Ο έχων ώτα... ακουέτω

Ο έχων ώτα... ακουέτω

  • ‎ ΥΠΗΡΞΑΝ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΛΑΟΥ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΣΑΣ ΘΕΛΟΥΣΙΝ ΕΙΣΘΑΙ ΨΕΥΔΟΔΙΔΑΣΚΑΛΟΙ Συγγραφή: Βασίλειος Αναστ. Ζαφείρογλου  (Ιούλιος 29, 2020, 2:35) Βιβλικές παραπομπές από: Φίλος, Μεταγλώττιση, Βάμβας, LXX, SBLGNT                                                                                                          Πάντες δὲ οἱ προφῆται….. κατήγγειλαν τὰς ...
    Αναρτήθηκε στις 1 Αυγ 2020, 1:00 μ.μ. από το χρήστη Βασίλειος Ζαφείρογλου
  • Η Βασιλεία των ουρανών Συγγραφή: Ευάγγελος Δ. Κεπενές (04/07/2016)       Το κήρυγμα του Ιωάννη του βαπτιστήΟ Ιησούς Χριστός δεν νίκησε την ρωμαϊκή, ή άλλη, κοσμική βασιλεία, ώστε να γίνει ο ρυθμιστής των ...
    Αναρτήθηκε στις 21 Φεβ 2020, 12:09 μ.μ. από το χρήστη Βασίλειος Ζαφείρογλου
  • Δεν θέλει παρέλθει η γενεά αύτη Δεν θέλει παρέλθει η γενεά αύτη Συγγραφή: Ευάγγελος Δ. Κεπενές ( 2018, 8 Οκτωβρίου) Βιβλικές παραπομπές από: WH, Βάμβας, LXXA       Ας αφήσουμε τον γραπτό λόγο των προφητών και των αποστόλων να ...
    Αναρτήθηκε στις 23 Οκτ 2018, 1:37 μ.μ. από το χρήστη Βασίλειος Ζαφείρογλου
  • Ο ήλιος θα σκοτεινιάσει και η σελήνη δε θα δώσει το φεγγοβόλημά της Συγγραφή: Ζαφείρογλου Αναστ. Βασίλειος  (24/01/2018)  Ο Ιησούς μιλούσε πάντα με παραβολέςΟ Ιησούς μιλούσε πάντα με παραβολές όπου έκρυβαν ένα βαθύ μήνυμα που ο Κύριος το απεκάλυπτε μόνο ...
    Αναρτήθηκε στις 25 Απρ 2019, 2:15 π.μ. από το χρήστη Βασίλειος Ζαφείρογλου
Εμφάνιση αναρτήσεων 1 - 4 από 4. Προβολή περισσότερων »

‎ ΥΠΗΡΞΑΝ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΛΑΟΥ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΣΑΣ ΘΕΛΟΥΣΙΝ ΕΙΣΘΑΙ ΨΕΥΔΟΔΙΔΑΣΚΑΛΟΙ

αναρτήθηκε στις 29 Ιουλ 2020, 4:35 π.μ. από το χρήστη Βασίλειος Ζαφείρογλου   [ ενημερώθηκε 1 Αυγ 2020, 1:00 μ.μ. ]


Συγγραφή: Βασίλειος Αναστ. Ζαφείρογλου  (Ιούλιος 29, 2020, 2:35)

Βιβλικές παραπομπές από: Φίλος, Μεταγλώττιση, Βάμβας, LXX, SBLGNT  

                                                                                                  

 

 

Πάντες δ ο προφται….. κατήγγειλαν τς μέρας ταύτας

 

Ο Ιησούς Χριστός ήταν ο Προφήτης που θα έφερνε το μήνυμα της Ανάστασης  και της Ζωής αλλά θα προφήτευε και τις έσχατες ημέρες του γράμματος του Νόμου και της διακονίας του θανάτου.

 

«Μωϋσς μν επεν τι Προφήτην μν ναστήσει κύριος θες κ τν δελφν μν ς μέ· ατο κούσεσθε κατ πάντα σα ν λαλήσ πρς μς. σται δ πσα ψυχ τις ν μ κούσ το προφήτου κείνου ξολεθρευθήσεται κ το λαο. κα πάντες δ ο προφται π Σαμουλ κα τν καθεξς σοι λάλησαν κα κατήγγειλαν τς μέρας ταύτας.» (Πράξ. 3:22-24 SBLGNT)

 

Ο απόστολος Πέτρος μετά το θαύμα της θεραπείας του παραλυτικού που καθόταν μπροστά στην Ωραία Πύλη του Ναού, πήρε το λόγο και έκανε μια σπουδαία διακήρυξη – προφητεία.

 

«Και τώρα, αδελφοί, ξέρω ότι από άγνοια πράξατε όπως ακριβώς και οι άρχοντές σας. Ο Θεός, όμως, όσα προανάγγειλε με το στόμα όλων των προφητών ότι επρόκειτο να πάθει ο Χριστός του, τα εκπλήρωσε έτσι. Μετανοήστε, λοιπόν, και επιστρέψτε στο Θεό, για να εξαλειφτούν οι αμαρτίες σας, ώστε να έρθουν καιροί αναψυχής από το πρόσωπο του ΚΥΡΙΟΥ και να αποστείλει τον προκαθορισμένο για σας Χριστό Ιησού, τον οποίο, βέβαια, πρέπει ο ουρανός να δεχτεί μέχρι τους χρόνους της  αποκατάστασης όλων αυτών που μίλησε ο Θεός με το στόμα των άγιων προφητών του από την αρχή του αιώνα.» (Πράξ. 3:17-21 Μεταγλώττιση)

 

Ο Πέτρος τους έδωσε παρηγορητικά λόγια γεμάτα αγάπη και συγχώρεση, όπως το Πνεύμα του Ιησού έβαζε στην καρδιά του.

 

Πρώτα τους είπε ότι από άγνοια έκαναν ότι έκαναν. Εάν επέστρεφαν και μετανοούσαν από την παράβαση τους εκείνες τις ημέρες θα εξαλείφονταν οι αμαρτίες τους. Στη συνέχεια θα έρχονταν καιροί αναψυχής καθώς θα ένιωθαν μέσα τους τη ζωή που θα τους χάριζε το πρόσωπο του Κυρίου Ιησού Χριστού. Το αποκορύφωμα της ευλογίας του Θεού εξαιτίας της επιστροφής τους σ’ Αυτόν θα ήταν να στείλει σ αυτούς για Δεύτερη φορά τον προκαθορισμένο Αρχιερέα και Βασιλιά τους Κύριο Ιησού Χριστό.

 

Όμως ο Πέτρος κινούμενος από το ίδιο Άγιο Πνεύμα που κινούσε όλους τους προφήτες,  αποκάλυψε την σημασία της προφητείας που είχε δώσει ο Θεός στον Μωυσή για τον Προφήτη που θα έστελνε στις έσχατες ημέρες  του αιώνα της Βασιλείας του σαρκικού λαού Του.

Αυτός ο Προφήτης θα εγειρόταν ανάμεσα από τους Ιουδαίους εκείνων των εσχάτων ημερών της γενιάς των Αποστόλων. Μάλιστα ο Πέτρος προσδιόρισε αυστηρά τον χρόνο της εκπλήρωσης όλων των  προφητειών που έκαναν οι προφήτες, ότι ήταν εκείνες οι ημέρες που ζούσαν.

 

«Κα πάντες δ ο προφται π Σαμουλ κα τν καθεξς σοι λάλησαν κα κατήγγειλαν τς μέρας ταύτας.»

 

Όσοι ξέρουν αρχαία ελληνικά γνωρίζουν ότι η φράση «τς μέρας ταύτας» αφορούσε τις ημέρες που ζούσε η γενιά που απέρριψε τον Κύριο Ιησού Χριστό.

 

«Αφενός ο Μωυσής είπε: Προφήτη θα αναστήσει για σας ΚΥΡΙΟΣ ο Θεός σας από τους αδελφούς σας όπως εμένα· αυτόν να ακούτε σε όλα όσα μιλήσει προς εσάς.

Και θα συμβεί κάθε ψυχή που δε θα ακούσει τον προφήτη εκείνο να εξολοθρευτεί από το λαό. Και αφετέρου όλοι οι προφήτες από [το] Σαμουήλ και μετέπειτα, όσοι μίλησαν ανάγγειλαν, πράγματι, τις ημέρες αυτές.» (Πράξ. 3:22-24 Μεταγλώττιση)

 

Ο Ιησούς Χριστός είχε πει στους μαθητές Του στη διάρκεια της διακονίας Του:

«ΚΑΙ αφού παρέδωσαν τον Ιωάννη, ο Ιησούς ήρθε στη Γαλιλαία, κηρύττοντας το ευαγγέλιο της βασιλείας του Θεού, και λέγοντας, ότι: Ο καιρός συμπληρώθηκε και η βασιλεία τού Θεού πλησίασε· μετανοείτε και πιστεύετε στο ευαγγέλιο.» (Μάρκ. 1:14-15 Φίλος)

 

Όταν ο Ιησούς βρέθηκε στη συναγωγή της πατρίδας του της Ναζαρέτ επεσήμανε την περίοδο, όπου ο Κύριος θα έδειχνε ανοχή και έλεος πάνω σε όσους θα επέστρεφαν και θα μετανοούσαν για τις ανομίες τους.

 

Του έδωσαν τότε το βιβλίο του προφήτη Ησαΐα, κι αυτός, αφού ξετύλιξε το βιβλίο, βρήκε το σημείο όπου ήταν γραμμένη τούτη η προφητεία:

 

«Το Πνεύμα του Κυρίου είναι επάνω μου, γι' αυτό και με έχρισε. Με έστειλε με σκοπό σε φτωχούς να αναγγείλω μήνυμα χαράς, να γιατρέψω εκείνους που έχουν συντριμμένη την καρδιά, σε αιχμαλώτους να κηρύξω την απελευθέρωση και σε τυφλούς την ανάκτηση της όρασης. Συγχωρημένους ν' αποστείλω τους καταβλημένους. Ν' αναγγείλω μια δεκτή από τον Κύριο χρονική περίοδο συγχώρησης.» (Λουκ. 4:17-21 Λόγος)

 

Κατόπιν, αφού τύλιξε το βιβλίο, το έδωσε στον υπηρέτη και κάθισε ενώ τα μάτια όλων στη συναγωγή ήταν καρφωμένα πάνω του.

Άρχισε τότε να τους λέει: «Σήμερα έχει εκπληρωθεί η προφητεία αυτή για σας που την ακούσατε».

 

 

Στις έσχατες τούτες ημέρες μάς μίλησε μέσω [του] Υιού

 

Ο συγγραφέας της προς Εβραίους επιστολής που γράφτηκε πριν τη καταστροφή της Ιερουσαλήμ κάπου ανάμεσα στο 64  και 69 μ.Χ. δηλώνει ότι ο Ιησούς ήρθε «π’ σχάτου τν μερν τούτων». Είναι το λιγότερο ανοησία να επικαλείται κάποιος ότι η φράση «π’ σχάτου τν μερν τούτων» αφορά  τις δήθεν έσχατες ημέρες που ζούμε  εμείς σήμερα.

 

«Πολυμερς κα πολυτρόπως πάλαι θες λαλήσας τος πατράσιν ν τος προφήταις π’ σχάτου τν μερν τούτων λάλησεν μν ν υἱῷ, ν θηκεν κληρονόμον πάντων, δι’ ο κα ποίησεν τος αἰῶνας·» (Εβρ. 1:1-2 [SBLGNT])

 

Ο Κύριος πράγματι ήρθε στο Τ Ε Λ Ο Σ των ημερών του Νόμου και των Προφητών, που ταυτόχρονα συνυπήρχε μαζί με τη Καινή Διαθήκη των ημερών των Αποστόλων και μαθητών του Ιησού Χριστού.

 

Γι΄ αυτές τις ημέρες μίλησε ο Πέτρος όταν είπε:

 

«Και θα συμβεί κάθε ψυχή που δε θα ακούσει τον προφήτη εκείνο να εξολοθρευτεί από το λαό. Και αφετέρου όλοι οι προφήτες από [το] Σαμουήλ και μετέπειτα, όσοι μίλησαν ανάγγειλαν, πράγματι, τις ημέρες αυτές.» (Πράξ. 3:23)

 

Όσοι από τους Εβραίους εκείνης της εποχής δεν αποδεχόντουσαν τις προτροπές της αγάπης του Ιησού και των Αποστόλων Του και αρνούνταν την σταύρωση, την ταφή και την Ανάσταση του Ιησού Χριστού,  θα αντιμετώπιζαν τις συνέπειες των ίδιων των πράξεων τους. Η  ερήμωση της αγαπημένης τους πόλης της Ιερουσαλήμ θα σήμαινε και την εξολόθρευση πολλών από εκείνους, που δεν είχαν μετανοήσει για το μίσος εναντίον του Ιησού και της Εκκλησίας Του.

 

Έτσι θα εκπληρωνόταν το υπόλοιπο της προφητείας που δεν ανέφερε ο Ιησούς την ημέρα που πήρε το λόγο για πρώτη φορά στη συναγωγή της πατρίδας του, της Ναζαρέτ. «για να κηρύξω χρόνον ευπρόσδεκτο στον Κύριο, και ημέρα εκδίκησης του Θεού μας …..» (Ησ. 61:2 Λόγος)

 

 

Τις είναι ο ψεύτης ειμή ο αρνούμενος ότι ο Ιησούς δεν είναι ο Χριστός; Ούτος είναι ο Αντίχριστος

 

 Η άρνηση του ερχομού του Ιησού για πρώτη φορά σαν Μεσσία του Εβραϊκού έθνους τους οδήγησε  σε ένα «συλλογικό πνεύμα» αντίδρασης και πολέμου εναντίον του Ιησού Χριστού και των μαθητών Του.

Αυτό  το πονηρό πνεύμα αποτέλεσε «το πνεύμα του αντίχριστου», για το οποίο έγραψε ο Ιωάννης στις επιστολές του. Τελικά αυτό «το πνεύμα του αντίχριστου» έφτασε τις ημέρες πριν την καταστροφή της Ιερουσαλήμ και του Ναού της να εκφραστεί μέσα από συγκεκριμένο πρόσωπο.

 

«Κα μες χρσμα χετε π το γίου κα οδατε πάντες· οκ γραψα μν τι οκ οδατε τν λήθειαν, λλ’ τι οδατε ατήν, κα τι πν ψεδος κ τς ληθείας οκ στιν. τίς στιν ψεύστης ε μ ρνούμενος τι ησος οκ στιν χριστός; οτός στιν ντίχριστος, ρνούμενος τν πατέρα κα τν υόν. πς ρνούμενος τν υἱὸν οδ τν πατέρα χει· μολογν τν υἱὸν κα τν πατέρα χει. μες κούσατε π’ ρχς, ν μν μενέτω· ἐὰν ν μν μείν π’ ρχς κούσατε, κα μες ν τ υἱῷ κα ν τ πατρ μενετε. κα ατη στν παγγελία ν ατς πηγγείλατο μν, τν ζων τν αώνιον.» (1Ιωάν. 2:20-25 SBLGNT)

 

«τι πολλο πλάνοι ξλθον ες τν κόσμον, ο μ μολογοντες ησον Χριστν ρχόμενον ν σαρκί· οτός στιν πλάνος και ντίχριστος.» (2Ιωάν. 1:7 SBLGNT)

 

«κα πν πνεμα μ μολογε τν ησον κ το θεο οκ στιν· κα τοτό στιν τ το ντιχρίστου, κηκόατε τι ρχεται, κα νν ν τ κόσμ στν δη.» (1Ιωάν. 4:3 SBLGNT)

 

Μάλιστα γίνεται ακόμα πιο σαφής λέγοντας:

 

«Παιδάκια μου, είναι έσχατη ώρα· και καθώς ακούσατε ότι ο αντίχριστος έρχεται, και τώρα πολλοί αντίχριστοι υπάρχουν· γι' αυτό γνωρίζουμε ότι είναι έσχατη ώρα. Βγήκαν από ανάμεσά μας, αλλά δεν ήσαν από μας· επειδή, αν ήσαν από μας, θα έμεναν μαζί μας. Αλλά [βγήκαν από ανάμεσά μας], για να φανερωθούν ότι όλοι δεν είναι από μας.» (1Ιωάν. 2:18-19 [Φίλος])

 

Ο απόστολος Ιωάννης σαν προφήτης «των εσχάτων ημερών», που ζούσε η γενιά του, προσδιόρισε ότι «το πνεύμα του αντίχριστου» ήταν τότε ήδη ανάμεσά τους. («κα νν ν τ κόσμ στν δη.» για το οποίο είχαν ακούσει ότι θα ερχόταν).

Όχι απλά ήταν «έσχατη ώρα» αλλά ήταν ανάμεσα τους και «το πνεύμα του αντίχριστου».

 

Κάποιοι λένε ότι αν και ο Ιωάννης είπε ότι  ήταν  τότε «έσχατη ώρα» δεν εννοούσε  στην κυριολεξία ότι τότε ήταν κοντά το ΤΕΛΟΣ. Ισχυρίζονται ότι σήμερα στο τέλος της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα είναι πιο κοντά από κάθε άλλη εποχή αυτή η «έσχατη ώρα». Σύμφωνα πάντα με αυτούς τους ερμηνευτές που μιλούν από την καρδιά τους και όχι από το Πνεύμα του Θεού η «έσχατη ώρα»  και το ΤΕΛΟΣ έχουν σχέση με τη δικιά μας γενιά και όχι την γενιά των αποστόλων.

 

Πολλοί θέλουσιν ελθεί εν τω ονόματί μου, λέγοντες ότι Εγώ είμαι και Ο καιρός επλησίασε.

 

«πηρώτησαν δ ατν λέγοντες· Διδάσκαλε, πότε ον τατα σται, κα τί τ σημεον ταν μέλλ τατα γίνεσθαι;

δ επεν· Βλέπετε μ πλανηθτε· πολλο γρ λεύσονται π τ νόματί μου λέγοντες· γώ εμι καί· καιρς γγικεν· μ πορευθτε πίσω ατν. ταν δ κούσητε πολέμους κα καταστασίας, μ πτοηθτε· δε γρ τατα γενέσθαι πρτον, λλ’ οκ εθέως τ τέλος. Τότε λεγεν ατος· γερθήσεται θνος π’ θνος κα βασιλεία π βασιλείαν, σεισμοί τε μεγάλοι κα κατ τόπους λιμο κα λοιμο σονται, φόβητρά τε κα σημεα π’ ορανο μεγάλα σται.» (Λουκ. 21:7-11 SBLGNT)

 

Η εμφάνιση πολλών ψευδόχριστων ήταν ένα πραγματικό γεγονός πριν την καταστροφή της Ιερουσαλήμ. Πριν να έρθει «τ τέλος» του αιώνα της Παλαιάς Διαθήκης θα έρχονταν πολλοί ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήτες που θα έλεγαν « γώ εμι καί· καιρς γγικεν·» Ο Ιησούς τόνισε ιδιαίτερα ότι «να μην πορευθούν πίσω από αυτούς».

 

«και είπε σ' αυτούς: Άνδρες Ισραηλίτες, προσέχετε στον εαυτό σας για τούτους τούς ανθρώπους, τι πρόκειται να κάνετε. Επειδή, πριν από τις ημέρες αυτές, σηκώθηκε ο Θευδάς, λέγοντας τον εαυτό του ότι είναι κάποιος [μεγάλος], στον οποίο προσκολλήθηκε ένας αριθμός από άνδρες μέχρι 400· ο οποίος φονεύθηκε, [και] όλοι όσοι πείθονταν σ' αυτόν διαλύθηκαν, και κατάντησαν σε ένα τίποτε.

Ύστερα απ' αυτόν, σηκώθηκε ο Ιούδας ο Γαλιλαίος, κατά τις ημέρες τής απογραφής, και έσυρε πίσω του αρκετόν λαό· και εκείνος απολέστηκε, και όλοι όσοι πείθονταν σ' αυτόν διασκορπίστηκαν.» (Πράξ. 5:35-37 [Φίλος])

 

Γιατί ακόμα πολύ λίγος [χρόνος][ ][μένει], ο ερχόμενος θα έρθει και δε θα χρονίσει.

 

Ο Παύλος γνωρίζοντας τα λόγια του Ιησού και των άλλων Αποστόλων έγραψε τη Β’ Επιστολή του προς τους Θεσσαλονικείς των ημερών του, το 51 ή 52 μ.Χ., είκοσι (20) περίπου χρόνια πριν της καταστροφή της Ιερουσαλήμ  και προειδοποίησε, ότι θα ερχόταν πρώτα η αποστασία του λαού Ισραήλ και όσων θα εγκατέλειπαν την εκκλησία.  Μετά θα ακολουθούσαν τον γιο της ανομίας και της απώλειας,  πριν να έρθει η ένδοξη ημέρα του Κυρίου και της επισυναγωγής των αγίων στον Κύριο.

 

Η Β’ Θεσσαλονικείς Επιστολή γράφτηκε το 51 ή 52 μ.Χ..

«Σχετικά με το θέμα του ερχομού του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και της δικής μας σύναξης κοντά του, σας προτρέπουμε αδελφοί, να μην κλονίζεστε τόσο γρήγορα από το σωστό φρόνημα κι ούτε να θορυβηθείτε, πιστεύοντας πως έχει φτάσει τάχα η ημέρα του ερχομού του Κυρίου, ούτε εξαιτίας κάποιας διδαχής ούτε εξαιτίας κάποιου κηρύγματος ούτε εξαιτίας κάποιας επιστολής, που δήθεν προέρχεται από μας!

Προσέχετε να μη σας εξαπατήσει κανείς με κανέναν τρόπο. Γιατί δε θα έρθει η ημέρα εκείνη, αν δεν έρθει πρώτα η αποστασία και φανερωθεί ο άνθρωπος της αμαρτίας, ο γιος της απώλειας.» (2Θεσ. 2:1-3 Λόγος)

 

«ες τ μ ταχέως σαλευθναι μς π το νος μηδ θροεσθαι μήτε δι πνεύματος μήτε δι λόγου μήτε δι’ πιστολς ς δι’ μν, ς τι νέστηκεν μέρα το κυρίου.» (2Θεσ. 2:2 [SBLGNT])

 

Όμως ο συγγραφέας της Εβραίους επιστολής, που γράφτηκε ανάμεσα στο 64 με 69 μ.Χ., έρχεται να πει στους Εβραίους χριστιανούς των ημερών του, ότι δεν απέμενε πια πολύς χρόνος μέχρι τον ερχομό του Κυρίου, γιατί είχε έρθει η αποστασία στο λαό Ισραήλ και στην εκκλησία Του.

 

Όσοι από τον λαό Ισραήλ δέχτηκαν το ρήμα του Θεού εκείνες τις ημέρες και περίμεναν με υπομονή τα γεγραμμένα για εκείνες τις ημέρες αποτελούσαν την «αγαθή γη» που έφεραν τους καρπούς τους στον κατάλληλο καιρό και θα έπαιρναν τη μεγάλη ευλογία από τον Κύριο κατά το Δεύτερο Ερχομό Του. Αντίθετα όσοι άκουσαν το ρήμα του Θεού και δεν έμειναν σταθεροί και ενωμένοι γύρω από τον Γιο του Θεού τον Ιησού Χριστό αλλά στράφηκαν πίσω στα έργα του νομικισμού και των ανθρωπίνων παραδόσεων σαν  την καταραμένη γη γέμισαν «κάνθας κα τριβόλους». Το ΤΕΛΟΣ «των απειθούντων και στα οπίσω συρομένων» ήταν η «ΚΑΥΣΗ», όπως αυτή έλαβε χώρα με την πολιορκία και την πυρπόληση της Iερουσαλήμ και του Ναού από τους Ρωμαίους τo 70 μ.Χ..

 

«κα τερον πεσεν ες τν γν τν γαθήν, κα φυν ποίησεν καρπν κατονταπλασίονα. τατα λέγων φώνει· χων τα κούειν κουέτω. ….. τ δ ν τ καλ γ, οτοί εσιν οτινες ν καρδί καλ κα γαθ κούσαντες τν λόγον κατέχουσιν κα καρποφοροσιν ν πομον.» (Λουκ. 8:8,15 [SBLGNT])

 

«κα τερον πεσεν ν μέσ τν κανθν, κα συμφυεσαι α κανθαι πέπνιξαν ατό. τ δ ες τς κάνθας πεσόν, οτοί εσιν ο κούσαντες, κα π μεριμνν κα πλούτου κα δονν το βίου πορευόμενοι συμπνίγονται κα ο τελεσφοροσιν.» (Λουκ. 8:7,14 [SBLGNT])

 

«δύνατον γρ τος παξ φωτισθέντας γευσαμένους τε τς δωρες τς πουρανίου κα μετόχους γενηθέντας πνεύματος γίου κα καλν γευσαμένους θεο ῥῆμα δυνάμεις τε μέλλοντος αἰῶνος, κα παραπεσόντας, πάλιν νακαινίζειν ες μετάνοιαν, νασταυροντας αυτος τν υἱὸν το θεο κα παραδειγματίζοντας.

γ γρ πιοσα τν π’ ατς ρχόμενον πολλάκις ετόν, κα τίκτουσα βοτάνην εθετον κείνοις δι’ ος κα γεωργεται, μεταλαμβάνει ελογίας π το θεο· κφέρουσα δ κάνθας κα τριβόλους δόκιμος κα κατάρας γγύς, ς τ τέλος ες κασιν.» (Εβρ. 6:4-8 [SBLGNT])

 

 

Και θα είστε μισούμενοι από όλους για το όνομά μου

 

Ένα ακόμα σοβαρό σημάδι πριν να έρθουν οι ψευδόχριστοι  ήταν ο μεγάλος διωγμός που θα γινόταν εναντίον της εκκλησίας του Ιησού Χριστού στη γενιά των Αποστόλων.

 

«Πρ δ τούτων πάντων πιβαλοσιν φ’ μς τς χερας ατν κα διώξουσιν, παραδιδόντες ες τς συναγωγς(των Εβραίων)  κα φυλακάς, παγομένους π βασιλες κα γεμόνας νεκεν το νόματός μου· ποβήσεται μν ες μαρτύριον. Θέτε ον ν τας καρδίαις μν μ προμελετν πολογηθναι, γ γρ δώσω μν στόμα κα σοφίαν ο δυνήσονται ντιστναι ντειπεν παντες ο ντικείμενοι μν.

παραδοθήσεσθε δ κα π γονέων κα δελφν κα συγγενν κα φίλων, κα θανατώσουσιν ξ μν, κα σεσθε μισούμενοι π πάντων(των απειθούντων Εβραίων) δι τ νομά μου.» κα θρξ κ τς κεφαλς μν ο μ πόληται. ν τ πομον μν κτήσασθε τς ψυχς μν. (Λουκ. 21:12-19 SBLGNT)

 

«δι τοτο δο γ ποστέλλω πρς μς προφήτας κα σοφος κα γραμματες· ξ ατν ποκτενετε κα σταυρώσετε, κα ξ ατν μαστιγώσετε ν τας συναγωγας μν κα διώξετε π πόλεως ες πόλιν· πως λθ φ’ μς πν αμα δίκαιον κχυννόμενον π τς γς π το αματος βελ το δικαίου ως το αματος Ζαχαρίου υο Βαραχίου, ν φονεύσατε μεταξ το ναο κα το θυσιαστηρίου. μν λέγω μν, ξει τατα πάντα π τν γενεν ταύτην.» (Ματθ. 23:34-36 [SBLGNT])

  

«και λουσμένοι το σώμα με καθαρό νερό, ας κρατάμε την ομολογία τής ελπίδας ασάλευτη· επειδή, είναι πιστός αυτός που υποσχέθηκε·

και ας φροντίζουμε ο ένας για τον άλλον, παρακινώντας σε αγάπη και καλά έργα· μη αφήνοντας το να συνερχόμαστε μαζί, όπως είναι συνήθεια σε μερικούς, αλλά προτρέποντας ο ένας τον άλλον· και μάλιστα, τόσο περισσότερο, όσο βλέπετε να πλησιάζει η ημέρα.» (Εβρ. 10:23-25 [Φίλος])

 

«αλλά κάποια φοβερή αναμονή κρίσης και έξαψη φωτιάς, η οποία πρόκειται να κατατρώει τούς ενάντιους. Αν κάποιος αθετήσει τον νόμο τού Μωυσή, με βάση τη μαρτυρία δύο ή τριών μαρτύρων, πεθαίνει χωρίς έλεος· στοχάζεστε πόσο χειρότερης τιμωρίας θα κριθεί άξιος αυτός που καταπάτησε τον Υιό τού Θεού, και νόμισε κοινό το αίμα της διαθήκης με το οποίο αγιάστηκε, και έβρισε το πνεύμα της χάρης; Επειδή, ξέρουμε αυτόν που είπε: «Σε μένα ανήκει η εκδίκηση, εγώ θα κάνω ανταπόδοση», λέει ο Κύριος. Και πάλι: «Ο Κύριος θα κρίνει τον λαό του». Είναι φοβερό το να πέσει κάποιος σε χέρια τού ζωντανού Θεού.» (Εβρ. 10:27-31 Φίλος)

 

Ξέρουμε πολύ καλά ότι ο λαός του Κυρίου ήταν ο λαός Ισραήλ.

