Η Ημέρα του Κυρίου

αναρτήθηκε στις 24 Φεβ 2018, 1:21 π.μ. από το χρήστη Βασίλειος Ζαφείρογλου   [ ενημερώθηκε 24 Μαρ 2019, 4:07 π.μ. ]

Εισαγωγή 

Ποια είναι η Ημέρα του Κυρίου;

Η Ημέρα του Κυρίου είναι μια έννοια πολύ έντονα φορτισμένη με ψυχοσυναισθηματικές επιπτώσεις για τους χριστιανούς. Στη διάρκεια των αιώνων τόσο στην Παλαιά Διαθήκη όσο και στην Καινή Διαθήκη, οι άνθρωποι περίμεναν αλλά και περιμένουν ακόμα να έρθει στη δική τους γενιά η ημέρα της Κρίσης, όπου μια για πάντα θα απαλλαχτούν από τους ασεβείς του κόσμου αυτού και την πλήρη καταδίκη της αμαρτίας και του Διαβόλου. 

Μάλιστα νομίζουν ότι μέσα στην ιστορία του ανθρώπου υπάρχει μόνο μία Ημέρα του Κυρίου, όπου τότε θα λάβει χώρα η τιμωρία των ασεβών ανθρώπων. 

Θα προσπαθήσουμε μέσα από τις σελίδες του Λόγου του Θεού να προσεγγίσουμε αυτό το τόσο σοβαρό θέμα και να διαπιστώσουμε ότι υπάρχουν αρκετές περίοδοι που καλούνται «η ημέρα του Κυρίου». 

Ο αληθινός Θεός πάντα ήξερε να ελευθερώνει τους δικούς Του ανθρώπους από τις πονηρές και ασεβείς επιβουλές των αμαρτωλών. 

Αποκορύφωμα της δικαιοκρισίας του Θεού θα ήταν η Αποκάλυψη και ο Ερχομός του Παντοκράτορα Ιησού Χριστού με σκοπό να κρίνει τους ασεβείς και απειθείς Εβραίους, που όχι μόνο δεν δέχτηκαν τη Βασιλεία Του αλλά έγιναν εχθροί κάθε ανθρώπου, που ήθελε να μπει στη Νέα Βασιλεία του Ιησού Χριστού. Αυτή η δικαιοκρισία θα ελάμβανε χώρα την μεγάλη και επιφανή ημέρα του μεγάλου Θεού και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού.(Διάβασε Α’ Θεσσαλονικείς 2:12-16) 

Αυτή η ημέρα ήταν η πιο ξεχωριστή ημέρα στην ιστορία του λαού του Θεού, που θα έβλεπε την τιμωρία των ασεβών «Γραμματέων και Φαρισαίων» καθώς και την τιμωρία των αποστατών Ιουδαϊζόντων χριστιανών, που εγκατέλειψαν τον «αγοράσαντα αυτούς Δεσπότη Κύριο Ιησού Χριστό» και επέστρεψαν στα ευτελή και φθαρτά «στοιχεία» του παλαιού κόσμου που ήταν κάτω από την εξουσία «του γράμματος του νόμου» και «της διακονίας του θανάτου». 

Είναι αυτή η ίδια μέρα που οι πιστοί της Πρώτης Εκκλησίας, οι συγκληρονόμοι της Βασιλείας, είδαν να αμείβεται η πίστη τους και έλαβαν τον μισθό τους και έγιναν βασιλείς και ιερείς ι του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. 

Το κήρυγμα των Αποστόλων είχε άμεση σχέση με τον Ερχομό της Βασιλείας του Θεού και την Ημέρα του Κυρίου 


(Ματθ. 16:24-28 [Μεταγλώττιση]) 

Τότε ο Ιησούς είπε στους μαθητές του: «Αν κάποιος θέλει πίσω μου να έρθει, ας απαρνηθεί τον εαυτό του και ας σηκώσει το σταυρό του και ας με ακολουθεί

Γιατί όποιος θέλει να σώσει τη ζωή του θα τη χάσει. Όποιος όμως χάσει τη ζωή του εξαιτίας μου θα τη βρει. 

Γιατί τι θα ωφεληθεί ο άνθρωπος αν όλο τον κόσμο κερδίσει, αλλά την ψυχή του ζημιωθεί; Ή τι θα δώσει ο άνθρωπος αντάλλαγμα για την ψυχή του; 

Γιατί μέλλει ο Υιός του ανθρώπου να έρχεται μέσα στη δόξα του Πατέρα του μαζί με τους αγγέλους του, και τότε θα αποδώσει σε καθέναν κατά τις πράξεις του

Αλήθεια σας λέω ότι είναι μερικοί από αυτούς που έχουν σταθεί εδώ οι οποίοι δε θα γευτούν θάνατο, ωσότου δουν τον Υιό του ανθρώπου να έρχεται μέσα στη βασιλεία του». 


