθίους ιε/15:20-26, 55-58, Αποκάλυψη α/ 1:17,18). Όταν επικαλούμαστε το όνομα του Ιησού, δεν κράζουμε μόνο στην σάρκινη πλευρά του Θεού, αλλά μάλλον, επικαλούμαστε και τον Πατέρα (Πνεύμα) και το Γιο (η σάρκα και το αίμα του Θεού). Ο Θεός, ο Πατέρας, έγινε Θεάνθρωπος για να καταστρέψει τον εχθρό της αιώνιας ζωής (δείτε Ησαΐας κε/25:79, μβ/42:13 Αποκάλυψη α/1:17,18, Α΄/1 Κορινθίους ιε/15:47-57). Όταν ο Γιος υπέφερε στη θέση μας, ο Εμμανουήλ(ο Θεός) ήταν "δηλαδή, ότι ο Θεός ήταν που συμφιλίωνε τον κόσμο με τον εαυτό του, διαμέσου τού Χριστού, μη λογαριάζοντας σ' αυτούς τα πταίσματά τους·" (Β΄/2 Κορινθίους ε/5:19). Όταν η σάρκα, ο Γιος, πέθανε, το Πνεύμα, ο Πατέρας, δεν πέθανε.

Στη σκέψη του Θεού, ο Εμμανουήλ δεν εμφανίζεται ότι έχει δύο διαφορετικές φύσεις. Δεν βλέπει τον Υιό του Θεού(Θεό-Υιό) και το Γιό της Μαρίας ενωμένους σε σχέση με τον ίδιο τρόπο που ενώνονται ένας σύζυγος και μία σύζυγος αλλά έχουν ξεχωριστές φύσεις και προσωπικότητες. Όταν ο Θεός έγινε Εμμανουήλ , οι προφητείες του Ησαΐα ζ/7:13,14, θ/9:6; μβ/42:13 και Ωσηέ β/2:16 που λένε, «Και κατά την ημέρα εκείνη, λέει ο Κύριος, θα με αποκαλέσεις: Ο άνδρας μου· και δεν θα με αποκαλέσεις πλέον: Ο Βάαλ μου·»  εκπληρώθηκε. Η λέξη «άνδρας» στα εβραϊκά είναι «Ισί» και σημαίνει "ισχυρός άνδρας, ιδιοκτήτης". Ο Ιησούς είπε, δείχνοντας με το δάχτυλό Του τον Εαυτό Του, «Αυτός που πιστεύει σε Μένα, δεν πιστεύει σε Μένα, αλλά σ' Αυτόν που με απέστειλε· κι αυτός που βλέπει Εμένα, βλέπει Αυτόν που με απέστειλε.» (Ιωάννης ιβ/12:44-45). Όταν ο Ιησούς είπε, «Αυτός που με βλέπει, βλέπει Εκείνον που με έστειλε», αποκάλυψε ότι ο Λόγος  που έγινε σάρκα(Γιος) ήταν η σαφής εικόνα του Πατέρα, ή η σαφής εικόνα του Θεού, ο Πατέρας. Ο Ιησούς κατέστησε σαφώς κατανοητή την φανέρωση του Πατέρα «εν Υιώ» στην Φιλιππησίους β/2:6-7 και στον Ιωάννη ιδ/14:6-10 όταν είπε, «αν γνωρίζατε εμένα, θα γνωρίζατε και τον Πατέρα μου· και από τώρα τον γνωρίζετε, και τον είδατε.»

 Όταν ο Φίλιππος είπε, «Κύριε, δείξε σε μας τον Πατέρα, και μας αρκεί». Ο Ιησούς είπε σ΄ αυτόν, «Τόσον καιρό είμαι μαζί σας, Φίλιππε, και δε με έχεις γνωρίσει; Όποιος έχει δει εμένα, έχει δει τον Πατέρα. Πώς, λοιπόν, λες εσύ: Δείξε μας τον Πατέρα; Δεν πιστεύεις πως εγώ είμαι μέσα στον Πατέρα κι ο Πατέρας μέσα σε μένα; Τα λόγια που σας λέω δεν τα λέγω αυθαίρετα, και ο Πατέρας, που μένει μέσα μου, αυτός πραγματοποιεί τα έργα. Να με πιστεύετε που σας λέω πως εγώ είμαι μέσα στον Πατέρα και ο Πατέρας μέσα σε μένα. Διαφορετικά, πιστέψτε με χάρη στα έργα αυτά. Σας το τονίζω και να είστε βέβαιοι πως εκείνος που πιστεύει σε μένα θα κάνει κι αυτός τα έργα που κάνω εγώ, και μεγαλύτερα απ' αυτά θα κάνει, γιατί εγώ πηγαίνω στον Πατέρα μου κι ό,τι ζητήσετε στ' όνομά μου, θα το κάνω, για να δοξαστεί ο Πατέρας στο πρόσωπο του Γιου. Αν ζητήσετε κάτι στ' όνομά μου, εγώ θα το κάνω» (Ιωάννης ιδ/14:7-11). Κανένας δεν θα μπορούσε να δώσει μια καλύτερη απάντηση σχετικά με την φανέρωση του Πατέρα με ουράνια σάρκα, από τον Ίδιο τον Ιησού. Επομένως, πρέπει να πιστέψουμε το Λόγο του, καταλαβαίνοντας ότι ο Ιησούς είναι ο Θεός, ο Πατέρας και ο Γιος σε ένα σώμα. Ο Θεός είναι ο Πατέρας του Χριστού, ο οποίος Χριστός είναι η σάρκα και το αίμα Του (Φιλιππησίους β/2:6-7, Α’/1 Ιωάννη 5:20-21).

 

Η θεολογική διαμάχη που προκάλεσε την 6η Οικουμενική Σύνοδο ήταν ο Μονοθελητισμός, η διδασκαλία ότι στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού υπάρχει μόνο ένα θέλημα.. Ενώ οι υποστηρικτές του μονοθελητισμού αρνήθηκαν τον υπαινιγμό, είναι εμφανές ότι μια τέτοια διδασκαλία αγγίζει τα όρια του μονοφυσιτισμού και θέτει σε κίνδυνο μια πλήρως σωστή διδασκαλία της ανθρωπότητας του Ιησού Χριστού η οποία απορροφήθηκε στο Θεό Υιό για να κάνει την Μαριάμ μητέρα του Θεού. (John. H. Leith; Creeds of the Churches, John Knox Press, 1982. pp. 50-51)

 

Πολλοί κατ’ ομολογία Χριστιανοί μπερδεύονται, μην έχοντας την αποκάλυψη του Πατρός και του Υιού σαν ένα Θεό σε ένα μοναδικό πρόσωπο με ένα μόνο θέλημα. Δεν βλέπουν ότι ο Πατήρ φανερώθηκε στην ίδια Του τη σάρκα.. Επιπλέον, μπερδεύονται σχετικά με την προέλευση της σάρκας του Χριστού. Ο Ιωάννης έγραψε, «Ποιος είναι ο ψεύτης, παρά αυτός που αρνείται ότι ο Ιησούς δεν είναι ο Χριστός; Αυτός είναι ο αντίχριστος, αυτός που αρνείται τον Πατέρα και τον Υιό» (Α΄/1 Ιωάννης β/2:22)