 

Ο συγγραφέας της προς Εβραίους επιστολής επιμένει ότι δεν θα αργούσε να έρθει ο ερχόμενος σαν Αρχιερέας και Βασιλιάς για Δεύτερη φορά. Από τη μια για να δικαιώσει τους πολλούς που θα διατηρούσαν τη πίστη τους και από την άλλη για να κρίνει όσους είχαν αποστατήσει από το λαό Ισραήλ και είχαν αρνηθεί τον Ιησού Χριστό για βασιλιά τους.

 

«Υπομονς γρ χετε χρείαν να τ θέλημα το θεο ποιήσαντες κομίσησθε τν παγγελίαν· τι γρ μικρν σον σον, ρχόμενος ξει κα ο χρονίσει· δ δίκαιός μου κ πίστεως ζήσεται, κα ἐὰν ποστείληται, οκ εδοκε ψυχή μου ν ατ. μες δ οκ σμν ποστολς ες πώλειαν, λλ πίστεως ες περιποίησιν ψυχς.» (Εβρ. 10:36-39 [SBLGNT])

 

Η εγγύτητα λοιπόν της Δεύτερης Παρουσίας του Κυρίου Ιησού, ήταν ότι ο Ιωάννης  έβλεπε στις ημέρες της ζωής του πολλούς αντίχριστους γι΄αυτό και έγραφε ότι ήταν η «έσχατη ώρα».

 

Παρακάτω θα εξετάσουμε πως εκλάμβαναν οι ψευδοπροφήτες και ο λαός που τους ακολουθούσε τον χρόνο εκπλήρωσης της προφητείας των αληθινών προφητών. Ας ελπίσουμε ότι γνωρίζοντας την αλήθεια θα ελευθερωθούμε από φωνές πανικού και τρόμου που φέρνουν κάποιοι «δήθεν εμπνευσμένοι προφήτες», που λένε ότι ίσως στις ημέρες μας  θα έρθει το τέλος του κόσμου.

 

 

Ο αμπελώνας του Κυρίου  και οι κακοί εργάτες

 

Ο προφήτης Ησαΐας προφήτεψε  την καταστροφή της Ιερουσαλήμ.

 

«Και τώρα, κάτοικοι της Ιερουσαλήμ, και άνδρες τού Ιούδα, κρίνετε, παρακαλώ, ανάμεσα σε μένα και στον αμπελώνα μου.

Τι ήταν δυνατόν να κάνω ακόμα στον αμπελώνα μου, και δεν του το έκανα σ' αυτόν; Γιατί, [λοιπόν], ενώ περίμενα να κάνει σταφύλια, έκανε αγριοστάφυλα;

Τώρα, λοιπόν, θα σας αναγγείλω τι θα κάνω εγώ στον αμπελώνα μου· θα αφαιρέσω τον φραγμό του, και θα καταφαγωθεί· θα χαλάσω τον τοίχο του, και θα καταπατηθεί· και θα τον κάνω έρημο· δεν θα κλαδευτεί ούτε θα σκαφτεί, αλλ' εκεί θα βλαστήσουν τριβόλια και αγκάθια· θα προστάξω ακόμα τα σύννεφα να μη βρέξουν επάνω του βροχή.

Αλλά, ο αμπελώνας τού Κυρίου των δυνάμεων είναι ο οίκος Ισραήλ, και οι άνδρες τού Ιούδα, το αγαπητό του φυτό· και περίμενε κρίση, εντούτοις, δέστε, καταδυνάστευση· δικαιοσύνη, εντούτοις, δέστε, κραυγή.» (Ησ. 5:3-7 [Φίλος])

 

Ο Κύριος Ιησούς είπε την παραβολή του αμπελώνα και του δούλων του Κυρίου του αμπελώνα που στάλθηκαν για να συλλέξουν τους καρπούς του. Δυστυχώς οι πονηροί εργάτες του αμπελώνα φόνευσαν τον Γιο, για να πάρουν αυτοί την κληρονομιά του αμπελώνα. Τότε ο Ιησούς έκανε μια ερώτηση και πήρε μια απάντηση από τους παρόντες Αρχιερείς και τους Πρεσβύτερους του λαού.

 

«Όταν, λοιπόν, έρθει ο ιδιοκτήτης τού αμπελώνα, τι θα κάνει σ' εκείνους τους γεωργούς;

Του λένε: Τους κακούς θα τους απολέσει με κακό τρόπο· και τον αμπελώνα θα τον μισθώσει σε άλλους γεωργούς, που θα του αποδώσουν τους καρπούς στις εποχές τους.» (Ματθ. 21:40-41 Φίλος)

 

Όλοι οι πιστοί γνωρίζουμε ότι ο Κύριος του αμπελώνα είναι ο Παντοκράτορας Θεός, που θα ερχόταν για Δεύτερη φορά να κρίνει το λαό Του Ισραήλ μέσα από το πρόσωπο του Ιησού Χριστού, γιατί ήταν και Γιος Ανθρώπου.

 

Σήμερα οι περισσότεροι χριστιανοί κήρυκες διισχυρίζονται, ότι η κρίση του Λευκού Θρόνου θα γίνει στη Δεύτερη Παρουσία του Ιησού μετά την καταστροφή του ουρανού και της γης.

 

«ΚΑΙ είδα έναν μεγάλο λευκό θρόνο, κι αυτόν που κάθεται επάνω σ' αυτόν, από το πρόσωπο του οποίου έφυγε η γη και ο ουρανός· και δεν βρέθηκε τόπος γι' αυτά·» (Αποκ. 20:11 Φίλος)

 

Αφού ο ουρανός και η γη θα καταστραφούν στην Δεύτερη Παρουσία, και όλος ο υλικός κόσμος θα καταστραφεί, ποιος ο λόγος ο Κύριος του αμπελώνα να μισθώσει τον αμπελώνα σε άλλους γεωργούς; Δεδομένου μάλιστα ότι μετά την κρίση του Θρόνου οι νέοι γεωργοί θα φέρουν καρπούς και μάλιστα στον κατάλληλο καιρό. Σε ποιους θα κηρύξουν οι νέοι γεωργοί για να σωθούν μετά την καταστροφή του κόσμου;

 

Μάλιστα όταν ο Ιησούς πήρε την σωστή απάντηση από το ίδιο το στόμα των Αρχιερέων και των  Πρεσβύτερων του λαού, «Τους κακούς θα τους απολέσει με κακό τρόπο· και τον αμπελώνα θα τον μισθώσει σε άλλους γεωργούς, που θα του αποδώσουν τους καρπούς στις εποχές τουςσυνεχίζοντας τους είπε:

 

«Τους λέει ο Ιησούς: Ποτέ δεν διαβάσατε στις γραφές: «Η πέτρα που αποδοκίμασαν οι οικοδομούντες, αυτή έγινε ακρογωνιαία [πέτρα]· από τον Κύριο έγινε αυτή, και είναι θαυμαστή στα μάτια μας»;

Γι' αυτό, σας λέω ότι, η βασιλεία τού Θεού θα αφαιρεθεί από σας, και θα δοθεί σε έθνος που κάνει τούς καρπούς της.

Και όποιος πέσει επάνω σ' αυτή την πέτρα, θα συντριφτεί· επάνω σε όποιον, όμως, πέσει, θα τον κατασυντρίψει.

Και όταν οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι άκουσαν τις παραβολές του, κατάλαβαν ότι μιλάει γι' αυτούς·

και ζητώντας να τον πιάσουν, φοβήθηκαν τα πλήθη, επειδή τον είχαν ως προφήτη.| (Ματθ. 21:42-46 Φίλος)

 

Οι Αρχιερείς και οι Φαρισαίοι που άκουσαν τις παραβολές του, κατάλαβαν ότι στη δική τους γενιά θα ερχόταν ο Κύριος του αμπελώνα να τους κρίνει. Μάλιστα κατάλαβαν ότι θα έχαναν τον αμπελώνα, που είναι η Βασιλεία του Θεού, γιατί ο Θεός θα έδινε τη Βασιλεία του Θεού σε ένα άλλο έθνος που δεν είναι άλλο  από την Εκκλησία του Ιησού Χριστού.

Πράγματι αυτή η κρίση και η η οργή του Θεού ήρθε πάνω στο λαό Ισραήλ το 70 μ.Χ. με την καταστροφή της Ιερουσαλήμ.

 

«Και όταν δείτε την Ιερουσαλήμ περικυκλωμένη από στρατόπεδα, τότε γνωρίστε ότι πλησίασε η ερήμωσή της. Τότε, αυτοί [που είναι] στην Ιουδαία, ας φεύγουν στα βουνά· και εκείνοι που είναι μέσα σ' αυτή, ας αναχωρούν έξω· και εκείνοι που είναι στα χωράφια, ας μη μπαίνουν μέσα σ' αυτή. Επειδή, αυτές είναι ημέρες εκδίκησης, για να εκπληρωθούν όλα τα γραμμένα. Και αλλοίμονο σ' εκείνες που εγκυμονούν και σ' εκείνες που θηλάζουν κατά τις ημέρες εκείνες· επειδή, θα είναι μεγάλη στενοχώρια επάνω στη γη, και οργή ενάντια σε τούτο τον λαό.» (Λουκ. 21:20-23 [Φίλος]) (Διάβασε Λουκ. 19:11-12, 27)

 

Πράγματι ο Κύριος κατέστρεψε την πόλη εκείνων που δεν ήθελαν να γίνει ο Βασιλιάς τους. Έδωσε ένα τέλος στη βασιλεία εκείνων που καυχιόντουσαν στα έργα τους και όχι στο έλεος του Θεού.

 

Την Βασιλεία ο Ιησούς την έδωσε στην εκκλησία Του η οποία θα φέρνει καρπούς πάνω στη γη εις τους αιώνες των αιώνων και έτσι θα δοξάζεται η χάρη και η αλήθεια που δόθηκε με τον Ιησού Χριστό.

 

«Ο δ θες πλούσιος ν ν λέει, δι τν πολλν γάπην ατο ν γάπησεν μς, κα ντας μς νεκρος τος παραπτώμασιν συνεζωοποίησεν τ Χριστ— χάριτί στε σεσσμένοι—

κα συνήγειρεν κα συνεκάθισεν ν τος πουρανίοις ν Χριστ ησο,

να νδείξηται ν τος αἰῶσιν τος περχομένοις τ περβάλλον πλοτος τς χάριτος ατο ν χρηστότητι φ’ μς ν Χριστ ησο.» (Εφ. 2:4-7 [SBLGNT])

 

«Τ δ δυναμέν πρ πάντα ποισαι περεκπερισσο ν ατούμεθα νοομεν κατ τν δύναμιν τν νεργουμένην ν μν,

ατ δόξα ν τ κκλησί κα ν Χριστ ησο ες πάσας τς γενες το αἰῶνος τν αώνων· μήν.» (Εφ. 3:20-21 [SBLGNT])

 

 

Η αμαρτία και η ανομία των ψευδοπροφητών και του λαού δεν επέτρεπε να κατανοούν τον χρόνο και τον τρόπο της εκπλήρωσης των λόγων του Θεού.

 

Ο Ησαΐας όταν είχε καυτηριάσει την απιστία του λαού του Ισραήλ, είχε επισημάνει τα σοβαρά τους λάθη.

Δυστυχώς πολλές φορές τα παιδιά του Θεού, ο λαός Ισραήλ, όταν δεν έπρατταν το θέλημα του και δεν ακολουθούσαν τις εντολές Του δεν είχαν την διάκριση και την όραση να βλέπουν την πνευματική κατάσταση στην οποία βρίσκονταν. Ενώ ήταν σε τραγική κατάσταση, θεωρούσαν ότι εκπλήρωναν το θέλημα του Θεού και ζητούσαν να έρθει ο Κύριος να φανερώσει τη δικαιοσύνη Του.

 

«Αυτοί που λένε: Ας σπεύσει, ας επιταχύνει το έργο του, για να δούμε· και η βουλή τού Αγίου τού Ισραήλ ας πλησιάσει κι ας έρθει, για να μάθουμε!

Ουαί σ' εκείνους που λένε το κακό καλό, και το καλό κακό· αυτοί που βάζουν το σκοτάδι για φως, και το φως για σκοτάδι· αυτοί που βάζουν το πικρό για γλυκό, και το γλυκό για πικρό! Ουαί σε όσους είναι σοφοί στα μάτια τους, και φρόνιμοι στον εαυτό τους!

Ουαί σε όσους είναι δυνατοί για να πίνουν κρασί, και ισχυροί στο να ανακατεύουν σίκερα· οι οποίοι δικαιώνουν τον παράνομο για δώρα, και το δίκιο τού δικαίου το αφαιρούν απ' αυτόν!

Γι' αυτό, όπως η γλώσσα τής φωτιάς κατατρώει το καλάμι, και το άχυρο αφανίζεται στη φλόγα, έτσι και η ρίζα τους θα γίνει σαν σαπίλα, και το άνθος τους θα ανέβει σαν σκόνη· επειδή, απέρριψαν τον νόμο τού Κυρίου των δυνάμεων, και καταφρόνησαν τον λόγο τού Αγίου τού Ισραήλ. Γι' αυτό, ο θυμός τού Κυρίου άναψε ενάντια στον λαό του, και απλώνοντας το χέρι του εναντίον τους, τους πάταξε· και τα βουνά έτρεμαν, και τα πτώματά τους έγιναν σαν κοπριά στο μέσον των δρόμων. Σε όλα αυτά ο θυμός του δεν αποστράφηκε, αλλά το χέρι του [είναι] ακόμα απλωμένο.» (Ησα. 5:19-25 Φίλος)

 

«αυτοί που λένε: Ας σπεύσει, ας επιταχύνει το έργο του, για να δούμε· και η βουλή τού Αγίου τού Ισραήλ ας πλησιάσει κι ας έρθει, για να μάθουμε!» (Ησ. 5:19 Φίλος)

 

 

Ο Ιησούς Χριστός όντας ο Προφήτης  πριν το ΤΕΛΟΣ  είπε «δο ρχομαι ταχύ» όπως και ο Ιεζεκιήλ είπε «ιδου το περας ηκει ιδου ημερα κυριου ει»

 

Άλλες φορές πάλι όταν ο Θεός μιλούσε με τους προφήτες Του και προειδοποιούσε ότι πολύ σύντομα επρόκειτο να επιφέρει κακά οι αποστάτες ψευδοπροφήτες και ο λαός που τους ακολουθούσε δεν πίστευαν τα λόγια του Κυρίου, γιατί δεν τους συνέφεραν. Αντίθετα τότε έλεγαν ότι τα λόγια που πρόφεραν οι προφήτες δεν θα γίνονταν σύντομα αλλά  ότι,  «Η όραση, που αυτός βλέπει, αναφέρεται σε πολλές ημέρες, και προφητεύει για μακρινούς χρόνους.»

 

Έτσι συνέβη και με τον προφήτη Ιεζεκιήλ όταν προειδοποίησε την Ιερουσαλήμ και το λαό της για την επικείμενη πολιορκία της και την καταστροφή της από τους Βαβυλώνιους. ( Ιεζεκιήλ δ:1-17, ε:5-10,13-17, στ:11-14)

 

«Και εγενετο λογος κυριου προς με λεγων και συ υιε ανθρωπου ειπον ταδε λεγει κυριος τη γη του ισραηλ περας(το τέλος) ηκει το  περας (το τέλος) ηκει επι τας τεσσαρας πτερυγας της γης

(7:7) νυν το περας προς σε και αποστελω εγω επι σε και εκδικησω σε εν ταις οδοις σου και δωσω επι σε παντα τα βδελυγματα σου 

(7:8) ου φεισεται ο οφθαλμος μου επι σε ουδε μη ελεησω διοτι την οδον σου επι σε δωσω και τα βδελυγματα σου εν μεσω σου εσται και επιγνωση διοτι εγω κυριος

(7:9) διοτι ταδε λεγει κυριος

(7:3) ηκει το περας

(7:4) επι σε τον κατοικουντα την γην ηκει ο καιρος ηγγικεν η ημερα ου μετα θορυβων ουδε μετα ωδινων

(7:5) νυν εγγυθεν εκχεω την οργην μου επι σε και συντελεσω τον θυμον μου εν σοι και κρινω σε εν ταις οδοις σου και δωσω επι σε παντα τα βδελυγματα σου

 (7:6) ου φεισεται ο οφθαλμος μου ουδε μη ελεησω διοτι τας οδους σου επι σε δωσω και τα βδελυγματα σου εν μεσω σου εσονται και επιγνωση διοτι εγω ειμι κυριος ο τυπτων ιδου το περας ηκει ιδου ημερα κυριου ει και η ραβδος ηνθηκεν η υβρις εξανεστηκεν και συντριψει στηριγμα ανομου και ου μετα θορυβου ουδε μετα σπουδης ηκει ο καιρος ιδου η ημερα ο κτωμενος μη χαιρετω και ο πωλων μη θρηνειτω διοτι ο κτωμενος προς τον πωλουντα ουκετι μη επιστρεψη και ανθρωπος εν οφθαλμω ζωης αυτου ου κρατησει σαλπισατε εν σαλπιγγι και κρινατε τα συμπαντα ο πολεμος εν ρομφαια εξωθεν και ο λιμος και ο θανατος εσωθεν ο εν τω πεδιω εν ρομφαια τελευτησει τους δε εν τη πολει λιμος και θανατος συντελεσει» (Ιεζ. 7:1-15 Εβδομήκοντα Ο’)

 

Ο Θεός μέσω του προφήτη έλεγε «Τέλος, το τέλος ήλθεν επί τα τέσσαρα άκρα της γης (του Ισραήλ). Το τέλος ήλθε τώρα επί σε και θέλω αποστείλει επί σε την οργήν μου και θέλω σε κρίνει κατά τας οδούς σου και θέλω ανταποδώσει επί σε πάντα τα βδελύγματά σου». Αντίθετα και πεισματικά οι ψευδοπροφήτες και ο λαός που τους ακολουθούσε χάριν ωφελείας έλεγαν «Οι ημέρες μακραίνουν, και όλη η όραση χάθηκε;»

 

Ο προφήτης Ιεζεκιήλ προφητεύοντας την καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τους Βαβυλώνιους του Ναβουχοδονόσορα είπε :

 

«Και έγινε σε μένα λόγος τού Κυρίου, λέγοντας:

Γιε ανθρώπου, φάε το ψωμί σου με τρόμο, και πιες το νερό σου με φρίκη και αγωνία. Και πες στον λαό τής γης: Έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός για τους κατοίκους τής Ιερουσαλήμ, [και] για τη γη τού Ισραήλ: Θα φάνε το ψωμί τους με αγωνία, και θα πιουν το νερό τους με έκσταση· επειδή, η γη της θα ερημωθεί από το πλήρωμά της, εξαιτίας της ανομίας όλων αυτών που κατοικούν σ' αυτή· και οι πόλεις που κατοικούνται, θα ερημωθούν, και η γη θα αφανιστεί· και θα γνωρίσετε ότι εγώ [είμαι] ο Κύριος. Και έγινε σε μένα λόγος τού Κυρίου, λέγοντας: Γιε ανθρώπου, ποια είναι η παροιμία, που έχετε στη γη Ισραήλ, λέγοντας: Οι ημέρες μακραίνουν, και όλη η όραση χάθηκε; Γι' αυτό, πες τους: Έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός: Θα κάνω αυτή την παροιμία να σταματήσει, και στο εξής δεν θα χρησιμοποιούν αυτή την παροιμία στον Ισραήλ· αλλά, πες τους:. Επειδή, εγώ [είμαι] ο Κύριος· εγώ θα μιλήσω, και ο λόγος που θα μιλήσω, θα εκτελεστεί· δεν θα μακρύνει πλέον· επειδή, στις ημέρες σας, ω οίκος αποστάτης Πλησιάζουν οι ημέρες, και η εκπλήρωση κάθε όρασης· επειδή, δεν θα είναι πλέον καμιά όραση αναληθής ούτε κολακευτική πρόρρηση, μέσα στον Ισραήλ, θα μιλήσω έναν λόγο, και θα τον εκτελέσω, λέει ο Κύριος ο Θεός. Και έγινε σε μένα λόγος τού Κυρίου, λέγοντας: Γιε ανθρώπου δες, ο οίκος Ισραήλ λένε: Η όραση, που αυτός βλέπει, αναφέρεται σε πολλές ημέρες, και προφητεύει για μακρινούς χρόνους.

Γι' αυτό, πες τους: Έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός: Κανένα από τα λόγια μου δεν θα μακρύνει πλέον, αλλά ο λόγος που μίλησα θα εκτελεστεί, λέει ο Κύριος ο Θεός. (Ιεζ. 12:17-28)

 

Ενώ ο Θεός μέσω των προφητών έλεγε ότι «ταχέως» θα ερχόταν η καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τους Βαβυλώνιους, οι ψευδοπροφήτες μιλούσαν κολακευτικά στο λαό και έλεγαν ότι «Η όραση, που αυτός βλέπει, αναφέρεται σε πολλές ημέρες, και προφητεύει για μακρινούς χρόνους».

 

«ΚΑΙ έγινε σε μένα λόγος τού Κυρίου, λέγοντας:

Γιε ανθρώπου, προφήτευσε ενάντια στους προφήτες τού Ισραήλ που προφητεύουν, και πες σ' αυτούς που προφητεύουν από τη δική τους καρδιά: Ακούστε τον λόγο τού Κυρίου.

Έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός: Αλλοίμονο στους μωρούς προφήτες, που περπατούν πίσω από το πνεύμα τους, και δεν έχουν δει [καμιά όραση]! Ισραήλ, οι προφήτες σου είναι σαν τις αλεπούδες στις ερήμους.

Δεν έχετε ανέβει στις χαλάστρες ούτε έχετε ανεγείρει περιφράγματα υπέρ του οίκου Ισραήλ, για να σταθεί στη μάχη, την ημέρα τού Κυρίου.

Είδαν ματαιότητες και αναληθείς μαντείες, που λένε: Ο Κύριος λέει: Ενώ ο Κύριος δεν τους έχει αποστείλει· και έκαναν [τους ανθρώπους] να ελπίζουν ότι ο λόγος [τους] θα εκπληρωνόταν.

Δεν είδατε μάταιες οράσεις, και μιλήσατε αναληθείς μαντείες, και λέτε: Ο Κύριος είπε, ενώ εγώ δεν μίλησα;

Γι' αυτό, έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός: Επειδή, μιλήσατε ματαιότητες, και είδατε ψέματα, γι' αυτό, δέστε, εγώ είμαι εναντίον σας, λέει ο Κύριος ο Θεός.

Και το χέρι μου θα είναι ενάντια στους προφήτες, αυτούς που βλέπουν ματαιότητες, και που μαντεύουν ψέματα· δεν θα είναι στη βουλή του λαού μου, και στην καταγραφή τού οίκου Ισραήλ δεν θα καταγραφούν ούτε θα μπουν μέσα στη γη τού Ισραήλ· και θα γνωρίσετε ότι εγώ [είμαι] ο Κύριος ο Θεός.» (Ιεζ. 13:1-9 [Φίλος])

           

«Έτσι λέει ο Κύριος για τους προφήτες, που πλανούν τον λαό μου, οι οποίοι, καθώς δαγκώνουν με τα δόντια τους, φωνάζουν: Ειρήνη· και αν κάποιος δεν βάλει [κάτι] στο στόμα τους, κηρύττουν εναντίον του πόλεμο.

Γι' αυτό, [θα είναι] σε σας νύχτα, αντί όρασης, και σκοτάδι σε σας αντί μαντείας· και ο ήλιος θα δύσει επάνω στους προφήτες, και η ημέρα θα σκοτεινιάσει επάνω τους.

Τότε, αυτοί που βλέπουν, θα ντροπιαστούν, και οι μάντεις θα ντραπούν· και θα σκεπάσουν τα χείλη τους, όλοι αυτοί, επειδή δεν υπάρχει απόκριση του Θεού.

Αλλά εγώ, βέβαια, είμαι γεμάτος δύναμη διαμέσου τού πνεύματος του Κυρίου, και κρίση, και ισχύ, για να αναγγείλω στον Ιακώβ την παράβασή του, και στον Ισραήλ την αμαρτία του.

Ακούστε, λοιπόν, τούτο, αρχηγοί τού Ιακώβ, άρχοντες του οίκου Ισραήλ, εσείς που αηδιάζετε την κρίση, και διαστρέφετε κάθε ευθύτητα· που κτίζετε τη Σιών με αίμα, και την Ιερουσαλήμ με ανομία.

Οι άρχοντές της κρίνουν με δώρα, και οι ιερείς της διδάσκουν με μισθό, και οι προφήτες της μαντεύουν με ασήμι, και επαναπαύονται στον Κύριο, λέγοντας: Δεν είναι ο Κύριος ανάμεσά μας; Κακό δεν θάρθει επάνω μας.

Γι' αυτό, η Σιών θα αροτριαστεί εξαιτίας σας σαν χωράφι, και η Ιερουσαλήμ θα γίνει σωρός [από πέτρες], και το βουνό τού οίκου σαν ψηλοί τόποι δρυμού.» (Μιχ. 3:5-12 [Φίλος])

 

 

Όταν λένε, «ειρήνη και ασφάλεια», τότε αιφνίδιος όλεθρος πέφτει πάνω τους

 

Μήπως και οι σύγχρονοι ψευδοπροφήτες της γενιάς των Αποστόλων δεν έλεγαν ότι δεν θα συμβεί κακό στην Ιερουσαλήμ; Έτσι άλλαζαν τους προσδιορισμούς της προφητείας του Ιησού και των Αποστόλων, που προσδιόριζαν ότι σε εκείνη τη γενιά και σε εκείνες τις  ημέρες θα ερχόταν η Παρουσία του Κυρίου και η Συντέλεια του αιώνα της Παλαιάς Διαθήκης.

Δυστυχώς οι Ιουδαίοι των ημερών του Ιησού και των Αποστόλων άκουσαν προφητείες για την καταστροφή του Ναού και της Ιερουσαλήμ, που θα συνέβαιναν σε εκείνη τη γενιά και αυτοί δεν ήθελαν να τις δεχθούν και να τις πιστέψουν, γιατί δεν έβλεπαν και δεν αναγνώριζαν την αποστασία τους. Αντίθετα οι ψευδοπροφήτες εκείνων των ημερών έλεγαν ότι «Ειρήνη και ασφάλεια» θα υπήρχε για την αγαπημένη πόλη τους και κακό δεν θα ερχόταν πάνω τους.

 

«Αλλά σχετικά με τους χρόνους και τους καιρούς, αδελφοί, δεν έχετε ανάγκη να σας γράφουν, γιατί [εσείς οι] ίδιοι ακριβώς ξέρετε ότι [η] ημέρα [του] Κυρίου έτσι έρχεται, όπως [ο] κλέφτης μέσα στη νύχτα.

Όταν λένε, «ειρήνη και ασφάλεια», τότε αιφνίδιος όλεθρος πέφτει πάνω τους όπως ακριβώς οι ωδίνες σ’ αυτήν που έχει [παιδί] στην κοιλιά, και [οπωσδήποτε] δε θα ξεφύγουν.

Εσείς όμως, αδελφοί, δεν είστε στο σκοτάδι, ώστε η Ημέρα να σας καταλάβει [ξαφνικά] σαν κλέφτης.» (1Θεσ. 5:1-4 [Μεταγλώττιση])

 

Ο Παύλος γνωρίζοντας τι επρόκειτο να συμβεί στην Ιερουσαλήμ και στον Ναό, που ήταν το κέντρο της Ιουδαϊκής λατρείας, καθώς θα ερχόταν η οργή του Θεού και το τέλος του αιώνα του Μωσαϊκού Νόμου.(Λουκάς 21:20-24). Έτσι απέτρεπε τους Ισραηλίτες και προσήλυτους Θεσσαλονικείς  να επισκεφτούν τα επόμενα χρόνια την Ιερουσαλήμ.

 

«Δεδομένου ότι, ο Θεός δεν μας προσδιόρισε για οργή, αλλά για απόλαυση σωτηρίας, διαμέσου τού Κυρίου μας Ιησού Χριστού,

ο οποίος πέθανε για χάρη μας, ώστε, είτε αγρυπνούμε είτε κοιμόμαστε, να ζήσουμε μαζί του.

Γι' αυτό, παρηγορείτε ο ένας τον άλλον, και οικοδομείτε ο ένας τον άλλον, όπως και κάνετε.» (1Θεσ. 5:9-11 [Φίλος])

 

Ο Πέτρος έστειλε δυο επιστολές στους χριστιανούς Ισραηλίτες της διασποράς και τους προειδοποιούσε να προσέχουν από τους διεσπαρμένους Ιουδαίους ψευδοδιδασκάλους, που είχαν βγει μέσα από την Εκκλησία του Ιησού Χριστού. Σε αντίθετη περίπτωση θα κινδύνευαν να καταδικαστούν και θα γίνονταν μέτοχοι της ταχείας απώλειας που θα επέρχονταν πάνω στους ψευδοπροφήτες και ψευδοδιδασκάλους των ημερών τους.