Ο Ιησούς προφήτεψε ότι η Μεγάλη και Επιφανής Ημέρα του Κυρίου θα ερχόταν σε εποχή που θα ζούσαν κάποιοι από τους αποστόλους που ήταν μαζί με τον Ιησού. 


(Λουκ. 10:8-14 [Μεταγλώττιση]) 

Και σ’ όποια πόλη εισέρχεστε και σας δέχονται, τρώτε αυτά που σας παραθέτουν 

και θεραπεύετε τους ασθενείς μέσα σ’ αυτήν και να τους λέτε: “Έχει πλησιάσει σ’ εσάς η βασιλεία του Θεού”. 

Αλλά σ’ όποια πόλη εισέλθετε και δε σας δέχονται, αφού εξέλθετε στις λεωφόρους της, πείτε: 

Και τη σκόνη που μας κολλήθηκε από την πόλη σας στα πόδια την τινάζουμε σ’ εσάς. Όμως αυτό να γνωρίζετε: ότι έχει πλησιάσει η βασιλεία του Θεού”. 

Σας λέω ότι για τα Σόδομα κατά την ημέρα εκείνη της κρίσης θα υπάρχει περισσότερη ανεκτικότητα παρά για την πόλη εκείνη». 


Ο Ιησούς είπε στους μαθητές να πουν σε όσους Εβραίους δεν δεχόταν  το μήνυμα του Ευαγγελίου ότι  έχει πλησιάσει η βασιλεία του Θεού και ο καιρός που θα ελάμβανε χώρα η οργή πάνω στους ασεβείς και απειθούντες Εβραίους. Παράλληλα τους είπε ότι έφτασε η ημέρα της Ανάστασης και της Κρίσης όλων των νεκρών. Η Κρίση όμως θα ήταν βαρύτερη από εκείνη που θα γινόταν εναντίον των Σοδόμων. 


Ο Ιησούς προειδοποίησε ότι όλα «τα επερχόμενα δεινά» της Κρίσης του Θεού θα συνέβαιναν στη γενεά των αποστόλων. 


(Λουκ. 21:29-36 [Μεταγλώττιση]) 

Και είπε μια παραβολή σ’ αυτούς: «Δείτε τη συκιά και όλα τα δέντρα. 

Όταν προβάλουν ήδη τα φύλλα, βλέπετε από μόνοι σας και γνωρίζετε ότι είναι ήδη κοντά το θέρος. 

Έτσι κι εσείς, όταν δείτε αυτά να γίνονται, να γνωρίζετε ότι κοντά είναι η βασιλεία του Θεού. 

Αλήθεια σας λέω ότι δε θα παρέλθει η γενιά αυτή, ωσότου όλα γίνουν

Ο ουρανός και η γη θα παρέλθουν, οι λόγοι μου όμως δε θα παρέλθουν». 

«Προσέχετε, λοιπόν, τους εαυτούς σας μήπως βαρύνουν οι καρδιές σας μέσα σε κραιπάλη και σε μέθη και σε μέριμνες βιοτικές και πέσει πάνω σας αιφνίδια η ημέρα εκείνη σαν παγίδα. Γιατί θα έρθει πάνω σε όλους όσοι κάθονται στην επιφάνεια όλης της γης. 

Αγρυπνείτε, λοιπόν, και σε κάθε καιρό να δέεστε για να υπερισχύσετε, ώστε να ξεφύγετε όλα αυτά που μέλλουν να γίνονται και να σταθείτε μπροστά στον Υιό του ανθρώπου». 


Ο Ιησούς είχε επίσης προειδοποιήσει τους Γραμματείς και Φαρισαίους της εποχής Του, ότι η Κρίση και τιμωρία για κάθε δίκαιο αίμα θα ερχόταν στη δική τους γενιά και όχι σε μια μακρινή μελλοντική εποχή. 


(Ματθ. 23:31-36 [Μεταγλώττιση]) 

Ώστε μαρτυρείτε για τους εαυτούς σας ότι είστε γιοι εκείνων που φόνευσαν τους προφήτες. 

