Ο έχων ώτα... ακουέτω

Ο έχων ώτα... ακουέτω

  • Δεν θέλει παρέλθει η γενεά αύτη Δεν θέλει παρέλθει η γενεά αύτη Συγγραφή: Ευάγγελος Δ. Κεπενές ( 2018, 8 Οκτωβρίου) Βιβλικές παραπομπές από: WH, Βάμβας, LXXA       Ας αφήσουμε τον γραπτό λόγο των προφητών και των αποστόλων να ...
    Αναρτήθηκε στις 23 Οκτ 2018, 1:37 μ.μ. από το χρήστη Βασίλειος Ζαφείρογλου
  • Ο ήλιος θα σκοτεινιάσει και η σελήνη δε θα δώσει το φεγγοβόλημά της Συγγραφή: Ζαφείρογλου Αναστ. Βασίλειος  (24/01/2018)  Ο Ιησούς μιλούσε πάντα με παραβολέςΟ Ιησούς μιλούσε πάντα με παραβολές όπου έκρυβαν ένα βαθύ μήνυμα που ο Κύριος το απεκάλυπτε μόνο ...
    Αναρτήθηκε στις 25 Απρ 2019, 2:15 π.μ. από το χρήστη Βασίλειος Ζαφείρογλου
Εμφάνιση αναρτήσεων 1 - 2 από 2. Προβολή περισσότερων »

Δεν θέλει παρέλθει η γενεά αύτη

αναρτήθηκε στις 13 Οκτ 2018, 12:24 μ.μ. από το χρήστη Βασίλειος Ζαφείρογλου   [ ενημερώθηκε 23 Οκτ 2018, 1:37 μ.μ. ]

Δεν θέλει παρέλθει η γενεά αύτη

Συγγραφή: Ευάγγελος Δ. Κεπενές ( 2018, 8 Οκτωβρίου)

Βιβλικές παραπομπές από: WH, Βάμβας, LXXA

 

 

 

Ας αφήσουμε τον γραπτό λόγο των προφητών και των αποστόλων να μιλήσει

 

«Ομολογώ δε τούτο εις σε, ότι κατά την οδόν, την οποίαν ούτοι λέγουσιν αίρεσιν, ούτω λατρεύω τον Θεόν των πατέρων μου, πιστεύων εις πάντα τα γεγραμμένα εν τω νόμω και εν τοις προφήταις». (Πράξ. 24:14)

 

 

«Και είπε Κύριος προς τον Νώε, Είσελθε συ, και πας ο οίκός σου, εις την κιβωτόν· διότι σε είδον δίκαιον ενώπιόν μου εν τη γενεά ταύτη (την σύγχρονη γενεά του Νώε)». (Γεν. 7:1)

 

«Αλλά με τι να ομοιώσω την γενεάν ταύτην; (την σύγχρονη ιουδαϊκή γενεά του Ιησού και των αποστόλων) είναι ομοία με παιδάρια καθήμενα εν ταις αγοραίς και φωνάζοντα προς τους συντρόφους αυτών». (Ματθ. 11:16)

 

«Εκείνος δε αποκριθείς είπε προς αυτούς· Γενεά πονηρά και μοιχαλίς σημείον ζητεί, (η σύγχρονη ιουδαϊκή γενεά που φόνευσε τον Ιησού) και σημείον δεν θέλει δοθή εις αυτήν ειμή το σημείον Ιωνά του προφήτου». (Ματθ. 12:39)

 

«Άνδρες Νινευίται θέλουσιν αναστηθή εν τη κρίσει μετά της γενεάς ταύτης (την σύγχρονη ιουδαϊκή γενεά που φόνευσε τον Ιησού) και θέλουσι κατακρίνει αυτήν, διότι μετενόησαν εις το κήρυγμα του Ιωνά, και ιδού, πλειότερον του Ιωνά είναι εδώ». (Ματθ. 12:41)

 

«Τότε υπάγει και παραλαμβάνει μεθ' εαυτού επτά άλλα πνεύματα πονηρότερα εαυτού, και εισελθόντα κατοικούσιν εκεί, και γίνονται τα έσχατα του ανθρώπου εκείνου χειρότερα των πρώτων. Ούτω θέλει είσθαι και εις την γενεάν ταύτην την πονηράνην σύγχρονη ιουδαϊκή γενεά που φόνευσε τον Ιησού)». (Ματθ. 12:45)

 

«Αποκριθείς δε ο Ιησούς είπεν· Ω γενεά άπιστος και διεστραμμένη, (η σύγχρονη ιουδαϊκή γενεά που φόνευσε τον Ιησού) έως πότε θέλω είσθαι μεθ' υμών; έως πότε θέλω υποφέρει υμάς; φέρετέ μοι αυτόν εδώ». (Ματθ. 17:17)

 

«Και με άλλους πολλούς λόγους διεμαρτύρετο και προέτρεπε, λέγων, Σώθητε από της διεστραμμένης ταύτης γενεάς (η σύγχρονη ιουδαϊκή γενεά των αποστόλων που φόνευσε τον Ιησού)». (Πράξ. 2:40)

 

«Ουαί εις εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί· (οι παριστάμενοι Ιουδαίοι γραμματείς και φαρισαίοι σύγχρονοι του Ιησού) διότι οικοδομείτε τους τάφους των προφητών και στολίζετε τα μνημεία των δικαίων, και λέγετε· Εάν ήμεθα εν ταις ημέραις των πατέρων ημών, δεν ηθέλομεν είσθαι συγκοινωνοί αυτών εν τω αίματι των προφητών. Ώστε μαρτυρείτε εις εαυτούς ότι είσθε υιοί των φονευσάντων τους προφήτας. Αναπληρώσατε και σεις το μέτρον των πατέρων σας. Όφεις, γεννήματα εχιδνών· πως θέλετε φύγει από της καταδίκης της γεέννης; Διά τούτο ιδού, εγώ (ο Ιησούς) αποστέλλω προς εσάς προφήτας και σοφούς και γραμματείς, και εξ αυτών θέλετε θανατώσει και σταυρώσει, και εξ αυτών θέλετε μαστιγώσει εν ταις συναγωγαίς σας και διώξει από πόλεως εις πόλιν, διά να έλθη εφ' υμάς (στους παρισταμένους) παν αίμα δίκαιον εκχυνόμενον επί της γης από του αίματος Άβελ του δικαίου έως του αίματος Ζαχαρίου υιού Βαραχίου, τον οποίον εφονεύσατε μεταξύ του ναού και του θυσιαστηρίου. Αληθώς σας λέγω, Πάντα ταύτα θέλουσιν ελθεί επί την γενεάν ταύτην (τα ουαί της Αποκάλυψης αφορούσαν την σύγχρονη ιουδαϊκή γενεά που φόνευσε τον Ιησού)». (Ματθ. 23:29-36)

 

«Ούτω και σεις (οι σύγχρονοι Ιουδαίοι μαθητές του Ιησού στους οποίους μιλούσε) όταν ίδητε πάντα ταύτα, (θα τα βλέπανε όλα) εξεύρετε ότι πλησίον είναι επί τας θύρας. Αληθώς σας λέγω, δεν θέλει παρέλθει η γενεά αύτη, (η σύγχρονη ιουδαϊκή γενεά που φόνευσε τον Ιησού ) εωσού γείνωσι πάντα ταύτα». (Ματθ. 24:33-34)

 

 

Η δεικτική αντωνυμία – ούτος, αύτη, τούτο

 

Η γραμματική της αρχαίας ελληνικής γλώσσας λέει ότι το: ούτος, αύτη, τούτο είναι δεικτική αντωνυμία. Αντωνυμίες λέγονται οι κλιτές λέξεις που χρησιμοποιούνται στο λόγο κυρίως στη θέση ονομάτων (ουσιαστικών ή επιθέτων). Δεικτικές λέγονται οι αντωνυμίες που φανερώνουν δείξιμο αισθητό ή νοητό. Τις χρησιμοποιούμε για να δείξουμε αυτά που είναι κοντά μας ή που αναφερθήκαμε λίγο πριν.

 

Παραδείγματα

 

«Και είπεν Αδάμ τούτο νυν οστούν εκ των οστέων μου και σαρξ εκ της σαρκός μου αύτη κληθήσεται γυνή ότι εκ του ανδρός αυτής ελήμφθη αύτη». (Γεν. 2:23)

 

«Και εφάνη ο Κύριος εις τον Άβραμ και είπεν: Εις το σπέρμα σου θέλω δώσει την γην ταύτην. Και ωκοδόμησεν εκεί θυσιαστήριον εις τον Κύριον, όστις εφάνη εις αυτόν». (Γεν. 12:7)

 

«Και εξήλθεν η φήμη αύτη εις όλην την γην εκείνην». (Ματθ. 9:26)

 

«Πόθεν εις τούτον η σοφία αύτη και αι δυνάμεις;». (Ματθ. 13:54)

 

 

«Αύτη είναι πρώτη και μεγάλη εντολή». (Ματθ. 22:38)

 

Αβίαστα νοήματα

 

Ο Θεός δεν υποσχέθηκε Τρίτη Διαθήκη ούτε τρίτο ναό στους παραβάτες και απειθείς Ιουδαίους, αρνητές της επαγγελίας της αιωνίου ζωής δια Ιησού Χριστού, αλλά οργή και αιώνιο όλεθρο ( = καταστροφή, απώλεια, θάνατος). (2 Θεσ. Κεφ. 1)

 

 

Η σύγχρονη  εβραϊκή πονηρή και διεστραμμένη γενεά του Ιησού και των αποστόλων, ήταν αυτή που αναπλήρωσε τις αμαρτίες του εβραϊκού έθνους και στοχοποιήθηκε από τον Ιησού ότι θα εισέπραττε σύμφωνα με τις γραφές, τις επτά πληγές της οργής του Θεού. (βλέπε Λευ. 26:21, Αποκ. Κεφ. 15)

 

Αναπληρόω-ώ = πληρώ τι ως άνω, γεμίζω τι εντελώς (Λεξ. Σταματάκου)

 

Το πλήρες της αμαρτίας του στασιαστικού εβραϊκού έθνους ήταν ότι φόνευσαν τον Ιησού τον αρχηγό της ζωής, εδίωξαν την πρώτη εκκλησία, φόνευσαν αρκετά μέλη της και εμπόδιζαν την σωτηρία των εθνών. (Πραξ. 3:15, Ματθ. 23:29-36)

 

«Διότι σεις εγείνετε, αδελφοί, μιμηταί των εκκλησιών του Θεού, αίτινες είναι εν τη Ιουδαία εν Χριστώ Ιησού, επειδή και σεις επάθετε τα αυτά υπό των ιδίων υμών ομοεθνών, καθώς και αυτοί υπό των Ιουδαίων,

οίτινες και τον Κύριον Ιησούν εθανάτωσαν και τους ιδίους αυτών προφήτας, και ημάς εξεδίωξαν, και εις τον Θεόν δεν αρέσκουσι, και εις πάντας τους ανθρώπους είναι εναντίοι, εμποδίζοντες ημάς να λαλήσωμεν προς τα έθνη διά να σωθώσι, διά να αναπληρώσωσι τας αμαρτίας εαυτών πάντοτε. Έφθασε δε επ' αυτούς η οργή μέχρι τέλους (στους Ιουδαίους σύγχρονους των αποστόλων)». (1 Θεσ. 2:14-16)

 

«Αλλ' οι γεωργοί, ιδόντες τον υιόν, είπον προς αλλήλους· Ούτος είναι ο κληρονόμος , έλθετε, ας φονεύσωμεν αυτόν και ας κατακρατήσωμεν την κληρονομίαν αυτού. Και πιάσαντες αυτόν, εξέβαλον έξω του αμπελώνος και εφόνευσαν. Όταν λοιπόν έλθη ο κύριος του αμπελώνος, τι θέλει κάμει εις τους γεωργούς εκείνους;». (Ματθ. 21:38-40)

 

«Λέγουσι προς αυτόν· Κακούς κακώς θέλει απολέσει αυτούς, και τον αμπελώνα θέλει μισθώσει εις άλλους γεωργούς, οίτινες θέλουσιν αποδώσει εις αυτόν τους καρπούς εν τοις καιροίς αυτών». (Ματθ. 21:41)

 

«Πάλιν απέστειλεν άλλους δούλους, λέγων· Είπατε προς τους προσκεκλημένους· Ιδού, το γεύμα μου ητοίμασα, οι ταύροι μου και τα θρεπτά είναι εσφαγμένα και πάντα είναι έτοιμα· έλθετε εις τους γάμους. Εκείνοι όμως αμελήσαντες απήλθον, ο μεν εις τον αγρόν αυτού, ο δε εις το εμπόριον αυτού· οι δε λοιποί πιάσαντες τους δούλους αυτού ύβρισαν και εφόνευσαν. Ακούσας δε ο βασιλεύς ωργίσθη, και πέμψας τα στρατεύματα αυτού (ρωμαϊκός στρατός) απώλεσε τους φονείς εκείνους και την πόλιν αυτών κατέκαυσε (την Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ.)». (Ματθ. 22:4-7)

 

Τα αμαρτωλά, άνομα έργα των ανθρώπων, φόνοι, κλοπές, μοιχείες, πορνείες, ομοφυλοφιλίες, κτηνοβασίες, ειδωλολατρίες, πατροκτονίες, ναρκωτικά, πόλεμοι και λοιπά,  ενεργούνταν όπως μαρτυρεί η παγκόσμια ιστορία και η εβραϊκή βίβλος από κτίσεως κόσμου, συνεπώς ουδέν νεώτερον.

 

«Η δεν εξεύρετε ότι οι άδικοι δεν θέλουσι κληρονομήσει την βασιλείαν του Θεού; Μη πλανάσθε· ούτε πόρνοι ούτε ειδωλολάτραι ούτε μοιχοί ούτε μαλακοί ούτε αρσενοκοίται ούτε κλέπται ούτε πλεονέκται ούτε μέθυσοι ούτε λοίδοροι ούτε άρπαγες θέλουσι κληρονομήσει την βασιλείαν του Θεού. Και τοιούτοι υπήρχετέ τινες· αλλά απελούσθητε, αλλά ηγιάσθητε, αλλ' εδικαιώθητε διά του ονόματος του Κυρίου Ιησού και διά του Πνεύματος του Θεού ημών». (1 Κορ. 6:9)

 

Η εκτελεσθείσα οργή του Θεού το 70 μ.Χ. στους απειθείς Ιουδαίους επέφερε την καταστροφή της Ιερουσαλήμ και του επίγειου δεύτερου Ναού της και σήμανε το τέλος / την εκπλήρωση του αιώνα του Μωσαϊκού Νόμου και του τυπικού του. Ο πρώιμος χριστιανισμός ήταν η εκπλήρωση του βιβλικού ιουδαϊσμού περί της επαγγελίας της ζωής για όλα τα έθνη που εδόθη στον Αβραάμ (2 Τιμ. 1:1).

 

 Το τέλος / η ολοκλήρωση λοιπόν του Μωσαϊκού νόμου είναι ο Χριστός, η ζωή, ο οποίος  κατήργησε τον θάνατο που απέρρεε από τον νόμο και έφερε εις φως την ζωή και την αφθαρσία δια του ευαγγελίου σε όσους μετανοούν και πιστεύουν στον αληθινό Θεό και σωτήρα Ιησού Χριστό, ανεξαρτήτως βιολογικής καταγωγής. (2 Τιμ. 1:10)

 

«Μη νομίσητε ότι ήλθον να καταλύσω τον νόμον ή τους προφήτας· δεν ήλθον να καταλύσω, αλλά να εκπληρώσω». (Ματθ. 5:17)

 

«Είπε προς αυτήν ο Ιησούς· Εγώ είμαι η ανάστασις και η ζωή· ο πιστεύων εις εμέ, και αν αποθάνη, θέλει ζήσει». (Ιωάν. 11:25)

 

«Και ημείς ευαγγελιζόμεθα προς εσάς την γενομένην εις τους πατέρας επαγγελίαν, ότι ταύτην ο Θεός εξεπλήρωσεν εις ημάς τα τέκνα αυτών, αναστήσας τον Ιησούν, ως είναι γεγραμμένον και εν τω ψαλμώ τω δευτέρω· Υιός μου είσαι συ, εγώ σήμερον σε εγέννησα». (Πράξ. 13:32-33)

 

«Όσοι δε εδέχθησαν αυτόν, εις αυτούς έδωκεν εξουσίαν να γείνωσι τέκνα Θεού, εις τους πιστεύοντας εις το όνομα αυτού· οίτινες ουχί εξ αιμάτων ουδέ εκ θελήματος σαρκός ουδέ εκ θελήματος ανδρός, αλλ' εκ Θεού εγεννήθησαν (από νεκροί έγιναν ζώντες εν Χριστώ)». (Ιωάν. 1:12-13)

 

«Και εσάς όντας νεκρούς δια τας παραβάσεις και τας αμαρτίας εζωοποίησεν». (Εφ. 2:1)

 

 Η πρώτη εκκλησία η οποία λάτρευε τον έναν αληθινό Θεό «εν πνεύματι και αληθεία» πίστευε στα λόγια του Ιησού και των αποστόλων του και δεν ακολουθούσε τις ανθρώπινες παραδόσεις των φαρισαίων και τους τύπους του Μωσαϊκού νόμου. Ούτε πίστευαν οι μαθητές του Ιησού στην αντιφατική ελληνική σκέψη και στους φιλόσοφους «πατέρες» ούτε στην «θεωρία των Οικονομιών» του 19ου αιώνα, όπως πιστεύουν οι σημερινοί «χριστιανοί». Η πίστη τους για την αιώνια ζωή δια του Ιησού ήταν στηριγμένη στην εβραϊκή γραπτή βίβλο και στην διδαχή του Αγίου πνεύματος και καρποφορούσε «εν δυνάμει πνεύματος Αγίου» και όχι εν δυνάμει ένοπλης βίας και απειλής ούτε με επιχειρήματα της ελληνικής γραμματείας.