 

«Υπήρξαν όμως και ψευδοπροφήτες μεταξύ του λαού, όπως και μεταξύ σας θα υπάρχουν ψευδοδιδάσκαλοι, οι οποίοι θα εισαγάγουν κρυφά αιρέσεις απώλειας και που θα αρνιούνται και [το] Δεσπότη που τους αγόρασε, επιφέροντας στους εαυτούς τους ταχεία απώλεια.Και πολλοί θα ακολουθήσουν τις ασέλγειές τους, εξαιτίας των οποίων η οδός της αλήθειας θα βλαστημηθεί. Και με πλεονεξία θα σας εμπορεύονται με πλαστά λόγια· γι’ αυτούς η καταδίκη από παλιά δεν αργεί και η απώλειά τους δε νυστάζει.» (2Πέτ. 2:1-3 [Μεταγλώττιση])

 

‘Ηταν αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι που ειρωνεύονταν και ακύρωναν τα προφητικά λόγια του Κυρίου Ιησού και των Αποστόλων Του για την επικείμενη Παρουσία του Κυρίου, αφού ήταν γνωστό ότι ζούσαν «στις έσχατες ημέρες» του Νόμου.

 

«Ταύτην δη, γαπητοί, δευτέραν μν γράφω πιστολήν, ν ας διεγείρω μν ν πομνήσει τν ελικριν διάνοιαν,

μνησθναι τν προειρημένων ημάτων π τν γίων προφητν κα τς τν ποστόλων μν ντολς το κυρίου κα σωτρος,

τοτο πρτον γινώσκοντες τι λεύσονται π’ σχάτων τν μερν ν μπαιγμον μπακται κατ τς δίας πιθυμίας ατν πορευόμενοι

κα λέγοντες· Πο στιν παγγελία τς παρουσίας ατο; φ’ ς γρ ο πατέρες κοιμήθησαν, πάντα οτως διαμένει π’ ρχς κτίσεως.

λανθάνει γρ ατος τοτο θέλοντας τι ορανο σαν κπαλαι κα γ ξ δατος κα δι’ δατος συνεστσα τ το θεο λόγ,

δι’ ν τότε κόσμος δατι κατακλυσθες πώλετο·

ο δ νν ορανο κα γ τ ατ λόγ τεθησαυρισμένοι εσν πυρ τηρούμενοι ες μέραν κρίσεως κα πωλείας τν σεβν νθρώπων.» (2Πέτ. 3:1-7 [SBLGNT])

 

Η παραπάνω προειδοποίηση είναι ξεκάθαρο ότι αφορούσε τους Ισραηλίτες χριστιανούς της διασποράς των ημερών του Πέτρου και όχι τους χριστιανούς των ημερών μας. Οι ψευδοδιδάσκαλοι εκείνων των ημερών ειρωνεύονταν τους χριστιανούς εκείνων των ημερών και ακύρωναν την «εγγύτητα» της επαγγελίας της παρουσίας του Κυρίου, όπως προφητεύτηκε από τον ίδιο τον Ιησού και τους Αποστόλους.

 

 

 

Πού είναι η υπόσχεση της παρουσίας Του; Γιατί αφότου οι πατέρες κοιμήθηκαν, όλα παραμένουν κατ’ αυτόν τον τρόπο από [την] αρχή [της] κτίσης

 

Ο Πέτρος μάλιστα εμφατικά έγραψε ότι ήταν πολύ κοντά το «τέλος».

 

«Πάντων δ τ τέλος γγικεν. σωφρονήσατε ον κα νήψατε ες προσευχάς· πρ πάντων τν ες αυτος γάπην κτεν χοντες, τι γάπη καλύπτει πλθος μαρτιν·» (1Πέτ. 4:7-8 [SBLGNT])

 

Δεν ήταν μόνο οι Ιουδαίοι των ημερών εκείνων που διέστρεφαν τα λόγια του Ιησού και των Αποστόλων αλλά και πολλοί «Χριστιανοί» των μετέπειτα αιώνων μέχρι και τις ημέρες μας έλεγαν και λένε ότι οι προφητείες του Ιησού και των Αποστόλων δεν θα εκπληρώνονταν εκείνες τις ημέρες πλήρως και εάν εκπληρώνονταν θα εκπληρώνονταν μετά από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα χιλιάδων ετών.

 

Μάλιστα αυτοί οι ιδιοφυείς αυτόκλητοι «προφήτες» των ημερών μας  λένε ότι ο Ιησούς με τη λυτρωτική σταυρική θυσία δεν επέτυχε να σώσει τον εβραϊκό λαό από τις αμαρτίες του εκείνη την εποχή. Γι΄αυτό άφησε ένα μεγάλο χρονικό κενό στην τελευταία εβδομάδα των εβδομήντα εβδομάδων του Δανιήλ, για να έρθει να σώσει όλο το εβραϊκό έθνος.

 

Είναι δυνατό να απέτυχε το αίμα του Ιησού Χριστού; Είναι δυνατόν να αλλάζει ο Κύριος τον προφητικό του χρόνο εξαιτίας της απόρριψης της χάρης Του από μέρος  του εβραϊκού έθνους;

 

Εάν ο Παύλος και ο Πέτρος  προφήτευαν μέσα από τις επιστολές τους και προειδοποιούσαν ότι ήταν πολύ κοντά ΤΟ ΤΕΛΟΣ, πως μπορούμε να λέμε ότι η εγγύτητα των γεγονότων που προφήτεψε ο Ιησούς μέσα στην Αποκάλυψη ήταν για χιλιάδες χρόνια μετά.

 

«τατα δ τυπικς συνέβαινεν κείνοις, γράφη δ πρς νουθεσίαν μν, ες ος τ τέλη τν αώνων κατήντηκεν.

στε δοκν στάναι βλεπέτω μ πέσ,» (1Κορ. 10:11-12 [SBLGNT])

 

Ο ίδιος ο Ιησούς είχε προφητέψει, όντας ο Προφήτης, ποια θα ήταν τα σημεία που θα προσδιόριζαν το ΤΕΛΟΣ.

 

Ο Ιησούς απέστειλε τους αποστόλους με σκοπό να κηρύξουν «πρς τ πρόβατα τ πολωλότα οκου σραήλ» ότι «γγικεν βασιλεία τν ορανν» και ότι θα ερχόταν το ΤΕΛΟΣ και η ΣΥΝΤΕΛΕΙΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ. Τους προειδοποίησε για τους διωγμούς που θα δέχονταν και θα υπέφεραν μέχρι να κηρυχτεί το ευαγγέλιο στην Παλαιστίνη αλλά και σε όλη την ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας όπου ήταν διεσπαρμένοι οι Iσραηλίτες σαν απολωλότα πρόβατα. Τότε θα ερχόταν το ΤΕΛΟΣ της Παλαιάς βασιλείας του ιουδαϊκού νομικισμού και θα ερχόταν η Νέα βασιλεία της χάρης και της αλήθειας του Ιησού Χριστού.

 

«Τούτους τος δώδεκα πέστειλεν ησος παραγγείλας ατος λέγων· Ες δν θνν μ πέλθητε κα ες πόλιν Σαμαριτν μ εσέλθητε· πορεύεσθε δ μλλον πρς τ πρόβατα τ πολωλότα οκου σραήλ.  πορευόμενοι δ κηρύσσετε λέγοντες τι γγικεν βασιλεία τν ορανν.» (Ματθ. 10:5-7 [SBLGNT])

  

«δο γ ποστέλλω μς ς πρόβατα ν μέσ λύκων· γίνεσθε ον φρόνιμοι ς ο φεις κα κέραιοι ς α περιστεραί. προσέχετε δ π τν νθρώπων· παραδώσουσιν γρ μς ες συνέδρια, κα ν τας συναγωγας ατν μαστιγώσουσιν μς·  κα π γεμόνας δ κα βασιλες χθήσεσθε νεκεν μο ες μαρτύριον ατος κα τος θνεσιν. ταν δ παραδσιν μς, μ μεριμνήσητε πς τί λαλήσητε· δοθήσεται γρ μν ν κείν τ ρ τί λαλήσητε· ο γρ μες στε ο λαλοντες λλ τ πνεμα το πατρς μν τ λαλον ν μν. παραδώσει δ δελφς δελφν ες θάνατον κα πατρ τέκνον, κα παναστήσονται τέκνα π γονες κα θανατώσουσιν ατούς. κα σεσθε μισούμενοι π πάντων δι τ νομά μου· δ πομείνας ες ΤΕΛΟΣ οτος σωθήσεται. ταν δ διώκωσιν μς ν τ πόλει ταύτ, φεύγετε ες τν τέραν· μν γρ λέγω μν, ο μ τελέσητε τς πόλεις το σραλ ως ν λθ υἱὸς το νθρώπου.» (Ματθ. 10:16-23 [SBLGNT])

 

«κα ποκριθες ησος επεν ατος· Βλέπετε μή τις μς πλανήσ·

πολλο γρ λεύσονται π τ νόματί μου λέγοντες· γώ εμι χριστός, κα πολλος πλανήσουσιν. μελλήσετε δ κούειν πολέμους κα κος πολέμων· ρτε, μ θροεσθε· δε γρ γενέσθαι, λλ’ οπω στν τ τέλος. γερθήσεται γρ θνος π θνος κα βασιλεία π βασιλείαν, κα σονται λιμο κα σεισμο κατ τόπους· πάντα δ τατα ρχ δίνων.» (Ματθ. 24:4-8 [SBLGNT])

 

«Τότε παραδώσουσιν μς ες θλψιν κα ποκτενοσιν μς, κα σεσθε μισούμενοι π πάντων τν θνν δι τ νομά μου. κα τότε σκανδαλισθήσονται πολλο κα λλήλους παραδώσουσιν κα μισήσουσιν λλήλους· κα πολλο ψευδοπροφται γερθήσονται κα πλανήσουσιν πολλούς· κα δι τ πληθυνθναι τν νομίαν ψυγήσεται γάπη τν πολλν. δ πομείνας ες τέλος οτος σωθήσεται. κα κηρυχθήσεται τοτο τ εαγγέλιον τς βασιλείας ν λ τ οκουμέν ες μαρτύριον πσιν τος θνεσιν, κα τότε ξει τ τέλος.» (Ματθ. 24:14 [SBLGNT])

 

 

Και θα κηρυχτεί αυτό το ευαγγέλιο της βασιλείας σε όλη την οικουμένη για μαρτυρία σε όλα τα έθνη, και τότε θα έρθει το τέλος

«Πορευθέντες λοιπόν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αυτούς να φυλάττωσι πάντα όσα παρήγγειλα εις εσάς· και ιδού, εγώ είμαι μεθ' υμών πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος.» (Ματθ.28:29)

 

 

«Εκείνοι δε εξελθόντες εκήρυξαν πανταχού, συνεργούντος του Κυρίου και βεβαιούντος το κήρυγμα διά των επακολουθούντων θαυμάτων.» (Μάρκ. 16:20)

 

Είναι αρκετά τα εδάφια που μαρτυρούν στην Καινή Διαθήκη, ότι πράγματι στη γενιά των Αποστόλων κηρύχθηκε το ευαγγέλιο της βασιλείας του Ιησού Χριστού σε όλο τον τότε γνωστό κόσμο και την ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, όπου υπήρχαν συναγωγές των διεσπαρμένων Ισραηλιτών. Επρόκειτο σύντομα να έρθει ΤΟ ΤΕΛΟΣ – ΣΥΝΤΕΛΕΙΑ (ολοκλήρωση - εκπλήρωση)  του ΑΙΩΝΑ του ΜΩΣΑΪΚΟΥ ΝΟΜΟΥ.

 

«Ακούσαντες τν πίστιν μν ν Χριστ ησο κα τν γάπην ν χετε ες πάντας τος γίους δι τν λπίδα τν ποκειμένην μν ν τος ορανος, ν προηκούσατε ν τ λόγ τς ληθείας το εαγγελίου το παρόντος ες μς, καθς κα ν παντ τ κόσμ στν καρποφορούμενον κα αξανόμενον καθς κα ν μν, φ’ ς μέρας κούσατε κα πέγνωτε τν χάριν το θεο ν ληθεί·» (Κολ. 1:4-6 [SBLGNT])

 

«Ε γε πιμένετε τ πίστει τεθεμελιωμένοι κα δραοι κα μ μετακινούμενοι π τς λπίδος το εαγγελίου ο κούσατε, το κηρυχθέντος ν πάσ κτίσει τ π τν ορανόν, ο γενόμην γ Παλος διάκονος.» (Κολ. 1:23 [SBLGNT])

 

«λλ λέγω, μ οκ κουσαν; μενονγε· Ες πσαν τν γν ξλθεν φθόγγος ατν, κα ες τ πέρατα τς οκουμένης τ ήματα ατν.» (Ρωμ. 10:18 [SBLGNT])

 

Πράγματι οι απόστολοι κήρυξαν «ες πσαν τν γν» της Παλαιστίνης, «ες τ πέρατα τς οκουμένης» της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, όπου υπήρχαν διεσπαρμένοι Ισραηλίτες και «ν πάσ κτίσει τ π τν ορανόν» έτσι πέτυχαν να καλέσουν και τους εθνικούς στη χάρη και αλήθεια της βασιλείας του Ιησού Χριστού.

 

«Εις δε τον δυνάμενον να σας στηρίξη κατά το ευαγγέλιόν μου και το κήρυγμα του Ιησού Χριστού, κατά την αποκάλυψιν του μυστηρίου του σεσιωπημένου μεν από χρόνων αιωνίων, φανερωθέντος δε τώρα διά προφητικών γραφών κατ' επιταγήν του αιωνίου Θεού και γνωρισθέντος εις πάντα τα έθνη προς υπακοήν πίστεως.» (Ρωμ. 16:25-26 [Βάμβας])

 

Η εκκλησία του Ιησού Χριστού της γενιάς των Αποστόλων «φαινόταν» να είναι χήρα και ο Νυμφίος της «υπέφερε θάνατο σταυρού». Όμως όντας αναστημένος θα ερχόταν «ν τάχει» να πάρει εκδίκηση για τα όσα υπέφερε το Σώμα Του, που έκραζε με πίστη σ΄Αυτόν που ήταν ο Δίκαιος Κριτής όσο αυτός έλειπε. Θα έβρισκε όμως τους Εβραίους χριστιανούς, που κατοικούσαν στη γη του Ισραήλ,  να έχουν διατηρήσει με πίστη τα λόγια του Ιησού στις καρδιές τους;

 

«Λέγω μν τι ποιήσει τν κδίκησιν ατν ν τάχει. πλν υἱὸς το νθρώπου λθν ρα ερήσει τν πίστιν π τς γς;» (Λουκ. 18:8 [SBLGNT])      

 

Η γενιά εκείνη θα έβλεπε «ν τάχει» την συντριβή του Σατανά.

 

« δ θες τς ερήνης συντρίψει τν Σατανν π τος πόδας μν ν τάχει. χάρις το κυρίου μν ησο Χριστο μεθ’ μν.» (Ρωμ. 16:20 [SBLGNT])

 

Αποκορύφωμα του ενδιαφέροντος και της αγάπης του Θεού για το λαό Του (Ιουδαίους και Εθνικούς) ήταν το βιβλίο της Αποκάλυψης, όπου ο Ιησούς φανέρωσε τη δόξα του προσώπου Του αλλά τους προειδοποίησε πως θα εκφύγουν όλα τα κακά που θα έρχονταν πάνω στους ασεβείς και απειθείς Εβραίους και προσήλυτους εκείνης της γενιάς.

Οι λόγοι για τους οποίους πιστεύουμε ότι η Αποκάλυψη του Ιωάννη γράφτηκε πριν το 70 μ.Χ. και όχι μετά το 90 μ.Χ. όπως πολλοί ισχυρίζονται παρουσιάζονται στα άρθρα :

 

1)     Δεν θέλει παρέλθει η γενεά αύτη

http://www.aionios-diathiki.gr/den-thelei-parelthei-e-genea-aute

2)    Πότε γράφτηκε το βιβλίο της Αποκάλυψης

http://www.aionios-diathiki.gr/pote-graphteke-to-biblio-tes-apokalypses

3)    Η δευτέρα παρουσία του Κυρίου Ιησού Χριστού και η απολύτρωση της γενιάς της πρώτης εκκλησίας

http://www.aionios-diathiki.gr/e-deutera-parousia-tou-kyriou-iesou-christou-kai-e-apolytrose-tes-genias-tes-protes-ekklesias-5

4)    Ο ήλιος θα σκοτεινιάσει και η σελήνη δε θα δώσει το φεγγοβόλημά της

http://www.themelios-lithos.gr/o-echon-ota-akoueto/oeliosthaskoteiniaseikaieselenedethadoseitophengobolemates

5)    Η Ημέρα του Κυρίου

http://www.themelios-lithos.gr/teleutaies-emeres/eemeratoukyriou

 

 

«Και ο ΚΥΡΙΟΣ, ο Θεός των πνευμάτων των προφητών, απέστειλε τον άγγελό του, για να δείξει στους δούλους του αυτά που πρέπει να γίνουν γρήγορα (εν τάχει)».

 

Έτσι βλέπουμε πολλές φορές μέσα στα κεφάλαια της Αποκάλυψης τους χρονικούς προσδιορισμούς ταχέως, ταχύ, εν τάχει, εγγύς. Αυτοί οι προσδιορισμοί ήταν ενδεικτικοί της αμεσότητας και εγγύτητας της εκπλήρωσης των προφητειών των λόγων του Ιησού.

 

«ποκάλυψις ησο Χριστο, ν δωκεν ατ θες δεξαι τος δούλοις ατο, δε γενέσθαι ν τάχει, κα σήμανεν ποστείλας δι το γγέλου ατο τ δούλ ατο ωάνν,» (Αποκ. 1:1 [SBLGNT])

 

«μακάριος ναγινώσκων κα ο κούοντες τος λόγους τς προφητείας κα τηροντες τ ν ατ γεγραμμένα, γρ καιρς γγύς.» (Αποκ. 1:3 [SBLGNT])

 

 «μετανόησον ον· ε δ μή, ρχομαί σοι ταχύ, κα πολεμήσω μετ’ ατν ν τ ομφαί το στόματός μου». (Αποκ. 2:16 [SBLGNT])

 

«ρχομαι ταχύ· κράτει χεις, να μηδες λάβ τν στέφανόν σου.» (Αποκ. 3:11 [SBLGNT])

 

« οα δευτέρα πλθεν· δο οα τρίτη ρχεται ταχύ». (Αποκ. 11:14 [SBLGNT])

 

«Κα επέν μοι· Οτοι ο λόγοι πιστο κα ληθινοί, κα κύριος, θες τν πνευμάτων τν προφητν, πέστειλεν τν γγελον ατο δεξαι τος δούλοις ατο δε γενέσθαι ν τάχει·»(Αποκ. 22:6 [SBLGNT])

 

«κα δο ρχομαι ταχύ· μακάριος τηρν τος λόγους τς προφητείας το βιβλίου τούτου.» (Αποκ. 22:7 [SBLGNT])

 

 

Το σφράγισμα της προφητείας του Δανιήλ σε αντίθεση με την προφητεία της Αποκάλυψης που έπρεπε να μείνει ανοιχτή και να γίνει γνωστή άμεσα

 

Ένας σπουδαίος λόγος που φανερώνει ότι το βιβλίο της Αποκάλυψης θα εκπληρωνόταν γρήγορα ήταν ότι ο Ιησούς σαν ο Προφήτης του ΤΕΛΟΥΣ ο ίδιος  άνοιξε τις σφραγίδες του τόμου του βιβλίου και ζητά και από τον Ιωάννη να μην σφράγιζε όσα του αποκάλυψε μέσα από το βιβλίο γιατί « καιρς γρ γγύς στιν».

"και λθεν και εληφεν κ τς δεξις το καθημένου πί το θρόνου.

και τε λαβεν το βιβλίον, τα τέσσαρα ζα και ο εκοσι τέσσαρες πρεσβύτεροι πεσαν νώπιον το ρνίου, χοντες καστος κιθάραν κα φιάλας χρυσς γεμούσας θυμιαμάτων, α εσιν α προσευχα τν γίων·

και δουσιν δήν καινήν λέγοντες· ξιος ε λαβεν το βιβλίον και νοξαι τας σφραγδας ατο, τι σφάγης και γόρασας τ θε ν τ αματί σου κ πάσης φυλς κα γλώσσης και λαο και θνους,

και ποίησας ατούς τ θε μν βασιλείαν και ερες, και βασιλεύουσιν πί τς γς."(Αποκ. 5:7-10[SBLGNT])

 

«Κα λέγει μοι· Μ σφραγίσς τος λόγους τς προφητείας το βιβλίου τούτου, καιρς γρ γγύς στιν.» (Αποκ. 22:10 [SBLGNT])

 

Αντίθετα ο Δανιήλ όταν έλαβε την προφητεία για όσα θα συνέβαιναν στο λαό Ισραήλ στις έσχατες ημέρες του Νόμου πολύ αργότερα, πήρε άλλη οδηγία από τον Κύριο.

 

«Και συ δανιηλ εμφραξον τους λογους και σφραγισον το βιβλιον εως καιρου συντελειας εως διδαχθωσιν πολλοι και πληθυνθη η γνωσις» (Δαν. 12:4 [LXX])

 

«Και εγώ άκουσα, αλλά δεν κατάλαβα· τότε, είπα: Κύριέ μου, ποιο είναι το τέλος τους; Και είπε: Πήγαινε, Δανιήλ· επειδή, τα λόγια αυτά [είναι] κλεισμένα και σφραγισμένα, μέχρι τον έσχατο καιρό.

Πολλοί θα καθαριστούν, και θα λευκανθούν, και θα δοκιμαστούν· και οι ασεβείς θα ασεβούν· και κανένας από τους ασεβείς δεν θα καταλάβει· όμως, οι συνετοί θα καταλάβουν.» (Δαν. 12:8-10[Φίλος])

 

Η προφητεία που έδωσε ο Κύριος στον Δανιήλ  εκπληρώθηκε στη γενιά του Ιησού Χριστού και των Αποστόλων σύμφωνα με τις 70 εβδομάδες. Για περίπου τετρακόσια ενενήντα (490) χρόνια η προφητεία θα παρέμενε κλεισμένη και σφραγισμένη.

Αντίθετα ο Κύριος είπε στον Ιωάννη να μην κλείσει ούτε να σφραγίσει την προφητεία της Αποκάλυψης «Μ σφραγίσς τος λόγους τς προφητείας το βιβλίου τούτου, καιρς γρ γγύς στιν».

 

Θα έπρεπε να σκεφτούμε ότι αν περίπου 500 χρόνια δεν ήταν ταχέως, ταχύ, εν τάχει, εγγύς για τον Δανιήλ και τη γενιά του, πως είναι δυνατόν να διατεινόμαστε ότι θα εκπληρωθούν οι προφητείες του Ιησού  περίπου δύο χιλιάδες (2.000) χρόνια και περισσότερα μετά όταν χρησιμοποίησε τους χρονικούς προσδιορισμούς ταχέως, ταχύ, εν τάχει, εγγύς

 

Το επόμενο εδάφιο μιλάει για τον μισθό που θα έδινε ο Κύριος σύντομα στους μαθητές Του, καθώς τους λέει μέσω του Ιωάννη:

 

«δο ρχομαι ταχύ, κα μισθός μου μετ’ μο, ποδοναι κάστ ς τ ργον στν ατο.» (Αποκ. 22:12 [SBLGNT])

 

Επίσης υπάρχει μια ατράνταχτη μαρτυρία των ρημάτων του Ιησού ότι θα υπήρχαν Απόστολοι  που θα ζούσαν κατά το Δεύτερο Ερχομό Του, όταν θα ελάμβανε χώρα και η Κρίση του Λευκού θρόνου.

 

«μέλλει γρ υἱὸς το νθρώπου ρχεσθαι ν τ δόξ το πατρς ατο μετ τν γγέλων ατο, κα τότε ποδώσει κάστ κατ τν πρξιν ατο.

μν λέγω μν τι εσίν τινες τν δε στώτων οτινες ο μ γεύσωνται θανάτου ως ν δωσιν τν υἱὸν το νθρώπου ρχόμενον ν τ βασιλεί ατο.» (Ματθ. 16:27-28 [SBLGNT])

 

«λέγει ατ ησος· Ἐὰν ατν θέλω μένειν ως ρχομαι, τί πρς σέ; σύ μοι κολούθει. ξλθεν ον οτος λόγος ες τος δελφος τι μαθητς κενος οκ ποθνσκει. οκ επεν δ ατ ησος τι οκ ποθνσκει λλ’· Ἐὰν ατν θέλω μένειν ως ρχομαι, τί πρς σέ;» (Ιωάν. 21:22-23 [SBLGNT])

 

Επίσης δεν θα είχαν προλάβει να κηρύξουν σε όλες τις πόλεις του Ισραήλ οι απόστολοι μέχρι να ερχόταν για Δεύτερη φορά.

 

«ταν δ διώκωσιν μς ν τ πόλει ταύτ, φεύγετε ες τν τέραν· μν γρ λέγω μν, ο μ τελέσητε τς πόλεις το σραλ ως ν λθ υἱὸς το νθρώπου.» (Ματθ. 10:23 [SBLGNT])

 

«μετανόησον ον· ε δ μή, ρχομαί σοι ταχύ, κα πολεμήσω μετ’ ατν ν τ ομφαί το στόματός μου.» (Αποκ. 2:16 [SBLGNT])

 

«Λέγει μαρτυρν τατα· Ναί· ρχομαι ταχύ. μήν· ρχου, κύριε ησο.» (Αποκ. 22:20 [SBLGNT])

 

 

Συμπέρασμα

 

Μήπως τελικά πολλοί χριστιανοί των ημερών μας εκλαμβάνουν κατά το δοκούν τις προφητείες του Ιησού που ήταν για τις έσχατες ημέρες της Παλαιάς Διαθήκης που ζούσε η γενιά των Αποστόλων. Μεταθέτουν έτσι τις προφητείες του Ιησού που ήταν για εκείνη τη γενιά για χιλιάδες χρόνια μετά, ώστε να τις προσδιορίζουν στις δικές μας ημέρες και αργότερα;

 

Πέφτουν έτσι όμως στο λάθος και την πλάνη των συγχρόνων του Ιεζεκιήλ που μετέθεταν την προφητεία του για την καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τους Βαβυλώνιους όταν έλεγαν :  «Η όραση, που αυτός βλέπει, αναφέρεται σε πολλές ημέρες, και προφητεύει για μακρινούς χρόνους».

 

Ο Ιησούς και οι Απόστολοι στις ημέρες του θα ήταν πολύ επίκαιρο να επισημάνουν εμφατικά τον χρόνο της εκπλήρωσης των προφητειών τους για την Ιερουσαλήμ έχοντας ως παράδειγμα εκείνη του προφήτη Ιεζεκιήλ για την καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τους Βαβυλώνιους το 586 π.Χ.

 

Έτσι θα επαναλάβω τα λόγια  όπως ο Θεός τα έδωσε στον Ιεζεκιήλ να πει σε όλους εκείνους που στρέφονταν εναντίον του και μετέθεταν την εκπλήρωση της προφητείας του μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα, σε όσους θέλουν να προφητεύουν από τις καρδιές τους και οι οποίοι λένε ότι όσα είπε ο Ιησούς και οι Απόστολοι δεν αφορούσαν τις ημέρες εκείνες αλλά είναι για τις τελευταίες ημέρες του κόσμου.

 

«Πλησιάζουν οι ημέρες, και η εκπλήρωση κάθε όρασης· επειδή, δεν θα είναι πλέον καμιά όραση αναληθής ούτε κολακευτική πρόρρηση, μέσα στον Ισραήλ, θα μιλήσω έναν λόγο, και θα τον εκτελέσω, λέει ο Κύριος ο Θεός. Και έγινε σε μένα λόγος τού Κυρίου, λέγοντας: Γιε ανθρώπου δες, ο οίκος Ισραήλ λένε: Η όραση, που αυτός βλέπει, αναφέρεται σε πολλές ημέρες, και προφητεύει για μακρινούς χρόνους.

Γι' αυτό, πες τους: Έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός: Κανένα από τα λόγια μου δεν θα μακρύνει πλέον, αλλά ο λόγος που μίλησα θα εκτελεστεί, λέει ο Κύριος ο Θεός.» (Ιεζ. 12:17-28)

 

Άραγε το «Ιδού έρχομαι ταχέως» θα συνεχίσουν κάποιοι να λένε ότι αφορά τις ημέρες μας και όχι τις ημέρες της γενιάς των Αποστόλων του Ιησού Χριστού;

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η Βασιλεία των ουρανών

αναρτήθηκε στις 21 Φεβ 2020, 12:09 μ.μ. από το χρήστη Βασίλειος Ζαφείρογλου


Συγγραφή: Ευάγγελος Δ. Κεπενές (04/07/2016)

 

 

 

Το κήρυγμα του Ιωάννη του βαπτιστή


Ο Ιησούς Χριστός δεν νίκησε την ρωμαϊκή, ή άλλη, κοσμική βασιλεία, ώστε να γίνει ο ρυθμιστής των πολιτικών της εξελίξεων και των θρησκευτικών της μεταρρυθμίσεων.