Σύμφωνα με αυτό το εδάφιο, οποιοσδήποτε δεν πιστεύει στην φανέρωση του Πατέρα στον Λόγο που έγινε σάρκα (Υιός) είναι και ψεύστης και Αντίχριστος. Αυτό το Βιβλικό χωρίο συνεχίζει λέγοντας «Όποιος αρνείται το Γιο, δεν έχει σχέση ούτε με τον Πατέρα.» (Α΄ Ιωάννου β/2:23). Γιατί αυτό; Επειδή ο Πατέρας φανερώθηκε στο Λόγο που έγινε σάρκα(Υιός) για να είναι μόνο Ένα Πρόσωπο! Μία υπόσταση! (Ιωάννης ς/6:57, γ/3:12,13)

«(και η ζωή φανερώθηκε, και είδαμε και δίνουμε μαρτυρία και εξαγγέλλουμε σε σας την αιώνια ζωή, που ήταν προς τον Πατέρα και φανερώθηκε σε μας·)  εκείνο που είδαμε και ακούσαμε, εξαγγέλλουμε και σε σας, για να έχετε κι εσείς κοινωνία μαζί μας· και η δική μας, μάλιστα, κοινωνία είναι μαζί με τον Πατέρα και μαζί με τον Υιό του, τον Ιησού Χριστό.»(Ιωάννου Α' α/1:2-3 – Φίλος)

 

Γιατί πρέπει να έχουμε κοινωνία  με τον Πατέρα και με το Γιο Του Ιησού Χριστό; Η Βίβλος μας διδάσκει ότι ο Πατέρας είναι Πνεύμα και Λόγος. Για να λάβουμε από το Πνεύμα Του, πρέπει να έχουμε κοινωνία με Αυτόν μέσω του Χριστού. Επιπλέον, για να σωθούμε, πρέπει να έχουμε κοινωνία  με το Γιο του Θεού αποβάλλοντας τον παλαιό άνθρωπο (φυσικός) και φορώντας τη φύση "του Νέου Ανθρώπου" Χριστού Ιησού, μέσω του λουτρού της αναγέννησης (Γαλάτες γ/3:26-28, Τίτος γ/3:5). Η ενέργεια τόσο του βαπτίσματος στο νερό όσο και του βαπτίσματος στο Πνεύμα το Άγιο, στο  όνομα του Ιησού Χριστού, είναι η εμπειρία της κοινωνίας  με τον Πατέρα και τον Γιο. Δεν μπορούμε να έχουμε την κοινωνία με τον Πατέρα έξω από το Λόγο που έγινε σάρκα και αίμα (ο Γιος Του). Με τον ίδιο τρόπο, δεν μπορούμε να έχουμε την κοινωνία με το Γιο έξω από το αιώνιο Πνεύμα του Πατέρα. Η σάρκα, το αίμα, και το Πνεύμα είναι αχώριστα ένα Πρόσωπο. (Δες Α΄/1Ιωάννου ε/5:6-8, Ιωάννης ιβ/12:44,45 ιδ/14:6-10.)

 

Η Γραφή στην Α΄/1 Ιωάννου ε/5:6-8, 20-21 μας δίνει μια σαφή εικόνα του Θεανθρώπου: «Αυτός είναι εκείνος που ήρθε με νερό και αίμα: ο Ιησούς Χριστός. Όχι με το νερό μόνο, αλλά με το νερό και με το αίμα. Και το Πνεύμα είναι αυτό που μαρτυρεί, γιατί το Πνεύμα είναι η αλήθεια.  Γιατί τρεις είναι αυτοί που μαρτυρούν:  το Πνεύμα και το νερό και το αίμα. και οι τρεις για το ένα είναι μάρτυρες.» (Δείτε επίσης, Ιωάννης ιθ/19:34, Ζαχαρίας ιβ/12:10 και Ψαλμοί λγ/33:5,6). Το Πνεύμα, ο Λόγος, και το Αίμα είναι πάντα αδιάσπαστα. Εβραίους θ/9:14 και βεβαιώνουν ότι το Αίμα  του Χριστού προσφέρθηκε, μέσω του Αιώνιου Πνεύματος (ο Πατέρας), για να εξαγνίσει τις αμαρτίες μας.

Δεν μπορούμε να κάνουμε μια σαφή διάκριση ανάμεσα στον Πατέρα ή το Πνεύμα έξω από Χριστό. Μέσα από την πίστη  στο Λόγο του Θεού, αναγνωρίζουμε ότι ο Πατέρας, ο Λόγος, και η Πνοή του Θεού είναι μέσα στο μοναδικό πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Ο Θεός είναι Ένας, και φανερώνεται, μόνο μέσα από τη σάρκα και το αίμα του μονογενή Γιου του, που είναι ο χαρακτήρας της υπόστασής Του. Οποιοσδήποτε αρνείται την αδιάσπαστη μοναδικότητα της Θεότητας Του, αρνείται επίσης το χαρακτήρα της υπόστασης του προσώπου του Θεού, ότι ο Πατέρας φανερώθηκε στη Ίδια Του τη σάρκα, ένα τέτοιο άτομο είναι πράγματι αντίχριστος (δες Α΄/1Ιωάννου β/2:22, Β΄/2 Κορινθίους δ/4:4). Αναμφισβήτητα, ο Χριστός "Αυτός είναι εικόνα του Θεού του αόρατου, πρωτότοκος όλης της κτίσης, γιατί με αυτόν χτίστηκαν τα πάντα στους ουρανούς και πάνω στη γη, τα ορατά και τα αόρατα, είτε θρόνοι είτε κυριότητες είτε αρχές είτε εξουσίες. Τα πάντα μέσω αυτού και γι' αυτόν είναι χτισμένα." (Κολοσσαείς α/1:15,16). Ποιος νομίζετε ότι είναι ο Δημιουργός όλων των πραγμάτων; Λαμβάνοντας υπόψη τα προηγούμενα εδάφια, πώς μπορεί κανείς να αμφιβάλει ότι ο Ιησούς Χριστός, ο Γιος του Θεού, είναι ο Δημιουργός μας; Είναι τίποτα δύσκολο για τον πανίσχυρο Θεό; (Εβραίους α/1:23, Ησαΐας θ/9:6);

Τι σημαίνει η έκφραση, «… απο Θεου Πατρος ημων και Κυρίου Ιησου Χριστου «; (Δείτε Γαλάτες α/1:3) Η λέξη "και" σημαίνει "επίσης, ωσαύτως, προσέτι." Επομένως, το εδάφιο μεταφράζεται κυριολεκτικά, «Χάρη σ' εσάς και ειρήνη από το Θεό Πατέρα μας και επίσης Κύριο μας Ιησού Χριστό» Δεν υπάρχει καμιά δυάδα, τριάδα ή πλειάδα στο αρχαίο ελληνικό κείμενο. Η ίδια εξήγηση ισχύει και για άλλα εδάφια όπου χρησιμοποιείται το «και». (Δείτε Τίτος β/2:13, Α΄/1 Θεσσαλονικείς γ/3:11-13, Φιλήμονα α/1:2,3, Κολοσσαείς α/1:2,3,)

Εκείνοι που μικραίνουν τον Χριστό και διδάσκουν ότι δεν είναι καθόλου διαφορετικός από οποιοδήποτε άλλον συνηθισμένο άνθρωπο, με το δικό Του σώμα, ψυχή, και πνεύμα, αρνούνται τη δύναμη του Θεανθρώπου: Ο Εμμανουήλ, το Aιώνιο Πνεύμα (ο Πατέρας), πρόσφερε τον Χριστό για όλη την ανθρωπότητα. (Δείτε Ησαΐας: θ/9:6, Ιωάννης: α/1:1-14, η/8:24-27 Α΄ Ιωάννου  ε/5:20,  Β΄ Κορινθίους ε/5:19.)