 

Τα ειδικά επιλεγμένα δάνεια του Παύλου από εθνικούς συγγραφείς όπως «του γαρ και γένος εσμέν» και «εν αυτώ ζώμεν και κινούμεθα και εσμέν» (Πράξ. 17:28), υπερτονίζουν ότι ο Θεός είναι «Εις» και αποδεικνύουν ότι ο Εβραίος την καταγωγή απόστολος παρόλο που ήταν γνώστης της ελληνικής σοφίας προσπαθεί να στρέψει τους Αθηναίους στην εβραϊκή σκέψη και όχι στην ελληνική.

 

Ρήσεις για την Δευτέρα παρουσία του Ιησού στην γενεά των αποστόλων

 

 Οι μαθητές της πρώτης εκκλησίας πρόσμεναν στην γενεά τους την απολύτρωσή τους, τον όλεθρο των ασεβών Ιουδαίων και το γκρέμισμα του επίγειου Ναού της Ιερουσαλήμ στην παρουσία και επιφάνεια του μεγάλου Θεού και σωτήρα Ιησού. (Βλέπε 2 Θεσ. 1:1-10)

 

«Και μάλιστα, εξεύροντες τον καιρόν, ότι είναι ήδη ώρα να εγερθώμεν εκ του ύπνου· διότι είναι πλησιεστέρα εις ημάς η σωτηρία παρ' ότε επιστεύσαμεν. Η νυξ προεχώρησεν, η δε ημέρα επλησίασεν· ας απορρίψωμεν λοιπόν τα έργα του σκότους και ας ενδυθώμεν τα όπλα του φωτός». [Απόστολος Παύλος το 58 μ.Χ., προς πάντας τους όντας εν Ρώμη αγαπητούς του Θεού, προσκεκλημένους αγίους (Κεφ. 13 εδαφ. 11-12)]. 

 

«Και ενώ εκάθητο επί του όρους των Ελαιών, προσήλθον προς αυτόν οι μαθηταί κατ' ιδίαν, λέγοντες· Ειπέ προς ημάς πότε θέλουσι γείνει ταύτα, και τι το σημείον της παρουσίας σου και της συντελείας του αιώνος; (όχι του κόσμου)». (Ματθ. 24:3)

 

«Το σημείο». Η χρήση του ενικού στην ερώτηση των μαθητών καθιστούν την «παρουσία» και την «συντέλεια του αιώνα» αλληλοσυνδεόμενα και αλληλοεξαρτώμενα γεγονότα. Δεν επρόκειτο να γίνει η συντέλεια του αιώνα του Μωσαϊκού νόμου των αλληγοριών και των τύπων, χωρίς την Παρουσία του Υιού του ανθρώπου επί των νεφελών με την δόξα του Πατρός και των αγίων αγγέλων αυτού, του «ποιήσαι κρίσιν» και «κάμνων  εκδίκησην», στους μεθύοντας με το αίμα των αγίων προφητών και με το αίμα των μαρτύρων του Ιησού.

 

«Και είδον την γυναίκα μεθύουσαν εκ του αίματος των αγίων και εκ του αίματος των μαρτύρων του Ιησού. Και ιδών αυτήν, εθαύμασα θαυμασμόν μέγαν». (Αποκ. 17:6)

 

«Ιερουσαλήμ, Ιερουσαλήμ, η φονεύουσα τους προφήτας και λιθοβολούσα τους απεσταλμένους προς σε». (Ματθ. 23:37)

 

«Λέγει προς αυτόν ο Ιησούς· Συ είπας· πλην σας λέγω, Εις το εξής / απ’ άρτι θέλετε ιδεί τον Υιόν του ανθρώπου καθήμενον εκ δεξιών της δυνάμεως και ερχόμενον επί των νεφελών του ουρανού». (Ματθ. 26:64)

 

Οι αρχιερείς, σύγχρονοι του Ιησού, πρόσμεναν τον ερχομό του Ιησού επί των νεφελών για κρίση στην γενεά τους, περισσότερα εδώ.

 

«Ούτως και υμείς (οι σύγχρονοι Ιουδαίοι μαθητές του Ιησού στους οποίους μιλούσε) όταν ίδητε πάντα ταύτα, γινώσκετε ότι εγγύς έστιν επί θύραις». (Ματθ. 24:33)

 

«Ώστε δεν μένετε οπίσω εις ουδέν χάρισμα, προσμένοντες (οι σύγχρονοι του Παύλου) την αποκάλυψιν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού· όστις και θέλει σας στηρίξει έως τέλους αμέμπτους εν τη ημέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού». (1 Κορ. 1:7-8)

 

«Μακροθυμήσατε λοιπόν, αδελφοί, έως της παρουσίας του Κυρίου.(αφορά τις δώδεκα φυλές τις διεσπαρμένες, παραλήπτες της επιστολής) Ιδού, ο γεωργός περιμένει τον πολύτιμον καρπόν της γης και μακροθυμεί δι' αυτόν, εωσού λάβη βροχήν πρώϊμον και όψιμον· μακροθυμήσατε και σεις, στηρίξατε τας καρδίας σας, διότι η παρουσία του Κυρίου επλησίασε. Μη στενάζετε κατ' αλλήλων, αδελφοί, διά να μη κατακριθήτε· ιδού, ο κριτής ίσταται έμπροσθεν των θυρών». (Ιακ. 5:7-9)

 

«Λέγει προς αυτόν ο Ιησούς· Εάν αυτόν θέλω να μένη εωσού έλθω, τι προς σε; συ ακολούθει μοι». (Ιωάν. 21:22)

 

«Αληθώς σας λέγω, είναι τινές των εδώ ισταμένων, (σύγχρονοι του Ιησού) οίτινες δεν θέλουσι γευθή θάνατον, (δεν θα πέθαναν τον φυσικό θάνατο, θα ήταν ζωντανοί) εωσού ίδωσι τον Υιόν του ανθρώπου ερχόμενον εν τη βασιλεία αυτού». (Ματθ. 16:28)

 

«Όταν δε σας διώκωσιν εν τη πόλει ταύτη, φεύγετε εις την άλλην· (αφορούσε τους  σύγχρονους του Ιησού ιουδαίους μαθητές)  διότι αληθώς σας λέγω, δεν θέλετε τελειώσει τας πόλεις του Ισραήλ, (του 1ου αιώνα) εωσού έλθη ο Υιός του ανθρώπου». (Ματθ. 10:23)

 

«Αποκάλυψις Ιησού Χριστού, την οποίαν έδωκεν εις αυτόν ο Θεός, διά να δείξη εις τους δούλους αυτού όσα πρέπει να γείνωσι ταχέως, και εφανέρωσεν αυτά αποστείλας διά του αγγέλου αυτού εις τον δούλον αυτού Ιωάννην». (Αποκ. 1:1)

 

«Μακάριος ο αναγινώσκων και οι ακούοντες τους λόγους της προφητείας και φυλάττοντες τα γεγραμμένα εν αυτή· διότι ο καιρός είναι πλησίον». (Αποκ. 1:3)

 

«Λέγω δε προς εσάς τους λοιπούς τους εν Θυατείροις, όσοι δεν έχουσι την διδαχήν ταύτην και οίτινες δεν εγνώρισαν τα βάθη του Σατανά, ως λέγουσι· Δεν θέλω βάλει εφ' υμάς άλλο βάρος· πλην εκείνο, το οποίον έχετε, κρατήσατε εωσού έλθω (αφορoύσε τους εν Θυατείροις παραλήπτες της επιστολής)». Αποκ. 2:24-25)

 

«Ιδού, έρχομαι ταχέως· κράτει εκείνο το οποίον έχεις, διά να μη λάβη μηδείς τον στέφανόν σου». (Αποκ. 3:11)

 

«Μακάριος ο αναγινώσκων και οι ακούοντες τους λόγους της προφητείας και φυλάττοντες τα γεγραμμένα εν αυτή· διότι ο καιρός είναι πλησίον». (Αποκ. 1:3)

 

«Και λέγει προς εμέ· Μη σφραγίσης τους λόγους της προφητείας του βιβλίου τούτου· διότι ο καιρός είναι εγγύς». (Αποκ. 22:10)

 

Οι στύλοι της αληθινής αποστολικής εκκλησίας Ιάκωβος, Πέτρος και Ιωάννης απεστάλησαν εις τους περιτετμημένους (Γαλ. 2:9). Το βιβλίο της Αποκάλυψης  αφορούσε τους σύγχρονους του Ιωάννη Ιουδαίους χριστιανούς των επτά εκκλησιών της Ασίας για τους οποίους η έλευση του Ιησού ήταν επικείμενη και όχι μελλοντικές γενεές. Περισσότερα για το βιβλίο της Αποκάλυψης  εδώ.

 

Οι προϋποθέσεις της εκπλήρωσης της υπόσχεσης  του Θεού για την μετάβαση από το Παλαιό στο Νέο

 

Δια να τελειώσει / ολοκληρωθεί η υπόσχεση του Θεού και την θέση της Παλαιάς Διαθήκης,  λόγω του ασθενές και ανωφελές αυτής, να πάρει η ζωοποιός Νέα  Διαθήκη – να φύγει δηλαδή το Παλαιό / ο θάνατος και να έρθει το Νέο / η Ζωή,  «διότι το γράμμα θανατόνει, το δε πνεύμα ζωοποιεί» -  έπρεπε να γίνουν τα ακόλουθα:

 

«Αλλ' εάν εγώ διά Πνεύματος Θεού εκβάλλω τα δαιμόνια, άρα έφθασεν εις εσάς η βασιλεία του Θεού». (Ματθ. 12:28)

 

α) Έπρεπε ο Ιησούς να νικήσει τον θάνατο και να πάρει κάθε εξουσία στον ουρανό και στην γη. ΕΓΙΝΕ

 

«Και προσελθών ο Ιησούς (αναστημένος), ελάλησε προς αυτούς, λέγων· Εδόθη εις εμέ πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί γης». (Ματθ. 28:18)

 

«Όστις είναι εν δεξιά του Θεού πορευθείς εις τον ουρανόν, και εις ον υπετάχθησαν άγγελοι και εξουσίαι και δυνάμεις». (1 Πέτρ. 3:22)

 

«Και ότε είδον αυτόν, έπεσα προς τους πόδας αυτού ως νεκρός, και επέθηκε την δεξιάν αυτού χείρα επ' εμέ; λέγων μοι· Μη φοβού· εγώ είμαι ο πρώτος και ο έσχατος και ο ζων, και έγεινα νεκρός, και ιδού, είμαι ζων εις τους αιώνας των αιώνων, αμήν, και έχω τα κλειδία του άδου και του θανάτου». (Αποκ. 1:17-18)

 

β) Έπρεπε να εκπληρωθεί η οργή του Θεού στους παραβάτες παραλήπτες του Μωσαϊκού νόμου όπως όριζαν οι όροι της Παλαιάς Διαθήκης. ΕΓΙΝΕ

 

«Ακούσας δε ο βασιλεύς ωργίσθη, και πέμψας τα στρατεύματα αυτού (ρωμαϊκός στρατός) απώλεσε τους φονείς εκείνους και την πόλιν αυτών κατέκαυσε (την Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ.)». (Ματθ. 22:4-7, Αποκ. Κεφ. 18)

 

γ) Έπρεπε να αντικατασταθεί η πρώτη χειροποίητη, επίγεια  σκηνή με την αληθινή επουράνια και να ελευθερωθεί η οδός που οδηγούσε στα αληθινά άγια. ΕΓΙΝΕ

 

Η σκηνή του μαρτυρίου και οι ιερείς λειτουργούσαν  εις υπόδειγμα και σκιάν των επουρανίων, καθώς ελαλήθη προς τον Μωϋσήν ότε έμελλε να κατασκευάση την σκηνήν· διότι Πρόσεχε, λέγει, να κάμης πάντα κατά τον τύπον τον δειχθέντα εις σε εν τω όρει». (Εβρ. 8:5)

 

«Όντων δε τούτων ούτω κατεσκευασμένων, εις μεν την πρώτην σκηνήν εισέρχονται διαπαντός οι ιερείς εκτελούντες τας λατρείας, εις δε την δευτέραν άπαξ του ενιαυτού εισέρχεται μόνος ο αρχιερεύς, ουχί χωρίς αίματος, το οποίον προσφέρει υπέρ εαυτού και των εξ αγνοίας αμαρτημάτων του λαού, και τούτο εδηλοποίει το Πνεύμα το Άγιον, ότι δεν ήτο πεφανερωμένη η εις τα άγια οδός, επειδή η πρώτη σκηνή ίστατο έτι». (Εβρ. 9:6-8)

 

«Χριστός δε παραγενόμενος αρχιερεύς των γενομένων αγαθών δια της μείζονος και τελειοτέρας σκηνής ου χειροποιήτου τουτ’ έστιν ου ταύτης της κτίσεως, ουδέ δι΄αίματος τράγων και μόσχων δια δε του ιδίου αίματος εισήλθεν αφάπαξ εις τα άγια αιωνίαν λύτρωσιν ευράμενος (υπέρ ημών)». (Εβρ. 9:11)

 

«Διότι ο Χριστός δεν εισήλθεν εις χειροποίητα άγια, αντίτυπα των αληθινών, αλλ' εις αυτόν τον ουρανόν, διά να εμφανισθή τώρα ενώπιον του Θεού υπέρ ημών». (Εβρ. 9:24)

 

«Έχοντες λοιπόν, αδελφοί, παρρησίαν να εισέλθωμεν εις τα άγια διά του αίματος του Ιησού, διά νέας και ζώσης οδού, την οποίαν καθιέρωσεν εις ημάς διά του καταπετάσματος, τουτέστι της σαρκός αυτού, και έχοντες ιερέα μέγαν επί τον οίκον του Θεού ….». (Εβρ. 10:19-21)

 

δ) Έπρεπε ο επουράνιος αληθινός ναός να έχει επουράνιο αρχιερέα ζώντα εις τους αιώνες που δεν θα χρειαζόταν αντικατάσταση λόγω  θανάτου. ΕΓΙΝΕ

 

«Κεφάλαιον δε των λεγομένων είναι τούτο, Τοιούτον έχομεν αρχιερέα, όστις εκάθησεν εν δεξιά του θρόνου της μεγαλωσύνης εν τοις ουρανοίς,

λειτουργός των αγίων και της σκηνής της αληθινής, την οποίαν κατεσκεύασεν / έπηξεν ο Κύριος, και ουχί άνθρωπος». (Εβρ. 8:1-2)

 

«Και εκείνοι μεν έγειναν πολλοί ιερείς, επειδή ημποδίζοντο υπό του θανάτου να παραμένωσιν· εκείνος όμως, επειδή μένει εις τον αιώνα, έχει απαράβατον / αμετάθετον την ιερωσύνην· όθεν δύναται και να σώζη εντελώς τους προσερχομένους εις τον Θεόν δι' αυτού, ζων πάντοτε διά να μεσιτεύση υπέρ αυτών». (Εβρ. 7:23)

 

ε) Έπρεπε να γεννηθούν τα τέκνα της επαγγελίας, οι νόμιμοι κληρονόμοι της Βασιλείας και αληθινοί προσκυνητές του Θεού που είναι Πνεύμα . ΕΓΙΝΕ

 

 Στον επίγειο χειροποίητο ναό της Ιερουσαλήμ λάτρευαν σαρκικοί λατρευτές με σαρκικές διατάξεις, πόματα, βρώματα, και διαφόρους βαπτισμούς, μέχρι καιρού διορθώσεως. Στον επουράνιο, πνευματικό Ναό λατρεύουν «εν πνεύματι και αληθεία» πνευματικοί λατρευτές, νέα κτίσματα,  διότι ο Θεός είναι πνεύμα και τοιούτοι πρέπει να είναι οι αληθινοί προσκυνητές.