Όταν η γη Ισραήλ  και ο λαός της ήταν υπό την κατοχή της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας που ήταν το τέταρτο θηρίο του οράματος του Δανιήλ (7:2-3) και ενώ ο Ιησούς κατοικούσε  στην Ναζαρέτ, πόλη της Γαλιλαίας,  ήρθε ο Ιωάννης ο βαπτιστής λέγoντας ότι είχε φθάσει ο καιρός της βασιλείας των ουρανών.

 

«Εν εκείναις δε ταις ημέραις  έρχεται Ιωάννης ο βαπτιστής, κηρύττων εν τη ερήμω της Ιουδαίας και λέγων· Μετανοείτε· διότι επλησίασεν η βασιλεία των ουρανών. Διότι ούτος είναι ο ρηθείς υπό Ησαΐου του προφήτου, λέγοντος· Φωνή βοώντος εν τη ερήμω, ετοιμάσατε την οδόν του Κυρίου, ευθείας κάμετε τας τρίβους αυτού». (Ματ. 3:1-3)

 

Το ίδιο κήρυξαν και οι δώδεκα απόστολοι στις πόλεις του Ισραήλ με εντολή του Κυρίου Ιησού.

 

«Τούτους τους δώδεκα απέστειλεν ο Ιησούς και παρήγγειλεν εις αυτούς, λέγων· Εις οδόν εθνών μη υπάγητε, και εις πόλιν Σαμαρειτών μη εισέλθητε· υπάγετε δε μάλλον προς τα πρόβατα τα απολωλότα του οίκου ΙσραήλΚαι υπάγοντες κηρύττετε, λέγοντες ότι επλησίασεν η βασιλεία των ουρανών». (Ματ. 10:5-7)

 

Το πλήρωμα του χρόνου της ελεύσεως της βασιλείας των ουρανών

 

«Ότε δε ήλθε το πλήρωμα του χρόνου, εξαπέστειλεν ο Θεός τον Υιόν αυτού, γενόμενον εκ γυναικός,  γενόμενον υπό νόμον, ίνα τους υπό νόμον εξαγοράση, ίνα την υιοθεσίαν απολάβωμεν». (Γαλ. 4:4)

 

Ο Θεός μέσω των προφητών του είχε δώσει σημεία στον λαό Ισραήλ για το πότε θα ερχόταν η βασιλεία των ουρανών.

 

Ένα σημείο ήταν ο καιρός που θα εκπληρωνόταν το όραμα του Δανιήλ.

 

«Ο Δανιήλ ελάλησε και είπεν, Εγώ εθεώρουν εν τω οράματί μου την νύκτα και ιδού οι τέσσαρες άνεμοι του ουρανού συνεφώρμησαν επί την θάλασσαν την μεγάλην. Και τέσσαρα θηρία μεγάλα ανέβησαν εκ της θαλάσσης, διαφέροντα απ' αλλήλων». (Δαν. 7:2-3)

 

«Ταύτα τα θηρία τα μεγάλα τα τέσσαρα τέσσαρες βασιλείαι αναστήσονται επί της γης (του Ισραήλ) αι αρθήσονται και παραλήμψονται την βασιλείαν άγιοι Υψίστου και καθέξουσιν αυτήν έως αιώνος των αιώνων». (Δανιήλ 7:17 LXX)

 

Τα τέσσερα μεγάλα θηρία ήταν τέσσερις βασιλείες, η Βαβυλωνιακή, η Περσική, η Ελληνική και η Ρωμαϊκή  που κυριάρχησαν στην γη της επαγγελίας και πάνω στον οίκο του Ιακώβ. Την εποχή της δράσης του Ιησού επικυρίαρχος βασιλεία ήταν η Ρωμαϊκή.

 

Χρόνος ανόδου της βασιλείας των ουρανών

 

Εξηγώντας ο άγγελος του Θεού στον Δανιήλ το όραμα που είδε, του είπε:

 

«Και εν τοις χρόνοις των βασιλέων τούτων στήσει ο Θεός του ουρανού βασιλείαν άλλην ήτις έσται εις τους αιώνας και ου φθαρήσεται και αύτη η βασιλεία άλλο έθνος ου μη εάση πατάξει δε και αφανίσει τας βασιλείας ταύτας και αυτή στήσεται εις τον αιώνα». (Δαν. 2:44)

 

Ερμηνευτική απόδοση  Ιωάννη Θ. Κολιτσάρα του (Δανιήλ 2:44)

 

«Κατά την εποχήν των βασιλέων της τετάρτης βασιλείας, ο Θεός του ουρανού θα αναδείξη μίαν άλλην βασιλείαν, η οποία στους αιώνας των αιώνων δεν θα καταστραφή. Και έτσι η βασιλεία αυτή του Θεού δεν θα λείψη, δεν θα δώση τόπον εις άλλην βασιλείαν. Θα συντρίψη δέ, και θα θρυμματίση και θα λιχνίση όλας τας άλλας βασιλείας· και αυτή θα υψωθή, θα εκταθή και θα υπάρχη στους αιώνας των αιώνων».

 

Άλλο σημείο ήταν ο ερχομός του Ηλία του Θεσβίτη

 

«Και ιδού εγώ αποστέλλω υμίν (στους Εβραίους) Ηλίαν τον Θεσβίτην πριν ελθείν ημέραν Κυρίου την μεγάλην και επιφανή ος αποκαταστήσει καρδίαν πατρός προς υιόν και καρδίαν ανθρώπου προς τον πλησίον αυτού μη έλθω και πατάξω την γην (του Ισραήλ) άρδην (= ολοκληρωτικά)».  (Μαλ. 4:5-6)

 

«Και ηρώτησαν αυτόν οι μαθηταί αυτού, λέγοντες· Διά τι λοιπόν λέγουσιν οι γραμματείς ότι πρέπει να έλθη ο Ηλίας πρώτον; Ο δε Ιησούς αποκριθείς είπε προς αυτούς· Ο Ηλίας μεν έρχεται πρώτον και θέλει αποκαταστήσει πάντα· σας λέγω όμως ότι ήλθεν ήδη ο Ηλίας, και δεν εγνώρισαν αυτόν, αλλ' έπραξαν εις αυτόν όσα ηθέλησαν· ούτω και ο Υιός του ανθρώπου μέλλει να πάθη υπ' αυτών. Τότε ενόησαν οι μαθηταί, ότι περί Ιωάννου του Βαπτιστού είπε προς αυτούς». (Ματ.17:10-13)

 

«Διότι πάντες οι προφήται και ο νόμος έως Ιωάννου προεφήτευσαν. Και αν θέλητε να δεχθήτε τούτο, αυτός είναι ο Ηλίας, όστις έμελλε να έλθη». Ματ. 11:13-14)

 

Η μαρτυρία του Ιησού για το πλήρωμα του καιρού της ελεύσεως της βασιλείας των ουρανών

 

«Αφού δε παρεδόθη ο Ιωάννης, ήλθεν ο Ιησούς εις την Γαλιλαίαν κηρύττων το ευαγγέλιον της βασιλείας του Θεού και λέγων ότι επληρώθη ο καιρός και επλησίασεν η βασιλεία του Θεού· μετανοείτε και πιστεύετε εις το ευαγγέλιον». (Μάρκος 1:14-15)


Όταν άκουσαν οι φαρισαίοι ότι ο Ιησούς εκβάλλει τα δαιμόνια είπαν:

 

«Ούτος δεν εκβάλλει τα δαιμόνια ειμή διά του Βεελζεβούλ, του άρχοντος των δαιμονίων. Νοήσας δε ο Ιησούς τους διαλογισμούς αυτών, είπε προς αυτούς· Πάσα βασιλεία διαιρεθείσα καθ' εαυτής ερημούται, και πάσα πόλις ή οικία διαιρεθείσα καθ' εαυτής δεν θέλει σταθή. Και αν ο Σατανάς τον Σατανάν εκβάλλη, διηρέθη καθ' εαυτού· πως λοιπόν θέλει σταθή η βασιλεία αυτού; Και αν εγώ διά του Βεελζεβούλ εκβάλλω τα δαιμόνια, οι υιοί σας διά τίνος εκβάλλουσι; διά τούτο αυτοί θέλουσιν είσθαι κριταί σας. Αλλ' εάν εγώ διά Πνεύματος Θεού εκβάλλω τα δαιμόνια, άρα έφθασεν εις εσάς η βασιλεία του Θεού». (Ματ. 12:24-28)

 

 

Οι επικεφαλής των κοσμικών βασιλειών ήταν οι κοσμοκράτορες του σκότους που υποτάχθηκαν καθώς και οι λοιπές εξουσίες στον Ιησού Χριστό και στην γνήσια εκκλησία του.

 

«Και αναβιβάσας αυτόν (τον Ιησού) ο διάβολος εις όρος υψηλόν, έδειξεν εις αυτόν πάντα τα βασίλεια της οικουμένης εν μιά στιγμή χρόνου, και είπε προς αυτόν ο διάβολος· εις σε θέλω δώσει άπασαν την εξουσίαν ταύτην και την δόξαν αυτών, διότι εις εμέ είναι παραδεδομένη, και εις όντινα θέλω δίδω αυτήν. Συ λοιπόν εάν προσκυνήσης ενώπιόν μου, σου θέλουσιν είσθαι πάντα». (Λουκ. 4:5-7)

 

«Είπε δε ο Ιησούς προς τους ελθόντας επ' αυτόν αρχιερείς και στρατηγούς του ιερού και πρεσβυτέρους. Ως επί ληστήν εξήλθετε μετά μαχαιρών και ξύλων; καθ' ημέραν ήμην μεθ' υμών εν τω ιερώ και δεν ηπλώσατε τας χείρας επ' εμέ. Αλλ' αύτη είναι η ώρα σας και η εξουσία του σκότους». (Λουκ. 22:52-53)

 

«Τώρα είναι κρίσις του κόσμου τούτου, τώρα ο άρχων του κόσμου τούτου θέλει εκβληθή έξω. Και εγώ εάν υψωθώ εκ της γης, θέλω ελκύσει πάντας προς εμαυτόν», (Ιωάν. 12:31-32)

 

 

Ουράνιες πολεμικές συγκρούσεις

 

Ο άγγελος που επισκέφτηκε τον Ιουδαίο Δανιήλ πολεμούσε τις εχθρικές πνευματικές ουράνιες δυνάμεις που ήταν επικεφαλής των κοσμικών βασιλειών.

 

«Και είπεν, Εξεύρεις διά τι ήλθον προς σε; τώρα δε θέλω επιστρέψει να πολεμήσω μετά του άρχοντος της Περσίας· και όταν εξέλθω, ιδού, ο άρχων της Ελλάδος  θέλει ελθεί. Πλην θέλω σοι αναγγείλει το γεγραμμένον εν τη γραφή της αληθείας· και δεν είναι ουδείς ο αγωνιζόμενος μετ' εμού υπέρ τούτων, ειμή Μιχαήλ ο άρχων υμών». (Δαν. 10:20-21)

 

«Ο δε Μιχαήλ ο αρχάγγελος, ότε αγωνιζόμενος με τον διάβολον εφιλονείκει περί του σώματος του Μωϋσέως, δεν ετόλμησε να επιφέρη εναντίον αυτού κατηγορίαν βλάσφημον, αλλ' είπεν, Ο Κύριος να σε επιτιμήση». (Ιούδας 1:9)

 

«Και έγεινε πόλεμος εν τω ουρανώ· ο Μιχαήλ και οι άγγελοι αυτού επολέμησαν κατά του δράκοντος· και ο Δράκων επολέμησε και οι άγγελοι αυτού, και δεν υπερίσχυσαν, ουδέ ευρέθη πλέον τόπος αυτών εν τω ουρανώ. Και ερρίφθη ο δράκων ο μέγας, ο όφις ο αρχαίος, ο καλούμενος Διάβολος και ο Σατανάς, ο πλανών την οικουμένην όλην, ερρίφθη εις την γην, και οι άγγελοι αυτού ερρίφθησαν μετ' αυτού». (Αποκ. 12:7-9)

 

«Και το θηρίον, (βασιλεία των Ρωμαίων) το οποίον είδον, ήτο όμοιον με πάρδαλιν, και οι πόδες αυτού ως άρκτου, και το στόμα αυτού ως στόμα λέοντος· και έδωκεν εις αυτό ο δράκων (ο διάβολος που ρίφθηκε στη γη) την δύναμιν αυτού και τον θρόνον αυτού και εξουσίαν μεγάλην». (Αποκ. 13:2)

 

 

Ο Ιησούς Χριστός ο μάρτυς ο πιστός και αληθινός εκπλήρωσε όσα ο Θεός είχε υποσχεθεί δια των προφητών του για την βασιλεία των ουρανών

 

 

«Οι δε ένδεκα μαθηταί υπήγον εις την Γαλιλαίαν, εις το όρος όπου παρήγγειλεν εις αυτούς ο Ιησούς. Και ιδόντες αυτόν προσεκύνησαν αυτόν, τινές δε εδίστασαν. Και προσελθών ο Ιησούς, ελάλησε προς αυτούς, λέγων· Εδόθη εις εμέ πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί γης». (Ματ. 28:16-18)

 

«’Οστις είναι εν δεξιά του Θεού πορευθείς εις τον ουρανόν, και εις ον υπετάχθησαν άγγελοι και εξουσίαι και δυνάμεις». (Ι Πέτρ. 3:22)

 

« …… ώστε να φωτισθώσιν οι οφθαλμοί του νοός σας, εις το να γνωρίσητε ποία είναι η ελπίς της προσκλήσεως αυτού, και τις ο πλούτος της δόξης της κληρονομίας αυτού εις τους αγίους, και τι το υπερβάλλον μέγεθος της δυνάμεως αυτού προς ημάς τους πιστεύοντας κατά την ενέργειαν του κράτους της ισχύος αυτού, την οποίαν ενήργησεν εν τω Χριστώ, αναστήσας αυτόν εκ νεκρών, και εκάθισεν εκ δεξιών αυτού εν τοις επουρανίοις,

υπεράνω πάσης αρχής και εξουσίας και δυνάμεως και κυριότητος και παντός ονόματος ονομαζομένου ου μόνον εν τω αιώνι τούτω, αλλά και εν τω μέλλοντι· Και πάντα υπέταξεν υπό τους πόδας αυτού, και έδωκεν αυτόν κεφαλήν υπεράνω πάντων εις την εκκλησίαν, ήτις είναι το σώμα αυτού, το πλήρωμα του τα πάντα εν πάσι πληρούντος». (Εφ. 1:18-23)

 

«Και είσθε πλήρεις εν αυτώ, (τον Χριστό) όστις είναι η κεφαλή πάσης αρχής και εξουσίας». (Κολ. 2:10)

 

Η εξουσία που έδωσε ο Ιησούς στους μαθητές του

 

«Και προσκαλέσας τους δώδεκα μαθητάς αυτού, έδωκεν εις αυτούς εξουσίαν κατά πνευμάτων ακαθάρτων, ώστε να εκβάλλωσιν αυτά και να θεραπεύωσι πάσαν νόσον και πάσαν ασθένειαν». (Ματ. 10:1)

 

«Ιδού, δίδω εις εσάς την εξουσίαν του να πατήτε επάνω όφεων και σκορπίων και επί πάσαν την δύναμιν του εχθρού, και ουδέν θέλει σας βλάψει. Πλην εις τούτο μη χαίρετε, ότι τα πνεύματα υποτάσσονται εις εσάς· αλλά χαίρετε μάλλον ότι τα ονόματά σας εγράφησαν εν τοις ουρανοίς». (Λουκ. 10:19-20)

 

«Σημεία δε εις τους πιστεύσαντας θέλουσι παρακολουθεί ταύτα, Εν τω ονόματί μου θέλουσιν εκβάλλει δαιμόνια· θέλουσι λαλεί νέας γλώσσας· όφεις θέλουσι πιάνει· και εάν θανάσιμόν τι πίωσι, δεν θέλει βλάψει αυτούς· επί αρρώστους θέλουσιν επιθέσει τας χείρας, και θέλουσιν ιατρεύεσθαι». (Μάρκος 16:17-18)

 

 

Η διδαχή των αποστόλων στην αρχέγονη εκκλησία

«Ενδύθητε την πανοπλίαν του Θεού, διά να δυνηθήτε να σταθήτε εναντίον εις τας μεθοδείας του διαβόλου· διότι δεν είναι η πάλη ημών εναντίον εις αίμα και σάρκα, αλλ' εναντίον εις τας αρχάς, εναντίον εις τας εξουσίας, εναντίον εις τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου· εναντίον εις τα πνεύματα της πονηρίας εν τοις επουρανίοις». (Εφ. 6:11-12)

 

«Ο δε Θεός της ειρήνης ταχέως θέλει συντρίψει τον Σατανάν υπό τους πόδας σας. Η χάρις του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού είη μεθ' υμών. Αμήν». (Ρωμ. 16:20)

 

Ο Ιησούς είναι ο υποσχεθείς βασιλιάς «του Ισραήλ του Θεού» και των εθνών

 

Ο άγγελος είπε στη Μαρία:«Ούτος θέλει είσθαι μέγας και Υιός Υψίστου θέλει ονομασθή, και θέλει δώσει εις αυτόν Κύριος ο Θεός τον θρόνον Δαβίδ του πατρός αυτού, και θέλει βασιλεύσει επί τον οίκον του Ιακώβ εις τους αιώνας, και της βασιλείας αυτού δεν θέλει είσθαι τέλος». (Λουκ. 1:32-33)

 

«Ευχαριστούμεν σοι, Κύριε ο Θεός ο Παντοκράτωρ, ο ων και ο ην ότι είληφας (= έλαβες) την δύναμιν σου την μεγάλην και εβασίλευσας». (Αποκ. 11:17 WH )

 

«Και άδουσιν την ωδήν Μωυσέως του δούλου του Θεού και την ωδήν του αρνίου λέγοντες, μεγάλα και θαυμαστά τα έργα σου, Κύριε ο Θεός ο Παντοκράτωρ. Δίκαιαι και αληθιναί αι οδοί σου, ο βασιλεύς των εθνών». (Αποκ. 15:3 Tischendorf)

 

«Και ο έβδομος άγγελος εσάλπισεν και εγένοντο φωναί μεγάλαι εν τω ουρανώ λέγοντες: Εγένετο η βασιλεία του κόσμου του Κυρίου ημών και του Χριστού αυτού και βασιλεύσει εις τους αιώνας των αιώνων. Και οι είκοσι τέσσαρες πρεσβύτεροι ενώπιον του Θεού καθήμενοι επί τους θρόνους αυτών έπεσαν επί τα πρόσωπα αυτών και προσεκύνησαν τω Θεώ λέγοντες: Ευχαριστούμεν σοι , Κύριε ο Θεός ο παντοκράτωρ, ο ων και ο ην ότι είληφας (= έλαβες) την δύναμιν σου την μεγάλην και εβασίλευσας». (Αποκ. 11:15-17)

 

 

Συμβασιλείς της βασιλείας των ουρανών είναι οι αγορασμένοι με το αίμα του αρνίου



«Και επί το ιμάτιον και επί τον μηρόν αυτού έχει γεγραμμένον το όνομα, Βασιλεύς βασιλέων και Κύριος κυρίων». (Αποκ. 19:16)


 

«Μη φοβού, μικρόν ποίμνιον· διότι ο Πατήρ σας ηυδόκησε να σας δώση την βασιλείαν». (Λουκ. 12:32)

 

«Εάν υπομένωμεν, θέλομεν και συμβασιλεύσει· εάν αρνώμεθα αυτόν, και εκείνος θέλει αρνηθή ημάς». (ΙΙ Τιμ. 2:12)

 

«Τω αγαπώντι ημάς και λύσαντι ημάς εκ των αμαρτιών εν τω αίματι αυτού, και εποίησεν ημάς βασιλείαν, ιερείς τω Θεώ και πατρί αυτού, αυτώ η δόξα και το κράτος εις τους αιώνας αμήν». (Αποκ. 1:5)

 

«Και άδουσιν ωδήν καινήν λέγοντες, άξιος ει λαβείν το βιβλίον και ανοίξαι τας σφραγίδας αυτού, ότι εσφάγης και ηγόρασας τω Θεώ εν τω αίματι σου εκ πάσης φυλής και γλώσσης και λαού και έθνους και εποίησας αυτούς τω Θεώ ημών βασιλείαν και ιερείς και βασιλεύουσιν επί της γης». (Αποκ. 5:9-10 WH )



 

Αμήν





Δεν θέλει παρέλθει η γενεά αύτη

αναρτήθηκε στις 13 Οκτ 2018, 12:24 μ.μ. από το χρήστη Βασίλειος Ζαφείρογλου   [ ενημερώθηκε 23 Οκτ 2018, 1:37 μ.μ. ]

Δεν θέλει παρέλθει η γενεά αύτη

Συγγραφή: Ευάγγελος Δ. Κεπενές ( 2018, 8 Οκτωβρίου)

Βιβλικές παραπομπές από: WH, Βάμβας, LXXA

 

 

 

Ας αφήσουμε τον γραπτό λόγο των προφητών και των αποστόλων να μιλήσει

 

«Ομολογώ δε τούτο εις σε, ότι κατά την οδόν, την οποίαν ούτοι λέγουσιν αίρεσιν, ούτω λατρεύω τον Θεόν των πατέρων μου, πιστεύων εις πάντα τα γεγραμμένα εν τω νόμω και εν τοις προφήταις». (Πράξ. 24:14)

 

 

«Και είπε Κύριος προς τον Νώε, Είσελθε συ, και πας ο οίκός σου, εις την κιβωτόν· διότι σε είδον δίκαιον ενώπιόν μου εν τη γενεά ταύτη (την σύγχρονη γενεά του Νώε)». (Γεν. 7:1)

 

«Αλλά με τι να ομοιώσω την γενεάν ταύτην; (την σύγχρονη ιουδαϊκή γενεά του Ιησού και των αποστόλων) είναι ομοία με παιδάρια καθήμενα εν ταις αγοραίς και φωνάζοντα προς τους συντρόφους αυτών». (Ματθ. 11:16)

 

«Εκείνος δε αποκριθείς είπε προς αυτούς· Γενεά πονηρά και μοιχαλίς σημείον ζητεί, (η σύγχρονη ιουδαϊκή γενεά που φόνευσε τον Ιησού) και σημείον δεν θέλει δοθή εις αυτήν ειμή το σημείον Ιωνά του προφήτου». (Ματθ. 12:39)

 

«Άνδρες Νινευίται θέλουσιν αναστηθή εν τη κρίσει μετά της γενεάς ταύτης (την σύγχρονη ιουδαϊκή γενεά που φόνευσε τον Ιησού) και θέλουσι κατακρίνει αυτήν, διότι μετενόησαν εις το κήρυγμα του Ιωνά, και ιδού, πλειότερον του Ιωνά είναι εδώ». (Ματθ. 12:41)

 

«Τότε υπάγει και παραλαμβάνει μεθ' εαυτού επτά άλλα πνεύματα πονηρότερα εαυτού, και εισελθόντα κατοικούσιν εκεί, και γίνονται τα έσχατα του ανθρώπου εκείνου χειρότερα των πρώτων. Ούτω θέλει είσθαι και εις την γενεάν ταύτην την πονηράνην σύγχρονη ιουδαϊκή γενεά που φόνευσε τον Ιησού)». (Ματθ. 12:45)

 

«Αποκριθείς δε ο Ιησούς είπεν· Ω γενεά άπιστος και διεστραμμένη, (η σύγχρονη ιουδαϊκή γενεά που φόνευσε τον Ιησού) έως πότε θέλω είσθαι μεθ' υμών; έως πότε θέλω υποφέρει υμάς; φέρετέ μοι αυτόν εδώ». (Ματθ. 17:17)

 

«Και με άλλους πολλούς λόγους διεμαρτύρετο και προέτρεπε, λέγων, Σώθητε από της διεστραμμένης ταύτης γενεάς (η σύγχρονη ιουδαϊκή γενεά των αποστόλων που φόνευσε τον Ιησού)». (Πράξ. 2:40)

 

«Ουαί εις εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί· (οι παριστάμενοι Ιουδαίοι γραμματείς και φαρισαίοι σύγχρονοι του Ιησού) διότι οικοδομείτε τους τάφους των προφητών και στολίζετε τα μνημεία των δικαίων, και λέγετε· Εάν ήμεθα εν ταις ημέραις των πατέρων ημών, δεν ηθέλομεν είσθαι συγκοινωνοί αυτών εν τω αίματι των προφητών. Ώστε μαρτυρείτε εις εαυτούς ότι είσθε υιοί των φονευσάντων τους προφήτας. Αναπληρώσατε και σεις το μέτρον των πατέρων σας. Όφεις, γεννήματα εχιδνών· πως θέλετε φύγει από της καταδίκης της γεέννης; Διά τούτο ιδού, εγώ (ο Ιησούς) αποστέλλω προς εσάς προφήτας και σοφούς και γραμματείς, και εξ αυτών θέλετε θανατώσει και σταυρώσει, και εξ αυτών θέλετε μαστιγώσει εν ταις συναγωγαίς σας και διώξει από πόλεως εις πόλιν, διά να έλθη εφ' υμάς (στους παρισταμένους) παν αίμα δίκαιον εκχυνόμενον επί της γης από του αίματος Άβελ του δικαίου έως του αίματος Ζαχαρίου υιού Βαραχίου, τον οποίον εφονεύσατε μεταξύ του ναού και του θυσιαστηρίου. Αληθώς σας λέγω, Πάντα ταύτα θέλουσιν ελθεί επί την γενεάν ταύτην (τα ουαί της Αποκάλυψης αφορούσαν την σύγχρονη ιουδαϊκή γενεά που φόνευσε τον Ιησού)». (Ματθ. 23:29-36)

 

«Ούτω και σεις (οι σύγχρονοι Ιουδαίοι μαθητές του Ιησού στους οποίους μιλούσε) όταν ίδητε πάντα ταύτα, (θα τα βλέπανε όλα) εξεύρετε ότι πλησίον είναι επί τας θύρας. Αληθώς σας λέγω, δεν θέλει παρέλθει η γενεά αύτη, (η σύγχρονη ιουδαϊκή γενεά που φόνευσε τον Ιησού ) εωσού γείνωσι πάντα ταύτα». (Ματθ. 24:33-34)

 

 

Η δεικτική αντωνυμία – ούτος, αύτη, τούτο

 

Η γραμματική της αρχαίας ελληνικής γλώσσας λέει ότι το: ούτος, αύτη, τούτο είναι δεικτική αντωνυμία. Αντωνυμίες λέγονται οι κλιτές λέξεις που χρησιμοποιούνται στο λόγο κυρίως στη θέση ονομάτων (ουσιαστικών ή επιθέτων). Δεικτικές λέγονται οι αντωνυμίες που φανερώνουν δείξιμο αισθητό ή νοητό. Τις χρησιμοποιούμε για να δείξουμε αυτά που είναι κοντά μας ή που αναφερθήκαμε λίγο πριν.