Ας θυμόμαστε ότι από αιώνος, ο Λόγος του Θεού ήταν η αόρατη εικόνα και τύπος του Θεού. Από πάντοτε, ο Θεός ήταν Λόγος και Πνεύμα (πνοή ζωής) στη φύση Του. Επιπλέον, όποτε ενεργεί ο Θεός, εμφυσεί Πνεύμα και απορρέει Λόγο (Ψαλμοί λγ/33:5,6). Για να συμβεί μια πραγματική φανέρωση του Θεού πρέπει να υπάρχει ένα οντολογικό πρόσωπο της θεότητας και ουράνια σάρκα (ο Λόγος έγινε σάρκα), έτσι ώστε ο Θεός πραγματικά να καταλήξει να είναι Θεάνθρωπος.  Εάν ο Θεός απλά κατοικήσει μέσα σε ένα γήινο ανθρώπινο πρόσωπο, η ένωση ανάμεσα σε θεότητα και ανθρωπότητα θα παραλληλιζόταν με μια ένωση μεταξύ συζύγου άρρενος και συζύγου θήλεος.

Για να είναι κάποιος ακριβής σύμφωνα με τη Γραφή, πρέπει να πιστεύει ότι η φανέρωση του Θεού εν Χριστώ είναι ο Θεός Πατέρας που έγινε Εμμανουήλ και ότι το όνομα Του είναι Ιησούς Χριστός.  Όταν καταλαβαίνουμε σωστά τη διδασκαλία της φανέρωσης του Θεού, δεν θα μπορέσουμε ποτέ να δούμε δύο πρόσωπα μέσα στον Πατέρα και τον Υιό (Α΄ Ιωάννου ε/5:20-­21). Υπάρχει ένας θρόνος στον ουρανό (Αποκάλυψη δ/4:2) και μόνο ένας κάθεται σ’ αυτόν τον ένα θρόνο (Ρωμαίους ιδ/14:10 , Αποκάλυψη δ/4:8,9 γ/3:21). Ο Ιησούς ονομάζεται «Κύριος ο Θεός ο Παντοκράτωρ, που ήταν, είναι και θα έρθει». Ο Εμμανουήλ θα επέστρεφε να πάρει την εκκλησία Του έξω από αυτόν τον κόσμο.  Όταν ο Χριστός θα κατέβαινε  από τον ουρανό για να πάρει τους αγίους Του, δεν θα εμφανιζόταν μόνο σαν Υιός, αλλά θα επέστρεφε  με όλη την πληρότητά Του γιατί η Γραφή διακηρύσσει «και ο Κύριος θα είναι βασιλιάς πάνω σε όλη τη γη. Και  εκείνη την ημέρα θα είναι ένας Κύριος και το όνομά του ένα» (Ζαχαρίας  ιδ/14:9).

Η διδασκαλία του Παύλου σχετικά με την αποκάλυψη του Χριστού, κατοχυρώνεται απλά στην προς Κολοσσαείς β/2:8-9 «Προσέχετε μήπως υπάρξει κάποιος που σας αρπάξει σαν λάφυρό του με τη φιλοσοφία και με τη μάταιη απάτη κατά την παράδοση των ανθρώπων, κατά τα στοιχεία του κόσμου και όχι κατά Χριστό. Γιατί μέσα σ' αυτόν (στον Χριστό ή στον Γιό) κατοικεί όλο το πλήρωμα της θεότητας σωματικά». Ο Θεός δεν μπορεί να είναι Εμμανουήλ χωρίς τον Χριστό, και ο Χριστός δεν μπορεί να είναι πλήρης χωρίς τον Θεό Πατέρα μέσα Του. (Ψαλμοί λγ/33:4-6; β/2:1-4; Ιωάννης ιβ/12:44,45).

Ο Γιός του Θεού δεν είναι ένας δεύτερος θεός, αλλά λαμβάνοντας υπόψη την φανέρωση του Θεού Πατέρα με σάρκα, ο Ιησούς καλείται ο μόνος αληθινός Θεός. Ο Ιωάννης έγραψε, « Ξέρουμε όμως ότι ο Υιός του Θεού έχει έρθει και μας έχει δώσει διάνοια, για να γνωρίζουμε τον Αληθινό. και είμαστε μέσα στον Αληθινό, μέσα στον Υιό του τον Ιησού Χριστό. Αυτός είναι ο αληθινός Θεός και η ζωή η αιώνια. Παιδάκια, φυλάξτε τους εαυτούς σας από τα είδωλα.» (Α΄/1 Ιωάννου ε/ 5:20, 21, Ιωάννης ιζ/17:3). Είναι προφανές ότι δεν μπορούμε να χωρίσουμε το Λόγο από το Πνεύμα, ακόμη και δεδομένου ότι δεν μπορείτε να χωρίσετε τη σάρκα (ο Γιος του Θεού) από τον Πατέρα. Επομένως, ο Θεός είναι Πνεύμα που έχει επίσης αίμα και σάρκα σε ένα πρόσωπο, χωρίς αλλαγή των μεταδόσιμων και αμετάδοτων ιδιοτήτων Του. Σαν άνθρωπος, είναι πάντα αναμάρτητος από την πλευρά της ουράνιας σάρκας Του. Ένιωθε ότι ένιωθαν οι άνθρωποι. Σαν Θεός Πατέρας, ήρθε με σάρκα συμφιλιώνοντας τον κόσμο προς τον Εαυτό Του (Β’/2 Κορινθίους ε/5:18, 19).

Ας προσευχηθούμε για καλύτερη κατανόηση του μυστηρίου του αδιαίρετου Θεού Πατέρα και του μονογενούς Γιού του Θεού. Ο Θεός, ο Πατέρας και ο Γιος του Θεού είναι της ίδιας υπόστασης ή ουσίας. Ο Θεός ο Πατέρας, που ήταν το αόρατο Πνεύμα, έγινε ορατός μέσα από το Γιο του. Επομένως, ο Γιος. έχει το δικαίωμα να πει, «Εγώ και ο Πατέρας μου είμαστε Ένα» (Ιωάννης ι/10:30). Αυτός μπορεί να πει, «Είμαι ο δυνατός Θεός, ο αιώνιος Πατέρας, και ο Γιος του Θεού.» Το εδάφιο Ησαΐας θ/9:6  αποκαλύπτει ότι ο Γιος είναι ένα παιδί, ο δυνατός Θεός, και ο αιώνιος Πατέρας, όλα ταυτόχρονα. Από την πλευρά της Υιότητάς Του, Αυτός είναι σάρκα και αίμα και πέθανε πάνω στο σταυρό. Σαν δυνατός Θεός, Αυτός ανέστησε το Ίδιο Του το σώμα από τους νεκρούς, καταστρέφοντας τις πύλες του Άδη και καταπίνοντας το θάνατο νικηφόρα για πάντα (Ησαΐας κε/25:7-9).