 

«Πλην έρχεται ώρα, και ήδη είναι, ότε οι αληθινοί προσκυνηταί θέλουσι προσκυνήσει τον Πατέρα εν πνεύματι και αληθεία· διότι ο Πατήρ τοιούτους ζητεί τους προσκυνούντας αυτόν.  Ο Θεός είναι Πνεύμα, και οι προσκυνούντες αυτόν εν πνεύματι και αληθεία πρέπει να προσκυνώσι». (Ιωάν. 4:23-24)

 

«Ημείς δε, αδελφοί, καθώς ο Ισαάκ επαγγελίας τέκνα είμεθα.

Αλλά καθώς τότε ο κατά σάρκα γεννηθείς εδίωκε τον κατά πνεύμα, ούτω και τώρα. Αλλά τι λέγει η γραφή; Έκβαλε την δούλην και τον υιόν αυτής· διότι δεν θέλει κληρονομήσει ο υιός της δούλης μετά του υιού της ελευθέρας. Λοιπόν, αδελφοί, δεν είμεθα της δούλης τέκνα, αλλά της ελευθέρας». (Γαλ. 4:28-31)

 

«Διότι εν Χριστώ Ιησού ούτε περιτομή ισχύει τι ούτε ακροβυστία, αλλά νέα κτίσις». (Γαλ. 6:15)

 

« Όθεν εάν τις ήναι εν Χριστώ είναι νέον κτίσμα· τα αρχαία παρήλθον, ιδού, τα πάντα έγειναν νέα». (2 Κορ.

 

«Βουληθείς απεκύησεν ημάς λόγω αληθείας εις το είναι ημάς απαρχήν τινά των αυτού κτισμάτων». (Ιακ. 1:18)

 

«Και σεις, ως λίθοι ζώντες, οικοδομείσθε οίκος πνευματικός, ιεράτευμα άγιον, διά να προσφέρητε πνευματικάς θυσίας ευπροσδέκτους εις τον Θεόν διά Ιησού Χριστού». (1Πέτ. 2:5)

 

 Ουδεμία βιβλική υποστήριξη δεν παρέχεται από την διδαχή των αποστόλων για μία προσεχή οικοδόμηση ενός τρίτου επίγειου ναού στην Ιερουσαλήμ και επαναφορά της Λευιτικής  ή άλλης ιεροσύνης. Αυτές τις ανακρίβειες τις διαδίδει  ο σημερινός Χριστιανικός  Σιωνισμός, που αναπτύχτηκε στην βάση της Σύγχρονης θεωρίας των Οικονομιών (Dispensationalism) του Αγγλικανού  κληρικού John Nelson Darby (1800-1882) πατέρα της κίνησης των «Χριστιανών Αδελφών» ή «Πλυμούθιων». Ο Darby εκπαιδεύτηκε στο σχολείο Westminister και στο Trinity college του Δουβλίνου, η θεωρία του έτυχε ευρείας αποδοχής από Βαπτιστές στις Η.Π.Α., όταν ο οίκος Oxford University Press εξέδωσε τη Βίβλο του Αμερικανού θεολόγου Cyrus Ingerson Scofield (1843-1921) που είχε σημειώσεις προωθώντας την θεωρία του Darby. Οι οικονομιαστές, οπαδοί της θεωρίας των Οικονομιών, υπερασπίζονται μύθους του ραβινικού ιουδαϊσμού  και  κοσμικές γεωστρατηγικές πολιτικές παρά βιβλικές αλήθειες.  

 

στ΄) Έπρεπε να εκπληρωθεί η μεγάλη εντολή: «Και θέλει κηρυχθή τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη προς μαρτυρίαν εις πάντα τα έθνη, και τότε θέλει ελθεί το τέλος». (Ματθ. 24:14). ΕΓΙΝΕ

 

Τέλος = (ίδε εν τέλει) η εκπλήρωσις, συμπλήρωσις παντός πράγματος, η αποτέλεσις αυτού, το αποτέλεσμα, ουχί η παύσις ή η λήξις αυτού. (Λεξ. Liddell-Scott)

 

Το ευαγγέλιο της βασιλείας είχε κηρυχτεί από τους αποστόλους προς υπακοή πίστεως σε όλα τα έθνη στην γενεά τους. Στην συνέχεια εκτελέστηκε η οργή του Θεού στους υπερόπτες Ιουδαίους και έτσι εκπληρώθηκε ο αιώνας του Μωσαϊκού νόμου. Περισσότερα για «το τέλος του νόμου ο Χριστός» βλέπε εδώ.

 

«Εις δε τον δυνάμενον να σας στηρίξη κατά το ευαγγέλιόν μου και το κήρυγμα του Ιησού Χριστού, κατά την αποκάλυψιν του μυστηρίου του σεσιωπημένου μεν από χρόνων αιωνίων, φανερωθέντος δε τώρα διά προφητικών γραφών κατ' επιταγήν του αιωνίου Θεού και γνωρισθέντος εις πάντα τα έθνη προς υπακοήν πίστεως». (Ρωμ. 16:25-26)

 

«Εις εμέ τον πλέον ελάχιστον πάντων των αγίων εδόθη η χάρις αύτη, να ευαγγελίσω μεταξύ των εθνών τον ανεξιχνίαστον πλούτον του Χριστού». (Εφ. 3:8)

 

«Ευχαριστούμεν τον Θεόν και Πατέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, προσευχόμενοι πάντοτε υπέρ υμών,  ακούσαντες την εις τον Ιησούν Χριστόν πίστιν σας και την εις πάντας τους αγίους αγάπην, διά την ελπίδα την αποτεταμιευμένην διά σας εν τοις ουρανοίς, την οποίαν προηκούσατε εν τω λόγω της αληθείας του ευαγγελίου, το οποίον ήλθεν εις εσάς, καθώς και εις όλον τον κόσμον, και καρποφορεί καθώς και εις εσάς, αφ' ης ημέρας ηκούσατε και εγνωρίσατε την χάριν του Θεού εν αληθεία». (Κολ. 1:3-6)

 

«Εάν επιμένητε εις την πίστιν, τεθεμελιωμένοι και στερεοί και μη μετακινούμενοι από της ελπίδος του ευαγγελίου, το οποίον ηκούσατε, του κηρυχθέντος εις πάσαν την κτίσιν την υπό τον ουρανόν, του οποίου εγώ ο Παύλος έγεινα υπηρέτης». (Κολ. 1:23)

 

«Εκείνοι δε εξελθόντες εκήρυξαν πανταχού, συνεργούντος του Κυρίου και βεβαιούντος το κήρυγμα διά των επακολουθούντων θαυμάτων. Αμήν». (Μάρκ. 16:20)

 

«Λέγω όμως, Μη δεν ήκουσαν; Μάλιστα εις πάσαν την γην εξήλθεν ο φθόγγος αυτών, Και εις τα πέρατα της οικουμένης οι λόγοι αυτών». (Ρωμ. 10:18)

 

«Έσυραν τον Ιάσονα και τινάς αδελφούς επί τους πολιτάρχας, βοώντες ότι οι αναστατώσαντες την οικουμένην, ούτοι ήλθον και εδώ». (Πράξ. 17:6)

 

Οι εβραϊκές γραφές εκπληρώθηκαν, η μετάβαση από το Παλαιό στο Νέο έγινε, οι απόστολοι του Ιησού εκπλήρωσαν την αποστολή τους, ο στόχος επετεύχθη, όσοι οραματίζονται επανάληψη του αυθεντικού και μοναδικού αποστολικού έργου δεν έχουν πιστέψει σ’ αυτό.

 

«Αλλά τώρα ελευθερωθέντες από της αμαρτίας και δουλωθέντες εις τον Θεόν, έχετε τον καρπόν σας εις αγιασμόν, το δε τέλος ζωήν αιώνιον». (Ρωμ. 6:22)

 

 

Ο μετασχηματισμός του αρχικού χριστιανισμού

 

Τα κοσμικά φιλοσοφικά ρεύματα του 2ου αιώνα λαφυραγωγώντας τον πνευματικό πλούτο του γνήσιου χριστιανισμού τον μετασχημάτισαν σε νέα κρατική θρησκεία τύπων και προσδοκιών

 

Όπως και για πολλούς άλλους της ίδιας περιόδου έτσι και για τον «χριστιανό» φιλόσοφο  Κλήμεντα της Αλεξανδρινής φιλοσοφικής σχολής, ο Χριστιανισμός ήταν η ανώτερη φιλοσοφία που προπαρασκεύασε ο Μωσαϊκός νόμος και η ελληνική φιλοσοφία. Η άποψη αυτή καλλιεργήθηκε από τον Ιουδαίο ελληνιστή φιλόσοφο Φίλωνα από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου (15 π.Χ.-45 μ.Χ.) φανατικό υπερασπιστή της πλατωνικής σκέψης και εξαπλώθηκε από τους υπέρμαχους της ανθρώπινης σοφίας.

 

«Προσέχετε μήπως υπάρξει κάποιος που σας αρπάξει σαν λάφυρό [του] με τη φιλοσοφία και[ με τη] μάταιη απάτη κατά την παράδοση των ανθρώπων, κατά τα στοιχεία του κόσμου και όχι κατά Χριστό. Γιατί μέσα σ’ αυτόν κατοικεί όλο το πλήρωμα της θεότητας σωματικά». (Προειδοποίηση του Αποστόλου Παύλου προς Κολοσσαείς  2:8-9)

 

Η παρενέργεια αυτής της θεώρησης των φιλοσόφων, παρουσίαζε τον χριστιανισμό ως να αποδέχεται την ελληνική σκέψη, άποψη αντίθετη από αυτό που υποστήριξε ο Ιησούς  και οι απόστολοι.


«Μη νομίσητε ότι ήλθον να καταλύσω τον νόμον ή τους προφήτας· δεν ήλθον να καταλύσω, αλλά να εκπληρώσω». (Ματθ. 5:17)

 

 

«Διότι επειδή εν τη σοφία του Θεού ο κόσμος δεν εγνώρισε τον Θεόν διά της σοφίας, ηυδόκησεν ο Θεός διά της μωρίας του κηρύγματος να σώση τους πιστεύοντας». (1 Κορ. 1:21)

 

Η καταστροφή της Ιερουσαλήμ και του ναού είχε επιφέρει εθνική, πολιτιστική και θρησκευτική κρίση στον σαρκικό Ισραήλ. Ο βιβλικός ιουδαϊσμός έχοντας εκπληρώσει τον σκοπό του είχε δώσει την θέση του στον χριστιανισμό που είχε ως αντίπαλο τους μη πιστεύσαντας Ιουδαίους. Χωρίς ναό και ιερείς, την εκπροσώπηση των τελευταίων την είχαν αναλάβει οι ραβίνοι οι οποίοι το 100 μ.Χ. περίπου συγκάλεσαν την σύνοδο της Ιάμνειας στην Παλαιστίνη για να οριστικοποιήσουν τον βιβλικό κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης  όπως αυτός οριζότανε στο Ταλμούδ. Η ενέργεια αυτή καθιέρωσε τον ραβινικό ιουδαϊσμό ως ιδεολογική συνέχεια του φαρισαϊκού ιουδαϊσμού.

 

Η περίοδος εκπροσώπησης του χριστιανισμού από υπηρέτες αποστολικού αναστήματος είχε παρέλθει. Οι φιλόσοφοι απολογητές, υπερασπιστές της «χριστιανικής φιλοσοφίας» όπως την θεωρούσαν, βοηθούμενοι από τις κοινωνικές και πολιτικές συγκυρίες πέτυχαν τον συνδυασμό Ελληνισμού – Χριστιανισμού,  δημιουργώντας σταδιακά την ετικέτα του «Χριστιανικού Ελληνισμού».

 

Μέσα από έντονες διαμάχες μεταξύ των αντιπροσώπων των τότε φιλοσοφικών τάσεων και την επικράτηση των εχόντων την ισχυρότερη πολιτική στήριξη, μορφώθηκε τελικά τον 3ο - 4ο αιώνα μ.Χ., νέα κρατική θρησκεία ρωμαϊκών συμφερόντων ο «πατερικός πλατωνικός χριστιανισμός». H αντιφατική Αρχαία Φιλοσοφία και η σωτηριολογία  Πατερικού τύπου έγιναν από τότε πνευματική παρακαταθήκη της ελληνικής κληρονομιάς.

 

Ο τοιούτος χριστιανισμός όντας παραλλαγή του εθνικού πολυθεϊσμού, επικράτησε με την ισχύ των ρωμαϊκών όπλων και επέφερε πνευματικό σκότος συντηρούμενο έως σήμερα από τις κατ’ όνομα χριστιανικές αντιμαχόμενες εθνικές θρησκείες.

 

 Ο πλατωνισμός ως θεωρία των ιδεών είχε υποστηρικτές κυρίως από τους εξ’ ελλήνων θρησκευόμενους και με αυτόν ενδύθηκε η Ορθόδοξη Ανατολική «Χριστιανική» εκκλησία. Ο αριστοτελισμός ως θεωρία του πραγματισμού - το μη αισθητό είναι και μη υπάρχον – είχε υποστηρικτές κυρίως από τους εξ’ ιουδαίων θρησκευόμενους και από Άραβες οι οποίοι διάβαζαν τα μεταφρασμένα σε αραβικά έργα του Αριστοτέλη. Μετά το σχίσμα μεταξύ Ανατολικής και Δυτικής εκκλησίας το 1054 η Καθολική Δυτική εκκλησία κάτω από την ισχυρή  επιρροή του Ιταλού  φιλόσοφου και θεολόγου  Θωμά Ακινάτη (1125-1274), ιερέα της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας και υποστηρικτή του αριστοτελισμού, ενσωμάτωσε  στην θεολογία της την αριστοτελική φιλοσοφία. Έτσι γεννήθηκε ο «αριστοτελικός χριστιανισμός» ο οποίος επηρέασε και τον υλιστικό δυτικό πολιτισμό.

 

Επίλογος

 

 Οι σημερινοί εκπρόσωποι και ακόλουθοι του  επιβληθέντα σχισματικού «πατερικού πλατωνικού χριστιανισμού» και οι γεφυρωμένες με αυτόν σύγχρονες Προτεσταντικές ομολογίες , (βλέπε καταστατικά εκκλησιών της Διαμαρτύρησης), αρνούνται να δεχτούν την προ είκοσι αιώνων εκπλήρωση του Μωσαϊκού νόμου και των προφητών δια του Ιησού και τις απορρέουσες πνευματικές ευλογίες. Δίνοντας προσοχή σε μυθεύματα, συντηρούν τον θρησκευτικό τυπικισμό της Παλαιάς Διαθήκης.

 

 Όσοι δε προσμένουν χωρίς βιβλική υποστήριξη, την ανοικοδόμηση ενός τρίτου επίγειου ναού στην Ιερουσαλήμ από «σύγχρονους Εβραίους» που δεν μπορούν να αποδείξουν την  γενεαλογική τους συνέχεια από τον Αβραάμ, φαντασιώνονται την επανάληψη της βιβλικής ιστορίας, μεμφόμενοι έτσι τον Θεό ως παραβάτη.

 

«Διότι εάν όσα κατέστρεψα ταύτα πάλιν οικοδομώ, παραβάτην δεικνύω εμαυτόν». (Γαλ. 2:18)

 

Ο Κύριος Ιησούς να σας ευλογεί. Η υπακοή στην αλήθεια του Θεού απελευθερώνει  τις ευλογίες του στη ζωή μας.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο ήλιος θα σκοτεινιάσει και η σελήνη δε θα δώσει το φεγγοβόλημά της

αναρτήθηκε στις 22 Φεβ 2018, 12:33 π.μ. από το χρήστη Βασίλειος Ζαφείρογλου   [ ενημερώθηκε 25 Απρ 2019, 2:15 π.μ. ]

Συγγραφή: Ζαφείρογλου Αναστ. Βασίλειος  (24/01/2018)











  Ο Ιησούς μιλούσε πάντα με παραβολές


Ο Ιησούς μιλούσε πάντα με παραβολές όπου έκρυβαν ένα βαθύ μήνυμα που ο Κύριος το απεκάλυπτε μόνο σ' αυτούς που Τον αγαπούσαν και ήθελαν να κάνουν το θέλημά Του. Μάλιστα τόνιζε με ιδιαίτερο τρόπο : "Αυτός που έχει αυτιά για να ακούει ας ακούει."