 

Παραδείγματα

 

«Και είπεν Αδάμ τούτο νυν οστούν εκ των οστέων μου και σαρξ εκ της σαρκός μου αύτη κληθήσεται γυνή ότι εκ του ανδρός αυτής ελήμφθη αύτη». (Γεν. 2:23)

 

«Και εφάνη ο Κύριος εις τον Άβραμ και είπεν: Εις το σπέρμα σου θέλω δώσει την γην ταύτην. Και ωκοδόμησεν εκεί θυσιαστήριον εις τον Κύριον, όστις εφάνη εις αυτόν». (Γεν. 12:7)

 

«Και εξήλθεν η φήμη αύτη εις όλην την γην εκείνην». (Ματθ. 9:26)

 

«Πόθεν εις τούτον η σοφία αύτη και αι δυνάμεις;». (Ματθ. 13:54)

 

 

«Αύτη είναι πρώτη και μεγάλη εντολή». (Ματθ. 22:38)

 

Αβίαστα νοήματα

 

Ο Θεός δεν υποσχέθηκε Τρίτη Διαθήκη ούτε τρίτο ναό στους παραβάτες και απειθείς Ιουδαίους, αρνητές της επαγγελίας της αιωνίου ζωής δια Ιησού Χριστού, αλλά οργή και αιώνιο όλεθρο ( = καταστροφή, απώλεια, θάνατος). (2 Θεσ. Κεφ. 1)

 

 

Η σύγχρονη  εβραϊκή πονηρή και διεστραμμένη γενεά του Ιησού και των αποστόλων, ήταν αυτή που αναπλήρωσε τις αμαρτίες του εβραϊκού έθνους και στοχοποιήθηκε από τον Ιησού ότι θα εισέπραττε σύμφωνα με τις γραφές, τις επτά πληγές της οργής του Θεού. (βλέπε Λευ. 26:21, Αποκ. Κεφ. 15)

 

Αναπληρόω-ώ = πληρώ τι ως άνω, γεμίζω τι εντελώς (Λεξ. Σταματάκου)

 

Το πλήρες της αμαρτίας του στασιαστικού εβραϊκού έθνους ήταν ότι φόνευσαν τον Ιησού τον αρχηγό της ζωής, εδίωξαν την πρώτη εκκλησία, φόνευσαν αρκετά μέλη της και εμπόδιζαν την σωτηρία των εθνών. (Πραξ. 3:15, Ματθ. 23:29-36)

 

«Διότι σεις εγείνετε, αδελφοί, μιμηταί των εκκλησιών του Θεού, αίτινες είναι εν τη Ιουδαία εν Χριστώ Ιησού, επειδή και σεις επάθετε τα αυτά υπό των ιδίων υμών ομοεθνών, καθώς και αυτοί υπό των Ιουδαίων,

οίτινες και τον Κύριον Ιησούν εθανάτωσαν και τους ιδίους αυτών προφήτας, και ημάς εξεδίωξαν, και εις τον Θεόν δεν αρέσκουσι, και εις πάντας τους ανθρώπους είναι εναντίοι, εμποδίζοντες ημάς να λαλήσωμεν προς τα έθνη διά να σωθώσι, διά να αναπληρώσωσι τας αμαρτίας εαυτών πάντοτε. Έφθασε δε επ' αυτούς η οργή μέχρι τέλους (στους Ιουδαίους σύγχρονους των αποστόλων)». (1 Θεσ. 2:14-16)

 

«Αλλ' οι γεωργοί, ιδόντες τον υιόν, είπον προς αλλήλους· Ούτος είναι ο κληρονόμος , έλθετε, ας φονεύσωμεν αυτόν και ας κατακρατήσωμεν την κληρονομίαν αυτού. Και πιάσαντες αυτόν, εξέβαλον έξω του αμπελώνος και εφόνευσαν. Όταν λοιπόν έλθη ο κύριος του αμπελώνος, τι θέλει κάμει εις τους γεωργούς εκείνους;». (Ματθ. 21:38-40)

 

«Λέγουσι προς αυτόν· Κακούς κακώς θέλει απολέσει αυτούς, και τον αμπελώνα θέλει μισθώσει εις άλλους γεωργούς, οίτινες θέλουσιν αποδώσει εις αυτόν τους καρπούς εν τοις καιροίς αυτών». (Ματθ. 21:41)

 

«Πάλιν απέστειλεν άλλους δούλους, λέγων· Είπατε προς τους προσκεκλημένους· Ιδού, το γεύμα μου ητοίμασα, οι ταύροι μου και τα θρεπτά είναι εσφαγμένα και πάντα είναι έτοιμα· έλθετε εις τους γάμους. Εκείνοι όμως αμελήσαντες απήλθον, ο μεν εις τον αγρόν αυτού, ο δε εις το εμπόριον αυτού· οι δε λοιποί πιάσαντες τους δούλους αυτού ύβρισαν και εφόνευσαν. Ακούσας δε ο βασιλεύς ωργίσθη, και πέμψας τα στρατεύματα αυτού (ρωμαϊκός στρατός) απώλεσε τους φονείς εκείνους και την πόλιν αυτών κατέκαυσε (την Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ.)». (Ματθ. 22:4-7)

 

Τα αμαρτωλά, άνομα έργα των ανθρώπων, φόνοι, κλοπές, μοιχείες, πορνείες, ομοφυλοφιλίες, κτηνοβασίες, ειδωλολατρίες, πατροκτονίες, ναρκωτικά, πόλεμοι και λοιπά,  ενεργούνταν όπως μαρτυρεί η παγκόσμια ιστορία και η εβραϊκή βίβλος από κτίσεως κόσμου, συνεπώς ουδέν νεώτερον.

 

«Η δεν εξεύρετε ότι οι άδικοι δεν θέλουσι κληρονομήσει την βασιλείαν του Θεού; Μη πλανάσθε· ούτε πόρνοι ούτε ειδωλολάτραι ούτε μοιχοί ούτε μαλακοί ούτε αρσενοκοίται ούτε κλέπται ούτε πλεονέκται ούτε μέθυσοι ούτε λοίδοροι ούτε άρπαγες θέλουσι κληρονομήσει την βασιλείαν του Θεού. Και τοιούτοι υπήρχετέ τινες· αλλά απελούσθητε, αλλά ηγιάσθητε, αλλ' εδικαιώθητε διά του ονόματος του Κυρίου Ιησού και διά του Πνεύματος του Θεού ημών». (1 Κορ. 6:9)

 

Η εκτελεσθείσα οργή του Θεού το 70 μ.Χ. στους απειθείς Ιουδαίους επέφερε την καταστροφή της Ιερουσαλήμ και του επίγειου δεύτερου Ναού της και σήμανε το τέλος / την εκπλήρωση του αιώνα του Μωσαϊκού Νόμου και του τυπικού του. Ο πρώιμος χριστιανισμός ήταν η εκπλήρωση του βιβλικού ιουδαϊσμού περί της επαγγελίας της ζωής για όλα τα έθνη που εδόθη στον Αβραάμ (2 Τιμ. 1:1).

 

 Το τέλος / η ολοκλήρωση λοιπόν του Μωσαϊκού νόμου είναι ο Χριστός, η ζωή, ο οποίος  κατήργησε τον θάνατο που απέρρεε από τον νόμο και έφερε εις φως την ζωή και την αφθαρσία δια του ευαγγελίου σε όσους μετανοούν και πιστεύουν στον αληθινό Θεό και σωτήρα Ιησού Χριστό, ανεξαρτήτως βιολογικής καταγωγής. (2 Τιμ. 1:10)

 

«Μη νομίσητε ότι ήλθον να καταλύσω τον νόμον ή τους προφήτας· δεν ήλθον να καταλύσω, αλλά να εκπληρώσω». (Ματθ. 5:17)

 

«Είπε προς αυτήν ο Ιησούς· Εγώ είμαι η ανάστασις και η ζωή· ο πιστεύων εις εμέ, και αν αποθάνη, θέλει ζήσει». (Ιωάν. 11:25)

 

«Και ημείς ευαγγελιζόμεθα προς εσάς την γενομένην εις τους πατέρας επαγγελίαν, ότι ταύτην ο Θεός εξεπλήρωσεν εις ημάς τα τέκνα αυτών, αναστήσας τον Ιησούν, ως είναι γεγραμμένον και εν τω ψαλμώ τω δευτέρω· Υιός μου είσαι συ, εγώ σήμερον σε εγέννησα». (Πράξ. 13:32-33)

 

«Όσοι δε εδέχθησαν αυτόν, εις αυτούς έδωκεν εξουσίαν να γείνωσι τέκνα Θεού, εις τους πιστεύοντας εις το όνομα αυτού· οίτινες ουχί εξ αιμάτων ουδέ εκ θελήματος σαρκός ουδέ εκ θελήματος ανδρός, αλλ' εκ Θεού εγεννήθησαν (από νεκροί έγιναν ζώντες εν Χριστώ)». (Ιωάν. 1:12-13)

 

«Και εσάς όντας νεκρούς δια τας παραβάσεις και τας αμαρτίας εζωοποίησεν». (Εφ. 2:1)

 

 Η πρώτη εκκλησία η οποία λάτρευε τον έναν αληθινό Θεό «εν πνεύματι και αληθεία» πίστευε στα λόγια του Ιησού και των αποστόλων του και δεν ακολουθούσε τις ανθρώπινες παραδόσεις των φαρισαίων και τους τύπους του Μωσαϊκού νόμου. Ούτε πίστευαν οι μαθητές του Ιησού στην αντιφατική ελληνική σκέψη και στους φιλόσοφους «πατέρες» ούτε στην «θεωρία των Οικονομιών» του 19ου αιώνα, όπως πιστεύουν οι σημερινοί «χριστιανοί». Η πίστη τους για την αιώνια ζωή δια του Ιησού ήταν στηριγμένη στην εβραϊκή γραπτή βίβλο και στην διδαχή του Αγίου πνεύματος και καρποφορούσε «εν δυνάμει πνεύματος Αγίου» και όχι εν δυνάμει ένοπλης βίας και απειλής ούτε με επιχειρήματα της ελληνικής γραμματείας.

 

Τα ειδικά επιλεγμένα δάνεια του Παύλου από εθνικούς συγγραφείς όπως «του γαρ και γένος εσμέν» και «εν αυτώ ζώμεν και κινούμεθα και εσμέν» (Πράξ. 17:28), υπερτονίζουν ότι ο Θεός είναι «Εις» και αποδεικνύουν ότι ο Εβραίος την καταγωγή απόστολος παρόλο που ήταν γνώστης της ελληνικής σοφίας προσπαθεί να στρέψει τους Αθηναίους στην εβραϊκή σκέψη και όχι στην ελληνική.

 

Ρήσεις για την Δευτέρα παρουσία του Ιησού στην γενεά των αποστόλων

 

 Οι μαθητές της πρώτης εκκλησίας πρόσμεναν στην γενεά τους την απολύτρωσή τους, τον όλεθρο των ασεβών Ιουδαίων και το γκρέμισμα του επίγειου Ναού της Ιερουσαλήμ στην παρουσία και επιφάνεια του μεγάλου Θεού και σωτήρα Ιησού. (Βλέπε 2 Θεσ. 1:1-10)

 

«Και μάλιστα, εξεύροντες τον καιρόν, ότι είναι ήδη ώρα να εγερθώμεν εκ του ύπνου· διότι είναι πλησιεστέρα εις ημάς η σωτηρία παρ' ότε επιστεύσαμεν. Η νυξ προεχώρησεν, η δε ημέρα επλησίασεν· ας απορρίψωμεν λοιπόν τα έργα του σκότους και ας ενδυθώμεν τα όπλα του φωτός». [Απόστολος Παύλος το 58 μ.Χ., προς πάντας τους όντας εν Ρώμη αγαπητούς του Θεού, προσκεκλημένους αγίους (Κεφ. 13 εδαφ. 11-12)]. 

 

«Και ενώ εκάθητο επί του όρους των Ελαιών, προσήλθον προς αυτόν οι μαθηταί κατ' ιδίαν, λέγοντες· Ειπέ προς ημάς πότε θέλουσι γείνει ταύτα, και τι το σημείον της παρουσίας σου και της συντελείας του αιώνος; (όχι του κόσμου)». (Ματθ. 24:3)

 

«Το σημείο». Η χρήση του ενικού στην ερώτηση των μαθητών καθιστούν την «παρουσία» και την «συντέλεια του αιώνα» αλληλοσυνδεόμενα και αλληλοεξαρτώμενα γεγονότα. Δεν επρόκειτο να γίνει η συντέλεια του αιώνα του Μωσαϊκού νόμου των αλληγοριών και των τύπων, χωρίς την Παρουσία του Υιού του ανθρώπου επί των νεφελών με την δόξα του Πατρός και των αγίων αγγέλων αυτού, του «ποιήσαι κρίσιν» και «κάμνων  εκδίκησην», στους μεθύοντας με το αίμα των αγίων προφητών και με το αίμα των μαρτύρων του Ιησού.

 

«Και είδον την γυναίκα μεθύουσαν εκ του αίματος των αγίων και εκ του αίματος των μαρτύρων του Ιησού. Και ιδών αυτήν, εθαύμασα θαυμασμόν μέγαν». (Αποκ. 17:6)

 

«Ιερουσαλήμ, Ιερουσαλήμ, η φονεύουσα τους προφήτας και λιθοβολούσα τους απεσταλμένους προς σε». (Ματθ. 23:37)

 

«Λέγει προς αυτόν ο Ιησούς· Συ είπας· πλην σας λέγω, Εις το εξής / απ’ άρτι θέλετε ιδεί τον Υιόν του ανθρώπου καθήμενον εκ δεξιών της δυνάμεως και ερχόμενον επί των νεφελών του ουρανού». (Ματθ. 26:64)

 

Οι αρχιερείς, σύγχρονοι του Ιησού, πρόσμεναν τον ερχομό του Ιησού επί των νεφελών για κρίση στην γενεά τους, περισσότερα εδώ.

 

«Ούτως και υμείς (οι σύγχρονοι Ιουδαίοι μαθητές του Ιησού στους οποίους μιλούσε) όταν ίδητε πάντα ταύτα, γινώσκετε ότι εγγύς έστιν επί θύραις». (Ματθ. 24:33)

 

«Ώστε δεν μένετε οπίσω εις ουδέν χάρισμα, προσμένοντες (οι σύγχρονοι του Παύλου) την αποκάλυψιν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού· όστις και θέλει σας στηρίξει έως τέλους αμέμπτους εν τη ημέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού». (1 Κορ. 1:7-8)

 

«Μακροθυμήσατε λοιπόν, αδελφοί, έως της παρουσίας του Κυρίου.(αφορά τις δώδεκα φυλές τις διεσπαρμένες, παραλήπτες της επιστολής) Ιδού, ο γεωργός περιμένει τον πολύτιμον καρπόν της γης και μακροθυμεί δι' αυτόν, εωσού λάβη βροχήν πρώϊμον και όψιμον· μακροθυμήσατε και σεις, στηρίξατε τας καρδίας σας, διότι η παρουσία του Κυρίου επλησίασε. Μη στενάζετε κατ' αλλήλων, αδελφοί, διά να μη κατακριθήτε· ιδού, ο κριτής ίσταται έμπροσθεν των θυρών». (Ιακ. 5:7-9)

 

«Λέγει προς αυτόν ο Ιησούς· Εάν αυτόν θέλω να μένη εωσού έλθω, τι προς σε; συ ακολούθει μοι». (Ιωάν. 21:22)

 

«Αληθώς σας λέγω, είναι τινές των εδώ ισταμένων, (σύγχρονοι του Ιησού) οίτινες δεν θέλουσι γευθή θάνατον, (δεν θα πέθαναν τον φυσικό θάνατο, θα ήταν ζωντανοί) εωσού ίδωσι τον Υιόν του ανθρώπου ερχόμενον εν τη βασιλεία αυτού». (Ματθ. 16:28)

 

«Όταν δε σας διώκωσιν εν τη πόλει ταύτη, φεύγετε εις την άλλην· (αφορούσε τους  σύγχρονους του Ιησού ιουδαίους μαθητές)  διότι αληθώς σας λέγω, δεν θέλετε τελειώσει τας πόλεις του Ισραήλ, (του 1ου αιώνα) εωσού έλθη ο Υιός του ανθρώπου». (Ματθ. 10:23)

 

«Αποκάλυψις Ιησού Χριστού, την οποίαν έδωκεν εις αυτόν ο Θεός, διά να δείξη εις τους δούλους αυτού όσα πρέπει να γείνωσι ταχέως, και εφανέρωσεν αυτά αποστείλας διά του αγγέλου αυτού εις τον δούλον αυτού Ιωάννην». (Αποκ. 1:1)

 

«Μακάριος ο αναγινώσκων και οι ακούοντες τους λόγους της προφητείας και φυλάττοντες τα γεγραμμένα εν αυτή· διότι ο καιρός είναι πλησίον». (Αποκ. 1:3)

 

«Λέγω δε προς εσάς τους λοιπούς τους εν Θυατείροις, όσοι δεν έχουσι την διδαχήν ταύτην και οίτινες δεν εγνώρισαν τα βάθη του Σατανά, ως λέγουσι· Δεν θέλω βάλει εφ' υμάς άλλο βάρος· πλην εκείνο, το οποίον έχετε, κρατήσατε εωσού έλθω (αφορoύσε τους εν Θυατείροις παραλήπτες της επιστολής)». Αποκ. 2:24-25)

 

«Ιδού, έρχομαι ταχέως· κράτει εκείνο το οποίον έχεις, διά να μη λάβη μηδείς τον στέφανόν σου». (Αποκ. 3:11)

 

«Μακάριος ο αναγινώσκων και οι ακούοντες τους λόγους της προφητείας και φυλάττοντες τα γεγραμμένα εν αυτή· διότι ο καιρός είναι πλησίον». (Αποκ. 1:3)

 

«Και λέγει προς εμέ· Μη σφραγίσης τους λόγους της προφητείας του βιβλίου τούτου· διότι ο καιρός είναι εγγύς». (Αποκ. 22:10)

 

Οι στύλοι της αληθινής αποστολικής εκκλησίας Ιάκωβος, Πέτρος και Ιωάννης απεστάλησαν εις τους περιτετμημένους (Γαλ. 2:9). Το βιβλίο της Αποκάλυψης  αφορούσε τους σύγχρονους του Ιωάννη Ιουδαίους χριστιανούς των επτά εκκλησιών της Ασίας για τους οποίους η έλευση του Ιησού ήταν επικείμενη και όχι μελλοντικές γενεές. Περισσότερα για το βιβλίο της Αποκάλυψης  εδώ.

 

Οι προϋποθέσεις της εκπλήρωσης της υπόσχεσης  του Θεού για την μετάβαση από το Παλαιό στο Νέο

 

Δια να τελειώσει / ολοκληρωθεί η υπόσχεση του Θεού και την θέση της Παλαιάς Διαθήκης,  λόγω του ασθενές και ανωφελές αυτής, να πάρει η ζωοποιός Νέα  Διαθήκη – να φύγει δηλαδή το Παλαιό / ο θάνατος και να έρθει το Νέο / η Ζωή,  «διότι το γράμμα θανατόνει, το δε πνεύμα ζωοποιεί» -  έπρεπε να γίνουν τα ακόλουθα:

 

«Αλλ' εάν εγώ διά Πνεύματος Θεού εκβάλλω τα δαιμόνια, άρα έφθασεν εις εσάς η βασιλεία του Θεού». (Ματθ. 12:28)

 

α) Έπρεπε ο Ιησούς να νικήσει τον θάνατο και να πάρει κάθε εξουσία στον ουρανό και στην γη. ΕΓΙΝΕ

 

«Και προσελθών ο Ιησούς (αναστημένος), ελάλησε προς αυτούς, λέγων· Εδόθη εις εμέ πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί γης». (Ματθ. 28:18)

 

«Όστις είναι εν δεξιά του Θεού πορευθείς εις τον ουρανόν, και εις ον υπετάχθησαν άγγελοι και εξουσίαι και δυνάμεις». (1 Πέτρ. 3:22)

 

«Και ότε είδον αυτόν, έπεσα προς τους πόδας αυτού ως νεκρός, και επέθηκε την δεξιάν αυτού χείρα επ' εμέ; λέγων μοι· Μη φοβού· εγώ είμαι ο πρώτος και ο έσχατος και ο ζων, και έγεινα νεκρός, και ιδού, είμαι ζων εις τους αιώνας των αιώνων, αμήν, και έχω τα κλειδία του άδου και του θανάτου». (Αποκ. 1:17-18)

 

β) Έπρεπε να εκπληρωθεί η οργή του Θεού στους παραβάτες παραλήπτες του Μωσαϊκού νόμου όπως όριζαν οι όροι της Παλαιάς Διαθήκης. ΕΓΙΝΕ

 

«Ακούσας δε ο βασιλεύς ωργίσθη, και πέμψας τα στρατεύματα αυτού (ρωμαϊκός στρατός) απώλεσε τους φονείς εκείνους και την πόλιν αυτών κατέκαυσε (την Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ.)». (Ματθ. 22:4-7, Αποκ. Κεφ. 18)

 

γ) Έπρεπε να αντικατασταθεί η πρώτη χειροποίητη, επίγεια  σκηνή με την αληθινή επουράνια και να ελευθερωθεί η οδός που οδηγούσε στα αληθινά άγια. ΕΓΙΝΕ

 

Η σκηνή του μαρτυρίου και οι ιερείς λειτουργούσαν  εις υπόδειγμα και σκιάν των επουρανίων, καθώς ελαλήθη προς τον Μωϋσήν ότε έμελλε να κατασκευάση την σκηνήν· διότι Πρόσεχε, λέγει, να κάμης πάντα κατά τον τύπον τον δειχθέντα εις σε εν τω όρει». (Εβρ. 8:5)

 

«Όντων δε τούτων ούτω κατεσκευασμένων, εις μεν την πρώτην σκηνήν εισέρχονται διαπαντός οι ιερείς εκτελούντες τας λατρείας, εις δε την δευτέραν άπαξ του ενιαυτού εισέρχεται μόνος ο αρχιερεύς, ουχί χωρίς αίματος, το οποίον προσφέρει υπέρ εαυτού και των εξ αγνοίας αμαρτημάτων του λαού, και τούτο εδηλοποίει το Πνεύμα το Άγιον, ότι δεν ήτο πεφανερωμένη η εις τα άγια οδός, επειδή η πρώτη σκηνή ίστατο έτι». (Εβρ. 9:6-8)

 

«Χριστός δε παραγενόμενος αρχιερεύς των γενομένων αγαθών δια της μείζονος και τελειοτέρας σκηνής ου χειροποιήτου τουτ’ έστιν ου ταύτης της κτίσεως, ουδέ δι΄αίματος τράγων και μόσχων δια δε του ιδίου αίματος εισήλθεν αφάπαξ εις τα άγια αιωνίαν λύτρωσιν ευράμενος (υπέρ ημών)». (Εβρ. 9:11)

 

«Διότι ο Χριστός δεν εισήλθεν εις χειροποίητα άγια, αντίτυπα των αληθινών, αλλ' εις αυτόν τον ουρανόν, διά να εμφανισθή τώρα ενώπιον του Θεού υπέρ ημών». (Εβρ. 9:24)

 

«Έχοντες λοιπόν, αδελφοί, παρρησίαν να εισέλθωμεν εις τα άγια διά του αίματος του Ιησού, διά νέας και ζώσης οδού, την οποίαν καθιέρωσεν εις ημάς διά του καταπετάσματος, τουτέστι της σαρκός αυτού, και έχοντες ιερέα μέγαν επί τον οίκον του Θεού ….». (Εβρ. 10:19-21)

 

δ) Έπρεπε ο επουράνιος αληθινός ναός να έχει επουράνιο αρχιερέα ζώντα εις τους αιώνες που δεν θα χρειαζόταν αντικατάσταση λόγω  θανάτου. ΕΓΙΝΕ

 

«Κεφάλαιον δε των λεγομένων είναι τούτο, Τοιούτον έχομεν αρχιερέα, όστις εκάθησεν εν δεξιά του θρόνου της μεγαλωσύνης εν τοις ουρανοίς,

λειτουργός των αγίων και της σκηνής της αληθινής, την οποίαν κατεσκεύασεν / έπηξεν ο Κύριος, και ουχί άνθρωπος». (Εβρ. 8:1-2)

 

«Και εκείνοι μεν έγειναν πολλοί ιερείς, επειδή ημποδίζοντο υπό του θανάτου να παραμένωσιν· εκείνος όμως, επειδή μένει εις τον αιώνα, έχει απαράβατον / αμετάθετον την ιερωσύνην· όθεν δύναται και να σώζη εντελώς τους προσερχομένους εις τον Θεόν δι' αυτού, ζων πάντοτε διά να μεσιτεύση υπέρ αυτών». (Εβρ. 7:23)

 

ε) Έπρεπε να γεννηθούν τα τέκνα της επαγγελίας, οι νόμιμοι κληρονόμοι της Βασιλείας και αληθινοί προσκυνητές του Θεού που είναι Πνεύμα . ΕΓΙΝΕ

 

 Στον επίγειο χειροποίητο ναό της Ιερουσαλήμ λάτρευαν σαρκικοί λατρευτές με σαρκικές διατάξεις, πόματα, βρώματα, και διαφόρους βαπτισμούς, μέχρι καιρού διορθώσεως. Στον επουράνιο, πνευματικό Ναό λατρεύουν «εν πνεύματι και αληθεία» πνευματικοί λατρευτές, νέα κτίσματα,  διότι ο Θεός είναι πνεύμα και τοιούτοι πρέπει να είναι οι αληθινοί προσκυνητές.

 

«Πλην έρχεται ώρα, και ήδη είναι, ότε οι αληθινοί προσκυνηταί θέλουσι προσκυνήσει τον Πατέρα εν πνεύματι και αληθεία· διότι ο Πατήρ τοιούτους ζητεί τους προσκυνούντας αυτόν.  Ο Θεός είναι Πνεύμα, και οι προσκυνούντες αυτόν εν πνεύματι και αληθεία πρέπει να προσκυνώσι». (Ιωάν. 4:23-24)

 

«Ημείς δε, αδελφοί, καθώς ο Ισαάκ επαγγελίας τέκνα είμεθα.

Αλλά καθώς τότε ο κατά σάρκα γεννηθείς εδίωκε τον κατά πνεύμα, ούτω και τώρα. Αλλά τι λέγει η γραφή; Έκβαλε την δούλην και τον υιόν αυτής· διότι δεν θέλει κληρονομήσει ο υιός της δούλης μετά του υιού της ελευθέρας. Λοιπόν, αδελφοί, δεν είμεθα της δούλης τέκνα, αλλά της ελευθέρας». (Γαλ. 4:28-31)

 

«Διότι εν Χριστώ Ιησού ούτε περιτομή ισχύει τι ούτε ακροβυστία, αλλά νέα κτίσις». (Γαλ. 6:15)

 

« Όθεν εάν τις ήναι εν Χριστώ είναι νέον κτίσμα· τα αρχαία παρήλθον, ιδού, τα πάντα έγειναν νέα». (2 Κορ.

 

«Βουληθείς απεκύησεν ημάς λόγω αληθείας εις το είναι ημάς απαρχήν τινά των αυτού κτισμάτων». (Ιακ. 1:18)

 

«Και σεις, ως λίθοι ζώντες, οικοδομείσθε οίκος πνευματικός, ιεράτευμα άγιον, διά να προσφέρητε πνευματικάς θυσίας ευπροσδέκτους εις τον Θεόν διά Ιησού Χριστού». (1Πέτ. 2:5)

 

 Ουδεμία βιβλική υποστήριξη δεν παρέχεται από την διδαχή των αποστόλων για μία προσεχή οικοδόμηση ενός τρίτου επίγειου ναού στην Ιερουσαλήμ και επαναφορά της Λευιτικής  ή άλλης ιεροσύνης. Αυτές τις ανακρίβειες τις διαδίδει  ο σημερινός Χριστιανικός  Σιωνισμός, που αναπτύχτηκε στην βάση της Σύγχρονης θεωρίας των Οικονομιών (Dispensationalism) του Αγγλικανού  κληρικού John Nelson Darby (1800-1882) πατέρα της κίνησης των «Χριστιανών Αδελφών» ή «Πλυμούθιων». Ο Darby εκπαιδεύτηκε στο σχολείο Westminister και στο Trinity college του Δουβλίνου, η θεωρία του έτυχε ευρείας αποδοχής από Βαπτιστές στις Η.Π.Α., όταν ο οίκος Oxford University Press εξέδωσε τη Βίβλο του Αμερικανού θεολόγου Cyrus Ingerson Scofield (1843-1921) που είχε σημειώσεις προωθώντας την θεωρία του Darby. Οι οικονομιαστές, οπαδοί της θεωρίας των Οικονομιών, υπερασπίζονται μύθους του ραβινικού ιουδαϊσμού  και  κοσμικές γεωστρατηγικές πολιτικές παρά βιβλικές αλήθειες.  

 

στ΄) Έπρεπε να εκπληρωθεί η μεγάλη εντολή: «Και θέλει κηρυχθή τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη προς μαρτυρίαν εις πάντα τα έθνη, και τότε θέλει ελθεί το τέλος». (Ματθ. 24:14). ΕΓΙΝΕ

 

Τέλος = (ίδε εν τέλει) η εκπλήρωσις, συμπλήρωσις παντός πράγματος, η αποτέλεσις αυτού, το αποτέλεσμα, ουχί η παύσις ή η λήξις αυτού. (Λεξ. Liddell-Scott)

 

Το ευαγγέλιο της βασιλείας είχε κηρυχτεί από τους αποστόλους προς υπακοή πίστεως σε όλα τα έθνη στην γενεά τους. Στην συνέχεια εκτελέστηκε η οργή του Θεού στους υπερόπτες Ιουδαίους και έτσι εκπληρώθηκε ο αιώνας του Μωσαϊκού νόμου. Περισσότερα για «το τέλος του νόμου ο Χριστός» βλέπε εδώ.