Σαν δυνατός Θεάνθρωπος, ο Ιησούς είπε, «Μη φοβάσαι. εγώ είμαι ο πρώτος και ο έσχατος και ο ζωντανός, και έγινα νεκρός, αλλά ιδού, είμαι ζωντανός στους αιώνες των αιώνων, και έχω τα κλειδιά του θανάτου και του άδη.» (Αποκάλυψη α/1:17,18). Σαν ο Πατέρας που φανερώθηκε στο Γιο, ο Ιησούς είναι σε θέση να πει, «Εγώ είμαι το Άλφα και το Ωμέγα», λέει Κύριος ο Θεός, «ο Είναι και ο Ήταν και ο Ερχόμενος, ο Παντοκράτορας» (Αποκάλυψη α/1:8).

Ξέρουμε ότι ο Θεός δεν θα μοιραστεί τη δόξα Του με οποιαδήποτε γήινη ύπαρξη ή έναν άλλο Θεό (Ησαΐας μβ/42:8). Ο Θεός έδωσε εντολή στον Μωυσή λέγοντας, «Προσέχετε στον εαυτό σας, μήπως κάποτε λησμονήσετε τη διαθήκη τού Κυρίου τού Θεού σας, που έκανε σε σας, και κάνετε για τον εαυτό σας είδωλο, εικόνα κάποιου, την οποία ο Κύριος ο Θεός σου απαγόρευσε. Επειδή, ο Κύριος ο Θεός σου είναι φωτιά που κατατρώει, είναι Θεός ζηλότυπος." (Δευτερονόμιο δ/4:23, 24)» «Ενώ ισχυρίζονταν πως είναι σοφοί, έγιναν μωροί, 23 και άλλαξαν τη δόξα του άφθαρτου Θεού με ομοίωμα εικόνας φθαρτού ανθρώπου και πτηνών και τετραπόδων και ερπετών» (Ρωμαίους α/1:22,23). Ο Θεός δεν θα αναμίξει την άγια και θεία φύση Του με την  αμαρτωλή ανθρωπότητα. Αυτός είπε, «Εξαιτίας μου, εξαιτίας μου, θα το κάνω· επειδή, πώς θα μολυνόταν το όνομά μου; Ναι, δεν θα δώσω τη δόξα μου σε άλλον.» (Ησαΐας μη/48:11). Ο Θεός δεν είναι ο Θεός της χωμάτινης σάρκας (basar ή σάρξ), αλλά ο Θεός των πνευμάτων «εν σαρκί» (Αριθμοί κζ/27:16, Α’/1 Κορινθίους ιε/15:50,  Γένεση γ/3:19).

Ο Θεός είδε «ότι δεν υπήρχε άνθρωπος, και θαύμασε ότι δεν υπήρχε εκείνος που μεσιτεύει· γι' αυτό, ο βραχίονάς Του(Ο Λόγος του Θεού, όχι ο βιολογικός γιός του Δαβίδ, αλλά ο Άγιος Γιος του Θεού) ενήργησε σ' Αυτόν σωτηρία· και η δικαιοσύνη Του, αυτή Τον βάσταξε. Και ντύθηκε δικαιοσύνη σαν θώρακα, και έβαλε την περικεφαλαία της σωτηρίας ολόγυρα επάνω στο κεφάλι Του· και φόρεσε τα ενδύματα της εκδίκησης σαν ιμάτιο» (Ησαΐας μθ/59:16, 17). Ο Θεός ήξερε ότι ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε να καλύψει τις απαραίτητες απαιτήσεις ούτε θα μπορούσε αυτός να είναι ίσος με το Θεό, έτσι επέλεξε να έρθει μέσω του Λόγου Του (βραχίονας).  Επομένως, έκανε το βραχίονά Του σάρκα, ντύθηκε στα ενδύματα της δικαιοσύνης, της σωτηρίας, της εκδίκησης, και του ζήλου, και ήρθε να καταστρέψει την  αμαρτία. Με αυτά τα μέσα, απέβαλε από μας τον παλιό άνθρωπο  και  δημιούργησε ένα νέο άνθρωπο δια μέσου του Χριστού (Ησαΐας νγ/53, Γαλάτες γ/3:8-27, Εφεσίους β/2:15-20, δ/4:22-24, Κολοσσαείς γ/3:9,10, β/2:11-14).

 

Αφού ο Χριστός είναι ίσος με το Θεό, Αυτός είναι ο αδιαίρετος Λόγος του Θεού που έγινε σάρκα. (Ψαλμοί λγ/33:6; ρλη/138:2). Προφανώς, ο Κύριος Ιησούς Χριστός δεν είναι ο Λόγος της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας΄ Αυτός είναι μάλλον το «μέμρα» των εβραϊκών γραφών. Ο Λόγος που ήταν «προς τον Θεό»  δεν είναι 5500 ετών, επειδή διαβάσαμε στον Ιωάννη α/1:1, " Στην αρχή ήταν ο Λόγος, και ο Λόγος ήταν προς το Θεό, και Θεός ήταν ο Λόγος ". Ο Χριστός, σαν Λόγος, έζησε άχρονα έτη σαν το αόρατο πρόσωπο του Θεού. Μέχρι τη στιγμή της φανέρωσής Του με  σάρκα, ο Λόγος του Θεού, λατρευόταν από την αιωνιότητα. (Ψαλμοί  νς/ 56:4,10, ρλη/138:2).

 

·                       Ο Λουκάς τον αποκαλεί «δύναμη Υψίστου» (Λουκάς α/1:35)

Εμμανουήλ, ο Πανίσχυρος Θεός, ο Αιώνιος Πατέρας

(Ησαΐας ζ/ 7:13-14, θ/ 9:6)

·           Ο Ησαΐας Τον αποκαλεί  «ο βραχίονας του Κυρίου» (Ησαΐας νγ/53:1; νθ/59:16; μ/40:10)

·           Ο Θεός Τον αποκαλεί «ο βραχίονάς Μου» (Ησαΐας ξγ/63:5)

·           Ο Παύλος τον ονομάζει, «..... ο Χριστός είναι Θεού δύναμη και Θεού σοφία…..» (Α΄/1 Κορινθίους α/1:24)

·           Ο Μωυσής και τα παιδιά του Ισραήλ έψελναν γι΄ Αυτόν λέγοντας,

«Το δεξί σου χέρι, Κύριε, δοξάστηκε σε δύναμη· το δεξί σου χέρι, Κύριε, σύντριψε τον εχθρό.» (Έξοδος ιε/15:1-6)

·                       Ψαλμοί ις/16:11 «.....τερπνότητες βρίσκονται στα δεξιά σου, παντοτινά…..»