Και εσείς συμπληρώστε το μέτρο της ανομίας των πατέρων σας

Φίδια, γεννήματα εχιδνών, πώς θα αποφύγετε την κρίση της γέεννας; 

Γι’ αυτό, ιδού, εγώ αποστέλλω προς εσάς προφήτες και σοφούς και γραμματείς. Από αυτούς άλλους θα σκοτώσετε και θα σταυρώσετε, και από αυτούς άλλους θα μαστιγώσετε στις συναγωγές σας και θα καταδιώξετε από πόλη σε πόλη· 

για να έρθει πάνω σας κάθε αίμα δίκαιο που χύνεται πάνω στη γη, από το αίματου Άβελ του δίκαιου ως το αίμα του Ζαχαρία, του γιου του Βαραχία, που φονεύσατε μεταξύ του ναού και του θυσιαστηρίου. 

Αλήθεια σας λέω, θα έρθουν όλα αυτά πάνω στη γενιά αυτή». 



Ο Παύλος ήταν ενημερωμένος από το Πνεύμα του Θεού γι’ αυτή τη δίκαια Κρίση που θα γινόταν στη δική του γενιά. 

(1 Θεσ. 4:15-18 [Μεταγλώττιση]) 

Γιατί αυτό σας λέμε με λόγο Κυρίου, ότι εμείς οι ζωντανοί που θα μένουμε ως υπόλοιπο στην παρουσία του Κυρίου δε θα προλάβουμε να φτάσουμε αυτούς που κοιμήθηκαν. 

Γιατί ο ίδιος ο Κύριος θα κατεβεί από τον ουρανό με πρόσταγμα, με φωνή αρχαγγέλου και με σάλπιγγα Θεού, και οι νεκροί οι ενωμένοι με το Χριστό θα αναστηθούν πρώτα. 

Έπειτα εμείς οι ζωντανοί, που θα μένουμε ως υπόλοιπο, συγχρόνως μαζί με αυτούς θα αρπαχτούμε μέσα σε νεφέλες για συνάντηση του Κυρίου στον αέρα. Και έτσι πάντοτε θα είμαστε μαζί με τον Κύριο. 

Ώστε να παρηγορείτε ο ένας τον άλλο με τα λόγια αυτά. 



(2 Θεσ. 1:4-10 [Μεταγλώττιση]) 

ώστε εμείς οι ίδιοι να καυχιόμαστε για σας στις εκκλησίες του Θεού για την υπομονή σας και την πίστη σας, μέσα σε όλους τους διωγμούς σας και στις θλίψεις που ανέχεστε

οι οποίες είναι ένδειξη της δίκαιης κρίσης του Θεού, για να γίνετε άξιοι της βασιλείας του Θεού, υπέρ της οποίας και πάσχετε. 

Αν και πράγματι, είναι δίκαιο απέναντι στο Θεό να ανταποδώσει θλίψη σ’ αυτούς που σας θλίβουν 

και άνεση σ’ εσάς που θλίβεστε μαζί μ’ εμάς, κατά την αποκάλυψη του Κυρίου Ιησού από τον ουρανό μαζί με τους αγγέλους της δύναμής του 

μέσα σε πύρινη φλόγα, αποδίδοντας εκδίκηση σ’ αυτούς που δεν ξέρου ντο Θεό και σ’ αυτούς που δεν υπακούν στο ευαγγέλιο του Κυρίου μας Ιησού. 

Οι οποίοι θα πληρώσουν την τιμωρία τους με αιώνιο όλεθρο προερχόμενο από το πρόσωπο του Κυρίου και από τη δόξα της ισχύος του, 


όταν έρθει να δοξαστεί μεταξύ των αγίων του και να θαυμαστεί κατά την ημέρα εκείνη μεταξύ όλων εκείνων που πίστεψαν, επειδή έγινε πιστευτή η μαρτυρία μας προς εσάς. 



(Ρωμ. 2:2-8 [Μεταγλώττιση]) 

Και ξέρουμε ότι η καταδικαστική απόφαση του Θεού είναι σύμφωνη με την αλήθεια σ’ όσους πράττουν τέτοια πράγματα. 

Και λογαριάζεις αυτό, ω άνθρωπε που κρίνεις όσους πράττουν τέτοια πράγματα αν και κάνεις τα ίδια, ότι εσύ θα ξεφύγεις την καταδικαστική απόφαση του Θεού; 

Ή καταφρονείς τον πλούτο της χρηστότητάς του και της ανοχής και της μακροθυμίας του, αγνοώντας ότι η καλοσύνη του Θεού σε οδηγεί σε μετάνοια; 


Ο φόβος του Κυρίου απομάκρυνε τον φόβο της καταδίκης των ανθρώπων 


Ο απόστολος Παύλος έχοντας υπόψη του την αγάπη και το φόβο του Θεού, δεν φοβόταν και δεν έδινε σημασία, εάν θα κριθεί ή θα καταδικασθεί από «ανθρώπινη ημέρα»(Α΄ Κορινθ. 4:1-5,κριτικό κείμενο UBS). «Ανθρώπινη ημέρα» είναι η «ημέρα» και η χρονική περίοδος που την εξουσία για κρίση την έχουν φθαρτοί και θνητοί άνθρωποι. Αντίθετα ο Παύλος γνωρίζει ότι αξίζει να σταθεί άμεμπτος ενώπιον του Κυρίου «την μεγάλη και επιφανή ημέρα του Κυρίου». 