"Γιατί σ’ όποιον έχει θα του δοθεί και θα [του] περισσέψει· σ’ όποιον όμως δεν έχει, και αυτό που έχει θα αφαιρεθεί από αυτόν".

 

Όποιος λοιπόν είχε δεχτεί το Χριστό θα του δινόταν μεγαλύτερη συμμετοχή και κατανόηση στα μυστήρια της Βασιλείας του Θεού. Αντίθετα εκείνοι που δεν είχαν λάβει το Χριστό μέσα τους και εκείνα που νόμιζαν ότι ξέρουν θα αποδεικνυόταν ότι δεν ήταν μέτοχοι της γνώσης του Θεού.

 

Πράγματι οι ευαγγελιστές γράφουν στα ευαγγέλια τους :

(Ματθ. 13:1-3, 9-17 [Μεταγλώττιση])

"Όποιος έχει αυτιά ας ακούει"

(Ματθ. 13:1-3 [Μεταγλώττιση])

Εκείνη την ημέρα εξήλθε ο Ιησούς από την οικία και καθόταν δίπλα στη λίμνη.

Τότε συνάχτηκαν κοντά του πλήθη πολλά, ώστε αυτός αναγκάστηκε να μπει σε πλοίο και να καθίσει, και όλο το πλήθος είχε σταθεί στο γιαλό.

Και τους μίλησε πολλά με παραβολές, λέγοντας: "Ιδού, εξήλθε ο σπορέας για να σπείρει....." Και [τότε] πλησίασαν οι μαθητές και του είπαν: «Γιατί τους μιλάς με παραβολές;»

Εκείνος αποκρίθηκε και τους είπε: «Επειδή σ’ εσάς έχει δοθεί να γνωρίσετε τα μυστήρια της βασιλείας των ουρανών, αλλά σ’ εκείνους δεν έχει δοθεί.

Γιατί σ’ όποιον έχει θα του δοθεί και θα [του] περισσέψει· σ’ όποιον όμως δεν έχει, και αυτό που έχει θα αφαιρεθεί από αυτόν.

Γι’ αυτό με παραβολές τους μιλάω, επειδή ενώ βλέπουν, δε βλέπουν, και ενώ ακούν, δεν ακούν ούτε καταλαβαίνουν."(Διαβάστε: Ιωάν. 16:25, Ιωάν. 3:33-36 ,Ιωάν. 3:10-12)

 

Και [έτσι] εκπληρώνεται σ’ αυτούς η προφητεία [του] Ησαΐα που λέει: Με [την] ακοή θ’ ακούτε αλλά δε θα καταλάβετε, και βλέποντας θα βλέπετε αλλά δε θα δείτε.

Γιατί πάχυνε η καρδιά του λαού τούτου και με τ’ αυτιά [τους] βαριάκουσαν και τους οφθαλμούς τους έκλεισαν, μην τυχόν δουν με τους οφθαλμούς και με τ’ αυτιά ακούσουν, και με την καρδιά καταλάβουν και επιστρέψουν και τους γιατρέψω.

Όμως οι δικοί σας οφθαλμοί [είναι] μακάριοι γιατί βλέπουν και τα αυτιά σας γιατί ακούνε.Γιατί αλήθεια σας λέω ότι πολλοί προφήτες και δίκαιοι επιθύμησαν να δουν αυτά που βλέπετε, αλλά δεν [τα] είδαν· και να ακούσουν αυτά που ακούτε, αλλά δεν [τα] άκουσαν».

 

(Μάρκ. 4:33-34 [Μεταγλώττιση])

Και με τέτοιες πολλές παραβολές τους μιλούσε το λόγο [του Θεού], καθώς μπορούσαν να ακούνε.

Και χωρίς παραβολή δεν τους μιλούσε, αλλά ιδιαιτέρως στους δικούς του μαθητές [τα] επέλυε όλα.

 


Οι νομικοί υπεύθυνοι για την αγνωσία του λαού Ισραήλ

«Ουαί  υμίν τοίς νομικοίς (συνεργάτες των Φαρισαίων που δίδασκαν τον νόμο) ότι ήρατε (αφαιρέσατε)  την κλείδα της γνώσεως , αυτοί ουκ εισήλθατε και τους  εισερχομένους εκωλύσατε» (Λούκ.11:52).

(Λουκ. 11:49-51 [Μεταγλώττιση])

Γι’ αυτό και η σοφία του Θεού είπε: “Θα αποστείλω σ’ αυτούς προφήτες και αποστόλους, και από αυτούς μερικούς θα σκοτώσουν και θα καταδιώξουν”,

για να ζητηθεί το αίμα όλων των προφητών που έχει χυθεί από την αρχή της δημιουργίας του κόσμου, από τη γενιά αυτή:

από το αίμα του Άβελ ως το αίμα του Ζαχαρία, που σκοτώθηκε μεταξύ του θυσιαστηρίου και του οίκου του Θεού. Ναι, σας λέω, θα ζητηθεί από τη γενιά αυτή.

Οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι νομίζοντας ότι γνωρίζουν τα πάντα από το Νόμο και τους προφήτες μη έχοντας όμως μέσα τους το Πνεύμα του Χριστού συμπεριφέρονταν σαν νήπια που έχουν ανάγκη "γάλακτος" και έπαιρναν το λόγο του Θεού "κατά το γράμμα" και όχι "σύμφωνα με το Πνεύμα". Έδιναν σημασία στο επιφανειακό και σαρκικό  και όχι στο βαθύτερο παραβολικό νόημα που μόνο το Πνεύμα του Χριστού μπορούσε να τους αποκαλύψει.

 

Όποιος έχει αυτιά για να ακούει ας ακούει



Ο Ηλίας ο Θεσβίτης και ο Ιωάννης ο Βαπτιστής.


Έτσι μετά την μεταμόρφωση του Ιησού οι μαθητές είπαν στον Ιησού:

(Ματθ. 17:10-13 [Μεταγλώττιση])

Και τον ρώτησαν οι μαθητές: «Γιατί λοιπόν οι γραμματείς λένε ότι [ο] Ηλίας πρέπει να έρθει πρώτα;»

Εκείνος αποκρίθηκε και είπε: «[Ο] Ηλίας βέβαια έρχεται και θα [τα] αποκαταστήσει όλα.

Σας λέω, όμως, ότι [ο] Ηλίας ήδη ήρθε και δεν τον αναγνώρισαν, αλλά έκαναν σ’ αυτόν όσα θέλησαν. Έτσι και ο Υιός του ανθρώπου μέλλει να πάσχει από αυτούς».

Τότε κατάλαβαν οι μαθητές ότι τους μίλησε για [τον] Ιωάννη το Βαπτιστή.

 

(Ματθ. 11:10-15 [Μεταγλώττιση])

Αυτός είναι για τον οποίο έχει γραφτεί: Ιδού, εγώ αποστέλλω τον αγγελιοφόρο μου πριν από [το] πρόσωπό σου, ο οποίος θα παρασκευάσει την οδό σου μπροστά σου.

Αλήθεια σας λέω: δεν έχει εγερθεί μεταξύ [των] γεννημένων από γυναίκες μεγαλύτερος από [τον] Ιωάννη το Βαπτιστή. Αλλά ο μικρότερος στη βασιλεία των ουρανών είναι μεγαλύτερος από αυτόν.

Και από τις ημέρες [του] Ιωάννη του Βαπτιστή ως τώρα η βασιλεία των ουρανών παραβιάζεται και βίαιοι την αρπάζουν.

Γιατί όλοι οι προφήτες και ο νόμος ως [τον] Ιωάννη προφήτεψαν.

Και αν θέλετε, δεχτείτε [το]: αυτός είναι ο Ηλίας που μέλλει να έρχεται.

Όποιος έχει αυτιά ας ακούει.

 

Οι Φαρισαίοι είχαν διαβάσει πολύ σωστά στο προφήτη Μαλαχία :

 

(Μαλ. 4:5-6 [LXX])

(3:22) και ιδου εγω αποστελλω υμιν ηλιαν τον θεσβιτην πριν ελθειν ημεραν κυριου την μεγαλην και επιφανη

(3:23) ος αποκαταστησει καρδιαν πατρος προς υιον και καρδιαν ανθρωπου προς τον πλησιον αυτου μη ελθω και παταξω την γην αρδην(την γην του Ισραήλ εκ θεμελίων)

 

(Μαλ. 4:5-6 [Φίλος])

Δέστε, εγώ θα σας στείλω τον Ηλία τον προφήτη, πριν έρθει η ημέρα τού Κυρίου, η μεγάλη και επιφανής·

αυτός θα επαναφέρει την καρδιά των πατέρων προς τα παιδιά, και την καρδιά των παιδιών προς τους πατέρες τους, μήποτε έρθω και πατάξω τη γη με ανάθεμα.

 

Ενώ οι Γραμματείς πολύ σωστά είχαν διαβάσει την προφητεία του Μαλαχία και ενώ νόμιζαν ότι είναι σοφοί , μωράνθηκαν  γιατί δεν είχαν δεχτεί στη ζωή τους το Πνεύμα Αυτού που είχε γράψει αυτήν την προφητεία, και που η αγάπη Του έφερε τον Γιο Του πάνω στο σταυρό του Γολγοθά.

 

Δυστυχώς πολλοί χριστιανοί των ημερών μας κινούμενοι από αυτό το ανώριμο και φαρισαϊκό πνεύμα της προβολής και της πρωτοκαθεδρίας επιμένουν να λένε ότι πριν τον Δεύτερο Ερχομό στις ημέρες μας θα έρθει ο Ηλίας με τον Μωϋσή ή με τον Ενώχ ή με τον Ιωάννη τον απόστολο, αγνοώντας τα λόγια του Πνεύματος.

 

"Σας λέω, όμως, ότι [ο] Ηλίας ήδη ήρθε και δεν τον αναγνώρισαν, αλλά έκαναν σ’ αυτόν όσα θέλησαν. Έτσι και ο Υιός του ανθρώπου μέλλει να πάσχει από αυτούς».

Τότε κατάλαβαν οι μαθητές ότι τους μίλησε για [τον] Ιωάννη το Βαπτιστή"

 

"Γιατί όλοι οι προφήτες και ο νόμος ως [τον] Ιωάννη προφήτεψαν.

Και αν θέλετε, δεχτείτε [το]: αυτός είναι ο Ηλίας που μέλλει να έρχεται.

Όποιος έχει αυτιά ας ακούει."

 

Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής ήταν "ο Ηλίας που θα ερχόταν" σαν ένα δυνατό σημείο πριν την ημέρα του Κυρίου τη μεγάλη και επιφανή.Είναι πολύ σημαντικό να προσέχουμε τα συμφραζόμενα κάθε φορά που μια γραφή καταλήγει με τη φράση " Όποιος έχει αυτιά για να ακούει ας ακούει" γιατί ένα ιδιαίτερο πνευματικό νόημα υπάρχει εκεί. 

 

Η ίδρυση του έθνους του Νέου Ισραήλ του Θεού



Ένα άλλο δυνατό σημάδι που έλαβε χώρα πριν την Ημέρα του Κυρίου τη μεγάλη και επιφανή ήταν η έκχυση του Πνεύματος του Αγίου την ημέρα της Πεντηκοστής κατά την οποία ημέρα έγινε η ίδρυση του έθνους του Νέου Ισραήλ του Θεού, που τώρα πια θα ήταν η Εκκλησία του Ιησού Χριστού και όχι "το κατά σάρκα Ισραήλ".

 

(Ιεζεκιήλ 36:22-32 [Φίλος])

"Γι' αυτό, πες στον οίκο Ισραήλ: Έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός: Εγώ δεν το κάνω αυτό για σας, οίκος Ισραήλ, αλλά για το άγιο όνομά μου, που βεβηλώσατε ανάμεσα στα έθνη, στα οποία ήρθατε.

Και θα αγιάσω το μεγάλο μου όνομα, που βεβηλώθηκε ανάμεσα στα έθνη, το οποίο βεβηλώσατε ανάμεσά τους· και τα έθνη θα γνωρίσουν ότι εγώ [είμαι] ο Κύριος, λέει ο Κύριος ο Θεός, όταν αγιαστώ σε σας μπροστά στα μάτια τους.

Επειδή, θα σας πάρω από μέσα από τα έθνη, και θα σας συγκεντρώσω από όλους τούς τόπους, και θα σας φέρω στη γη σας.

Και θα ράνω επάνω σας καθαρό νερό, και θα καθαριστείτε· από όλες τις ακαθαρσίες σας, και από όλα τα είδωλά σας, θα σας καθαρίσω.(Δες Εβραίους 10¨22-23)

Και θα σας δώσω καρδιά νέα· και θα βάλω μέσα σας πνεύμα νέο, και, αφού θα έχω αποσπάσει την πέτρινη καρδιά από τη σάρκα σας, θα σας δώσω καρδιά σάρκινη.

Και θα βάλω μέσα σας το Πνεύμα μου, και θα σας κάνω να περπατάτε στα διατάγματά μου, και να τηρείτε τις κρίσεις μου, και να τις εκτελείτε.

Και θα κατοικήσετε στη γη, που έδωσα στους πατέρες σας· και θα είστε λαός μου, και εγώ θα είμαι Θεός σας.

Και θα σας σώσω από όλες τις ακαθαρσίες σας, και θα ανακαλέσω το σιτάρι, και θα το πληθύνω και δεν θα ξαναφέρω [πλέον] σε σας πείνα.

Και θα πληθύνω τον καρπό των δέντρων, και τα γεννήματα του χωραφιού, για να μη πάρετε πλέον ονειδισμό πείνας ανάμεσα στα έθνη.

Και θα θυμηθείτε τούς πονηρούς σας δρόμους, και τα έργα σας τα όχι αγαθά, και θα αποστραφείτε οι ίδιοι τον εαυτό σας μπροστά στα μάτια σας, για τις ανομίες σας, και για τα βδελύγματά σας.

Εγώ δεν κάνω αυτά εξαιτίας σας, λέει ο Κύριος ο Θεός, ας είναι αυτό γνωστό σε σας· αισχυνθείτε και ντραπείτε για τους δρόμους σας, οίκος Ισραήλ!"

 

Πράγματι πενήντα ημέρες μετά την Ανάσταση του Ιησού ο Θεός έδωσε τα διαπιστευτήρια της ίδρυσης του νέου Έθνους και της Νέας Βασιλείας του Θεού. Οι "νέες γλώσσες" και η δύναμη του Πνεύματος που φύσηξε, πάνω σε εκείνο το μικρό πλήθος των μαθητών, πάνω στο "ανώγειο" ήταν η αρχή της εξουσίας και δύναμης με την οποία θα επικρατούσε τελικά η Βασιλεία του Θεού ενάντια σε εκείνο το έθνος που μαζί με τους  άρχοντές του αρνήθηκαν και σταύρωσαν τον Κύριο και Βασιλιά της Δόξης.

 

Με διαφορετικά λόγια ο προφήτης Ιωήλ προφήτεψε για το ίδιο γεγονός.

(Ιωήλ 2:28-32)

 28 ΚΑΙ ύστερα απ' αυτά θα εκχέω το πνεύμα μου επάνω σε κάθε σάρκα·
 και θα προφητεύσουν οι γιοι σας, και οι θυγατέρες σας·
 οι πρεσβύτεροί σας θα ονειρευτούν όνειρα, οι νέοι σας θα δουν οράσεις.

 29 Κι ακόμα, επάνω στους δούλους [μου] κι επάνω στις δούλες [μου] κατά τις ημέρες εκείνες θα εκχέω το πνεύμα μου.
 30 Και θα δείξω τέρατα στους ουρανούς κι επάνω στη γη, αίμα, και φωτιά, και αναθυμίαση καπνού.
 31 Ο ήλιος θα μεταστραφεί σε σκοτάδι, και το φεγγάρι σε αίμα, πριν έρθει η ημέρα τού Κυρίου, η μεγάλη και περιφανής.
 32 Και οποιοσδήποτε επικαλεστεί το όνομα του Κυρίου, θα σωθεί·
 επειδή, στο βουνό Σιών, και στην Ιερουσαλήμ, θα είναι σωτηρία, όπως έχει πει ο Κύριος, και στους υπόλοιπους, που ο Κύριος θα προσκαλέσει
.