·                       Ψαλμοί  ιη/ 18:35 «.....και το δεξί σου χέρι με υποστήριξε, και η αγαθότητά σου με μεγάλυνε…..» «.....και δεν τους έσωσε ο βραχίονάς τους·  αλλά, το δεξί σου χέρι, και ο βραχίονάς σου, και το φως τού προσώπου σου· επειδή, ευαρεστήθηκες σ' αυτούς.....» έσωσε αυτούς (Ψαλμοί μδ/44:3).,

·                       Ψαλμοί  ριη/118:15-16  «Φωνή αγαλλίασης και σωτηρίας είναι στις σκηνές των δικαίων· το δεξί χέρι τού Κυρίου κάνει κατορθώματα. Το δεξί χέρι τού Κυρίου υψώθηκε· το δεξί χέρι τού Κυρίου κάνει κατορθώματα

·                       Ψαλμοί ρη/108:6 «για να ελευθερώνονται οι αγαπητοί σου· με το δεξί σου χέρι σώσε με, και εισάκουσέ με

·                       Ψαλμοί π/80:15,17 «και το φυτό, που η δεξιά σου φύτεψε, και τον βλαστό, τον οποίο ισχυροποίησες για τον εαυτό σου..….Ας είναι το χέρι σου επάνω στον άνδρα της δεξιάς σου· επάνω στον γιο τού ανθρώπου, που έκανες δυνατόν για τον εαυτό σου»

Ο Χριστός, στον οποίο είναι κρυμμένοι όλοι οι θησαυροί της σοφίας και της γνώσεως, είναι το μυστήριο του Θεού ικανό να μας φέρει σ’ Αυτόν, ενωμένοι μαζί σε αγάπη, και σε κάθε πλούτο της πληροφορίας της σύνεσης ώστε να γνωρίσουν το μυστήριο του Θεού και Πατέρα και του Χριστού  (Βλέπε Κολοσσαείς 2/β:2,3). Στην Α΄ Κορινθίους α/1:24, βλέπουμε επίσης ότι ο Χριστός είναι η δύναμη του Θεού και η σοφία του Θεού.

·         Λουκάς κβ/22:69 «Από τώρα ο Υιός τού ανθρώπου θα είναι καθισμένος στα δεξιά της δύναμης του Θεού.»

·         Εβραίους α/1:3 «αυτός, που είναι το απαύγασμα της δόξας και ο χαρακτήρας της υπόστασής του, και βαστάζει τα πάντα με τον λόγο της δύναμής του, αφού διαμέσου τού εαυτού του έκανε καθαρισμό των αμαρτιών μας, κάθισε στα δεξιά της μεγαλοσύνης στα υψηλά·»

Εάν ο Θεός δεν ερχόταν με τον δικό Του Λόγο, τον οποίο ετοίμασε να είναι σάρκα και αίμα, η προφητεία του Ησαΐα κς/26:19 δεν θα εκπληρωνόταν. «Οι νεκροί σου θα ζήσουν, μαζί με το νεκρό μου σώμα θα αναστηθούν. Σηκωθείτε και ψάλλετε εσείς που κατοικείτε στο χώμα. Επειδή, η δρόσος σου είναι σαν τη δρόσο των χόρτων, και η γη θα εκρίψει τους νεκρούς.»  Ακριβώς όπως ο Ησαΐας, και ο Δαβίδ προφήτεψε ότι την ημέρα της ανάστασης όλοι οι πιστοί θα αναστηθούν «εγώ όμως με δικαιοσύνη θα δω το πρόσωπό σου. Θα χορτάσω από τη θεωρία σου, όταν εξεγερθώ.» Η σάρκα και το αίμα του φυσικού ανθρώπου δεν μπορεί ποτέ να επιτύχει  ανάσταση και ζωή. Όμως η σάρκα και το αίμα του Χριστού είναι ο Λόγος, η ζωή και ο βραχίονας του Θεού που μπορεί να σώσει το ανθρώπινο γένος από την αμαρτία και τον αιώνιο θάνατο (Αποκάλυψη α/1:8, 17-18,  Ησαΐας κε/25:7-8)

Ακούστε την προφητεία του Ησαΐα νγ/53:1-3, που λέει: «Ποιος πίστεψε στο κήρυγμά μας; Και ο βραχίονας του Κυρίου σε ποιον αποκαλύφθηκε; Επειδή ανέβηκε μπροστά του σαν τρυφερό φυτό, και σαν ρίζα από ξερή γη. Δεν έχει είδος ούτε κάλλος και τον είδαμε και δεν είχε ωραιότητα, ώστε να τον επιθυμούμε. Καταφρονημένος και απορριμμένος από τους ανθρώπους. Άνθρωπος θλίψεων και δόκιμος ασθένειας. Και σαν άνθρωπος από τον οποίον κάποιος αποστρέφει το πρόσωπο, καταφρονήθηκε. Και τον θεωρήσαμε σαν ένα τίποτα» Ο Υιός του Θεού ανέβηκε από ξερή γη: την μήτρα της παρθένου.

Τι είπε για τη γήινη γενεαλογία Του; Ο Υιός του Θεού μίλησε για την γήινη μητέρα Του στο Ματθαίος ιβ:48 «Ποια είναι η μητέρα μου; Και ποια είναι τα αδέλφια μου;» Ο Πατέρας μας διέταξε λέγοντας «Αυτός είναι ο Γιός μου ο αγαπητός στον οποίο ευαρεστούμαι. Αυτόν ακούετε» (Ματθαίος ιζ/17:4,5).  «Και απλώνοντας το χέρι Του προς τους μαθητές Του, είπε: να η μητέρα μου και οι αδελφοί μου. Επειδή όποιος κάνει το θέλημα του Πατέρα μου που είναι στους ουρανούς, αυτός είναι σε μένα αδελφός και αδελφή και μητέρα» (Ματθαίος ιβ/12:49,50, Λουκάς ια/11:27,28, Ιωάννης β/2:3,4 ιθ/19:26, Εβραίους ζ/7:1-3, Μιχαίας ε/5:2-4, Ιερεμίας κγ/23:5,6). Ο Ιησούς ποτέ δεν αναγνώρισε τη Μαριάμ σαν τη βιολογική του μητέρα. Εάν ήταν, θα της έδινε την απαιτούμενη τιμή γιατί Εκείνος ήταν ο εκτελεστής του Νόμου (Έξοδος κ/20:12). Αντίθετα Αυτός ρώτησε, «Ποια είναι η μητέρα Μου;». Ο Ιησούς είπε στη Μαρία, «Τι σχέση έχουμε εγώ κι εσύ γυναίκα;» Στις ημέρες της σάρκας Του , ο Ιησούς ποτέ δεν αποκάλεσε την Μαρία «μητέρα μου».

Μερικοί θεολόγοι παρερμηνεύουν τις προσωπικές ομολογίες ως τμήμα των μεσσιανικών προφητειών στο βιβλίο των Ψαλμών. Σκέφτονται ότι οι προσωπικές ομολογίες του Δαβίδ  είναι του Ιησού. Για παράδειγμα, ο Ψαλμός ξθ/69:5-9 δεν μπορεί να είναι η ομολογία του Ιησού Χριστού επειδή ποτέ δεν γνώρισε καμία αμαρτία και δεν μπορεί να ομολογεί την αμαρτία του στο δεύτερο Θεό. Επειδή ο Δαβίδ είπε, «Θεέ, εσύ γνωρίζεις την αφροσύνη μου· και τα πλημμελήματά μου δεν είναι κρυμμένα από σένα.»  Οι άνθρωποι υποθέτουν ότι μπορούν να πουν ότι Χριστός είχε τους βιολογικούς αδελφούς και τις αδελφές, αλλά ο Ιησούς ο ίδιος δηλώνει, σχετικά με την προέλευσή Του, ότι Αυτός είναι ο μονογενής Γιος του Θεού, ο ουράνιος Αδάμ, της ίδιας φύσης με τον Πατέρα. Ο Ιησούς είναι αναμάρτητος από τη φύση Του.