(1 Κορ. 4:1-5 [Μεταγλώττιση]) 

Έτσι ας μας θεωρεί κάθε άνθρωπος: ως υπηρέτες του Χριστού και οικονόμους των μυστηρίων του Θεού. 

Σ' αυτήν την κατάσταση, λοιπόν, ζητείται από τους οικονόμους να βρεθεί κανείς πιστός. 

Σ' εμένα όμως είναι ελάχιστο να ανακριθώ γι' αυτό από εσάς ή από ανθρώπινο δικαστήριο σε ημέρα δίκης. Αλλά ούτε τον εαυτό μου ανακρίνω, 

γιατί δεν έχω συνείδηση για τίποτα ενάντια στον εαυτό μου· αλλά με αυτό δεν έχω δικαιωθεί. Εκείνος λοιπόν που με ανακρίνει είναι ο ΚΥΡΙΟΣ. 

Ώστε μην κρίνετε κάτι πριν από τον ορισμένο καιρό, ωσότου έρθει ο ΚΥΡΙΟΣ, ο οποίος και θα φωτίσει τα κρυφά του σκότους και θα φανερώσει τις βουλές των καρδιών· και τότε ο έπαινος θα γίνει σε καθέναν από το Θεό. 



(1 Θεσ. 5:23 [Μεταγλώττιση]) 

Και αυτός ο Θεός της ειρήνης είθε να σας αγιάσει ολότελα, και ολόκληρο το πνεύμα σας και η ψυχή και το σώμα σας είθε να τηρηθούν άμεμπτα κατά την παρουσία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού

(Ρωμ. 2:5-8 
[Μεταγλώττιση])
Σύμφωνα με τη σκληρότητά σου, λοιπόν, και με την αμετανόητη καρδιά σου, θησαυρίζεις για τον εαυτό σου οργή κατά την ημέρα της οργής και της αποκάλυψης της δικαιοκρισίας του Θεού
ο οποίος θα αποδώσει σε καθέναν κατά τα έργα του. 
Αφενός σ’ εκείνους που, κάνοντας με υπομονή έργα αγαθά, ζητούν δόξα και τιμή και αφθαρσία, θα δώσει ζωή αιώνια· 
αφετέρου σ’ εκείνους που από φατριαστικό πνεύμα απειθούν στην αλήθεια και πείθονται στην αδικία, οργή και θυμός


(1 Θεσ. 2:13-16 [Μεταγλώττιση]) 

Και γι’ αυτό κι εμείς ευχαριστούμε το Θεό αδιάλειπτα, γιατί όταν παραλάβατε τολόγο του Θεού, που ακούσατε από εμάς, τον δεχτήκατε όχι ως λόγο ανθρώπων, αλλά, καθώς είναι αληθινά, ως λόγο Θεού, ο οποίος και ενεργεί μέσα σ’ εσάς που πιστεύετε. 

Γιατί εσείς, αδελφοί, γίνατε μιμητές των εκκλησιών του Θεού που είναι στην Ιουδαία ενωμένες με το Χριστό Ιησού. Γιατί τα ίδια πάθατε κι εσείς από τους δικούς σας ομοεθνείς καθώς και αυτοί από τους Ιουδαίους, 

οι οποίοι σκότωσαν και τον Κύριο Ιησού και τους προφήτες, και εμάς εκδίωξαν και στο Θεό δεν αρέσουν και σ’ όλους τους ανθρώπους είναι ενάντιοι, 

εμποδίζοντάς μας να μιλήσουμε στα έθνη, για να σωθούν, ώστε να γεμίσουν με τις αμαρτίες τους πάντοτε το μέτρο της ανοχής του Θεού.Έφτασε όμως πάνω τους η οργή στο τέλος. 