 

«Εις δε τον δυνάμενον να σας στηρίξη κατά το ευαγγέλιόν μου και το κήρυγμα του Ιησού Χριστού, κατά την αποκάλυψιν του μυστηρίου του σεσιωπημένου μεν από χρόνων αιωνίων, φανερωθέντος δε τώρα διά προφητικών γραφών κατ' επιταγήν του αιωνίου Θεού και γνωρισθέντος εις πάντα τα έθνη προς υπακοήν πίστεως». (Ρωμ. 16:25-26)

 

«Εις εμέ τον πλέον ελάχιστον πάντων των αγίων εδόθη η χάρις αύτη, να ευαγγελίσω μεταξύ των εθνών τον ανεξιχνίαστον πλούτον του Χριστού». (Εφ. 3:8)

 

«Ευχαριστούμεν τον Θεόν και Πατέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, προσευχόμενοι πάντοτε υπέρ υμών,  ακούσαντες την εις τον Ιησούν Χριστόν πίστιν σας και την εις πάντας τους αγίους αγάπην, διά την ελπίδα την αποτεταμιευμένην διά σας εν τοις ουρανοίς, την οποίαν προηκούσατε εν τω λόγω της αληθείας του ευαγγελίου, το οποίον ήλθεν εις εσάς, καθώς και εις όλον τον κόσμον, και καρποφορεί καθώς και εις εσάς, αφ' ης ημέρας ηκούσατε και εγνωρίσατε την χάριν του Θεού εν αληθεία». (Κολ. 1:3-6)

 

«Εάν επιμένητε εις την πίστιν, τεθεμελιωμένοι και στερεοί και μη μετακινούμενοι από της ελπίδος του ευαγγελίου, το οποίον ηκούσατε, του κηρυχθέντος εις πάσαν την κτίσιν την υπό τον ουρανόν, του οποίου εγώ ο Παύλος έγεινα υπηρέτης». (Κολ. 1:23)

 

«Εκείνοι δε εξελθόντες εκήρυξαν πανταχού, συνεργούντος του Κυρίου και βεβαιούντος το κήρυγμα διά των επακολουθούντων θαυμάτων. Αμήν». (Μάρκ. 16:20)

 

«Λέγω όμως, Μη δεν ήκουσαν; Μάλιστα εις πάσαν την γην εξήλθεν ο φθόγγος αυτών, Και εις τα πέρατα της οικουμένης οι λόγοι αυτών». (Ρωμ. 10:18)

 

«Έσυραν τον Ιάσονα και τινάς αδελφούς επί τους πολιτάρχας, βοώντες ότι οι αναστατώσαντες την οικουμένην, ούτοι ήλθον και εδώ». (Πράξ. 17:6)

 

Οι εβραϊκές γραφές εκπληρώθηκαν, η μετάβαση από το Παλαιό στο Νέο έγινε, οι απόστολοι του Ιησού εκπλήρωσαν την αποστολή τους, ο στόχος επετεύχθη, όσοι οραματίζονται επανάληψη του αυθεντικού και μοναδικού αποστολικού έργου δεν έχουν πιστέψει σ’ αυτό.

 

«Αλλά τώρα ελευθερωθέντες από της αμαρτίας και δουλωθέντες εις τον Θεόν, έχετε τον καρπόν σας εις αγιασμόν, το δε τέλος ζωήν αιώνιον». (Ρωμ. 6:22)

 

 

Ο μετασχηματισμός του αρχικού χριστιανισμού

 

Τα κοσμικά φιλοσοφικά ρεύματα του 2ου αιώνα λαφυραγωγώντας τον πνευματικό πλούτο του γνήσιου χριστιανισμού τον μετασχημάτισαν σε νέα κρατική θρησκεία τύπων και προσδοκιών

 

Όπως και για πολλούς άλλους της ίδιας περιόδου έτσι και για τον «χριστιανό» φιλόσοφο  Κλήμεντα της Αλεξανδρινής φιλοσοφικής σχολής, ο Χριστιανισμός ήταν η ανώτερη φιλοσοφία που προπαρασκεύασε ο Μωσαϊκός νόμος και η ελληνική φιλοσοφία. Η άποψη αυτή καλλιεργήθηκε από τον Ιουδαίο ελληνιστή φιλόσοφο Φίλωνα από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου (15 π.Χ.-45 μ.Χ.) φανατικό υπερασπιστή της πλατωνικής σκέψης και εξαπλώθηκε από τους υπέρμαχους της ανθρώπινης σοφίας.

 

«Προσέχετε μήπως υπάρξει κάποιος που σας αρπάξει σαν λάφυρό [του] με τη φιλοσοφία και[ με τη] μάταιη απάτη κατά την παράδοση των ανθρώπων, κατά τα στοιχεία του κόσμου και όχι κατά Χριστό. Γιατί μέσα σ’ αυτόν κατοικεί όλο το πλήρωμα της θεότητας σωματικά». (Προειδοποίηση του Αποστόλου Παύλου προς Κολοσσαείς  2:8-9)

 

Η παρενέργεια αυτής της θεώρησης των φιλοσόφων, παρουσίαζε τον χριστιανισμό ως να αποδέχεται την ελληνική σκέψη, άποψη αντίθετη από αυτό που υποστήριξε ο Ιησούς  και οι απόστολοι.


«Μη νομίσητε ότι ήλθον να καταλύσω τον νόμον ή τους προφήτας· δεν ήλθον να καταλύσω, αλλά να εκπληρώσω». (Ματθ. 5:17)

 

 

«Διότι επειδή εν τη σοφία του Θεού ο κόσμος δεν εγνώρισε τον Θεόν διά της σοφίας, ηυδόκησεν ο Θεός διά της μωρίας του κηρύγματος να σώση τους πιστεύοντας». (1 Κορ. 1:21)

 

Η καταστροφή της Ιερουσαλήμ και του ναού είχε επιφέρει εθνική, πολιτιστική και θρησκευτική κρίση στον σαρκικό Ισραήλ. Ο βιβλικός ιουδαϊσμός έχοντας εκπληρώσει τον σκοπό του είχε δώσει την θέση του στον χριστιανισμό που είχε ως αντίπαλο τους μη πιστεύσαντας Ιουδαίους. Χωρίς ναό και ιερείς, την εκπροσώπηση των τελευταίων την είχαν αναλάβει οι ραβίνοι οι οποίοι το 100 μ.Χ. περίπου συγκάλεσαν την σύνοδο της Ιάμνειας στην Παλαιστίνη για να οριστικοποιήσουν τον βιβλικό κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης  όπως αυτός οριζότανε στο Ταλμούδ. Η ενέργεια αυτή καθιέρωσε τον ραβινικό ιουδαϊσμό ως ιδεολογική συνέχεια του φαρισαϊκού ιουδαϊσμού.

 

Η περίοδος εκπροσώπησης του χριστιανισμού από υπηρέτες αποστολικού αναστήματος είχε παρέλθει. Οι φιλόσοφοι απολογητές, υπερασπιστές της «χριστιανικής φιλοσοφίας» όπως την θεωρούσαν, βοηθούμενοι από τις κοινωνικές και πολιτικές συγκυρίες πέτυχαν τον συνδυασμό Ελληνισμού – Χριστιανισμού,  δημιουργώντας σταδιακά την ετικέτα του «Χριστιανικού Ελληνισμού».

 

Μέσα από έντονες διαμάχες μεταξύ των αντιπροσώπων των τότε φιλοσοφικών τάσεων και την επικράτηση των εχόντων την ισχυρότερη πολιτική στήριξη, μορφώθηκε τελικά τον 3ο - 4ο αιώνα μ.Χ., νέα κρατική θρησκεία ρωμαϊκών συμφερόντων ο «πατερικός πλατωνικός χριστιανισμός». H αντιφατική Αρχαία Φιλοσοφία και η σωτηριολογία  Πατερικού τύπου έγιναν από τότε πνευματική παρακαταθήκη της ελληνικής κληρονομιάς.

 

Ο τοιούτος χριστιανισμός όντας παραλλαγή του εθνικού πολυθεϊσμού, επικράτησε με την ισχύ των ρωμαϊκών όπλων και επέφερε πνευματικό σκότος συντηρούμενο έως σήμερα από τις κατ’ όνομα χριστιανικές αντιμαχόμενες εθνικές θρησκείες.

 

 Ο πλατωνισμός ως θεωρία των ιδεών είχε υποστηρικτές κυρίως από τους εξ’ ελλήνων θρησκευόμενους και με αυτόν ενδύθηκε η Ορθόδοξη Ανατολική «Χριστιανική» εκκλησία. Ο αριστοτελισμός ως θεωρία του πραγματισμού - το μη αισθητό είναι και μη υπάρχον – είχε υποστηρικτές κυρίως από τους εξ’ ιουδαίων θρησκευόμενους και από Άραβες οι οποίοι διάβαζαν τα μεταφρασμένα σε αραβικά έργα του Αριστοτέλη. Μετά το σχίσμα μεταξύ Ανατολικής και Δυτικής εκκλησίας το 1054 η Καθολική Δυτική εκκλησία κάτω από την ισχυρή  επιρροή του Ιταλού  φιλόσοφου και θεολόγου  Θωμά Ακινάτη (1125-1274), ιερέα της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας και υποστηρικτή του αριστοτελισμού, ενσωμάτωσε  στην θεολογία της την αριστοτελική φιλοσοφία. Έτσι γεννήθηκε ο «αριστοτελικός χριστιανισμός» ο οποίος επηρέασε και τον υλιστικό δυτικό πολιτισμό.

 

Επίλογος

 

 Οι σημερινοί εκπρόσωποι και ακόλουθοι του  επιβληθέντα σχισματικού «πατερικού πλατωνικού χριστιανισμού» και οι γεφυρωμένες με αυτόν σύγχρονες Προτεσταντικές ομολογίες , (βλέπε καταστατικά εκκλησιών της Διαμαρτύρησης), αρνούνται να δεχτούν την προ είκοσι αιώνων εκπλήρωση του Μωσαϊκού νόμου και των προφητών δια του Ιησού και τις απορρέουσες πνευματικές ευλογίες. Δίνοντας προσοχή σε μυθεύματα, συντηρούν τον θρησκευτικό τυπικισμό της Παλαιάς Διαθήκης.

 

 Όσοι δε προσμένουν χωρίς βιβλική υποστήριξη, την ανοικοδόμηση ενός τρίτου επίγειου ναού στην Ιερουσαλήμ από «σύγχρονους Εβραίους» που δεν μπορούν να αποδείξουν την  γενεαλογική τους συνέχεια από τον Αβραάμ, φαντασιώνονται την επανάληψη της βιβλικής ιστορίας, μεμφόμενοι έτσι τον Θεό ως παραβάτη.

 

«Διότι εάν όσα κατέστρεψα ταύτα πάλιν οικοδομώ, παραβάτην δεικνύω εμαυτόν». (Γαλ. 2:18)

 

Ο Κύριος Ιησούς να σας ευλογεί. Η υπακοή στην αλήθεια του Θεού απελευθερώνει  τις ευλογίες του στη ζωή μας.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο ήλιος θα σκοτεινιάσει και η σελήνη δε θα δώσει το φεγγοβόλημά της

αναρτήθηκε στις 22 Φεβ 2018, 12:33 π.μ. από το χρήστη Βασίλειος Ζαφείρογλου   [ ενημερώθηκε 25 Απρ 2019, 2:15 π.μ. ]

Συγγραφή: Ζαφείρογλου Αναστ. Βασίλειος  (24/01/2018)











  Ο Ιησούς μιλούσε πάντα με παραβολές


Ο Ιησούς μιλούσε πάντα με παραβολές όπου έκρυβαν ένα βαθύ μήνυμα που ο Κύριος το απεκάλυπτε μόνο σ' αυτούς που Τον αγαπούσαν και ήθελαν να κάνουν το θέλημά Του. Μάλιστα τόνιζε με ιδιαίτερο τρόπο : "Αυτός που έχει αυτιά για να ακούει ας ακούει."

"Γιατί σ’ όποιον έχει θα του δοθεί και θα [του] περισσέψει· σ’ όποιον όμως δεν έχει, και αυτό που έχει θα αφαιρεθεί από αυτόν".

 

Όποιος λοιπόν είχε δεχτεί το Χριστό θα του δινόταν μεγαλύτερη συμμετοχή και κατανόηση στα μυστήρια της Βασιλείας του Θεού. Αντίθετα εκείνοι που δεν είχαν λάβει το Χριστό μέσα τους και εκείνα που νόμιζαν ότι ξέρουν θα αποδεικνυόταν ότι δεν ήταν μέτοχοι της γνώσης του Θεού.

 

Πράγματι οι ευαγγελιστές γράφουν στα ευαγγέλια τους :

(Ματθ. 13:1-3, 9-17 [Μεταγλώττιση])

"Όποιος έχει αυτιά ας ακούει"

(Ματθ. 13:1-3 [Μεταγλώττιση])

Εκείνη την ημέρα εξήλθε ο Ιησούς από την οικία και καθόταν δίπλα στη λίμνη.

Τότε συνάχτηκαν κοντά του πλήθη πολλά, ώστε αυτός αναγκάστηκε να μπει σε πλοίο και να καθίσει, και όλο το πλήθος είχε σταθεί στο γιαλό.

Και τους μίλησε πολλά με παραβολές, λέγοντας: "Ιδού, εξήλθε ο σπορέας για να σπείρει....." Και [τότε] πλησίασαν οι μαθητές και του είπαν: «Γιατί τους μιλάς με παραβολές;»

Εκείνος αποκρίθηκε και τους είπε: «Επειδή σ’ εσάς έχει δοθεί να γνωρίσετε τα μυστήρια της βασιλείας των ουρανών, αλλά σ’ εκείνους δεν έχει δοθεί.

Γιατί σ’ όποιον έχει θα του δοθεί και θα [του] περισσέψει· σ’ όποιον όμως δεν έχει, και αυτό που έχει θα αφαιρεθεί από αυτόν.

Γι’ αυτό με παραβολές τους μιλάω, επειδή ενώ βλέπουν, δε βλέπουν, και ενώ ακούν, δεν ακούν ούτε καταλαβαίνουν."(Διαβάστε: Ιωάν. 16:25, Ιωάν. 3:33-36 ,Ιωάν. 3:10-12)

 

Και [έτσι] εκπληρώνεται σ’ αυτούς η προφητεία [του] Ησαΐα που λέει: Με [την] ακοή θ’ ακούτε αλλά δε θα καταλάβετε, και βλέποντας θα βλέπετε αλλά δε θα δείτε.

Γιατί πάχυνε η καρδιά του λαού τούτου και με τ’ αυτιά [τους] βαριάκουσαν και τους οφθαλμούς τους έκλεισαν, μην τυχόν δουν με τους οφθαλμούς και με τ’ αυτιά ακούσουν, και με την καρδιά καταλάβουν και επιστρέψουν και τους γιατρέψω.

Όμως οι δικοί σας οφθαλμοί [είναι] μακάριοι γιατί βλέπουν και τα αυτιά σας γιατί ακούνε.Γιατί αλήθεια σας λέω ότι πολλοί προφήτες και δίκαιοι επιθύμησαν να δουν αυτά που βλέπετε, αλλά δεν [τα] είδαν· και να ακούσουν αυτά που ακούτε, αλλά δεν [τα] άκουσαν».

 

(Μάρκ. 4:33-34 [Μεταγλώττιση])

Και με τέτοιες πολλές παραβολές τους μιλούσε το λόγο [του Θεού], καθώς μπορούσαν να ακούνε.

Και χωρίς παραβολή δεν τους μιλούσε, αλλά ιδιαιτέρως στους δικούς του μαθητές [τα] επέλυε όλα.

 


Οι νομικοί υπεύθυνοι για την αγνωσία του λαού Ισραήλ

«Ουαί  υμίν τοίς νομικοίς (συνεργάτες των Φαρισαίων που δίδασκαν τον νόμο) ότι ήρατε (αφαιρέσατε)  την κλείδα της γνώσεως , αυτοί ουκ εισήλθατε και τους  εισερχομένους εκωλύσατε» (Λούκ.11:52).

(Λουκ. 11:49-51 [Μεταγλώττιση])

Γι’ αυτό και η σοφία του Θεού είπε: “Θα αποστείλω σ’ αυτούς προφήτες και αποστόλους, και από αυτούς μερικούς θα σκοτώσουν και θα καταδιώξουν”,

για να ζητηθεί το αίμα όλων των προφητών που έχει χυθεί από την αρχή της δημιουργίας του κόσμου, από τη γενιά αυτή:

από το αίμα του Άβελ ως το αίμα του Ζαχαρία, που σκοτώθηκε μεταξύ του θυσιαστηρίου και του οίκου του Θεού. Ναι, σας λέω, θα ζητηθεί από τη γενιά αυτή.

Οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι νομίζοντας ότι γνωρίζουν τα πάντα από το Νόμο και τους προφήτες μη έχοντας όμως μέσα τους το Πνεύμα του Χριστού συμπεριφέρονταν σαν νήπια που έχουν ανάγκη "γάλακτος" και έπαιρναν το λόγο του Θεού "κατά το γράμμα" και όχι "σύμφωνα με το Πνεύμα". Έδιναν σημασία στο επιφανειακό και σαρκικό  και όχι στο βαθύτερο παραβολικό νόημα που μόνο το Πνεύμα του Χριστού μπορούσε να τους αποκαλύψει.

 

Όποιος έχει αυτιά για να ακούει ας ακούει



Ο Ηλίας ο Θεσβίτης και ο Ιωάννης ο Βαπτιστής.


Έτσι μετά την μεταμόρφωση του Ιησού οι μαθητές είπαν στον Ιησού:

(Ματθ. 17:10-13 [Μεταγλώττιση])

Και τον ρώτησαν οι μαθητές: «Γιατί λοιπόν οι γραμματείς λένε ότι [ο] Ηλίας πρέπει να έρθει πρώτα;»

Εκείνος αποκρίθηκε και είπε: «[Ο] Ηλίας βέβαια έρχεται και θα [τα] αποκαταστήσει όλα.

Σας λέω, όμως, ότι [ο] Ηλίας ήδη ήρθε και δεν τον αναγνώρισαν, αλλά έκαναν σ’ αυτόν όσα θέλησαν. Έτσι και ο Υιός του ανθρώπου μέλλει να πάσχει από αυτούς».

Τότε κατάλαβαν οι μαθητές ότι τους μίλησε για [τον] Ιωάννη το Βαπτιστή.

 

(Ματθ. 11:10-15 [Μεταγλώττιση])

Αυτός είναι για τον οποίο έχει γραφτεί: Ιδού, εγώ αποστέλλω τον αγγελιοφόρο μου πριν από [το] πρόσωπό σου, ο οποίος θα παρασκευάσει την οδό σου μπροστά σου.

Αλήθεια σας λέω: δεν έχει εγερθεί μεταξύ [των] γεννημένων από γυναίκες μεγαλύτερος από [τον] Ιωάννη το Βαπτιστή. Αλλά ο μικρότερος στη βασιλεία των ουρανών είναι μεγαλύτερος από αυτόν.

Και από τις ημέρες [του] Ιωάννη του Βαπτιστή ως τώρα η βασιλεία των ουρανών παραβιάζεται και βίαιοι την αρπάζουν.

Γιατί όλοι οι προφήτες και ο νόμος ως [τον] Ιωάννη προφήτεψαν.

Και αν θέλετε, δεχτείτε [το]: αυτός είναι ο Ηλίας που μέλλει να έρχεται.

Όποιος έχει αυτιά ας ακούει.

 

Οι Φαρισαίοι είχαν διαβάσει πολύ σωστά στο προφήτη Μαλαχία :

 

(Μαλ. 4:5-6 [LXX])

(3:22) και ιδου εγω αποστελλω υμιν ηλιαν τον θεσβιτην πριν ελθειν ημεραν κυριου την μεγαλην και επιφανη

(3:23) ος αποκαταστησει καρδιαν πατρος προς υιον και καρδιαν ανθρωπου προς τον πλησιον αυτου μη ελθω και παταξω την γην αρδην(την γην του Ισραήλ εκ θεμελίων)

 

(Μαλ. 4:5-6 [Φίλος])

Δέστε, εγώ θα σας στείλω τον Ηλία τον προφήτη, πριν έρθει η ημέρα τού Κυρίου, η μεγάλη και επιφανής·

αυτός θα επαναφέρει την καρδιά των πατέρων προς τα παιδιά, και την καρδιά των παιδιών προς τους πατέρες τους, μήποτε έρθω και πατάξω τη γη με ανάθεμα.

 

Ενώ οι Γραμματείς πολύ σωστά είχαν διαβάσει την προφητεία του Μαλαχία και ενώ νόμιζαν ότι είναι σοφοί , μωράνθηκαν  γιατί δεν είχαν δεχτεί στη ζωή τους το Πνεύμα Αυτού που είχε γράψει αυτήν την προφητεία, και που η αγάπη Του έφερε τον Γιο Του πάνω στο σταυρό του Γολγοθά.

 

Δυστυχώς πολλοί χριστιανοί των ημερών μας κινούμενοι από αυτό το ανώριμο και φαρισαϊκό πνεύμα της προβολής και της πρωτοκαθεδρίας επιμένουν να λένε ότι πριν τον Δεύτερο Ερχομό στις ημέρες μας θα έρθει ο Ηλίας με τον Μωϋσή ή με τον Ενώχ ή με τον Ιωάννη τον απόστολο, αγνοώντας τα λόγια του Πνεύματος.

 

"Σας λέω, όμως, ότι [ο] Ηλίας ήδη ήρθε και δεν τον αναγνώρισαν, αλλά έκαναν σ’ αυτόν όσα θέλησαν. Έτσι και ο Υιός του ανθρώπου μέλλει να πάσχει από αυτούς».

Τότε κατάλαβαν οι μαθητές ότι τους μίλησε για [τον] Ιωάννη το Βαπτιστή"

 

"Γιατί όλοι οι προφήτες και ο νόμος ως [τον] Ιωάννη προφήτεψαν.

Και αν θέλετε, δεχτείτε [το]: αυτός είναι ο Ηλίας που μέλλει να έρχεται.

Όποιος έχει αυτιά ας ακούει."

 

Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής ήταν "ο Ηλίας που θα ερχόταν" σαν ένα δυνατό σημείο πριν την ημέρα του Κυρίου τη μεγάλη και επιφανή.Είναι πολύ σημαντικό να προσέχουμε τα συμφραζόμενα κάθε φορά που μια γραφή καταλήγει με τη φράση " Όποιος έχει αυτιά για να ακούει ας ακούει" γιατί ένα ιδιαίτερο πνευματικό νόημα υπάρχει εκεί. 

 

Η ίδρυση του έθνους του Νέου Ισραήλ του Θεού



Ένα άλλο δυνατό σημάδι που έλαβε χώρα πριν την Ημέρα του Κυρίου τη μεγάλη και επιφανή ήταν η έκχυση του Πνεύματος του Αγίου την ημέρα της Πεντηκοστής κατά την οποία ημέρα έγινε η ίδρυση του έθνους του Νέου Ισραήλ του Θεού, που τώρα πια θα ήταν η Εκκλησία του Ιησού Χριστού και όχι "το κατά σάρκα Ισραήλ".

 

(Ιεζεκιήλ 36:22-32 [Φίλος])

"Γι' αυτό, πες στον οίκο Ισραήλ: Έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός: Εγώ δεν το κάνω αυτό για σας, οίκος Ισραήλ, αλλά για το άγιο όνομά μου, που βεβηλώσατε ανάμεσα στα έθνη, στα οποία ήρθατε.

Και θα αγιάσω το μεγάλο μου όνομα, που βεβηλώθηκε ανάμεσα στα έθνη, το οποίο βεβηλώσατε ανάμεσά τους· και τα έθνη θα γνωρίσουν ότι εγώ [είμαι] ο Κύριος, λέει ο Κύριος ο Θεός, όταν αγιαστώ σε σας μπροστά στα μάτια τους.

Επειδή, θα σας πάρω από μέσα από τα έθνη, και θα σας συγκεντρώσω από όλους τούς τόπους, και θα σας φέρω στη γη σας.

Και θα ράνω επάνω σας καθαρό νερό, και θα καθαριστείτε· από όλες τις ακαθαρσίες σας, και από όλα τα είδωλά σας, θα σας καθαρίσω.(Δες Εβραίους 10¨22-23)

Και θα σας δώσω καρδιά νέα· και θα βάλω μέσα σας πνεύμα νέο, και, αφού θα έχω αποσπάσει την πέτρινη καρδιά από τη σάρκα σας, θα σας δώσω καρδιά σάρκινη.

Και θα βάλω μέσα σας το Πνεύμα μου, και θα σας κάνω να περπατάτε στα διατάγματά μου, και να τηρείτε τις κρίσεις μου, και να τις εκτελείτε.

Και θα κατοικήσετε στη γη, που έδωσα στους πατέρες σας· και θα είστε λαός μου, και εγώ θα είμαι Θεός σας.

Και θα σας σώσω από όλες τις ακαθαρσίες σας, και θα ανακαλέσω το σιτάρι, και θα το πληθύνω και δεν θα ξαναφέρω [πλέον] σε σας πείνα.

Και θα πληθύνω τον καρπό των δέντρων, και τα γεννήματα του χωραφιού, για να μη πάρετε πλέον ονειδισμό πείνας ανάμεσα στα έθνη.

Και θα θυμηθείτε τούς πονηρούς σας δρόμους, και τα έργα σας τα όχι αγαθά, και θα αποστραφείτε οι ίδιοι τον εαυτό σας μπροστά στα μάτια σας, για τις ανομίες σας, και για τα βδελύγματά σας.

Εγώ δεν κάνω αυτά εξαιτίας σας, λέει ο Κύριος ο Θεός, ας είναι αυτό γνωστό σε σας· αισχυνθείτε και ντραπείτε για τους δρόμους σας, οίκος Ισραήλ!"

 

Πράγματι πενήντα ημέρες μετά την Ανάσταση του Ιησού ο Θεός έδωσε τα διαπιστευτήρια της ίδρυσης του νέου Έθνους και της Νέας Βασιλείας του Θεού. Οι "νέες γλώσσες" και η δύναμη του Πνεύματος που φύσηξε, πάνω σε εκείνο το μικρό πλήθος των μαθητών, πάνω στο "ανώγειο" ήταν η αρχή της εξουσίας και δύναμης με την οποία θα επικρατούσε τελικά η Βασιλεία του Θεού ενάντια σε εκείνο το έθνος που μαζί με τους  άρχοντές του αρνήθηκαν και σταύρωσαν τον Κύριο και Βασιλιά της Δόξης.

 

Με διαφορετικά λόγια ο προφήτης Ιωήλ προφήτεψε για το ίδιο γεγονός.

(Ιωήλ 2:28-32)

 28 ΚΑΙ ύστερα απ' αυτά θα εκχέω το πνεύμα μου επάνω σε κάθε σάρκα·
 και θα προφητεύσουν οι γιοι σας, και οι θυγατέρες σας·
 οι πρεσβύτεροί σας θα ονειρευτούν όνειρα, οι νέοι σας θα δουν οράσεις.

 29 Κι ακόμα, επάνω στους δούλους [μου] κι επάνω στις δούλες [μου] κατά τις ημέρες εκείνες θα εκχέω το πνεύμα μου.
 30 Και θα δείξω τέρατα στους ουρανούς κι επάνω στη γη, αίμα, και φωτιά, και αναθυμίαση καπνού.
 31 Ο ήλιος θα μεταστραφεί σε σκοτάδι, και το φεγγάρι σε αίμα, πριν έρθει η ημέρα τού Κυρίου, η μεγάλη και περιφανής.
 32 Και οποιοσδήποτε επικαλεστεί το όνομα του Κυρίου, θα σωθεί·
 επειδή, στο βουνό Σιών, και στην Ιερουσαλήμ, θα είναι σωτηρία, όπως έχει πει ο Κύριος, και στους υπόλοιπους, που ο Κύριος θα προσκαλέσει
.

 

Αυτές οι προφητείες τόσο του Ιεζεκιήλ για την ίδρυση "του έθνους του Νέου Ισραήλ" όσο και του Ιωήλ εκπληρώθηκαν την ημέρα της Πεντηκοστής όπως περιγράφει ο Λουκάς στις Πράξεις των Αποστόλων.

 

Πράξεις 2:1-13

"1 Και καθώς συμπληρωνόταν η ημέρα της Πεντηκοστής, ήταν όλοι μαζί στο ίδιο [μέρος]. 2 Και έγινε ξαφνικά από τον ουρανό ήχος, όπως ακριβώς όταν φυσά βίαιος άνεμος, και γέμισε όλο τον οίκο όπου κάθονταν. 3 Και φάνηκαν να διαμερίζονται σ’ αυτούς γλώσσες σαν φωτιάς και κάθισε [καθεμιά] πάνω σε καθέναν ξεχωριστά από αυτούς, 4 και γέμισαν όλοι από Πνεύμα Άγιο και άρχισαν να λαλούν σε άλλες γλώσσες καθώς το Πνεύμα τούς έδινε να εκφράζονται. 5 Τότε στην Ιερουσαλήμ κατοικούσαν Ιουδαίοι, άντρες ευλαβείς από κάθε έθνος που [είναι] κάτω από τον ουρανό. 6 Όταν έγινε λοιπόν η βοή αυτή, συγκεντρώθηκε το πλήθος και κυριεύτηκε από σύγχυση, γιατί άκουγαν καθένας ξεχωριστά στη δική του διάλεκτο να μιλούν αυτοί. 7 Έμεναν λοιπόν εκστατικοί και θαύμαζαν, λέγοντας: «Ιδού, όλοι αυτοί που μιλούν δεν είναι Γαλιλαίοι; 8 Και πώς εμείς [τους] ακούμε, καθένας στη δική μας διάλεκτο, στην οποία γεννηθήκαμε; 9 Πάρθοι και Μήδοι και Ελαμίτες και όσοι κατοικούν στη Μεσοποταμία, [στην] Ιουδαία και [στην] Καππαδοκία, [στον] Πόντο και στην [επαρχία της] Ασίας, 10 [στη] Φρυγία και [στην] Παμφυλία, [στην] Αίγυπτο και στα μέρη της Λιβύης που [είναι] κοντά στην Κυρήνη, και όσοι Ρωμαίοι παρεπιδημούν, 11 Ιουδαίοι και προσήλυτοι, Κρητικοί και Άραβες, ακούμε να μιλούν αυτοί στις δικές μας γλώσσες τα μεγαλεία του Θεού». 12 Έμεναν λοιπόν εκστατικοί όλοι και απορούσαν, λέγοντας [ο] ένας προς [τον] άλλο: «Τι μπορεί να θέλει να σημαίνει αυτό;» 13 Άλλοι όμως χλευάζοντας πολύ, έλεγαν: «Είναι γεμάτοι γλεύκος»".