Ας κοιτάξουμε προσεκτικά στην αποκάλυψη του Ιωάννη που βρίσκεται στο ευαγγέλιο του Ιωάννη α:14-18,  «Και ο Λόγος έγινε σάρκα, και κατοίκησε ανάμεσά μας, (και είδαμε τη δόξα του, δόξας ως μονογενή από τον Πατέρα), γεμάτος χάρη και αλήθεια. Ο Ιωάννης δίνει μαρτυρία γι' αυτόν, και φώναξε, λέγοντας: Αυτός ήταν για τον οποίο είπα: Εκείνος που έρχεται πίσω από μένα είναι ανώτερός μου, επειδή ήταν πριν από μένα. Και όλοι εμείς λάβαμε από το πλήρωμά του, και χάρη επάνω σε χάρη. Επειδή, και ο νόμος δόθηκε διαμέσου τού Μωυσή· η χάρη, όμως, και η αλήθεια έγινε διαμέσου τού Ιησού Χριστού. Κανένας δεν είδε ποτέ τον Θεό· ο Μονογενής Υιός, που είναι στην αγκαλιά τού Πατέρα, εκείνος τον φανέρωσε.» Προσέξτε τις φράσεις «ο Λόγος έγινε σάρκα» και «κατοίκησε ανάμεσά μας». Ο Λόγος δεν ήταν μόνο μέσα στη Μαριάμ αλλά κατοίκησε επίσης ανάμεσά μας.. Τώρα προσέξτε: «και είδαμε την δόξα Του». Ποια ήταν η δόξα για την οποία γίνεται λόγος εδώ; Σίγουρα, όχι ανθρώπινη δόξα, αλλά «δόξα όπως ενός μονογενούς από τον Πατέρα, πλήρης από χάρη και αλήθεια.» Κατόπιν παρατηρήστε τις δηλώσεις: «… Πίσω από μένα έρχεται ένας άνδρας, που είναι ανώτερός μου, επειδή ήταν πριν από μένα.» και «….. Κανένας δεν είδε ποτέ τον Θεό· ο Μονογενής Υιός, που είναι στην αγκαλιά τού Πατέρα, εκείνος τον φανέρωσε…..» Όλες αυτές οι δηλώσεις δείχνουν την θεϊκή προέλευση του Χριστού, που αποκαλύπτει ότι Αυτός, προήλθε μέσα  και από τη φύση του Πατέρα (ουσία) για να μας σώσει από το θάνατο. Η δύναμη της σωτηρίας  είναι αποτέλεσμα που μπορεί να προκύψει μόνο από τη φύση του Θεού.

      Η λέξη Εμμανουήλ δεν σημαίνει Υιός της γυναικός, αλλά μάλλον σημαίνει «Ο Θεός μαζί μας» σε μια ορατή μορφή. Επομένως η Μαριάμ δεν θα μπορούσε να συνεισφέρει σάρκα και αίμα για να γίνει ο Εμμανουήλ (ο Θεός μαζί μας) Επιπλέον, ο Δαβίδ δεν θα μπορούσε να είναι ο βιολογικός πατέρας του Χριστού, γιατί ο Χριστός δεν είναι από ανθρώπινο σπέρμα. Ο λόγος που ο γήινος άνθρωπος δεν μπορεί να σώσει την ανθρώπινη ψυχή είναι επειδή « κανένας δεν μπορεί ποτέ να εξαγοράσει αδελφό, ούτε να δώσει στο Θεό λύτρα γι’ αυτόν. Επειδή πολύτιμη είναι η απολύτρωση της ψυχής τους και ανεύρετη για πάντα, ώστε να ζει αιώνια για να μη δει φθορά.»  Ψαλμοί μθ/49:7-9 .

Πράγματι, ο Χριστός είναι αληθινά ο ουράνιος Αδάμ. Από πού είπε ο Ιησούς ότι προέρχεται; Είπε «Εσείς είστε εκ των κάτω, εγώ είμαι εκ των άνω.

Εσείς είστε από τούτο τον κόσμο, εγώ δεν είμαι από τούτο τον κόσμο. Σας είπα, λοιπόν, ότι θα πεθάνετε μέσα στις αμαρτίες σας· επειδή, αν δεν πιστέψετε ότι Εγώ Είμαι, θα πεθάνετε μέσα στις αμαρτίες σας.  Του έλεγαν, λοιπόν: Εσύ ποιος είσαι;Και ο Ιησούς είπε σ' αυτούς: Ό,τι σας λέω εξαρχής…..» (Ιωάννης η/8:23-30 ). Σημειώνουμε επίσης την ακόλουθη συζήτηση ανάμεσα στον Ιησού και του Ιουδαίους: «Ο Αβραάμ, ο πατέρας σας, είχε αγαλλίαση να δει τη δική μου ημέρα· και είδε, και χάρηκε. Οι Ιουδαίοι, λοιπόν, είπαν σ' αυτόν: Ακόμα 50 χρόνια δεν έχεις, και είδες τον Αβραάμ; Ο Ιησούς είπε σ' αυτούς: Σας διαβεβαιώνω απόλυτα: Πριν γίνει ο Αβραάμ Εγώ Είμαι.» (Ιωάννης η/8:56-58).

Στον Ιωάννη ι/10:30, ο Ιησούς είπε  "Εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα." Βέβαια, δεν είναι το χώμα της γης που είναι ίσο με τον Θεό, αλλά πράγματι, ο Λόγος του Θεού που έγινε σάρκα.. Ο Ιωάννης στο ιγ/13:3 μας λέει ότι ο Ιησούς γνώριζε ότι «από το Θεό εξήλθε και προς το Θεό πηγαίνει»

Στον Ιωάννης ις/16:27-28,  ο Ιησούς είπε , «Γιατί ο ίδιος ο Πατέρας σάς αγαπά, επειδή εσείς έχετε αγαπήσει εμένα και έχετε πιστέψει ότι εγώ εξήλθα από το Θεό. Εξήλθα από τον Πατέρα και έχω έρθει στον κόσμο. πάλι αφήνω τον κόσμο και πορεύομαι προς τον Πατέρα» Το εδάφιο 30 αυτού του κεφαλαίου αποκαλύπτει ότι όλοι οι απόστολοι πίστευαν ότι Εκείνος εξήλθε από τον Θεό.

Οι γήινοι αγγελιαφόροι του Θεού στέλνονται για να παραδώσουν το μήνυμα που ήρθε από τον ουρανό, αλλά δεν είναι ίσοι  με τον μονογενή Υιό του Θεού εκ φύσεως.