 

Αυτές οι προφητείες τόσο του Ιεζεκιήλ για την ίδρυση "του έθνους του Νέου Ισραήλ" όσο και του Ιωήλ εκπληρώθηκαν την ημέρα της Πεντηκοστής όπως περιγράφει ο Λουκάς στις Πράξεις των Αποστόλων.

 

Πράξεις 2:1-13

"1 Και καθώς συμπληρωνόταν η ημέρα της Πεντηκοστής, ήταν όλοι μαζί στο ίδιο [μέρος]. 2 Και έγινε ξαφνικά από τον ουρανό ήχος, όπως ακριβώς όταν φυσά βίαιος άνεμος, και γέμισε όλο τον οίκο όπου κάθονταν. 3 Και φάνηκαν να διαμερίζονται σ’ αυτούς γλώσσες σαν φωτιάς και κάθισε [καθεμιά] πάνω σε καθέναν ξεχωριστά από αυτούς, 4 και γέμισαν όλοι από Πνεύμα Άγιο και άρχισαν να λαλούν σε άλλες γλώσσες καθώς το Πνεύμα τούς έδινε να εκφράζονται. 5 Τότε στην Ιερουσαλήμ κατοικούσαν Ιουδαίοι, άντρες ευλαβείς από κάθε έθνος που [είναι] κάτω από τον ουρανό. 6 Όταν έγινε λοιπόν η βοή αυτή, συγκεντρώθηκε το πλήθος και κυριεύτηκε από σύγχυση, γιατί άκουγαν καθένας ξεχωριστά στη δική του διάλεκτο να μιλούν αυτοί. 7 Έμεναν λοιπόν εκστατικοί και θαύμαζαν, λέγοντας: «Ιδού, όλοι αυτοί που μιλούν δεν είναι Γαλιλαίοι; 8 Και πώς εμείς [τους] ακούμε, καθένας στη δική μας διάλεκτο, στην οποία γεννηθήκαμε; 9 Πάρθοι και Μήδοι και Ελαμίτες και όσοι κατοικούν στη Μεσοποταμία, [στην] Ιουδαία και [στην] Καππαδοκία, [στον] Πόντο και στην [επαρχία της] Ασίας, 10 [στη] Φρυγία και [στην] Παμφυλία, [στην] Αίγυπτο και στα μέρη της Λιβύης που [είναι] κοντά στην Κυρήνη, και όσοι Ρωμαίοι παρεπιδημούν, 11 Ιουδαίοι και προσήλυτοι, Κρητικοί και Άραβες, ακούμε να μιλούν αυτοί στις δικές μας γλώσσες τα μεγαλεία του Θεού». 12 Έμεναν λοιπόν εκστατικοί όλοι και απορούσαν, λέγοντας [ο] ένας προς [τον] άλλο: «Τι μπορεί να θέλει να σημαίνει αυτό;» 13 Άλλοι όμως χλευάζοντας πολύ, έλεγαν: «Είναι γεμάτοι γλεύκος»".


 

Σωθείτε από τη γενιά αυτήν τη διεστραμμένη

Ο Ιησούς Χριστός και οι απόστολοί Του πλήρεις Πνεύματος Αγίου προφήτεψαν από την μια τον ερχομό της Βασιλείας του Θεού και από την άλλη την οργή του Θεού πάνω στους ασεβείς και απειθείς Εβραίους εκείνης της "διεστραμμένης γενιάς".

Ο Πέτρος στεκόμενος μπροστά στο έκπληκτο πλήθος που ήταν συγκεντρωμένο μπροστά στους μαθητές την ημέρα της Πεντηκοστής έκραξε :

 

(Πράξεις 2:14-21)

14 Στάθηκε τότε ο Πέτρος μαζί με τους έντεκα, ύψωσε τη φωνή του και απευθύνθηκε σ’ αυτούς: «Άντρες Ιουδαίοι και όλοι όσοι κατοικείτε στην Ιερουσαλήμ, ας είναι γνωστό αυτό σ’ εσάς και βάλτε στ’ αυτιά σας τα λόγια μου. 15 Γιατί αυτοί δε μεθάνε όπως εσείς νομίζετε, επειδή είναι εννιά [η] ώρα το πρωί, 16 αλλά αυτό είναι εκείνο που έχει ειπωθεί μέσω του προφήτη Ιωήλ: 17 Και θα γίνει κατά τις έσχατες ημέρες, λέει ο Θεός, θα εκχύσω από το Πνεύμα μου πάνω σε κάθε σάρκα, και θα προφητέψουν οι γιοι σας και οι θυγατέρες σας και οι νεαροί σας θα δουν οράματα και οι πρεσβύτεροί σας [στην ηλικία] θα δουν όνειρα. 18 Και βέβαια πάνω στους δούλους μου και στις δούλες μου κατά τις ημέρες εκείνες θα εκχύσω από το Πνεύμα μου, και θα προφητέψουν. 19 Και θα δώσω τέρατα στον ουρανό πάνω, και σημεία στη γη κάτω, αίμα και φωτιά και στήλη καπνού. 20 Ο ήλιος θα μεταβληθεί σε σκοτάδι και η σελήνη σε αίμα, πριν έρθει [η] ημέρα [του] ΚΥΡΙΟΥ η μεγάλη και επιφανής. 21 Και θα συμβεί καθένας που επικαλεστεί το όνομα [του] ΚΥΡΙΟΥ να σωθεί.

 

(Πράξεις 2:37-40 [Μεταγλώττιση])

Όταν άκουσαν, λοιπόν, ένιωσαν κατάνυξη στην καρδιά και είπαν προς τον Πέτρο και [προς] τους υπόλοιπους αποστόλους: «Τι να κάνουμε, άντρες αδελφοί;»

 [Ο] Πέτρος τότε λέει προς αυτούς: «Μετανοήστε, και ας βαφτιστεί καθένας από εσάς στο όνομα [του] Ιησού Χριστού σε άφεση των αμαρτιών σας, και θα λάβετε τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος.

Γιατί για σας είναι η υπόσχεση και για τα τέκνα σας και για όλους όσοι [είναι] μακριά, όσους προσκαλέσει [ο ]Κύριος ο Θεός μας».

Και με άλλα, περισσότερα λόγια μαρτυρούσε επίσημα και τους παρακαλούσε λέγοντας: «Σωθείτε από τη γενιά αυτήν τη διεστραμμένη».



 

Οι δύο συκιές



Από τη συκιά, λοιπόν, μάθετε την παραβολή

 

Ο Ιησούς Χριστός στη διάρκεια της διακονίας Του λίγο πριν της σύλληψη Του από τους Γραμματείς και Φαρισαίους βρέθηκε για δεύτερη φορά στο Ναό, όπου διαπίστωσε  την ακαρπία της διακονίας των Γραμματέων και Φαρισαίων. Τότε καταράστηκε μια συκιά που συνάντησε στο δρόμο Του.

 

(Ματθαίος 21:12-22)

12 Και εισήλθε [ο] Ιησούς στο ναό και έβγαλε όλους όσοι πουλούσαν και αγόραζαν μέσα στο ναό, και αναποδογύρισε τα τραπέζια των αργυραμοιβών [όπως] και τα καθίσματα αυτών που πουλούσαν τα περιστέρια, 13 και τους λέει: «Είναι γραμμένο: Ο οίκος μου θα κληθεί οίκος προσευχής, εσείς όμως τον κάνετε σπήλαιο ληστών». 14 Τότε τον πλησίασαν τυφλοί και χωλοί μέσα στο ναό, και τους θεράπευσε. 15 Και όταν είδαν οι αρχιερείς και οι γραμματείς τα θαυμάσια που έκανε και τα παιδιά που φώναζαν μέσα στο ναό και έλεγαν: «Ωσαννά στο γιο [του] Δαβίδ», αγανάκτησαν 16 και του είπαν: «Ακούς τι λένε αυτοί;» Και ο Ιησούς τους λέει: «Ναι. Ποτέ δε διαβάσατε ότι από στόμα νηπίων και [βρεφών] που θηλάζουν κατάρτισες αίνο

 

(Ματθαίος 21:19-20)

17 Και αφού τους εγκατέλειψε, βγήκε έξω από την πόλη, στη Βηθανία, και διανυχτέρευε εκεί. 18 Και [το] πρωί, επιστρέφοντας στην πόλη, πείνασε. 19 Και όταν είδε μια συκιά στο δρόμο, ήρθε κοντά της, αλλά τίποτα δε βρήκε σ’ αυτήν παρά φύλλα μόνο, και της λέει: «Ποτέ πια από εσένα καρπός να μη γίνει στον αιώνα». Και ξεράθηκε αμέσως η συκιά. 20 Και όταν [το] είδαν οι μαθητές, θαύμασαν λέγοντας: «Πώς αμέσως ξεράθηκε η συκιά;» 21 Αποκρίθηκε τότε ο Ιησούς και τους είπε: «Αλήθεια σας λέω, αν έχετε πίστη και δεν αμφιβάλλετε, όχι μόνο το [θαύμα] της συκιάς θα κάνετε, αλλά και αν στο όρος ετούτο πείτε: “Σήκω και πέσε στη θάλασσα”, θα γίνει. 22 Και όλα όσα ζητήσετε στην προσευχή πιστεύοντας, θα [τα] λάβετε».

 

«Από τη συκιά, λοιπόν, μάθετε την παραβολή. Όταν ήδη το κλαδί της γίνει απαλό και τα φύλλα ξεφυτρώνουν, γνωρίζετε ότι [είναι] κοντά το θέρος.

Έτσι κι εσείς, όταν [τα ]δείτε όλα αυτά, να γνωρίζετε ότι είναι κοντά, στις θύρες.

Αλήθεια σας λέω ότι δε θα παρέλθει η γενιά αυτή, ωσότου γίνουν όλα αυτά.

Ο ουρανός και η γη θα παρέλθουν, οι λόγοι μου όμως δε θα παρέλθουν».

 

Αξίζει να σταθούμε στα παραπάνω λόγια του Ιησού,  " Από τη συκιά, λοιπόν, μάθετε την παραβολή. Όταν ήδη το κλαδί της γίνει απαλό και τα φύλλα ξεφυτρώνουν, γνωρίζετε ότι [είναι] κοντά το θέρος"

 

Από τη μιά βλέπουμε τον Ιησού να καταριέται την άκαρπη συκιά και να διατάζει να μην κάνει καρπούς "εις τον αιώνα" και από την άλλη λίγες μέρες αργότερα μιλάει για μια άλλη συκιά που το κλαδί της θα γίνει απαλό και θα ξεφυτρώσουν φύλλα.

 

(Ησαΐας 27:6 [Φίλος])

Στο ερχόμενο θα ριζώσει τον Ιακώβ· ο Ισραήλ θα ανθίσει και θα βλαστήσει, και θα γεμίσει το πρόσωπο της οικουμένης από καρπούς.

 

Είναι αδύνατον ο Ιησούς να φάσκει και να αντιφάσκει στα λόγια Του.

Καταράστηκε το άκαρπο  νομικίστικο σύστημα των Γραμματέων και Φαρισαίων που συμβόλιζε η άκαρπη συκιά. Έδωσε ελπίδα στους μαθητές Του με την νέα συκιά που θα σηκωνόταν στις ημέρες τους. Αυτή η νέα συκιά ήταν "το έθνος το οποίο θα έφερνε καρπούς στον καιρό του". Ήταν "η Εκκλησία του Ιησού Χριστού"  η νέα συκιά που την ανέδειξε και την στήριξε με το Πνεύμα Του ο Θεός του Ισραήλ την ημέρα της Πεντηκοστής.

Καμιά σχέση δεν έχει η ίδρυση του κράτους του Ισραήλ  το 1948 με την συκιά που θα βλάστανε και θα έδινε φύλλα. Άλλωστε ο Ιησούς προσδιόρισε ότι αυτό θα λάμβανε χώρα στις ημέρες των αποστόλων, δηλαδή στη δική τους γενιά. Σε εκείνη τη γενιά θα ερχόταν το θέρος, δηλαδή η συντέλεια του αιώνα  του "γράμματος του Νόμου" που δεν έφερε καρπό και την τελειότητα.

 

Ο Ησαϊας προείπε:

(Ησ. 27:6 [LXX])

οι ερχομενοι τεκνα ιακωβ βλαστησει και εξανθησει ισραηλ και εμπλησθησεται η οικουμενη του καρπου αυτου

 

(Ησ. 27:6 [Φίλος])

Στο ερχόμενο θα ριζώσει τον Ιακώβ· ο Ισραήλ θα ανθίσει και θα βλαστήσει, και θα γεμίσει το πρόσωπο της οικουμένης από καρπούς.

 

Εις την μέλλουσαν να ακολουθήση γενεάν, τέκνα του πνευματικού Ιακώβ θα βλαστήσουν, τα τέκνα του νέου Ισραήλ θα ανθίσουν και η οικουμένη θα γεμίσει από του καρπούς των τέκνων αυτών (ερμηνευτική απόδοση Ιωάν.Θ. Κολιτσάρα).




Ο ήλιος θα σκοτεινιάσει και η σελήνη δε θα δώσει το φεγγοβόλημά της

 

Δυστυχώς και πολλοί χριστιανοί κήρυκες θέλοντας να είναι προφήτες μετά Χριστόν επιμένουν στην ανωριμότητα και την πλάνη με την οποία οδηγούν τα παιδιά του Θεού στην ψεύτικη προσμονή και ερμηνεία προφητειών "κατά το γράμμα" και όχι με τον τρόπο που ο Ιησούς εξηγούσε όλες τις παραβολές στους μαθητές Του.

 

(Ματθ. 24:29-35 [Μεταγλώττιση])

«Και αμέσως μετά τη θλίψη των ημερών εκείνων ο ήλιος θα σκοτεινιάσει και η σελήνη δε θα δώσει το φεγγοβόλημά της, και οι αστέρες θα πέσουν από τον ουρανό και οι δυνάμεις των ουρανών θα σαλευτούν.

Και τότε θα φανεί το σημείο του Υιού του ανθρώπου στον ουρανό, και τότε θα θρηνήσουν όλες οι φυλές της γης [του Ισραήλ] και θα δουν τον Υιό του ανθρώπου ερχόμενο πάνω στις νεφέλες του ουρανού με δύναμη και δόξα πολλή.

Και θα αποστείλει τους αγγέλους του με σάλπιγγα μεγάλη, και θα συνάξουν στο ίδιο μέρος τους εκλεκτούς του από τους τέσσερις ανέμους, από τα άκρα των ουρανών ως τα [άλλα] άκρα αυτών».

 

Άραγε όταν ο Ιησούς είπε  ότι : " ο ήλιος θα σκοτεινιάσει και η σελήνη δε θα δώσει το φεγγοβόλημά της, και οι αστέρες θα πέσουν από τον ουρανό και οι δυνάμεις των ουρανών θα σαλευτούν" εννοούσε ότι θα γινόταν μια έκλειψη ηλίου ταυτόχρονα με μια έκλειψη σελήνης και θα έπεφταν τα αστέρια από τον ουρανό;

 

Μέσα στην Παλαιά Διαθήκη αρκετές φορές συναντούμε αυτές τις τρομερές εικόνες, όπου ο ήλιος σκοτεινιάζει, η σελήνη δεν λάμπει και τα αστέρια του ουρανού πέφτουν.

 

 Άραγε αυτό σημαίνει ότι στη διάρκεια της Παλαιάς Διαθήκης καταστράφηκε πολλές φορές το Σύμπαν;

Μήπως συνέβη τελικά πολλές φορές "το τέλος του κόσμου";

Τότε κανείς μας δεν θα υπήρχε μετά από τέτοια ολοσχερή και συντριπτική καταστροφή. Θα αναφέρω μερικές από αυτές τις "παγκόσμιες καταστροφές" που προφητεύτηκαν με το Πνεύμα του Θεού από τους προφήτες!!!!!

 

Αυτή η αλλαγή συνέβαινε στην Παλαιά Διαθήκη κάθε φορά που ο Θεός είχε αποφασίσει να καταργήσει μια βασιλεία και στη θέση της να υψώσει μια νέα βασιλεία. Ο Θεός έκρινε και καταργούσε μια βασιλεία όταν οι άρχοντες αυτής της βασιλείας γίνονταν πολύ σκληροί και ανίλεοι και έπαιρναν τη θέση του θεού απαιτώντας υπακοή και λατρεία.