 

Σωθείτε από τη γενιά αυτήν τη διεστραμμένη

Ο Ιησούς Χριστός και οι απόστολοί Του πλήρεις Πνεύματος Αγίου προφήτεψαν από την μια τον ερχομό της Βασιλείας του Θεού και από την άλλη την οργή του Θεού πάνω στους ασεβείς και απειθείς Εβραίους εκείνης της "διεστραμμένης γενιάς".

Ο Πέτρος στεκόμενος μπροστά στο έκπληκτο πλήθος που ήταν συγκεντρωμένο μπροστά στους μαθητές την ημέρα της Πεντηκοστής έκραξε :

 

(Πράξεις 2:14-21)

14 Στάθηκε τότε ο Πέτρος μαζί με τους έντεκα, ύψωσε τη φωνή του και απευθύνθηκε σ’ αυτούς: «Άντρες Ιουδαίοι και όλοι όσοι κατοικείτε στην Ιερουσαλήμ, ας είναι γνωστό αυτό σ’ εσάς και βάλτε στ’ αυτιά σας τα λόγια μου. 15 Γιατί αυτοί δε μεθάνε όπως εσείς νομίζετε, επειδή είναι εννιά [η] ώρα το πρωί, 16 αλλά αυτό είναι εκείνο που έχει ειπωθεί μέσω του προφήτη Ιωήλ: 17 Και θα γίνει κατά τις έσχατες ημέρες, λέει ο Θεός, θα εκχύσω από το Πνεύμα μου πάνω σε κάθε σάρκα, και θα προφητέψουν οι γιοι σας και οι θυγατέρες σας και οι νεαροί σας θα δουν οράματα και οι πρεσβύτεροί σας [στην ηλικία] θα δουν όνειρα. 18 Και βέβαια πάνω στους δούλους μου και στις δούλες μου κατά τις ημέρες εκείνες θα εκχύσω από το Πνεύμα μου, και θα προφητέψουν. 19 Και θα δώσω τέρατα στον ουρανό πάνω, και σημεία στη γη κάτω, αίμα και φωτιά και στήλη καπνού. 20 Ο ήλιος θα μεταβληθεί σε σκοτάδι και η σελήνη σε αίμα, πριν έρθει [η] ημέρα [του] ΚΥΡΙΟΥ η μεγάλη και επιφανής. 21 Και θα συμβεί καθένας που επικαλεστεί το όνομα [του] ΚΥΡΙΟΥ να σωθεί.

 

(Πράξεις 2:37-40 [Μεταγλώττιση])

Όταν άκουσαν, λοιπόν, ένιωσαν κατάνυξη στην καρδιά και είπαν προς τον Πέτρο και [προς] τους υπόλοιπους αποστόλους: «Τι να κάνουμε, άντρες αδελφοί;»

 [Ο] Πέτρος τότε λέει προς αυτούς: «Μετανοήστε, και ας βαφτιστεί καθένας από εσάς στο όνομα [του] Ιησού Χριστού σε άφεση των αμαρτιών σας, και θα λάβετε τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος.

Γιατί για σας είναι η υπόσχεση και για τα τέκνα σας και για όλους όσοι [είναι] μακριά, όσους προσκαλέσει [ο ]Κύριος ο Θεός μας».

Και με άλλα, περισσότερα λόγια μαρτυρούσε επίσημα και τους παρακαλούσε λέγοντας: «Σωθείτε από τη γενιά αυτήν τη διεστραμμένη».



 

Οι δύο συκιές



Από τη συκιά, λοιπόν, μάθετε την παραβολή

 

Ο Ιησούς Χριστός στη διάρκεια της διακονίας Του λίγο πριν της σύλληψη Του από τους Γραμματείς και Φαρισαίους βρέθηκε για δεύτερη φορά στο Ναό, όπου διαπίστωσε  την ακαρπία της διακονίας των Γραμματέων και Φαρισαίων. Τότε καταράστηκε μια συκιά που συνάντησε στο δρόμο Του.

 

(Ματθαίος 21:12-22)

12 Και εισήλθε [ο] Ιησούς στο ναό και έβγαλε όλους όσοι πουλούσαν και αγόραζαν μέσα στο ναό, και αναποδογύρισε τα τραπέζια των αργυραμοιβών [όπως] και τα καθίσματα αυτών που πουλούσαν τα περιστέρια, 13 και τους λέει: «Είναι γραμμένο: Ο οίκος μου θα κληθεί οίκος προσευχής, εσείς όμως τον κάνετε σπήλαιο ληστών». 14 Τότε τον πλησίασαν τυφλοί και χωλοί μέσα στο ναό, και τους θεράπευσε. 15 Και όταν είδαν οι αρχιερείς και οι γραμματείς τα θαυμάσια που έκανε και τα παιδιά που φώναζαν μέσα στο ναό και έλεγαν: «Ωσαννά στο γιο [του] Δαβίδ», αγανάκτησαν 16 και του είπαν: «Ακούς τι λένε αυτοί;» Και ο Ιησούς τους λέει: «Ναι. Ποτέ δε διαβάσατε ότι από στόμα νηπίων και [βρεφών] που θηλάζουν κατάρτισες αίνο

 

(Ματθαίος 21:19-20)

17 Και αφού τους εγκατέλειψε, βγήκε έξω από την πόλη, στη Βηθανία, και διανυχτέρευε εκεί. 18 Και [το] πρωί, επιστρέφοντας στην πόλη, πείνασε. 19 Και όταν είδε μια συκιά στο δρόμο, ήρθε κοντά της, αλλά τίποτα δε βρήκε σ’ αυτήν παρά φύλλα μόνο, και της λέει: «Ποτέ πια από εσένα καρπός να μη γίνει στον αιώνα». Και ξεράθηκε αμέσως η συκιά. 20 Και όταν [το] είδαν οι μαθητές, θαύμασαν λέγοντας: «Πώς αμέσως ξεράθηκε η συκιά;» 21 Αποκρίθηκε τότε ο Ιησούς και τους είπε: «Αλήθεια σας λέω, αν έχετε πίστη και δεν αμφιβάλλετε, όχι μόνο το [θαύμα] της συκιάς θα κάνετε, αλλά και αν στο όρος ετούτο πείτε: “Σήκω και πέσε στη θάλασσα”, θα γίνει. 22 Και όλα όσα ζητήσετε στην προσευχή πιστεύοντας, θα [τα] λάβετε».

 

«Από τη συκιά, λοιπόν, μάθετε την παραβολή. Όταν ήδη το κλαδί της γίνει απαλό και τα φύλλα ξεφυτρώνουν, γνωρίζετε ότι [είναι] κοντά το θέρος.

Έτσι κι εσείς, όταν [τα ]δείτε όλα αυτά, να γνωρίζετε ότι είναι κοντά, στις θύρες.

Αλήθεια σας λέω ότι δε θα παρέλθει η γενιά αυτή, ωσότου γίνουν όλα αυτά.

Ο ουρανός και η γη θα παρέλθουν, οι λόγοι μου όμως δε θα παρέλθουν».

 

Αξίζει να σταθούμε στα παραπάνω λόγια του Ιησού,  " Από τη συκιά, λοιπόν, μάθετε την παραβολή. Όταν ήδη το κλαδί της γίνει απαλό και τα φύλλα ξεφυτρώνουν, γνωρίζετε ότι [είναι] κοντά το θέρος"

 

Από τη μιά βλέπουμε τον Ιησού να καταριέται την άκαρπη συκιά και να διατάζει να μην κάνει καρπούς "εις τον αιώνα" και από την άλλη λίγες μέρες αργότερα μιλάει για μια άλλη συκιά που το κλαδί της θα γίνει απαλό και θα ξεφυτρώσουν φύλλα.

 

(Ησαΐας 27:6 [Φίλος])

Στο ερχόμενο θα ριζώσει τον Ιακώβ· ο Ισραήλ θα ανθίσει και θα βλαστήσει, και θα γεμίσει το πρόσωπο της οικουμένης από καρπούς.

 

Είναι αδύνατον ο Ιησούς να φάσκει και να αντιφάσκει στα λόγια Του.

Καταράστηκε το άκαρπο  νομικίστικο σύστημα των Γραμματέων και Φαρισαίων που συμβόλιζε η άκαρπη συκιά. Έδωσε ελπίδα στους μαθητές Του με την νέα συκιά που θα σηκωνόταν στις ημέρες τους. Αυτή η νέα συκιά ήταν "το έθνος το οποίο θα έφερνε καρπούς στον καιρό του". Ήταν "η Εκκλησία του Ιησού Χριστού"  η νέα συκιά που την ανέδειξε και την στήριξε με το Πνεύμα Του ο Θεός του Ισραήλ την ημέρα της Πεντηκοστής.

Καμιά σχέση δεν έχει η ίδρυση του κράτους του Ισραήλ  το 1948 με την συκιά που θα βλάστανε και θα έδινε φύλλα. Άλλωστε ο Ιησούς προσδιόρισε ότι αυτό θα λάμβανε χώρα στις ημέρες των αποστόλων, δηλαδή στη δική τους γενιά. Σε εκείνη τη γενιά θα ερχόταν το θέρος, δηλαδή η συντέλεια του αιώνα  του "γράμματος του Νόμου" που δεν έφερε καρπό και την τελειότητα.

 

Ο Ησαϊας προείπε:

(Ησ. 27:6 [LXX])

οι ερχομενοι τεκνα ιακωβ βλαστησει και εξανθησει ισραηλ και εμπλησθησεται η οικουμενη του καρπου αυτου

 

(Ησ. 27:6 [Φίλος])

Στο ερχόμενο θα ριζώσει τον Ιακώβ· ο Ισραήλ θα ανθίσει και θα βλαστήσει, και θα γεμίσει το πρόσωπο της οικουμένης από καρπούς.

 

Εις την μέλλουσαν να ακολουθήση γενεάν, τέκνα του πνευματικού Ιακώβ θα βλαστήσουν, τα τέκνα του νέου Ισραήλ θα ανθίσουν και η οικουμένη θα γεμίσει από του καρπούς των τέκνων αυτών (ερμηνευτική απόδοση Ιωάν.Θ. Κολιτσάρα).




Ο ήλιος θα σκοτεινιάσει και η σελήνη δε θα δώσει το φεγγοβόλημά της

 

Δυστυχώς και πολλοί χριστιανοί κήρυκες θέλοντας να είναι προφήτες μετά Χριστόν επιμένουν στην ανωριμότητα και την πλάνη με την οποία οδηγούν τα παιδιά του Θεού στην ψεύτικη προσμονή και ερμηνεία προφητειών "κατά το γράμμα" και όχι με τον τρόπο που ο Ιησούς εξηγούσε όλες τις παραβολές στους μαθητές Του.

 

(Ματθ. 24:29-35 [Μεταγλώττιση])

«Και αμέσως μετά τη θλίψη των ημερών εκείνων ο ήλιος θα σκοτεινιάσει και η σελήνη δε θα δώσει το φεγγοβόλημά της, και οι αστέρες θα πέσουν από τον ουρανό και οι δυνάμεις των ουρανών θα σαλευτούν.

Και τότε θα φανεί το σημείο του Υιού του ανθρώπου στον ουρανό, και τότε θα θρηνήσουν όλες οι φυλές της γης [του Ισραήλ] και θα δουν τον Υιό του ανθρώπου ερχόμενο πάνω στις νεφέλες του ουρανού με δύναμη και δόξα πολλή.

Και θα αποστείλει τους αγγέλους του με σάλπιγγα μεγάλη, και θα συνάξουν στο ίδιο μέρος τους εκλεκτούς του από τους τέσσερις ανέμους, από τα άκρα των ουρανών ως τα [άλλα] άκρα αυτών».

 

Άραγε όταν ο Ιησούς είπε  ότι : " ο ήλιος θα σκοτεινιάσει και η σελήνη δε θα δώσει το φεγγοβόλημά της, και οι αστέρες θα πέσουν από τον ουρανό και οι δυνάμεις των ουρανών θα σαλευτούν" εννοούσε ότι θα γινόταν μια έκλειψη ηλίου ταυτόχρονα με μια έκλειψη σελήνης και θα έπεφταν τα αστέρια από τον ουρανό;

 

Μέσα στην Παλαιά Διαθήκη αρκετές φορές συναντούμε αυτές τις τρομερές εικόνες, όπου ο ήλιος σκοτεινιάζει, η σελήνη δεν λάμπει και τα αστέρια του ουρανού πέφτουν.

 

 Άραγε αυτό σημαίνει ότι στη διάρκεια της Παλαιάς Διαθήκης καταστράφηκε πολλές φορές το Σύμπαν;

Μήπως συνέβη τελικά πολλές φορές "το τέλος του κόσμου";

Τότε κανείς μας δεν θα υπήρχε μετά από τέτοια ολοσχερή και συντριπτική καταστροφή. Θα αναφέρω μερικές από αυτές τις "παγκόσμιες καταστροφές" που προφητεύτηκαν με το Πνεύμα του Θεού από τους προφήτες!!!!!

 

Αυτή η αλλαγή συνέβαινε στην Παλαιά Διαθήκη κάθε φορά που ο Θεός είχε αποφασίσει να καταργήσει μια βασιλεία και στη θέση της να υψώσει μια νέα βασιλεία. Ο Θεός έκρινε και καταργούσε μια βασιλεία όταν οι άρχοντες αυτής της βασιλείας γίνονταν πολύ σκληροί και ανίλεοι και έπαιρναν τη θέση του θεού απαιτώντας υπακοή και λατρεία.

Έτσι βλέπουμε να γκρεμίζεται η βασιλεία της Βαβυλώνας και τη θέση της να παίρνει η βασιλεία των Μηδοπερσών.

 

Ο προφήτης Ησαΐας προφήτεψε για την καταστροφή της Βαβυλώνας από τους Μήδους :

(Ησαΐας 13:9-11 [Φίλος])
Δέστε, η ημέρα τού Κυρίου έρχεται, σκληρή, και [γεμάτη] από θυμό και φλογερή οργή, για να κάνει τη γη έρημη, και θα εξαλείψει απ' αυτή τους αμαρτωλούς της.

Επειδή, τα αστέρια τού ουρανού και οι αστερισμοί του δεν θα δώσουν το φως τους· ο ήλιος θα σκοτεινιάσει στην ανατολή του, και το φεγγάρι δεν θα εκπέμψει το φως του.

Και θα παιδεύσω τον κόσμο για την κακία [του], και τους ασεβείς για την ανομία τους· και θα σταματήσω τον κομπασμό των υπερήφανων, και θα ταπεινώσω την υψηλοφροσύνη των φοβερών.

 

(Ησαΐας 13:13, 17-19 [Φίλος])
 Γι' αυτό, θα ταράξω τούς ουρανούς, και η γη θα σειστεί από τον τόπο της, στον θυμό τού Κυρίου των δυνάμεων, και κατά την ημέρα τής φλογερής οργής του.

Δέστε, θα ξεσηκώσω τους Μήδους εναντίον τους, οι οποίοι δεν θα σκεφθούν το ασήμι· και στο χρυσάφι δεν θα ευχαριστηθούν σ' αυτό·  αλλά τα τόξα [τους] θα συντρίψουν τούς νεανίσκους· και δεν θα ελεήσουν τον καρπό τής κοιλιάς· το μάτι τους δεν θα λυπηθεί παιδιά.

Και η Βαβυλώνα, η δόξα των βασιλείων, το ένδοξο καύχημα των Χαλδαίων, θα είναι όπως όταν ο Θεός είχε καταστρέψει τα Σόδομα και τα Γόμορρα·

 

Με ανάλογο τρόπο μιλάει ο Θεός για την καταστροφή που υπέστη ο αιγυπτιακός στρατός του Φαραώ Νεχαώ από τους Βαβυλώνιους στη Χαρκεμίς.

Ιεζεκιήλ 32:1-2

Και κατά τον 12ο χρόνο, τον 12ο μήνα, την πρώτη [ημέρα] τού μήνα, έγινε σε μένα λόγος τού Κυρίου, λέγοντας: Γιε ανθρώπου, ανάλαβε θρήνο για τον Φαραώ, τον βασιλιά τής Αιγύπτου, και πες του: Εξομοιώθηκες με σκύμνον λιονταριού [ανάμεσα] στα έθνη, και είσαι σαν δράκοντας στις θάλασσες· και εφόρμησες στους ποταμούς σου, και τάραζες τα νερά με τα πόδια σου, και καταπατούσες τούς ποταμούς τους.

(Ιεζεκιήλ 32:7-9)

 Και όταν σε σβήσω, θα σκεπάσω ολόγυρα τον ουρανό(με καπνό), και θα σκοτεινιάσω τα αστέρια του· θα σκεπάσω ολόγυρα τον ήλιο με σύννεφο, και το φεγγάρι δεν θα φέγγει στο φως του.  Θα σκοτεινιάσω επάνω σου όλους τούς λαμπερούς φωστήρες τού ουρανού, και θα βάλω σκοτάδι επάνω στη γη σου, λέει ο Κύριος ο Θεός. Και θα κάνω να φρίξει η καρδιά πολλών λαών, όταν φέρω τον συντριμμό σου ανάμεσα στα έθνη, σε τόπους που δεν γνώρισες.

(Ιεζεκιήλ 32:11-12)

 Επειδή, έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός: Η ρομφαία τού βασιλιά τής Βαβυλώνας θάρθει επάνω σου.  Με μάχαιρες ισχυρών θα καταβάλω το πλήθος σου· όλοι αυτοί [είναι] οι τρομερότεροι από τα έθνη· και θα πορθήσουν την έπαρση τής Αιγύπτου, και ολόκληρο το πλήθος της θα καταστραφεί.

 

(Ιερ. 46:2 [LXX])

(26:2) τη αιγυπτω επι δυναμιν φαραω νεχαω βασιλεως αιγυπτου ος ην επι τω ποταμω ευφρατη εν χαρχαμις ον επαταξε ναβουχοδονοσορ βασιλευς βαβυλωνος εν τω ετει τω τεταρτω ιωακιμ βασιλεως ιουδα

 

(Ιερεμίας 46:1-2 [Φίλος])

Ο ΛΟΓΟΣ τού Κυρίου, που έγινε στον προφήτη Ιερεμία, ενάντια στα έθνη.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ, ενάντια στη δύναμη του Φαραώ-νεχαώ, βασιλιά τής Αιγύπτου, που ήταν κοντά στον ποταμό Ευφράτη, στη Χαρκεμίς, που την πάταξε ο Ναβουχοδονόσορας, ο βασιλιάς τής Βαβυλώνας, στον τέταρτο χρόνο τού Ιωακείμ, γιου τού Ιωσία, του βασιλιά τού Ιούδα.

 

Επομένως όταν ο προφήτης Ιεζεκιήλ είπε "7 Και όταν σε σβήσω, θα σκεπάσω ολόγυρα τον ουρανό, και θα σκοτεινιάσω τα αστέρια του· θα σκεπάσω ολόγυρα τον ήλιο με σύννεφο, και το φεγγάρι δεν θα φέγγει στο φως του. 8 Θα σκοτεινιάσω επάνω σου όλους τούς λαμπερούς φωστήρες τού ουρανού, και θα βάλω σκοτάδι επάνω στη γη σου" δεν μιλούσε για την καταστροφή του σύμπαντος, ούτε "για ματωμένα φεγγάρια",  που προκύπτουν από ολική έκλειψη τόσο του ηλίου όσο και της σελήνης αλλά για την καταστροφή της Αιγύπτου.

 

Ο Ησαίας και πάλι προφητεύει για την καταστροφή των εθνών γύρω από το Ισραήλ.

(Ησαΐας 34:1-6 [Φίλος])

ΠΛΗΣΙΑΣΤΕ, ω έθνη, για να ακούσετε· και προσέξτε, ω λαοί· ας ακούσει η γη, και το πλήρωμά της· η οικουμένη, και όλα όσα γεννιούνται σ' αυτή.

Επειδή, ο θυμός τού Κυρίου [είναι] ενάντια σε όλα τα έθνη, και η φλογερή οργή [του] ενάντια σε όλα τα στρατεύματά τους· τα κατέστρεψε ολοκληρωτικά· τα παρέδωσε σε σφαγή.

Και οι φονευμένοι τους θα ριχτούν έξω, και η δυσωδία τους θα ανέβει από τα πτώματά τους· και τα βουνά θα διαλυθούν από το αίμα τους.

Και ολόκληρη η στρατιά τού ουρανού θα λιώσει, και οι ουρανοί θα περιτυλιχθούν σαν βιβλίο, και ολόκληρη η στρατιά τους θα πέσει, όπως πέφτει το φύλλο από την άμπελο, και όπως πέφτουν [τα φύλλα] από τη συκιά.

Επειδή, η μάχαιρά μου στον ουρανό μέθυσε· να, επάνω στην Ιδουμαία, κι επάνω στον λαό τής καταστροφής μου θα κατέβει για κρίση.

Η μάχαιρα του Κυρίου είναι γεμάτη από αίμα· πάχυνε με το πάχος, με το αίμα των αρνιών και των τράγων, με το πάχος των νεφρών των κριαριών· επειδή, ο Κύριος έχει θυσία στη Βοσόρρα, και μεγάλη σφαγή στη γη τής Ιδουμαίας.



  

Οι αστέρες

 

Ο προφήτης Δανιήλ έγραψε :

((Δαν. 12:1-4 [LXXA])

κα κατ τν ραν κενην παρελεσεται μιχαηλ γγελος μγας στηκς π τος υος το λαο σου κενη μρα θλψεως οα οκ γενθη φ' ο γενθησαν ως τς μρας κενης κα ν κεν τ μρ ψωθσεται πς λας ς ν ερεθ γγεγραμμνος ν τ βιβλίῳ

 

κα πολλο τν καθευδντων ν τ πλτει τς γς ναστσονται ο μν ες ζων αἰώνιον ο δ ες νειδισμν ο δ ες διασπορν κα ασχνην αἰώνιον

 

κα ο συνιντες φανοσιν ς φωστρες το ορανο κα ο κατισχοντες τος λγους μου σε τ στρα το ορανο ες τν αἰῶνα το αἰῶνος

 

κα σ δανιηλ κλυψον τ προστγματα κα σφργισαι τ βιβλον ως καιρο συντελεας ως ν πομανσιν ο πολλο κα πλησθ γ δικας

 

 

Σε αντίθεση με τα λόγια του Ιησού όπου είπε ότι  " οι αστέρες θα πέσουν από τον ουρανό και οι δυνάμεις των ουρανών θα σαλευτούν "  ο Δανιήλ γράφει ότι  "αυτοί που θα εννοήσουν θα ακτινοβολήσουν όπως η λαμπρότητα του στερεώματος και αυτοί που θα νικήσουν όπως τα αστέρια  εις τους αιώνες και πιο πέρα ". Επομένως από τις δύο αυτές γραφές καταλαβαίνουμε ότι με παραβολικό λόγο τόσο ο Ιησούς όσο και ο Δανιήλ μιλούν για μια μεγάλη αλλαγή που έγινε στον πνευματικό ουρανό και όχι στον φυσικό ουρανό. Μόνο που αυτή τη φορά θα έσβηνε "ο ήλιος" και "η σελήνη" της  βασιλείας του σαρκικού Ισραήλ και θα έπεφταν τα σβησμένα αστέρια από τον ουρανό και νέα αστέρια του πνευματικού Ισραήλ θα ακτινοβολούσαν. 

 

Ο Θεός είχε προορίσει το Ισραήλ να είναι "το άγιο έθνος" και "το βασίλειο ιεράτευμα" εφ' όσον έδειχναν υπακοή (Λευιτ. κεφ. 26), θα ήταν η βασιλεία που θα δέσποζε για πάντα πάνω από όλα τα έθνη με σκοπό να εξαγγείλουν τις αρετές του Θεού και να οδηγήσουν πρώτα τους εαυτούς τους και μετά όλα τα έθνη στη μετάνοια μέσω του υποσχεμένου δια των προφητών Μεσσία.

Δυστυχώς όμως οι άρχοντες του Ισραήλ πολλές φορές αποστάτησαν από το Θεό και στράφηκαν στα είδωλα. "Αυτοί οι αστέρες" έπρεπε να λάμπουν ώστε να φωτίζουν να περιπατεί ο λαός του Θεού μέσα "στις σκιές του Νόμου" μέχρι να έρθει "Το Φως το Αληθινό", που ήταν ο Κύριος μας ο Ιησούς Χριστός, που θα φώτιζε κάθε άνθρωπο που έρχεται στον κόσμο. Αποκορύφωμα της αποστασίας "αυτών των αστέρων" ήταν να οδηγήσουν τον λαό να αρνηθούν τον αληθινό Βασιλιά και Σωτήρα τους. Έτσι όταν και αυτός ακόμα ο ειδωλολάτρης διοικητής της Ιουδαίας, ο Πιλάτος,  είπε στους Εβραίους "Ιδού ο Βασιλεύς σας" αυτοί γεμάτοι πικρή χολή και μίσος για "το Φως" είπαν "Εμείς έναν βασιλιά έχουμε τον Καίσαρα".

 

Τα παραπάνω εδάφια φαίνεται να προμηνύουν κάποια συνταρακτικά γεγονότα. Για τους περισσότερους χριστιανούς η προφητεία αυτή ερμηνεύεται σαν "το τέλος του κόσμου" και "την καταστροφή όλου του σύμπαντος".

Μάλιστα "σπουδαίοι ποιμένες και ψευδοπροφήτες" που εκμεταλλεύονται την άγνοια και την ανωριμότητα των ποιμνίων τους "ξεσκίζουν τις σάρκες του λαού του Θεού"(ΜΙχαίας 3:2) απομυζώντας τεράστια ποσά για το δικό τους όφελος αλλά και την υποστήριξη του κράτους του Ισραήλ, ώστε να γίνει το κράτος που θα επικρατήσει στη Μέση Ανατολή ακόμα και με ανορθόδοξους και ανίλεους αιματοβαμμένους πολέμους.

 Έτσι ποιμένες όπως ο John Hagee, ο Jonathan Cahn, ο Irvin Baxter, όπως και πολλοί σύγχρονοι Έλληνες κήρυκες υποστηρίζουν ότι το φαινόμενο "των τεσσάρων ματωμένων φεγγαριών" είναι το φαινόμενο που θα σημάνει την σύναξη όλων των Εβραίων στο Ισραήλ,  τον Δεύτερο Ερχομό του Χριστού και την καταστροφή του κόσμου.

 

Είναι πράγματι όμως αυτό το αληθινό μήνυμα του Ιησού Χριστού,  που το φανέρωσε στους πρώτους αποστόλους ή κάποιο άλλο σοβαρό μήνυμα κρύβεται και σε ποιους άραγε απευθύνεται;

 

Πρώτα από όλα πρέπει να σκεφτούμε ότι το ακροατήριο στο οποίο απευθυνόταν ο Ιησούς ήταν οι μαθητές του  και  οι Ιουδαίοι που κατοικούσαν εκείνες τις ημέρες την Ιερουσαλήμ και την Ιουδαία.

 

Οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι ήταν «ο ήλιος», «η σελήνη» και «οι αστέρες» όπου στρέφονταν ο λαός για πνευματική τροφή και για να καταλάβουν τους χρόνους και τους καιρούς του ερχομού του Μεσσία.

 


 

Οι Φαρισαίοι κρυφά μνημεία



(Λουκάς 11:43-44 [Μεταγλώττιση])

Αλίμονο σ’ εσάς τους Φαρισαίους, γιατί αγαπάτε την πρωτοκαθεδρία στις συναγωγές και τους χαιρετισμούς στις αγορές.

Αλίμονο σ’ εσάς, γιατί είστε σαν τα μνήματα τα αφανέρωτα, και οι άνθρωποι που περπατούν επάνω [τους] δεν [το] ξέρουν».