 Ο Ιησούς αληθινά κήρυξε τα ακόλουθα:

  Α. «...Κι αυτή είναι η αιώνια ζωή, το να γνωρίζουν εσένα τον μόνον αληθινό Θεό, και εκείνον τον οποίον απέστειλες, τον Ιησού Χριστό» (Ιωάννης ιζ/17:3; Ησαΐας μγ/43:10-12). «Απέστειλες» σε αυτό το κομμάτι , σημαίνει το ίδιο  με το «εξήλθες από το Θεό» ή  «εξήλθες από τον πατέρα». Αυτό είναι αλήθεια! Κανένας δεν μπορεί να έχει αιώνια ζωή χωρίς να γνωρίζει Αυτόν.

B. «Εγώ, όμως, τον ξέρω, επειδή απ' αυτόν είμαι, και εκείνος με απέστειλε.» (Ιωάννης ζ/7:29).

  Γ. «…. Εγώ είμαι ο άρτος, που κατέβηκε από τον ουρανό·...Όχι ότι κάποιος είδε τον Πατέρα, παρά μονάχα εκείνος που είναι από τον Θεό· αυτός είδε τον Πατέρα. ... Εγώ είμαι ο άρτος ο ζωντανός, που κατέβηκε από τον ουρανό. Αν κάποιος φάει απ' αυτόν τον άρτο, θα ζήσει στον αιώνα. Και, μάλιστα, ο άρτος τον οποίο εγώ θα δώσω, είναι η σάρκα μου, που εγώ θα δώσω χάρη της ζωής τού κόσμου.» (Ιωάννης ς/6:41,46,51).

 Δ. «Επειδή, ο άρτος τού Θεού είναι αυτός που κατεβαίνει από τον ουρανό, και δίνει ζωή στον κόσμο» (Ιωάννης ς/ 6:33).

E. «επειδή, κατέβηκα από τον ουρανό, όχι για να κάνω το δικό μου θέλημα, αλλά το θέλημα εκείνου που με απέστειλε» (Ιωάννης ς/6:3 8). Αυτό το εδάφιο μιλάει για ένα θέλημα, το θέλημα του Πατέρα μόνο.

ΣΤ. «Αυτός είναι ο άρτος, που κατέβηκε από τον ουρανό· όχι όπως οι πατέρες σας έφαγαν το μάννα, και πέθαναν· όποιος τρώει τούτον τον άρτο, θα ζήσει στον αιώνα.» (Ιωάννης ς/6:57,58).

 Ζ. «Και τώρα δόξασέ με εσύ, Πατέρα, κοντά στον εαυτό σου με τη δόξα που είχα κοντά σου προτού να υπάρχει ο κόσμος» (Ιωάννης ιζ/17:5). Όντας ο Λόγος που έγινε σάρκα, έχει δίκιο να λέει ότι Αυτός ότι «ήταν» πριν να γίνει ο κόσμος.

 H. «Και ο Ιησούς είπε: Εγώ για κρίση ήρθα σε τούτο τον κόσμο, για να βλέπουν αυτοί που δεν βλέπουν, και για να γίνουν τυφλοί αυτοί που βλέπουν»(Ιωάννης θ/9:39)

            Σύμφωνα με τις παραπάνω γραφές, έχουμε λάβει εντολή από το Θεό Πατέρα να ακούσουμε με προσοχή τα λόγια Του. Για εκείνους που έχουν αυτιά για να ακούνε και μάτια για να βλέπουν, ακούστε και δέστε τι ο Ιησούς διαβεβαίωνε για τον εαυτό Του.. Αυτός δεν ήταν από αυτόν τον κόσμο. Με άλλα λόγια, δεν συμμετείχε καθόλου από γήινη φύση. Αυτό γίνεται σαφές σε αυτές τις σαφείς δηλώσεις. Προήλθε από τον πατέρα, σαν ο ζωντανός άρτος, και επέστρεψε στον Πατέρα. Ο Ιησούς ρώτησε εκείνους που αμφισβητούσαν την προέλευσή Του λέγοντας, «Αν λοιπόν βλέπατε τον Υιό του ανθρώπου να ανεβαίνει εκεί όπου ήταν πρώτα, θα σκανδαλιζόσασταν» (Ιωάννης ς/6:62). Εάν θέλουμε να ξέρουμε που ήταν προτού να γεννηθεί από τη Μαρία, ο Ιησούς μας έχει δώσει την απάντηση ήδη.

Ο απόστολος Ιωάννης είπε, «Μέσα στον κόσμο ήτανε κι ο κόσμος μέσω αυτού έγινε, αλλά ο κόσμος δεν τον γνώρισε.» (Ιωάννης α/1:10). Επιπλέον, είδαμε νωρίτερα ότι ο Θεός Πατέρας που είναι ο αιώνιος Λόγος και το Πνεύμα, φανερώθηκε στο Λόγο Του που έγινε σάρκα. Έτσι ο Χριστός, ο οποίος είναι η φανέρωση του Θεού Πατέρα, μπορεί δίκαια να διακηρύξει τα παραπάνω λόγια, γιατί είναι ο αιώνιος Λόγος του Θεού, «νταμπάρ»(εβραϊκά.) ή «ο Λόγος του Θεού»(ελληνικά). Ο Παύλος  είπε,  «Γιατί μέσα σ' αυτόν κατοικεί όλο το πλήρωμα της θεότητας σωματικά» (Κολοσσαείς β/2: 9, Ψαλμοί β/2:1-4).

 

Η Επιβεβαίωση των Προφητών

 

Η Γραφή διακηρύττει ότι η εκκλησία είναι κτισμένη πάνω στη διδασκαλία των αποστόλων και προφητών. (Εφεσίους β/2:20, γ/3:5,6) . Ο Ιησούς επιβεβαίωσε ότι είναι δεδομένο σε αυτούς να γνωρίζουν τα μυστήρια της βασιλείας των ουρανών, αλλά σε άλλους δεν είναι δεδομένο (Ματθαίος ιγ/13:11).

Οι προφήτες συμφωνούν με την μαρτυρία του Χριστού για τον Εαυτό Του (Πράξεις ιε/15:15). Ο απόστολος Παύλος επέπληξε τους Ιουδαίους των ημερών του, αποδεικνύοντας ότι, αυτός είναι ο αληθινός Χριστός. (Πράξεις θ/9:22). Η αναφορά του Λουκά λέει , «Γιατί έντονα έλεγχε πλήρως τους Ιουδαίους, αντικρούοντάς τους δημόσια, αποδεικνύοντας διαμέσου των Γραφών πως ο Ιησούς είναι ο Χριστός».  (Πράξεις ιη/18:28).        ,

Ο  προφήτης Μιχαίας διακήρυξε,  «…..Κι εσύ, Βηθλεέμ Εφραθά, η μικρή, ώστε να είσαι ανάμεσα στις χιλιάδες τού Ιούδα, από σένα θα εξέλθει σε μένα ένας άνδρας για να είναι ηγούμενος στον Ισραήλ· που οι έξοδοί του είναι εξαρχής, από ημέρες αιώνα….» (Μιχαίας ε/5:2-4 , Ζαχαρίας θ/9:9,10 , Ησαίας θ/9:6).