Έτσι βλέπουμε να γκρεμίζεται η βασιλεία της Βαβυλώνας και τη θέση της να παίρνει η βασιλεία των Μηδοπερσών.

 

Ο προφήτης Ησαΐας προφήτεψε για την καταστροφή της Βαβυλώνας από τους Μήδους :

(Ησαΐας 13:9-11 [Φίλος])
Δέστε, η ημέρα τού Κυρίου έρχεται, σκληρή, και [γεμάτη] από θυμό και φλογερή οργή, για να κάνει τη γη έρημη, και θα εξαλείψει απ' αυτή τους αμαρτωλούς της.

Επειδή, τα αστέρια τού ουρανού και οι αστερισμοί του δεν θα δώσουν το φως τους· ο ήλιος θα σκοτεινιάσει στην ανατολή του, και το φεγγάρι δεν θα εκπέμψει το φως του.

Και θα παιδεύσω τον κόσμο για την κακία [του], και τους ασεβείς για την ανομία τους· και θα σταματήσω τον κομπασμό των υπερήφανων, και θα ταπεινώσω την υψηλοφροσύνη των φοβερών.

 

(Ησαΐας 13:13, 17-19 [Φίλος])
 Γι' αυτό, θα ταράξω τούς ουρανούς, και η γη θα σειστεί από τον τόπο της, στον θυμό τού Κυρίου των δυνάμεων, και κατά την ημέρα τής φλογερής οργής του.

Δέστε, θα ξεσηκώσω τους Μήδους εναντίον τους, οι οποίοι δεν θα σκεφθούν το ασήμι· και στο χρυσάφι δεν θα ευχαριστηθούν σ' αυτό·  αλλά τα τόξα [τους] θα συντρίψουν τούς νεανίσκους· και δεν θα ελεήσουν τον καρπό τής κοιλιάς· το μάτι τους δεν θα λυπηθεί παιδιά.

Και η Βαβυλώνα, η δόξα των βασιλείων, το ένδοξο καύχημα των Χαλδαίων, θα είναι όπως όταν ο Θεός είχε καταστρέψει τα Σόδομα και τα Γόμορρα·

 

Με ανάλογο τρόπο μιλάει ο Θεός για την καταστροφή που υπέστη ο αιγυπτιακός στρατός του Φαραώ Νεχαώ από τους Βαβυλώνιους στη Χαρκεμίς.

Ιεζεκιήλ 32:1-2

Και κατά τον 12ο χρόνο, τον 12ο μήνα, την πρώτη [ημέρα] τού μήνα, έγινε σε μένα λόγος τού Κυρίου, λέγοντας: Γιε ανθρώπου, ανάλαβε θρήνο για τον Φαραώ, τον βασιλιά τής Αιγύπτου, και πες του: Εξομοιώθηκες με σκύμνον λιονταριού [ανάμεσα] στα έθνη, και είσαι σαν δράκοντας στις θάλασσες· και εφόρμησες στους ποταμούς σου, και τάραζες τα νερά με τα πόδια σου, και καταπατούσες τούς ποταμούς τους.

(Ιεζεκιήλ 32:7-9)

 Και όταν σε σβήσω, θα σκεπάσω ολόγυρα τον ουρανό(με καπνό), και θα σκοτεινιάσω τα αστέρια του· θα σκεπάσω ολόγυρα τον ήλιο με σύννεφο, και το φεγγάρι δεν θα φέγγει στο φως του.  Θα σκοτεινιάσω επάνω σου όλους τούς λαμπερούς φωστήρες τού ουρανού, και θα βάλω σκοτάδι επάνω στη γη σου, λέει ο Κύριος ο Θεός. Και θα κάνω να φρίξει η καρδιά πολλών λαών, όταν φέρω τον συντριμμό σου ανάμεσα στα έθνη, σε τόπους που δεν γνώρισες.

(Ιεζεκιήλ 32:11-12)

 Επειδή, έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός: Η ρομφαία τού βασιλιά τής Βαβυλώνας θάρθει επάνω σου.  Με μάχαιρες ισχυρών θα καταβάλω το πλήθος σου· όλοι αυτοί [είναι] οι τρομερότεροι από τα έθνη· και θα πορθήσουν την έπαρση τής Αιγύπτου, και ολόκληρο το πλήθος της θα καταστραφεί.

 

(Ιερ. 46:2 [LXX])

(26:2) τη αιγυπτω επι δυναμιν φαραω νεχαω βασιλεως αιγυπτου ος ην επι τω ποταμω ευφρατη εν χαρχαμις ον επαταξε ναβουχοδονοσορ βασιλευς βαβυλωνος εν τω ετει τω τεταρτω ιωακιμ βασιλεως ιουδα

 

(Ιερεμίας 46:1-2 [Φίλος])

Ο ΛΟΓΟΣ τού Κυρίου, που έγινε στον προφήτη Ιερεμία, ενάντια στα έθνη.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ, ενάντια στη δύναμη του Φαραώ-νεχαώ, βασιλιά τής Αιγύπτου, που ήταν κοντά στον ποταμό Ευφράτη, στη Χαρκεμίς, που την πάταξε ο Ναβουχοδονόσορας, ο βασιλιάς τής Βαβυλώνας, στον τέταρτο χρόνο τού Ιωακείμ, γιου τού Ιωσία, του βασιλιά τού Ιούδα.

 

Επομένως όταν ο προφήτης Ιεζεκιήλ είπε "7 Και όταν σε σβήσω, θα σκεπάσω ολόγυρα τον ουρανό, και θα σκοτεινιάσω τα αστέρια του· θα σκεπάσω ολόγυρα τον ήλιο με σύννεφο, και το φεγγάρι δεν θα φέγγει στο φως του. 8 Θα σκοτεινιάσω επάνω σου όλους τούς λαμπερούς φωστήρες τού ουρανού, και θα βάλω σκοτάδι επάνω στη γη σου" δεν μιλούσε για την καταστροφή του σύμπαντος, ούτε "για ματωμένα φεγγάρια",  που προκύπτουν από ολική έκλειψη τόσο του ηλίου όσο και της σελήνης αλλά για την καταστροφή της Αιγύπτου.

 

Ο Ησαίας και πάλι προφητεύει για την καταστροφή των εθνών γύρω από το Ισραήλ.

(Ησαΐας 34:1-6 [Φίλος])

ΠΛΗΣΙΑΣΤΕ, ω έθνη, για να ακούσετε· και προσέξτε, ω λαοί· ας ακούσει η γη, και το πλήρωμά της· η οικουμένη, και όλα όσα γεννιούνται σ' αυτή.

Επειδή, ο θυμός τού Κυρίου [είναι] ενάντια σε όλα τα έθνη, και η φλογερή οργή [του] ενάντια σε όλα τα στρατεύματά τους· τα κατέστρεψε ολοκληρωτικά· τα παρέδωσε σε σφαγή.

Και οι φονευμένοι τους θα ριχτούν έξω, και η δυσωδία τους θα ανέβει από τα πτώματά τους· και τα βουνά θα διαλυθούν από το αίμα τους.

Και ολόκληρη η στρατιά τού ουρανού θα λιώσει, και οι ουρανοί θα περιτυλιχθούν σαν βιβλίο, και ολόκληρη η στρατιά τους θα πέσει, όπως πέφτει το φύλλο από την άμπελο, και όπως πέφτουν [τα φύλλα] από τη συκιά.

Επειδή, η μάχαιρά μου στον ουρανό μέθυσε· να, επάνω στην Ιδουμαία, κι επάνω στον λαό τής καταστροφής μου θα κατέβει για κρίση.

Η μάχαιρα του Κυρίου είναι γεμάτη από αίμα· πάχυνε με το πάχος, με το αίμα των αρνιών και των τράγων, με το πάχος των νεφρών των κριαριών· επειδή, ο Κύριος έχει θυσία στη Βοσόρρα, και μεγάλη σφαγή στη γη τής Ιδουμαίας.



  

Οι αστέρες

 

Ο προφήτης Δανιήλ έγραψε :

((Δαν. 12:1-4 [LXXA])

κα κατ τν ραν κενην παρελεσεται μιχαηλ γγελος μγας στηκς π τος υος το λαο σου κενη μρα θλψεως οα οκ γενθη φ' ο γενθησαν ως τς μρας κενης κα ν κεν τ μρ ψωθσεται πς λας ς ν ερεθ γγεγραμμνος ν τ βιβλίῳ

 

κα πολλο τν καθευδντων ν τ πλτει τς γς ναστσονται ο μν ες ζων αἰώνιον ο δ ες νειδισμν ο δ ες διασπορν κα ασχνην αἰώνιον

 

κα ο συνιντες φανοσιν ς φωστρες το ορανο κα ο κατισχοντες τος λγους μου σε τ στρα το ορανο ες τν αἰῶνα το αἰῶνος

 

κα σ δανιηλ κλυψον τ προστγματα κα σφργισαι τ βιβλον ως καιρο συντελεας ως ν πομανσιν ο πολλο κα πλησθ γ δικας

 

 

Σε αντίθεση με τα λόγια του Ιησού όπου είπε ότι  " οι αστέρες θα πέσουν από τον ουρανό και οι δυνάμεις των ουρανών θα σαλευτούν "  ο Δανιήλ γράφει ότι  "αυτοί που θα εννοήσουν θα ακτινοβολήσουν όπως η λαμπρότητα του στερεώματος και αυτοί που θα νικήσουν όπως τα αστέρια  εις τους αιώνες και πιο πέρα ". Επομένως από τις δύο αυτές γραφές καταλαβαίνουμε ότι με παραβολικό λόγο τόσο ο Ιησούς όσο και ο Δανιήλ μιλούν για μια μεγάλη αλλαγή που έγινε στον πνευματικό ουρανό και όχι στον φυσικό ουρανό. Μόνο που αυτή τη φορά θα έσβηνε "ο ήλιος" και "η σελήνη" της  βασιλείας του σαρκικού Ισραήλ και θα έπεφταν τα σβησμένα αστέρια από τον ουρανό και νέα αστέρια του πνευματικού Ισραήλ θα ακτινοβολούσαν. 

 

Ο Θεός είχε προορίσει το Ισραήλ να είναι "το άγιο έθνος" και "το βασίλειο ιεράτευμα" εφ' όσον έδειχναν υπακοή (Λευιτ. κεφ. 26), θα ήταν η βασιλεία που θα δέσποζε για πάντα πάνω από όλα τα έθνη με σκοπό να εξαγγείλουν τις αρετές του Θεού και να οδηγήσουν πρώτα τους εαυτούς τους και μετά όλα τα έθνη στη μετάνοια μέσω του υποσχεμένου δια των προφητών Μεσσία.

Δυστυχώς όμως οι άρχοντες του Ισραήλ πολλές φορές αποστάτησαν από το Θεό και στράφηκαν στα είδωλα. "Αυτοί οι αστέρες" έπρεπε να λάμπουν ώστε να φωτίζουν να περιπατεί ο λαός του Θεού μέσα "στις σκιές του Νόμου" μέχρι να έρθει "Το Φως το Αληθινό", που ήταν ο Κύριος μας ο Ιησούς Χριστός, που θα φώτιζε κάθε άνθρωπο που έρχεται στον κόσμο. Αποκορύφωμα της αποστασίας "αυτών των αστέρων" ήταν να οδηγήσουν τον λαό να αρνηθούν τον αληθινό Βασιλιά και Σωτήρα τους. Έτσι όταν και αυτός ακόμα ο ειδωλολάτρης διοικητής της Ιουδαίας, ο Πιλάτος,  είπε στους Εβραίους "Ιδού ο Βασιλεύς σας" αυτοί γεμάτοι πικρή χολή και μίσος για "το Φως" είπαν "Εμείς έναν βασιλιά έχουμε τον Καίσαρα".

 

Τα παραπάνω εδάφια φαίνεται να προμηνύουν κάποια συνταρακτικά γεγονότα. Για τους περισσότερους χριστιανούς η προφητεία αυτή ερμηνεύεται σαν "το τέλος του κόσμου" και "την καταστροφή όλου του σύμπαντος".

Μάλιστα "σπουδαίοι ποιμένες και ψευδοπροφήτες" που εκμεταλλεύονται την άγνοια και την ανωριμότητα των ποιμνίων τους "ξεσκίζουν τις σάρκες του λαού του Θεού"(ΜΙχαίας 3:2) απομυζώντας τεράστια ποσά για το δικό τους όφελος αλλά και την υποστήριξη του κράτους του Ισραήλ, ώστε να γίνει το κράτος που θα επικρατήσει στη Μέση Ανατολή ακόμα και με ανορθόδοξους και ανίλεους αιματοβαμμένους πολέμους.

 Έτσι ποιμένες όπως ο John Hagee, ο Jonathan Cahn, ο Irvin Baxter, όπως και πολλοί σύγχρονοι Έλληνες κήρυκες υποστηρίζουν ότι το φαινόμενο "των τεσσάρων ματωμένων φεγγαριών" είναι το φαινόμενο που θα σημάνει την σύναξη όλων των Εβραίων στο Ισραήλ,  τον Δεύτερο Ερχομό του Χριστού και την καταστροφή του κόσμου.

 

Είναι πράγματι όμως αυτό το αληθινό μήνυμα του Ιησού Χριστού,  που το φανέρωσε στους πρώτους αποστόλους ή κάποιο άλλο σοβαρό μήνυμα κρύβεται και σε ποιους άραγε απευθύνεται;

 

Πρώτα από όλα πρέπει να σκεφτούμε ότι το ακροατήριο στο οποίο απευθυνόταν ο Ιησούς ήταν οι μαθητές του  και  οι Ιουδαίοι που κατοικούσαν εκείνες τις ημέρες την Ιερουσαλήμ και την Ιουδαία.

 

Οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι ήταν «ο ήλιος», «η σελήνη» και «οι αστέρες» όπου στρέφονταν ο λαός για πνευματική τροφή και για να καταλάβουν τους χρόνους και τους καιρούς του ερχομού του Μεσσία.

 


 

Οι Φαρισαίοι κρυφά μνημεία



(Λουκάς 11:43-44 [Μεταγλώττιση])

Αλίμονο σ’ εσάς τους Φαρισαίους, γιατί αγαπάτε την πρωτοκαθεδρία στις συναγωγές και τους χαιρετισμούς στις αγορές.

Αλίμονο σ’ εσάς, γιατί είστε σαν τα μνήματα τα αφανέρωτα, και οι άνθρωποι που περπατούν επάνω [τους] δεν [το] ξέρουν».

 

(Λουκάς 11:47-52 [Μεταγλώττιση])

47 Αλίμονο σ’ εσάς, γιατί οικοδομείτε τα μνήματα των προφητών, ενώ οι πατέρες σας τους σκότωσαν. 48 Άρα είστε μάρτυρες και συμφωνείτε με τα έργα των πατέρων σας, γιατί αφενός αυτοί τους σκότωσαν, αφετέρου εσείς οικοδομείτε. 49 Γι’ αυτό και η σοφία του Θεού είπε: “Θα αποστείλω σ’ αυτούς προφήτες και αποστόλους, και από αυτούς [μερικούς ]θα σκοτώσουν και θα καταδιώξουν”, 50 για να ζητηθεί το αίμα όλων των προφητών που έχει χυθεί από [την αρχή της] δημιουργίας [του] κόσμου, από τη γενιά αυτή: 51 από [το] αίμα [του] Άβελ ως [το] αίμα [του] Ζαχαρία, που σκοτώθηκε μεταξύ του θυσιαστηρίου και του οίκου [του Θεού]. Ναι, σας λέω, θα ζητηθεί από τη γενιά αυτή. 52 Αλίμονο σ’ εσάς τους νομικούς, γιατί αφαιρέσατε το κλειδί της γνώσης. [Οι] ίδιοι δεν εισήλθατε και εκείνους που [θέλουν] να εισέλθουν [τους] εμποδίσατε»





Κρίση στον κατά σάρκα Ισραήλ και μεταβίβαση της Βασιλείας του Θεού στο Νέο Ισραήλ

 

(Ματθαίος 21:38-45 [Μεταγλώττιση])

Οι γεωργοί, όμως, όταν είδαν το γιο, είπαν μεταξύ τους: “Αυτός είναι ο κληρονόμος. Ελάτε να τον σκοτώσουμε και να έχουμε την κληρονομιά του”.

Και αφού τον έπιασαν, τον έβγαλαν έξω από τον αμπελώνα και [τον] σκότωσαν.