 

(Λουκάς 11:47-52 [Μεταγλώττιση])

47 Αλίμονο σ’ εσάς, γιατί οικοδομείτε τα μνήματα των προφητών, ενώ οι πατέρες σας τους σκότωσαν. 48 Άρα είστε μάρτυρες και συμφωνείτε με τα έργα των πατέρων σας, γιατί αφενός αυτοί τους σκότωσαν, αφετέρου εσείς οικοδομείτε. 49 Γι’ αυτό και η σοφία του Θεού είπε: “Θα αποστείλω σ’ αυτούς προφήτες και αποστόλους, και από αυτούς [μερικούς ]θα σκοτώσουν και θα καταδιώξουν”, 50 για να ζητηθεί το αίμα όλων των προφητών που έχει χυθεί από [την αρχή της] δημιουργίας [του] κόσμου, από τη γενιά αυτή: 51 από [το] αίμα [του] Άβελ ως [το] αίμα [του] Ζαχαρία, που σκοτώθηκε μεταξύ του θυσιαστηρίου και του οίκου [του Θεού]. Ναι, σας λέω, θα ζητηθεί από τη γενιά αυτή. 52 Αλίμονο σ’ εσάς τους νομικούς, γιατί αφαιρέσατε το κλειδί της γνώσης. [Οι] ίδιοι δεν εισήλθατε και εκείνους που [θέλουν] να εισέλθουν [τους] εμποδίσατε»





Κρίση στον κατά σάρκα Ισραήλ και μεταβίβαση της Βασιλείας του Θεού στο Νέο Ισραήλ

 

(Ματθαίος 21:38-45 [Μεταγλώττιση])

Οι γεωργοί, όμως, όταν είδαν το γιο, είπαν μεταξύ τους: “Αυτός είναι ο κληρονόμος. Ελάτε να τον σκοτώσουμε και να έχουμε την κληρονομιά του”.

Και αφού τον έπιασαν, τον έβγαλαν έξω από τον αμπελώνα και [τον] σκότωσαν.

Όταν λοιπόν έρθει ο κύριος του αμπελώνα, τι θα κάνει στους γεωργούς εκείνους;»

Του λένε: «[Τους] κακούς, κακώς θα τους εξολοθρέψει και τον αμπελώνα θα [τον] νοικιάσει σε άλλους γεωργούς, που θα του αποδώσουν τους καρπούς στους καιρούς τους».

Τους λέει ο Ιησούς: «Ποτέ δε διαβάσατε στις Γραφές, Λίθο που αποδοκίμασαν οι οικοδόμοι, αυτός έγινε ακρογωνιαίος [λίθος]. Από [τον] ΚΥΡΙΟ έγινε αυτός και είναι θαυμαστός στα μάτια μας;

Γι’ αυτό σας λέω ότι θα αφαιρεθεί από εσάς η βασιλεία του Θεού και θα δοθεί σε έθνος που [θα] κάνει τους καρπούς της.

Και όποιος πέσει πάνω στο λίθο αυτό θα συντριφτεί· ενώ πάνω σ’ όποιον πέσει θα τον θρυμματίσει».

Και όταν άκουσαν οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι τις παραβολές του, κατάλαβαν ότι γι’ αυτούς [τις] λέει.

Και ενώ ζητούσαν να τον συλλάβουν, φοβήθηκαν τα πλήθη, επειδή τον είχαν για προφήτη.



«Οι δε γεωργοί ιδόντες  τον υιόν είπον εν εαυτοίς, ούτος έστιν ο κληρονόμος δεύτε αποκτείνωμεν αυτόν και σχώμεν την κληρονομίαν αυτού και λαβόντες αυτόν εξέβαλον  έξω του αμπελώνος και απέκτειναν.

 Όταν ουν έλθη ο Κύριος του αμπελώνος, τι ποιήσει τοις γεωργοις εκείνοις; Λέγουσιν αυτώ, κακούς κακώς απολέσει αυτούς και τον αμπελώνα εκδώσεται άλλοις γεωργοις, οίτινες αποδώσουσιν αυτώ τους καρπούς εν τοις καιροίς αυτών.

Λέγει αυτοίς ο Ιησούς , ουδέποτε ανέγνωτε εν ταις γραφαίς: Λίθον ον απεδοκίμασαν οι οικοδομούντες, ούτος εγενήθη εις κεφαλήν γωνίας, παρά Κυρίου εγένετο αύτη και έστιν θαυμαστή εν οφθαλμοίς ημών. Δια τούτο λέγω υμίν αρθήσεται αφ’ υμών η βασιλεία του θεού και δοθήσεται έθνει ποιούντι τους καρπούς αυτής. Και ο πεσών επι τον λίθον τούτον συνθλασθήσεται, εφ’ ον δ’ αν πέση λικμήσει αυτόν. Και ακούσαντες οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι τας παραβολάς αυτού έγνωσαν ότι περί αυτών λέγει και ζητούντες αυτόν κρατήσαι εφοβήθησαν τους όχλους, επεί εις προφήτην αυτόν είχαν» (Ματθ.21:38-45). 

Λικμάω=<λιχνίζω>, χωρίζω τον σίτον από το άχυρον δια λικμήσεως, // μτφρ. Διασκορπίζω ως άχυρον.  (Λεξικό Σταματάκου)

 

Ο Ιησούς προσδιόρισε και προειδοποίησε ότι οι Γραμματείς και Φαρισαίοι ήταν αυτοί που θα σκότωναν τον Γιο του Κυρίου του αμπελώνα και σαν συνέπεια θα αφαιρούνταν η βασιλεία από αυτούς και θα δινόταν σε "άλλο έθνος". Έχοντας σαν βάση τον προφητικό λόγο για να γίνει αυτή ή αλλαγή της βασιλείας θα έπρεπε να γίνουν τα λόγια του Προφήτη Ιησού Χριστού " ο ήλιος θα σκοτεινιάσει και η σελήνη δε θα δώσει το φεγγοβόλημά της, και οι αστέρες θα πέσουν από τον ουρανό και οι δυνάμεις των ουρανών θα σαλευτούν "

 

Μάλιστα πολύ καθαρά ο Ιησούς προσδιόρισε τη χρονική περίοδο κατά την οποία θα εκπληρώνονταν αυτά τα γεγονότα.




Ο ουρανός και η γη θα παρέλθουν


«Από τη συκιά, λοιπόν, μάθετε την παραβολή. Όταν ήδη το κλαδί της γίνει απαλό και τα φύλλα ξεφυτρώνουν, γνωρίζετε ότι [είναι] κοντά το θέρος.

Έτσι κι εσείς, όταν [τα ]δείτε όλα αυτά, να γνωρίζετε ότι είναι κοντά, στις θύρες.

Αλήθεια σας λέω ότι δε θα παρέλθει η γενιά αυτή, ωσότου γίνουν όλα αυτά.

Ο ουρανός και η γη θα παρέλθουν, οι λόγοι μου όμως δε θα παρέλθουν».

 

Πολύ ξεκάθαρα λοιπόν ο Κύριος είπε ότι ο ουρανός και η γη θα παρέλθουν  στη δική τους γενιά. Μάλιστα τονίζει ότι θα συμβούν όλα αυτά τα κατά τ΄άλλα "κοσμοϊστορικά γεγονότα"  στη γενιά των αποστόλων.

 

Κάποιος θα προλάβει να πει τι είναι αυτά που λες αδελφέ. Ποτέ δεν συνέβη αυτή η καταστροφή του ουρανού και της γης. Πράγματι θα συμφωνήσω μαζί σας ότι δεν καταστράφηκε στη γενιά των αποστόλων ο ουρανός και η γη. Από την άλλη όμως θα μου επιτρέψετε να υπερασπιστώ τα λόγια του Ιησού Χριστού και να υποστηρίξω τα λόγια του Ιησού "Ο ουρανός και η γη θα παρέλθουν, οι λόγοι μου όμως δε θα παρέλθουν".

Σίγουρα τα λόγια Του διακήρυτταν ότι "Ο ουρανός και η γη θα παρέλθουν".

Αυτά τα λόγια δεν τα είπε ένας από τους μεγάλους ή τους μικρούς προφήτες αλλά τα είπε ο Προφήτης, ο Κύριος μας ο Ιησούς Χριστός.

 

(Πράξ. 3:19-24 [Μεταγλώττιση])

Μετανοήστε, λοιπόν, και επιστρέψτε [στο Θεό], για να εξαλειφτούν οι αμαρτίες σας,

ώστε να έρθουν καιροί αναψυχής από [το] πρόσωπο του ΚΥΡΙΟΥ και να αποστείλει τον προκαθορισμένο για σας Χριστό Ιησού,

τον οποίο, βέβαια, πρέπει [ο] ουρανός να δεχτεί μέχρι [τους] χρόνους [της] αποκατάστασης όλων αυτών που μίλησε ο Θεός με [το] στόμα των άγιων προφητών του από [την αρχή του] αιώνα.

Αφενός [ο] Μωυσής είπε: Προφήτη θα αναστήσει για σας ΚΥΡΙΟΣ ο Θεός σας από τους αδελφούς σας όπως εμένα· αυτόν να ακούτε σε όλα όσα μιλήσει προς εσάς.

Και θα συμβεί κάθε ψυχή που δε θα ακούσει τον προφήτη εκείνο να εξολοθρευτεί από το λαό.

Και αφετέρου όλοι οι προφήτες από [το] Σαμουήλ και μετέπειτα, όσοι μίλησαν ανάγγειλαν, πράγματι, τις ημέρες αυτές.

 

Ο Κύριος λοιπόν είναι ο Προφήτης που ο Θεός "δεν του δίνει το Πνεύμα με μέτρο"(Ιωάν. 3:34), όπως στους άλλους προφήτες.

 

Πράγματι τόσο οι προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης όσο και ο Προφήτης και Βασιλιάς Ιησούς Χριστός μαζί με μαθητές Του, που ήταν δούλοι Του και προφήτεψαν με το Πνεύμα που στάλθηκε επάνω τους τις έσχατες ημέρες λίγο πριν την μεγάλη και επιφανή ημέρα του Κυρίου.(Ιωήλ β:28-32, Πράξεις β:17-19, Ματθ. κγ:34-38).

 

Ας αφήσουμε το λόγο του Θεού να μας οδηγήσει με το Πνεύμα του στην εξήγηση των λόγων Του.

 

(Ησαΐας 1:2-4 [Φίλος])

Ακούστε, ουρανοί(ουρανέ "Εβδομηκόντα"),

και ακροάσου γη· επειδή, ο Κύριος μίλησε.

Γιους έθρεψα και ύψωσα,

αυτοί, όμως, αποστάτησαν από μένα.

Το βόδι γνωρίζει το αφεντικό του,

και το γαϊδούρι τη φάτνη τού κυρίου του·

ο Ισραήλ, όμως, δεν γνωρίζει, ο λαός μου δεν εννοεί.

Αλλοίμονο, έθνος αμαρτωλό, λαέ φορτωμένε ανομία,

σπέρμα κακοποιών, γιοι διεφθαρμένοι·

εγκατέλειψαν τον Κύριο, καταφρόνησαν τον Άγιο του Ισραήλ, στράφηκαν προς τα πίσω.

 

 (Ησαΐας 1:10-12 [Φίλος])

Ακούστε τον λόγο τού Κυρίου, άρχοντες των Σοδόμων·

ακροαστείτε τον νόμο τού Θεού μας, λαέ των Γομόρρων.

Ποια [ανάγκη] έχω από την πληθώρα των θυσιών σας; λέει ο Κύριος· είμαι χορτάτος από ολοκαυτώματα κριαριών, και από το πάχος των σιτευτών· και δεν αρέσκομαι σε αίμα ταύρων ή αρνιών ή τράγων.

Όταν έρχεστε να εμφανιστείτε μπροστά μου, ποιος το ζήτησε αυτό από τα χέρια σας, να πατάτε τις αυλές μου;

 

Ακούστε, ουρανοί ..... άρχοντες των Σοδόμων

και ακροάσου γη ..... λαέ των Γομόρρων

 

Φαίνεται πολύ καθαρά από τα παραπάνω εδάφια ότι "οι άρχοντες" παραβολικά είναι "ο ουρανός" και "ο λαός" είναι "η γη"

 

(Δευτερονόμιο 30:19 [Φίλος])

Επικαλούμαι σήμερα σε σας μάρτυρες τον ουρανό και τη γη, ότι έβαλα μπροστά σας τη ζωή και τον θάνατο, την ευλογία και την κατάρα· γι' αυτό, διαλέξτε τη ζωή, για να ζείτε, εσύ και το σπέρμα σου·(Διαβάστε Δευτερ. 31:28, Ησαΐας 44:21-23)

 

 

(Δευτερονόμιο 32:1-2 [Φίλος])

ΠΡΟΣΕΧΕ, ουρανέ, και θα μιλήσω·

και ας ακούει η γη τα λόγια τού στόματός μου.

Η διδασκαλία μου θα σταλάξει σαν τη βροχή,

ο λόγος μου θα κατέβει σαν τη δροσιά.

 Όπως η ψιχάλα επάνω στη χλόη·

και όπως η δυνατή βροχή επάνω στο χορτάρι.




Η κρίση  ¨του ουρανού" και "της γης" 



Από τα παρακάτω εδάφια φαίνεται πολύ καθαρά από τον προφητικό παραβολικό τρόπο τι θα έκανε ο Θεός πάνω σε εκείνους που θα αποτελούσαν "τον ουρανο" και "τη γη" στις "έσχατες ημέρες" της βασιλείας του Νόμου που λειτουργούταν από τους γραμματείς και φαρισαίους της εποχής του Ιησού και των αποστόλων Του.

 

(Ιερ. 2:26-29  Φίλος)
26 Όπως ο κλέφτης ντρέπεται όταν βρεθεί, έτσι θα ντροπιαστεί ο οίκος Ισραήλ,αυτοί, οι βασιλιάδες τους, οι άρχοντές τους, και οι ιερείς τους, και οι προφήτες τους· 27 που λένε προς το ξύλο: Είσαι πατέρας μου· και προς την πέτρα: Εσύ με γέννησες· επειδή, έστρεψαν σε μένα τα νώτα, και όχι το πρόσωπο· στον καιρό τής συμφοράς τους, όμως, θα πουν: Σήκω, και σώσε μας. 28 Αλλά, πού [είναι] οι θεοί σου, που έκανες για τον εαυτό σου; Ας σηκωθούν, αν μπορούν να σε σώσουν στον καιρό τής συμφοράς σου· επειδή, [σύμφωνα] με τον αριθμό των πόλεών σου ήσαν και οι θεοί σου, ω Ιούδα. 29 Γιατί θα θέλατε να κριθείτε μαζί μου; Εσείς όλοι είστε παραβάτες σε μένα, λέει ο Κύριος. 
(Διάβασε  Ιερεμίας 2:7-13)

 

(Ησαΐας 50:2-3 [Φίλος])

Γιατί, όταν ήρθα, δεν υπήρχε κανένας; [Και] όταν κάλεσα, δεν υπήρχε εκείνος που απαντάει; Μίκρυνε κατά τίποτε το χέρι μου, ώστε να μη μπορεί να λυτρώσει; Ή, δεν έχω δύναμη να ελευθερώσω; Δέστε, εγώ, με την επιτίμησή μου, ξέρανα τη θάλασσα, έκανα έρημο τους ποταμούς· τα ψάρια τους ξεράθηκαν από έλλειψη νερού, και πέθαναν από τη δίψα.

Εγώ ντύνω ολόγυρα τους ουρανούς [με] σκοτάδι, και [για] το περικάλυμμά τους βάζω έναν σάκο.

 

(Ησ. 50:2-3 [LXX])

τι οτι ηλθον και ουκ ην ανθρωπος εκαλεσα και ουκ ην ο υπακουων μη ουκ ισχυει η χειρ μου του ρυσασθαι η ουκ ισχυω του εξελεσθαι ιδου τη απειλη μου εξερημωσω την θαλασσαν και θησω ποταμους ερημους και ξηρανθησονται οι ιχθυες αυτων απο του μη ειναι υδωρ και αποθανουνται εν διψει

και ενδυσω τον ουρανον σκοτος και θησω ως σακκον το περιβολαιον αυτου

 

(Ησαΐας 50:7-9 [Φίλος])

Επειδή, ο Κύριος ο Θεός θα με βοηθήσει· γι' αυτό, δεν ντράπηκα· γι' αυτό, έβαλα το πρόσωπό μου σαν σκληρή πέτρα, και ξέρω ότι δεν θα ντροπιαστώ.

Αυτός που με δικαιώνει, [είναι] κοντά· ποιος θα κριθεί μαζί μου; Ας παρασταθούμε μαζί· ποια [είναι] η αντίδικός μου; Ας με πλησιάσει.

Δέστε, ο Κύριος ο Θεός θα με βοηθήσει· ποιος θα με καταδικάσει; Δέστε, όλοι αυτοί θα παλιώσουν σαν ιμάτιο· το σκουλήκι θα τους καταφάει.

Ποιος [είναι] αναμεταξύ σας που φοβάται τον Κύριο, που υπακούει στη φωνή τού δούλου του; Αυτός, και αν περπατάει [μέσα σε] σκοτάδι, και δεν έχει φως, ας έχει θάρρος στο όνομα του Κυρίου, και ας επιστηρίζεται στον Θεό του.

Δέστε, όλοι εσείς, που ανάβετε φωτιά, [και] είστε περικυκλωμένοι με σπινθήρες, περπατάτε μέσα στο φως τής φωτιάς σας, και διαμέσου των σπινθήρων [που] ανάψατε. Αυτό έγινε σε σας από το χέρι μου, θα κείτεστε μέσα σε λύπη.

 

 (Ησ. 50:7-9 [LXX])

και κυριος βοηθος μου εγενηθη δια τουτο ουκ ενετραπην αλλα εθηκα το προσωπον μου ως στερεαν πετραν και εγνων οτι ου μη αισχυνθω

οτι εγγιζει ο δικαιωσας με τις ο κρινομενος μοι αντιστητω μοι αμα και τις ο κρινομενος μοι εγγισατω μοι

ιδου κυριος βοηθει μοι τις κακωσει με ιδου παντες υμεις ως ιματιονπαλαιωθησεσθε και ως σης καταφαγεται υμας

τις εν υμιν ο φοβουμενος τον κυριον ακουσατω της φωνης του παιδος αυτουοι πορευομενοι εν σκοτει ουκ εστιν αυτοις φως πεποιθατε επι τω ονοματι κυριου και αντιστηρισασθε επι τω θεω

ιδου παντες υμεις πυρ καιετε και κατισχυετε φλογα πορευεσθε τω φωτι του πυρος υμων και τη φλογι η εξεκαυσατε δι εμε εγενετο ταυτα υμιν εν λυπη κοιμηθησεσθε

 

Εάν κάνουμε μια προσεκτική αντιπαραβολή στα προηγούμενα εδάφια της μετάφρασης που χρησιμοποιεί το μαζοριτικό κείμενο και της μετάφρασης των Εβδομήκοντα θα διαπιστώσουμε ότι αρχαίο κείμενο των Εβδομήκοντα μιλάει σε δεύτερο πληθυντικό πρόσωπο (ιδου παντες υμεις, υμας, τις εν υμιν , ιδου παντες υμεις, υμων, υμιν) . Ο Ησαϊας μιλάει για τους εχθρούς του Κυρίου που θα ήταν έχθροί του Ιησού και των μαθητών Του τις ημέρες της γενιάς των γραμματέων και Φαρισαίων . Ο ουρανός της γενιάς των γραμματέων και Φαρισαίων θα ντυνόταν με σκοτάδι. Η διακονία  των γραμματέων και Φαρισαίων θα ήταν σαν τον καπνό που ανεβαίνει και μετά χάνεται για πάντα και ο λαός που θα τους ακολουθούσε θα ήταν η γη που θα  πάλιωνε σαν ένα παλιό ιμάτιο.

 

(Ησαΐας 51:6 [Φίλος])

Υψώστε τά μάτια σας στους ουρανούς, και κοιτάξτε κάτω στη γη· επειδή, οι ουρανοί θα διαλυθούν σαν καπνός, και η γη θα παλιώσει σαν ιμάτιο, και όσοι κατοικούν σ' αυτή, θα πεθάνουν εξίσου· αλλά, η σωτηρία μου θα είναι στον αιώνα, και η δικαιοσύνη μου δεν θα εκλείψει.

Ακούστε με, εσείς που γνωρίζετε δικαιοσύνη· λαέ, στην καρδιά τού οποίου [είναι] ο νόμος μου· μη φοβάστε τον ονειδισμό των ανθρώπων, ούτε να ταράζεστε στις ύβρεις τους.

Επειδή, σαν ιμάτιο θα τους καταφάει το σκουλήκι, και σαν μαλλί θα τους καταφάει ο σκόρος· η δικαιοσύνη μου, όμως, θα μένει στον αιώνα, και η σωτηρία μου σε γενεές γενεών.

 

 (Ησ. 51:6-8 [LXX])

αρατε εις τον ουρανον τους οφθαλμους υμων και εμβλεψατε εις την γην κατω οτι ο ουρανος ως καπνος εστερεωθη η δε γη ως ιματιον παλαιωθησεται οι δε κατοικουντες την γην ωσπερ ταυτα αποθανουνται το δε σωτηριον μου εις τον αιωνα εσται η δε δικαιοσυνη μου ου μη εκλιπη

ακουσατε μου οι ειδοτες κρισιν λαος μου ου ο νομος μου εν τη καρδια υμων μη φοβεισθε ονειδισμον ανθρωπων και τω φαυλισμω αυτων μη ηττασθε

ωσπερ γαρ ιματιον βρωθησεται υπο χρονου και ως ερια βρωθησεται υπο σητος η δε δικαιοσυνη μου εις τον αιωνα εσται το δε σωτηριον μου εις γενεας γενεων

 

(Ψαλ. 102:24-28 [LXX])

(101:25) μη αναγαγης με εν ημισει ημερων μου εν γενεα γενεων τα ετη σου

(101:26) κατ αρχας συ κυριε την γην εθεμελιωσας και εργα των χειρων σου εισιν οι ουρανοι

(101:27) αυτοι απολουνται συ δε διαμενεις και παντες ως ιματιον παλαιωθησονται και ωσει περιβολαιον αλλαξεις αυτους και αλλαγησονται

(101:28) συ δε ο αυτος ει και τα ετη σου ουκ εκλειψουσιν

(101:29) οι υιοι των δουλων σου κατασκηνωσουσιν και το σπερμα αυτων εις τον αιωνα κατευθυνθησεται

 

(Ιερ. 3:22-24 [LXX])

επιστραφητε υιοι επιστρεφοντες και ιασομαι τα συντριμματα υμων ιδου δουλοι ημεις εσομεθα σοι οτι συ κυριος ο θεος ημων ει

οντως εις ψευδος ησαν οι βουνοι και η δυναμις των ορεων πλην δια κυριου θεου ημων η σωτηρια του ισραηλ

η δε αισχυνη καταναλωσεν τους μοχθους των πατερων ημων απο νεοτητος ημων τα προβατα αυτων και τους μοσχους αυτων και τους υιους αυτων και τας θυγατερας αυτων

 

Στα παραπάνω εδάφια φαίνονται  ότι "τα όρη και οι βουνοί"  είναι οι άρχοντες του Ισραήλ που καλούνται να διοικήσουν και να κρίνουν το λαό με ειρήνη και δικαιοσύνη. Δυστυχώς ο λαός στηρίχτηκε σε αυτούς τους άρχοντες που ήταν αποστάτες και τελικά μετά από πολλές συμφορές θα καταλάβουν ότι μόνο από Κύριο και Θεό του Ισραήλ θα έβρισκαν σωτηρία.

 

(Ιερεμίας 4:3-9 [Φίλος])

Επειδή, έτσι λέει ο Κύριος στους άνδρες του Ιούδα, και στην Ιερουσαλήμ:

Αροτριάστε τα χωράφια σας που παρέμειναν χέρσα,

και μη σπείρετε ανάμεσα σε αγκάθια.

Περιτμηθείτε στον Κύριο, και αφαιρέστε τις ακροβυστίες τής καρδιάς σας,

άνδρες τού Ιούδα και κάτοικοι της Ιερουσαλήμ,

μήπως και βγει ο θυμός μου σαν φωτιά, κι ανάψει,

και δεν υπάρξει κανένας που θα τη σβήσει,

ένεκα της κακίας των πράξεών σας.

...............................................................................................................................................................

Και κατά την ημέρα εκείνη, λέει ο Κύριος,

η καρδιά τού βασιλιά θα χαθεί, και η καρδιά των αρχόντων·

και οι ιερείς θα εκθαμπωθούν, και οι προφήτες θα εκπλαγούν.

 

(Ιερεμίας 4:22 [Φίλος])

Επειδή, ο λαός μου [είναι] άφρονας· δεν με γνώρισαν· είναι γιοι άφρονες, και δεν έχουν σύνεση· είναι σοφοί στο να κακοποιούν, αλλά να αγαθοποιούν δεν ξέρουν.

Κοίταξα επάνω στη γη, και δέστε, είναι άμορφη και έρημη·

και στους ουρανούς, και δεν υπήρχε το φως τους. (επεβλεψα επι την γην και ιδου ουθεν και εις τον ουρανον και ουκ ην τα φωτα αυτου [Εβδομήκοντα])


 

Είδα τα βουνά, και προσέξτε, έτρεμαν,

και όλοι οι λόφοι κατασείονταν.

Είδα, και προσέξτε, δεν υπήρχε άνθρωπος,

και όλα τα πουλιά τού ουρανού είχαν φύγει.

Είδα, και προσέξτε, ο Κάρμηλος [ήταν] έρημος, και όλες οι πόλεις του κατεδαφισμένες μπροστά από τον Κύριο, από τον φλογερό θυμό του.

Επειδή, έτσι λέει ο Κύριος: Ολόκληρη η γη θα είναι έρημη·

συντέλεια, όμως, δεν θα κάνω.

Γι' αυτό, η γη θα πενθήσει, και οι ουρανοί από πάνω θα συσκοτιστούν· επειδή, μίλησα εγώ, αποφάσισα και δεν θα μετανοήσω, ούτε θα επιστρέψω απ' αυτό.

Ολόκληρη η πόλη θα φύγει από τον θόρυβο των καβαλάρηδων και των τοξοτών· θάρθουν στα δάση, και θα ανέβουν στους βράχους· κάθε πόλη θα εγκαταλειφθεί, και δεν θα υπάρχει άνθρωπος που θα κατοικεί σ' αυτές.

Κι εσύ αφανισμένη, τι θα κάνεις; Και αν ντυθείς κόκκινο, και αν στολιστείς με χρυσούς στολισμούς, και μεγαλώσεις τα μάτια σου με στίμμι, μάταια θα καλλωπιστείς· οι εραστές σου θα σε καταφρονήσουν, θα ζητούν τη ζωή σου.


(Ησαΐας 65:17-19 [Φίλος])

Επειδή, δέστε, κτίζω καινούργιους ουρανούς, και καινούργια γη· και δεν θα υπάρχει μνήμη των προηγούμενων ούτε θάρθουν στον νου.

Αλλά, ευφραίνεστε και χαίρεστε πάντοτε σ' εκείνο που κτίζω· επειδή, δέστε, κτίζω την Ιερουσαλήμ αγαλλίαμα, και τον λαό της ευφροσύνη.

Και θα αγάλλομαι στην Ιερουσαλήμ, και θα ευφραίνομαι στον λαό μου· και δεν θα ακουστεί μέσα σ' αυτή πλέον φωνή κλαυθμού, και φωνή κραυγής.


(Ωσ. 13:4-8 [LXX])

εγω δε κυριος ο θεος σου στερεων ουρανον και κτιζων γην ου αι χειρες εκτισαν πασαν την στρατιαν του ουρανου και ου παρεδειξα σοι αυτα του πορευεσθαι οπισω αυτων και εγω ανηγαγον σε εκ γης αιγυπτου και θεον πλην εμου ου γνωση και σωζων ουκ εστιν παρεξ εμου

εγω εποιμαινον σε εν τη ερημω εν γη αοικητω

κατα τας νομας αυτων και ενεπλησθησαν εις πλησμονην και υψωθησαν αι καρδιαι αυτων ενεκα τουτου επελαθοντο μου

και εσομαι αυτοις ως πανθηρ και ως παρδαλις κατα την οδον ασσυριων

απαντησομαι αυτοις ως αρκος απορουμενη και διαρρηξω συγκλεισμον καρδιας αυτων και καταφαγονται αυτους εκει σκυμνοι δρυμου θηρια αγρου διασπασει αυτους


(Ησαΐας 66:1-2 [Φίλος])

ΕΤΣΙ λέει ο Κύριος: Ο ουρανός [είναι] ο θρόνος μου, και η γη το υποπόδιο των ποδιών μου· ποιος είναι ο οίκος, που θα οικοδομούσατε για μένα; Και ποιος είναι ο τόπος τής ανάπαυσής μου;

Επειδή, όλα αυτά τα έκανε το χέρι μου, και έγιναν όλα αυτά, λέει ο Κύριος· σε ποιον, λοιπόν, θα επιβλέψω; Στον φτωχό, και συντριμμένον στο πνεύμα, κι εκείνον που τρέμει στον λόγο μου.