Ποιον έδειχνε ο προφήτης Ησαΐας όταν φώναζε, «…Ετοιμάστε τον δρόμο τού Κυρίου· κάντε ίσια ….. και η δόξα τού Κυρίου θα φανερωθεί…..» (Ησαίας μ/40:3,5). Εδώ ήταν τα καλά νέα για τις πόλεις του Ιούδα: «…..Δέστε, ο Κύριος ο Θεός θάρθει με δύναμη, και ο βραχίονάς του θα εξουσιάζει γι' αυτόν· δέστε, ο μισθός του είναι μαζί του, και η αμοιβή του μπροστά του. Θα βοσκήσει το κοπάδι του σαν βοσκός· θα μαζέψει τα αρνιά με τον βραχίονά του, και θα τα βαστάξει στον κόλπο του· και θα οδηγεί αυτά που θηλάζουν…..» (Ησαΐας μ/40:9-11, Αποκάλυψη κβ/22:12).

Στην διερευνητική ερώτηση του Χριστού στο ευαγγέλιο του Ματθαίου ις/16:13 «Ποιος λένε οι άνθρωποι πως είναι ο Υιός του ανθρώπου;» οι Μεσσιανικές προφητείες είχαν ήδη δώσει την απάντηση. Είναι γραμμένο «Βέβαια, ο Κύριος ο Θεός δεν θα κάνει τίποτε, χωρίς να αποκαλύψει το απόκρυφό του στους δούλους του τους προφήτες» (Αμώς γ/3:7).

Συγκεκριμένα ο Ησαΐας στο κε/25:9  είχε αλάνθαστα δώσει την ταυτότητα εκείνου που θα έφερνε τη σωτηρία του Κυρίου με αυτούς τους όρους: «Και κατά την ημέρα εκείνη θα πουν: Να, αυτός είναι ο Θεός μας· τον περιμείναμε, και θα μας σώσει· αυτός είναι ο Κύριος· τον περιμείναμε· θα χαρούμε και θα ευφρανθούμε στη σωτηρία του.»

Ο Πέτρος απάντησε με αποκάλυψη, « Αποκρίθηκε λοιπόν ο Σίμωνας Πέτρος και είπε: «Εσύ είσαι ο Χριστός, ο Υιός του Θεού του ζωντανού». Αποκρίθηκε τότε ο Ιησούς και του είπε: «Μακάριος είσαι, Σίμωνα Βαριωνά, γιατί σάρκα και αίμα δεν σου το αποκάλυψε, αλλά ο Πατέρας μου που είναι στους ουρανούς.» (Ματθαίος ις/16:16-17). Επίσης, την ημέρα της Πεντηκοστής, γνώριζε ποιος είναι ο Ιησούς και είπε, «Ας ξέρει, λοιπόν, ο Ισραήλ με βεβαιότητα, ότι, ο Θεός έκανε Κύριο και Χριστό, τούτον τον Ιησού, τον οποίο εσείς σταυρώσατε» (Πράξεις β/2:36). Και αυτό το μήνυμα έφερε κατάνυξη στις καρδιές των ακροατών του. (Πράξεις β/2:37,38).

Στον Ησαΐα νγ/53:7, το χωρίο ερμηνεύθηκε  αριστοτεχνικά  από τον Φίλιππο για να πείσει τον Αιθίοπα ευνούχο για τον βασανισμένο Χριστό. Αυτό ήταν στην πραγματικότητα, η φανέρωση του  Θεού Πατέρα, σαν Θεανθρώπου.

         Άλλη μια αποκαλυπτική μεσσιανική προφητεία βρίσκεται στον Ζαχαρία ια/11:11 που λέει: «…..Και ακυρώθηκε κατά την ημέρα εκείνη·»(μιλώντας για την διαθήκη στην οποία ο Κύριος ο Θεός είχε προηγουμένως εισέλθει με το λαό,  συμβολισμένη από ένα υλικό στα χέρια του προφήτη) «και έτσι το ταλαιπωρημένο ποίμνιο, που απέβλεπε σε μένα, γνώρισε ότι αυτός ήταν ο λόγος τού Κυρίου.….».  Τα παρακάτω εδάφια (12 και 13),  δείχνοντας στην προδοσία του Χριστού, είναι εντυπωσιακά ακριβή όταν συγκρίνονται με τις αναφορές αυτού του γεγονότος στα ευαγγέλια. Ο Χριστός ήταν ο Λόγος του Θεού, που έγινε σάρκα. (Ιωάννης α/1:14)

       Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής ονομάστηκε «προφήτης του Υψίστου» για να πάει «….. πριν από το πρόσωπο του Κυρίου, για να ετοιμάσει τούς δρόμους του…..» (Λουκάς α/1:76).

       Αυτός ο «Ύψιστος» είναι «Κύριος». Να γιατί ο πρόδρομος, ο Ιωάννης ο Βαπτιστής μαρτυρώντας για τον Ύψιστο, που είναι ο Κύριος, μπορούσε να πει, «…..Αυτός είναι για τον οποίο εγώ είπα: Πίσω από μένα έρχεται ένας άνδρας, που είναι ανώτερός μου, επειδή ήταν πριν από μένα.….» (Ιωάννης α/1:30). Επομένως, ο Λόγος, που υπήρχε στο Θεό και ήταν Θεός, ήταν πράγματι πριν τον Ιωάννη και έγινε σάρκα και γεννήθηκε μετά τον Ιωάννη (Λουκάς κεφάλαιο α/1).

 

Ιωάννου Α' δ/4:1-3

 «Αγαπητοί, μη πιστεύετε σε κάθε πνεύμα, αλλά δοκιμάζετε τα πνεύματα αν είναι από τον Θεό· επειδή, πολλοί ψευδοπροφήτες έχουν βγει στον κόσμο.

 Από τούτο γνωρίζεται το Πνεύμα τού Θεού· κάθε πνεύμα που ομολογεί τον Ιησού Χριστό ότι έχει έρθει με σάρκα προέρχεται από τον Θεό·

 και κάθε πνεύμα που δεν ομολογεί ότι ο Ιησούς Χριστός ήρθε με σάρκα, δεν προέρχεται από τον Θεό · κι αυτό είναι το πνεύμα τού αντιχρίστου, που ακούσατε ότι έρχεται, και τώρα βρίσκεται κιόλας μέσα στον κόσμο

 

Ιωάννου Β' α/1:7-11

«Επειδή, πολλοί πλάνοι μπήκαν μέσα στον κόσμο, αυτοί που δεν ομολογούν τον Ιησού Χριστό ότι ήρθε με σάρκα· αυτός είναι ο πλάνος και ο αντίχριστος.

 Προσέχετε στον εαυτό σας, για να μη χάσουμε αυτά που εργαστήκαμε, αλλά να απολαύσουμε ολόκληρο τον μισθό.

 Καθένας που παραβαίνει και δεν μένει στη διδασκαλία τού Χριστού, δεν έχει τον Θεό· εκείνος που μένει στη διδασκαλία, αυτός έχει και τον Πατέρα και τον Υιό.

 Αν κάποιος έρχεται σε σας και δεν φέρνει αυτή τη διδασκαλία, μη τον δέχεστε σε σπίτι, και μη του λέτε το «χαίρε»·

 επειδή, εκείνος που λέει σ' αυτόν το «χαίρε», γίνεται κοινωνός στα πονηρά του έργα

 

 

 

 

Comments