Όταν λοιπόν έρθει ο κύριος του αμπελώνα, τι θα κάνει στους γεωργούς εκείνους;»

Του λένε: «[Τους] κακούς, κακώς θα τους εξολοθρέψει και τον αμπελώνα θα [τον] νοικιάσει σε άλλους γεωργούς, που θα του αποδώσουν τους καρπούς στους καιρούς τους».

Τους λέει ο Ιησούς: «Ποτέ δε διαβάσατε στις Γραφές, Λίθο που αποδοκίμασαν οι οικοδόμοι, αυτός έγινε ακρογωνιαίος [λίθος]. Από [τον] ΚΥΡΙΟ έγινε αυτός και είναι θαυμαστός στα μάτια μας;

Γι’ αυτό σας λέω ότι θα αφαιρεθεί από εσάς η βασιλεία του Θεού και θα δοθεί σε έθνος που [θα] κάνει τους καρπούς της.

Και όποιος πέσει πάνω στο λίθο αυτό θα συντριφτεί· ενώ πάνω σ’ όποιον πέσει θα τον θρυμματίσει».

Και όταν άκουσαν οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι τις παραβολές του, κατάλαβαν ότι γι’ αυτούς [τις] λέει.

Και ενώ ζητούσαν να τον συλλάβουν, φοβήθηκαν τα πλήθη, επειδή τον είχαν για προφήτη.



«Οι δε γεωργοί ιδόντες  τον υιόν είπον εν εαυτοίς, ούτος έστιν ο κληρονόμος δεύτε αποκτείνωμεν αυτόν και σχώμεν την κληρονομίαν αυτού και λαβόντες αυτόν εξέβαλον  έξω του αμπελώνος και απέκτειναν.

 Όταν ουν έλθη ο Κύριος του αμπελώνος, τι ποιήσει τοις γεωργοις εκείνοις; Λέγουσιν αυτώ, κακούς κακώς απολέσει αυτούς και τον αμπελώνα εκδώσεται άλλοις γεωργοις, οίτινες αποδώσουσιν αυτώ τους καρπούς εν τοις καιροίς αυτών.

Λέγει αυτοίς ο Ιησούς , ουδέποτε ανέγνωτε εν ταις γραφαίς: Λίθον ον απεδοκίμασαν οι οικοδομούντες, ούτος εγενήθη εις κεφαλήν γωνίας, παρά Κυρίου εγένετο αύτη και έστιν θαυμαστή εν οφθαλμοίς ημών. Δια τούτο λέγω υμίν αρθήσεται αφ’ υμών η βασιλεία του θεού και δοθήσεται έθνει ποιούντι τους καρπούς αυτής. Και ο πεσών επι τον λίθον τούτον συνθλασθήσεται, εφ’ ον δ’ αν πέση λικμήσει αυτόν. Και ακούσαντες οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι τας παραβολάς αυτού έγνωσαν ότι περί αυτών λέγει και ζητούντες αυτόν κρατήσαι εφοβήθησαν τους όχλους, επεί εις προφήτην αυτόν είχαν» (Ματθ.21:38-45). 

Λικμάω=<λιχνίζω>, χωρίζω τον σίτον από το άχυρον δια λικμήσεως, // μτφρ. Διασκορπίζω ως άχυρον.  (Λεξικό Σταματάκου)

 

Ο Ιησούς προσδιόρισε και προειδοποίησε ότι οι Γραμματείς και Φαρισαίοι ήταν αυτοί που θα σκότωναν τον Γιο του Κυρίου του αμπελώνα και σαν συνέπεια θα αφαιρούνταν η βασιλεία από αυτούς και θα δινόταν σε "άλλο έθνος". Έχοντας σαν βάση τον προφητικό λόγο για να γίνει αυτή ή αλλαγή της βασιλείας θα έπρεπε να γίνουν τα λόγια του Προφήτη Ιησού Χριστού " ο ήλιος θα σκοτεινιάσει και η σελήνη δε θα δώσει το φεγγοβόλημά της, και οι αστέρες θα πέσουν από τον ουρανό και οι δυνάμεις των ουρανών θα σαλευτούν "

 

Μάλιστα πολύ καθαρά ο Ιησούς προσδιόρισε τη χρονική περίοδο κατά την οποία θα εκπληρώνονταν αυτά τα γεγονότα.




Ο ουρανός και η γη θα παρέλθουν


«Από τη συκιά, λοιπόν, μάθετε την παραβολή. Όταν ήδη το κλαδί της γίνει απαλό και τα φύλλα ξεφυτρώνουν, γνωρίζετε ότι [είναι] κοντά το θέρος.

Έτσι κι εσείς, όταν [τα ]δείτε όλα αυτά, να γνωρίζετε ότι είναι κοντά, στις θύρες.

Αλήθεια σας λέω ότι δε θα παρέλθει η γενιά αυτή, ωσότου γίνουν όλα αυτά.

Ο ουρανός και η γη θα παρέλθουν, οι λόγοι μου όμως δε θα παρέλθουν».

 

Πολύ ξεκάθαρα λοιπόν ο Κύριος είπε ότι ο ουρανός και η γη θα παρέλθουν  στη δική τους γενιά. Μάλιστα τονίζει ότι θα συμβούν όλα αυτά τα κατά τ΄άλλα "κοσμοϊστορικά γεγονότα"  στη γενιά των αποστόλων.

 

Κάποιος θα προλάβει να πει τι είναι αυτά που λες αδελφέ. Ποτέ δεν συνέβη αυτή η καταστροφή του ουρανού και της γης. Πράγματι θα συμφωνήσω μαζί σας ότι δεν καταστράφηκε στη γενιά των αποστόλων ο ουρανός και η γη. Από την άλλη όμως θα μου επιτρέψετε να υπερασπιστώ τα λόγια του Ιησού Χριστού και να υποστηρίξω τα λόγια του Ιησού "Ο ουρανός και η γη θα παρέλθουν, οι λόγοι μου όμως δε θα παρέλθουν".

Σίγουρα τα λόγια Του διακήρυτταν ότι "Ο ουρανός και η γη θα παρέλθουν".

Αυτά τα λόγια δεν τα είπε ένας από τους μεγάλους ή τους μικρούς προφήτες αλλά τα είπε ο Προφήτης, ο Κύριος μας ο Ιησούς Χριστός.

 

(Πράξ. 3:19-24 [Μεταγλώττιση])

Μετανοήστε, λοιπόν, και επιστρέψτε [στο Θεό], για να εξαλειφτούν οι αμαρτίες σας,

ώστε να έρθουν καιροί αναψυχής από [το] πρόσωπο του ΚΥΡΙΟΥ και να αποστείλει τον προκαθορισμένο για σας Χριστό Ιησού,

τον οποίο, βέβαια, πρέπει [ο] ουρανός να δεχτεί μέχρι [τους] χρόνους [της] αποκατάστασης όλων αυτών που μίλησε ο Θεός με [το] στόμα των άγιων προφητών του από [την αρχή του] αιώνα.

Αφενός [ο] Μωυσής είπε: Προφήτη θα αναστήσει για σας ΚΥΡΙΟΣ ο Θεός σας από τους αδελφούς σας όπως εμένα· αυτόν να ακούτε σε όλα όσα μιλήσει προς εσάς.

Και θα συμβεί κάθε ψυχή που δε θα ακούσει τον προφήτη εκείνο να εξολοθρευτεί από το λαό.

Και αφετέρου όλοι οι προφήτες από [το] Σαμουήλ και μετέπειτα, όσοι μίλησαν ανάγγειλαν, πράγματι, τις ημέρες αυτές.

 

Ο Κύριος λοιπόν είναι ο Προφήτης που ο Θεός "δεν του δίνει το Πνεύμα με μέτρο"(Ιωάν. 3:34), όπως στους άλλους προφήτες.

 

Πράγματι τόσο οι προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης όσο και ο Προφήτης και Βασιλιάς Ιησούς Χριστός μαζί με μαθητές Του, που ήταν δούλοι Του και προφήτεψαν με το Πνεύμα που στάλθηκε επάνω τους τις έσχατες ημέρες λίγο πριν την μεγάλη και επιφανή ημέρα του Κυρίου.(Ιωήλ β:28-32, Πράξεις β:17-19, Ματθ. κγ:34-38).

 

Ας αφήσουμε το λόγο του Θεού να μας οδηγήσει με το Πνεύμα του στην εξήγηση των λόγων Του.

 

(Ησαΐας 1:2-4 [Φίλος])

Ακούστε, ουρανοί(ουρανέ "Εβδομηκόντα"),

και ακροάσου γη· επειδή, ο Κύριος μίλησε.

Γιους έθρεψα και ύψωσα,

αυτοί, όμως, αποστάτησαν από μένα.

Το βόδι γνωρίζει το αφεντικό του,

και το γαϊδούρι τη φάτνη τού κυρίου του·

ο Ισραήλ, όμως, δεν γνωρίζει, ο λαός μου δεν εννοεί.

Αλλοίμονο, έθνος αμαρτωλό, λαέ φορτωμένε ανομία,

σπέρμα κακοποιών, γιοι διεφθαρμένοι·

εγκατέλειψαν τον Κύριο, καταφρόνησαν τον Άγιο του Ισραήλ, στράφηκαν προς τα πίσω.

 

 (Ησαΐας 1:10-12 [Φίλος])

Ακούστε τον λόγο τού Κυρίου, άρχοντες των Σοδόμων·

ακροαστείτε τον νόμο τού Θεού μας, λαέ των Γομόρρων.

Ποια [ανάγκη] έχω από την πληθώρα των θυσιών σας; λέει ο Κύριος· είμαι χορτάτος από ολοκαυτώματα κριαριών, και από το πάχος των σιτευτών· και δεν αρέσκομαι σε αίμα ταύρων ή αρνιών ή τράγων.

Όταν έρχεστε να εμφανιστείτε μπροστά μου, ποιος το ζήτησε αυτό από τα χέρια σας, να πατάτε τις αυλές μου;

 

Ακούστε, ουρανοί ..... άρχοντες των Σοδόμων

και ακροάσου γη ..... λαέ των Γομόρρων

 

Φαίνεται πολύ καθαρά από τα παραπάνω εδάφια ότι "οι άρχοντες" παραβολικά είναι "ο ουρανός" και "ο λαός" είναι "η γη"

 

(Δευτερονόμιο 30:19 [Φίλος])

Επικαλούμαι σήμερα σε σας μάρτυρες τον ουρανό και τη γη, ότι έβαλα μπροστά σας τη ζωή και τον θάνατο, την ευλογία και την κατάρα· γι' αυτό, διαλέξτε τη ζωή, για να ζείτε, εσύ και το σπέρμα σου·(Διαβάστε Δευτερ. 31:28, Ησαΐας 44:21-23)

 

 

(Δευτερονόμιο 32:1-2 [Φίλος])

ΠΡΟΣΕΧΕ, ουρανέ, και θα μιλήσω·

και ας ακούει η γη τα λόγια τού στόματός μου.

Η διδασκαλία μου θα σταλάξει σαν τη βροχή,

ο λόγος μου θα κατέβει σαν τη δροσιά.

 Όπως η ψιχάλα επάνω στη χλόη·

και όπως η δυνατή βροχή επάνω στο χορτάρι.




Η κρίση  ¨του ουρανού" και "της γης" 



Από τα παρακάτω εδάφια φαίνεται πολύ καθαρά από τον προφητικό παραβολικό τρόπο τι θα έκανε ο Θεός πάνω σε εκείνους που θα αποτελούσαν "τον ουρανο" και "τη γη" στις "έσχατες ημέρες" της βασιλείας του Νόμου που λειτουργούταν από τους γραμματείς και φαρισαίους της εποχής του Ιησού και των αποστόλων Του.

 

(Ιερ. 2:26-29  Φίλος)
26 Όπως ο κλέφτης ντρέπεται όταν βρεθεί, έτσι θα ντροπιαστεί ο οίκος Ισραήλ,αυτοί, οι βασιλιάδες τους, οι άρχοντές τους, και οι ιερείς τους, και οι προφήτες τους· 27 που λένε προς το ξύλο: Είσαι πατέρας μου· και προς την πέτρα: Εσύ με γέννησες· επειδή, έστρεψαν σε μένα τα νώτα, και όχι το πρόσωπο· στον καιρό τής συμφοράς τους, όμως, θα πουν: Σήκω, και σώσε μας. 28 Αλλά, πού [είναι] οι θεοί σου, που έκανες για τον εαυτό σου; Ας σηκωθούν, αν μπορούν να σε σώσουν στον καιρό τής συμφοράς σου· επειδή, [σύμφωνα] με τον αριθμό των πόλεών σου ήσαν και οι θεοί σου, ω Ιούδα. 29 Γιατί θα θέλατε να κριθείτε μαζί μου; Εσείς όλοι είστε παραβάτες σε μένα, λέει ο Κύριος. 
(Διάβασε  Ιερεμίας 2:7-13)

 

(Ησαΐας 50:2-3 [Φίλος])

Γιατί, όταν ήρθα, δεν υπήρχε κανένας; [Και] όταν κάλεσα, δεν υπήρχε εκείνος που απαντάει; Μίκρυνε κατά τίποτε το χέρι μου, ώστε να μη μπορεί να λυτρώσει; Ή, δεν έχω δύναμη να ελευθερώσω; Δέστε, εγώ, με την επιτίμησή μου, ξέρανα τη θάλασσα, έκανα έρημο τους ποταμούς· τα ψάρια τους ξεράθηκαν από έλλειψη νερού, και πέθαναν από τη δίψα.

Εγώ ντύνω ολόγυρα τους ουρανούς [με] σκοτάδι, και [για] το περικάλυμμά τους βάζω έναν σάκο.

 

(Ησ. 50:2-3 [LXX])

τι οτι ηλθον και ουκ ην ανθρωπος εκαλεσα και ουκ ην ο υπακουων μη ουκ ισχυει η χειρ μου του ρυσασθαι η ουκ ισχυω του εξελεσθαι ιδου τη απειλη μου εξερημωσω την θαλασσαν και θησω ποταμους ερημους και ξηρανθησονται οι ιχθυες αυτων απο του μη ειναι υδωρ και αποθανουνται εν διψει

και ενδυσω τον ουρανον σκοτος και θησω ως σακκον το περιβολαιον αυτου

 

(Ησαΐας 50:7-9 [Φίλος])

Επειδή, ο Κύριος ο Θεός θα με βοηθήσει· γι' αυτό, δεν ντράπηκα· γι' αυτό, έβαλα το πρόσωπό μου σαν σκληρή πέτρα, και ξέρω ότι δεν θα ντροπιαστώ.

Αυτός που με δικαιώνει, [είναι] κοντά· ποιος θα κριθεί μαζί μου; Ας παρασταθούμε μαζί· ποια [είναι] η αντίδικός μου; Ας με πλησιάσει.

Δέστε, ο Κύριος ο Θεός θα με βοηθήσει· ποιος θα με καταδικάσει; Δέστε, όλοι αυτοί θα παλιώσουν σαν ιμάτιο· το σκουλήκι θα τους καταφάει.

Ποιος [είναι] αναμεταξύ σας που φοβάται τον Κύριο, που υπακούει στη φωνή τού δούλου του; Αυτός, και αν περπατάει [μέσα σε] σκοτάδι, και δεν έχει φως, ας έχει θάρρος στο όνομα του Κυρίου, και ας επιστηρίζεται στον Θεό του.

Δέστε, όλοι εσείς, που ανάβετε φωτιά, [και] είστε περικυκλωμένοι με σπινθήρες, περπατάτε μέσα στο φως τής φωτιάς σας, και διαμέσου των σπινθήρων [που] ανάψατε. Αυτό έγινε σε σας από το χέρι μου, θα κείτεστε μέσα σε λύπη.

 

 (Ησ. 50:7-9 [LXX])

και κυριος βοηθος μου εγενηθη δια τουτο ουκ ενετραπην αλλα εθηκα το προσωπον μου ως στερεαν πετραν και εγνων οτι ου μη αισχυνθω

οτι εγγιζει ο δικαιωσας με τις ο κρινομενος μοι αντιστητω μοι αμα και τις ο κρινομενος μοι εγγισατω μοι

ιδου κυριος βοηθει μοι τις κακωσει με ιδου παντες υμεις ως ιματιονπαλαιωθησεσθε και ως σης καταφαγεται υμας

τις εν υμιν ο φοβουμενος τον κυριον ακουσατω της φωνης του παιδος αυτουοι πορευομενοι εν σκοτει ουκ εστιν αυτοις φως πεποιθατε επι τω ονοματι κυριου και αντιστηρισασθε επι τω θεω

ιδου παντες υμεις πυρ καιετε και κατισχυετε φλογα πορευεσθε τω φωτι του πυρος υμων και τη φλογι η εξεκαυσατε δι εμε εγενετο ταυτα υμιν εν λυπη κοιμηθησεσθε

 

Εάν κάνουμε μια προσεκτική αντιπαραβολή στα προηγούμενα εδάφια της μετάφρασης που χρησιμοποιεί το μαζοριτικό κείμενο και της μετάφρασης των Εβδομήκοντα θα διαπιστώσουμε ότι αρχαίο κείμενο των Εβδομήκοντα μιλάει σε δεύτερο πληθυντικό πρόσωπο (ιδου παντες υμεις, υμας, τις εν υμιν , ιδου παντες υμεις, υμων, υμιν) . Ο Ησαϊας μιλάει για τους εχθρούς του Κυρίου που θα ήταν έχθροί του Ιησού και των μαθητών Του τις ημέρες της γενιάς των γραμματέων και Φαρισαίων . Ο ουρανός της γενιάς των γραμματέων και Φαρισαίων θα ντυνόταν με σκοτάδι. Η διακονία  των γραμματέων και Φαρισαίων θα ήταν σαν τον καπνό που ανεβαίνει και μετά χάνεται για πάντα και ο λαός που θα τους ακολουθούσε θα ήταν η γη που θα  πάλιωνε σαν ένα παλιό ιμάτιο.

 

(Ησαΐας 51:6 [Φίλος])

Υψώστε τά μάτια σας στους ουρανούς, και κοιτάξτε κάτω στη γη· επειδή, οι ουρανοί θα διαλυθούν σαν καπνός, και η γη θα παλιώσει σαν ιμάτιο, και όσοι κατοικούν σ' αυτή, θα πεθάνουν εξίσου· αλλά, η σωτηρία μου θα είναι στον αιώνα, και η δικαιοσύνη μου δεν θα εκλείψει.

Ακούστε με, εσείς που γνωρίζετε δικαιοσύνη· λαέ, στην καρδιά τού οποίου [είναι] ο νόμος μου· μη φοβάστε τον ονειδισμό των ανθρώπων, ούτε να ταράζεστε στις ύβρεις τους.

Επειδή, σαν ιμάτιο θα τους καταφάει το σκουλήκι, και σαν μαλλί θα τους καταφάει ο σκόρος· η δικαιοσύνη μου, όμως, θα μένει στον αιώνα, και η σωτηρία μου σε γενεές γενεών.

 

 (Ησ. 51:6-8 [LXX])

αρατε εις τον ουρανον τους οφθαλμους υμων και εμβλεψατε εις την γην κατω οτι ο ουρανος ως καπνος εστερεωθη η δε γη ως ιματιον παλαιωθησεται οι δε κατοικουντες την γην ωσπερ ταυτα αποθανουνται το δε σωτηριον μου εις τον αιωνα εσται η δε δικαιοσυνη μου ου μη εκλιπη

ακουσατε μου οι ειδοτες κρισιν λαος μου ου ο νομος μου εν τη καρδια υμων μη φοβεισθε ονειδισμον ανθρωπων και τω φαυλισμω αυτων μη ηττασθε

ωσπερ γαρ ιματιον βρωθησεται υπο χρονου και ως ερια βρωθησεται υπο σητος η δε δικαιοσυνη μου εις τον αιωνα εσται το δε σωτηριον μου εις γενεας γενεων

 

(Ψαλ. 102:24-28 [LXX])

(101:25) μη αναγαγης με εν ημισει ημερων μου εν γενεα γενεων τα ετη σου

(101:26) κατ αρχας συ κυριε την γην εθεμελιωσας και εργα των χειρων σου εισιν οι ουρανοι

(101:27) αυτοι απολουνται συ δε διαμενεις και παντες ως ιματιον παλαιωθησονται και ωσει περιβολαιον αλλαξεις αυτους και αλλαγησονται

(101:28) συ δε ο αυτος ει και τα ετη σου ουκ εκλειψουσιν

(101:29) οι υιοι των δουλων σου κατασκηνωσουσιν και το σπερμα αυτων εις τον αιωνα κατευθυνθησεται

 

(Ιερ. 3:22-24 [LXX])

επιστραφητε υιοι επιστρεφοντες και ιασομαι τα συντριμματα υμων ιδου δουλοι ημεις εσομεθα σοι οτι συ κυριος ο θεος ημων ει

οντως εις ψευδος ησαν οι βουνοι και η δυναμις των ορεων πλην δια κυριου θεου ημων η σωτηρια του ισραηλ

η δε αισχυνη καταναλωσεν τους μοχθους των πατερων ημων απο νεοτητος ημων τα προβατα αυτων και τους μοσχους αυτων και τους υιους αυτων και τας θυγατερας αυτων

 

Στα παραπάνω εδάφια φαίνονται  ότι "τα όρη και οι βουνοί"  είναι οι άρχοντες του Ισραήλ που καλούνται να διοικήσουν και να κρίνουν το λαό με ειρήνη και δικαιοσύνη. Δυστυχώς ο λαός στηρίχτηκε σε αυτούς τους άρχοντες που ήταν αποστάτες και τελικά μετά από πολλές συμφορές θα καταλάβουν ότι μόνο από Κύριο και Θεό του Ισραήλ θα έβρισκαν σωτηρία.

 

(Ιερεμίας 4:3-9 [Φίλος])

Επειδή, έτσι λέει ο Κύριος στους άνδρες του Ιούδα, και στην Ιερουσαλήμ:

Αροτριάστε τα χωράφια σας που παρέμειναν χέρσα,

και μη σπείρετε ανάμεσα σε αγκάθια.

Περιτμηθείτε στον Κύριο, και αφαιρέστε τις ακροβυστίες τής καρδιάς σας,

άνδρες τού Ιούδα και κάτοικοι της Ιερουσαλήμ,

μήπως και βγει ο θυμός μου σαν φωτιά, κι ανάψει,

και δεν υπάρξει κανένας που θα τη σβήσει,

ένεκα της κακίας των πράξεών σας.

...............................................................................................................................................................

Και κατά την ημέρα εκείνη, λέει ο Κύριος,

η καρδιά τού βασιλιά θα χαθεί, και η καρδιά των αρχόντων·

και οι ιερείς θα εκθαμπωθούν, και οι προφήτες θα εκπλαγούν.

 

(Ιερεμίας 4:22 [Φίλος])

Επειδή, ο λαός μου [είναι] άφρονας· δεν με γνώρισαν· είναι γιοι άφρονες, και δεν έχουν σύνεση· είναι σοφοί στο να κακοποιούν, αλλά να αγαθοποιούν δεν ξέρουν.

Κοίταξα επάνω στη γη, και δέστε, είναι άμορφη και έρημη·

και στους ουρανούς, και δεν υπήρχε το φως τους. (επεβλεψα επι την γην και ιδου ουθεν και εις τον ουρανον και ουκ ην τα φωτα αυτου [Εβδομήκοντα])


 

Είδα τα βουνά, και προσέξτε, έτρεμαν,

και όλοι οι λόφοι κατασείονταν.

Είδα, και προσέξτε, δεν υπήρχε άνθρωπος,

και όλα τα πουλιά τού ουρανού είχαν φύγει.

Είδα, και προσέξτε, ο Κάρμηλος [ήταν] έρημος, και όλες οι πόλεις του κατεδαφισμένες μπροστά από τον Κύριο, από τον φλογερό θυμό του.

Επειδή, έτσι λέει ο Κύριος: Ολόκληρη η γη θα είναι έρημη·

συντέλεια, όμως, δεν θα κάνω.

Γι' αυτό, η γη θα πενθήσει, και οι ουρανοί από πάνω θα συσκοτιστούν· επειδή, μίλησα εγώ, αποφάσισα και δεν θα μετανοήσω, ούτε θα επιστρέψω απ' αυτό.

Ολόκληρη η πόλη θα φύγει από τον θόρυβο των καβαλάρηδων και των τοξοτών· θάρθουν στα δάση, και θα ανέβουν στους βράχους· κάθε πόλη θα εγκαταλειφθεί, και δεν θα υπάρχει άνθρωπος που θα κατοικεί σ' αυτές.

Κι εσύ αφανισμένη, τι θα κάνεις; Και αν ντυθείς κόκκινο, και αν στολιστείς με χρυσούς στολισμούς, και μεγαλώσεις τα μάτια σου με στίμμι, μάταια θα καλλωπιστείς· οι εραστές σου θα σε καταφρονήσουν, θα ζητούν τη ζωή σου.


(Ησαΐας 65:17-19 [Φίλος])

Επειδή, δέστε, κτίζω καινούργιους ουρανούς, και καινούργια γη· και δεν θα υπάρχει μνήμη των προηγούμενων ούτε θάρθουν στον νου.

Αλλά, ευφραίνεστε και χαίρεστε πάντοτε σ' εκείνο που κτίζω· επειδή, δέστε, κτίζω την Ιερουσαλήμ αγαλλίαμα, και τον λαό της ευφροσύνη.

Και θα αγάλλομαι στην Ιερουσαλήμ, και θα ευφραίνομαι στον λαό μου· και δεν θα ακουστεί μέσα σ' αυτή πλέον φωνή κλαυθμού, και φωνή κραυγής.


(Ωσ. 13:4-8 [LXX])

εγω δε κυριος ο θεος σου στερεων ουρανον και κτιζων γην ου αι χειρες εκτισαν πασαν την στρατιαν του ουρανου και ου παρεδειξα σοι αυτα του πορευεσθαι οπισω αυτων και εγω ανηγαγον σε εκ γης αιγυπτου και θεον πλην εμου ου γνωση και σωζων ουκ εστιν παρεξ εμου

εγω εποιμαινον σε εν τη ερημω εν γη αοικητω

κατα τας νομας αυτων και ενεπλησθησαν εις πλησμονην και υψωθησαν αι καρδιαι αυτων ενεκα τουτου επελαθοντο μου

και εσομαι αυτοις ως πανθηρ και ως παρδαλις κατα την οδον ασσυριων

απαντησομαι αυτοις ως αρκος απορουμενη και διαρρηξω συγκλεισμον καρδιας αυτων και καταφαγονται αυτους εκει σκυμνοι δρυμου θηρια αγρου διασπασει αυτους


(Ησαΐας 66:1-2 [Φίλος])

ΕΤΣΙ λέει ο Κύριος: Ο ουρανός [είναι] ο θρόνος μου, και η γη το υποπόδιο των ποδιών μου· ποιος είναι ο οίκος, που θα οικοδομούσατε για μένα; Και ποιος είναι ο τόπος τής ανάπαυσής μου;

Επειδή, όλα αυτά τα έκανε το χέρι μου, και έγιναν όλα αυτά, λέει ο Κύριος· σε ποιον, λοιπόν, θα επιβλέψω; Στον φτωχό, και συντριμμένον στο πνεύμα, κι εκείνον που τρέμει στον λόγο μου.


(Ιερ. 51:53-56 [LXX])

(28:53) οτι εαν αναβη βαβυλων ως ο ουρανος και οτι εαν οχυρωση υψος ισχυος αυτης παρ εμου ηξουσιν εξολεθρευοντες αυτην λεγει κυριος

 (28:54) φωνη κραυγης εν βαβυλωνι και συντριβη μεγαλη εν γη χαλδαιων

 (28:55) οτι εξωλεθρευσεν κυριος την βαβυλωνα και απωλεσεν απ αυτης φωνην μεγαλην ηχουσαν ως υδατα πολλα εδωκεν εις ολεθρον φωνην αυτης

 (28:56) οτι ηλθεν επι βαβυλωνα ταλαιπωρια εαλωσαν οι μαχηται αυτης επτοηται το τοξον αυτων οτι θεος ανταποδιδωσιν αυτοις κυριος ανταποδιδωσιν αυτη την ανταποδοσιν

 

(Ιωήλ 2:10-11 [Φίλος])

Η γη θα σειστεί μπροστά τους· οι ουρανοί θα τρέμουν· ο ήλιος και το φεγγάρι θα κατασκοτεινιάσουν, και τα αστέρια θα αποσύρουν τη λάμψη τους.

Και ο Κύριος θα εκπέμψει τη φωνή του μπροστά από το στράτευμά του· επειδή, το στρατόπεδό του [είναι] υπερβολικά μεγάλο· επειδή, αυτός που εκτελεί τον λόγο του [είναι] ισχυρός· επειδή, η ημέρα τού Κυρίου [είναι] μεγάλη και υπερβολικά τρομερή, και ποιος μπορεί να την υποφέρει;

 

 

Οι άρχοντες του αιώνα εκείνου εάν είχαν γνωρίσει τον Κύριο της δόξης δεν θα τον σταύρωναν. Δυστυχώς αυτή η απιστία τους και αποστασία τους έφερε την κατάργηση των ίδιων και της πόλης τους.

 

(Ιερεμίας 9:25-26 [Φίλος])

Δέστε, έρχονται ημέρες, λέει ο Κύριος, και θα κάνω επίσκεψη επάνω σε όλους τους περιτμημένους μαζί με τους απερίτμητους·

επάνω στην Αίγυπτο, κι επάνω στον Ιούδα, κι επάνω στον Εδώμ, κι επάνω στους γιους Αμμών, κι επάνω στον Μωάβ, κι επάνω σε όλους αυτούς που κουρεύουν την κώμη ολόγυρα, αυτούς που κατοικούν στην έρημο· επειδή, όλα τα έθνη είναι απερίτμητα, και ολόκληρος ο οίκος Ισραήλ είναι απερίτμητος στην καρδιά.

 

 

(Ματθαίος 22:6-7 [Μεταγλώττιση])

Και οι υπόλοιποι, αφού συνέλαβαν τους δούλους του, [τους] κακομεταχειρίστηκαν και [τους] σκότωσαν.

Τότε ο βασιλιάς οργίστηκε και, αφού έστειλε τα στρατεύματά του, εξολόθρεψε τους φονιάδες εκείνους και την πόλη τους έκαψε.

 

 

(Ιερεμίας 10:1-2 [Φίλος])

ΑΚΟΥΣΤΕ τον λόγο, που ο Κύριος μιλάει σε σας, ω οίκος Ισραήλ.

Έτσι λέει ο Κύριος: Μη μαθαίνετε τον δρόμο των εθνών, και στα σημεία τού ουρανού μη φοβάστε, επειδή τα έθνη τα φοβούνται.

 

(Ησαίας 44:21-25 [Φίλος])  

Θυμήσου αυτά, Ιακώβ και Ισραήλ· επειδή, είσαι δούλος μου· εγώ σε έπλασα· δούλος μου είσαι· Ισραήλ, δεν θα λησμονηθείς από μένα.

Εξάλειψα τις παραβάσεις σου, σαν πυκνή ομίχλη, και τις αμαρτίες σου, σαν σύννεφο· γύρνα σε μένα· επειδή, εγώ σε λύτρωσα.

Ψάλλετε, ουρανοί· επειδή, [αυτό το] έκανε ο Κύριος· αλαλάξτε, όσα [είστε] κάτω από τη γη· βγάλτε φωνή αγαλλίασης, βουνά, δάση, και όλα τα δέντρα που είναι σ' αυτά· επειδή, ο Κύριος λύτρωσε τον Ιακώβ, και δοξάστηκε στον Ισραήλ. .......Έτσι λέει ο Κύριος, ο οποίος σε λύτρωσε, και σε έπλασε από την κοιλιά: Εγώ [είμαι] ο Κύριος, που δημιούργησα τα πάντα· ο μόνος που άπλωσα τους ουρανούς, που στερέωσα τη γη από μόνος μου·

που ματαιώνω τα σημάδια των ψευδολόγων, και κάνω τούς μάντεις παράφρονες· που ανατρέπω τούς σοφούς, και μωραίνω την επιστήμη τους·

που στερεώνω τον λόγο τού δούλου μου και εκπληρώνω τη βουλή των μηνυτών μου.

 

Δυστυχώς οι κήρυκες του λόγου του Θεού αντί να έχουν πνευματικά αυτιά και πνευματικά μάτια ώστε να βλέπουν τα πνευματικά έργα, που εργάζεται ο Θεός με τα αληθινά παιδιά Του, που αποτελούν για το Θεό τους αστέρες που λάμπουν στο πνευματικό στερέωμα, δίνουν σημασία σε σημεία έκλειψης ηλίου και έκλειψης σελήνης (ματωμένα φεγγάρια) ακολουθώντας τα βήματα και τους τρόπους των αστρολόγων και των ψευδοπροφητών.

 

 

 

Βασίλης Ζαφείρογλου

Οκτώβριος 2015

 

 


1-2 of 2