Ο Θεός εκλέγει το λαό Ισραήλ για βασίλειο ιεράτευμα, και έθνος άγιο 


Ο λαός Ισραήλ ήταν ο εκλεκτός λαός μέσα από τον οποίο ο Θεός ήθελε να δείχνει τη δύναμη Του, τη σοφία Του και την αγάπη του σε όλα τα έθνη και να επαναφέρει στους ανθρώπους που υπακούν Σ' Αυτόν την χαμένη εξουσία, που έδωσε ο Θεός στους πρώτους ανθρώπους. (Γένεση α:26-27) 



(Έξ. 19:4-6 [Φίλος ]) 

«εσείς είδατε όσα έκανα στους Αιγυπτίους, και σας σήκωσα σαν επάνω σε φτερούγες αετού, και σας έφερα προς τον εαυτό μου· 

τώρα, λοιπόν, αν πραγματικά υπακούσετε στη φωνή μου, και φυλάξετε τη διαθήκη μου, θα είστε σε μένα ο εκλεκτός λαός από όλους τους λαούς· επειδή, δική μου είναι ολόκληρη η γη· 

κι εσείς θα είστε σε μένα βασίλειο ιεράτευμα, και έθνος άγιο. Αυτά είναι τα λόγια, που θα πεις στους γιους Ισραήλ.» 


Όντας «βασίλειο ιεράτευμα» οι Ισραηλίτες θα έφερναν τους υπόλοιπους λαούς στη γνώση του Νόμου του αληθινού Θεού και την προσμονή «της αιώνιας Βασιλείας Του», όπου «...... ο Θεός θα εξάλειφε κάθε δάκρυ από τα μάτια τους, και ο θάνατος δεν θα υπήρχε πλέον· ούτε πένθος ούτε κραυγή ούτε πόνος δεν θα υπάρχουν πλέον· επειδή, τα πρώτα παρήλθαν». (Αποκ. 21:4 [Φίλος ]) 


Ο λαός Ισραήλ μετά την περίοδο των Κριτών καθοδηγήθηκε από τον χρισμένο δούλο του Θεού τον Σαμουήλ. Το Πνεύμα του Θεού έδινε τις απαραίτητες οδηγίες , ώστε ο λαός Του να πράττει το θέλημα του Θεού. Οι Ισραηλίτες ήταν υπάκουοι κάτω από το χέρι του Θεού και ο Θεός κατατρόπωνε τους εχθρούς τους και το χέρι τού Κυρίου ήταν ενάντια στους Φιλισταίους όλες τις ημέρες τού Σαμουήλ . (1Σαμ. 7:1-17, 1Σαμ. 8:1-22 [Φίλος ]) 



Οι Ισραηλίτες επιθυμούν να έχουν βασιλιά όπως και τα έθνη 


Η επιθυμία της καρδιάς των Ισραηλιτών παρασυρμένη από το φρόνημα των γύρω εθνών, ζήτησε Βασιλιά όπως είχαν τα γύρω έθνη κα υποτίμησαν την κρίση του Θεού, που πραγματοποιούταν μέσα από τους δούλους Του. 

Οι βασιλείς του Ισραήλ άλλοι ήταν υπάκουοι και άλλοι απειθείς και διεστραμμένοι που επέσυραν την οργή του Θεού τόσο πάνω τους όσο και επάνω στο λαό. 

Η απόφαση αυτή των Ισραηλιτών έφερε πολλά δεινά επάνω τους. Οι βασιλείς τους φέρθηκαν πολύ σκληρά και εξαιτίας τους ο Θεός επέτρεψε να υποστεί πολλά δεινά ο λαός Του. Η αμαρτία και ανομία του λαού Του έφερε εναντίον τους άλλες βασιλείες και άλλα έθνη. Κάποιες φορές μάλιστα οι Εβραίοι έτρεχαν να κρυφτούν στην «σκιά» αυτών των βασιλέων, «εγκαταλείποντας τον Βράχο του Ισραήλ» και «την πηγή των Ζώντων υδάτων». 

1 Σαμ. 8:18-26 (Φίλος) 

Και εκείνη την ημέρα θα βοάτε εξαιτίας του βασιλιά σας, που εσείς τον εκλέξατε για τον εαυτό σας· αλλ' ο Κύριος, εκείνη την ημέρα, δεν θα σας εισακούσει. 

Ο λαός, όμως, δεν θέλησε να υπακούσει στη φωνή τού Σαμουήλ· και είπαν: Όχι· αλλά βασιλιάς θα υπάρχει επάνω μας· 

για να είμαστε κι εμείς όπως όλα τα έθνη· και να μας κρίνει ο βασιλιάς μας, και να βγαίνει μπροστά μας, και να μάχεται τις μάχες μας


Και ο Σαμουήλ άκουσε όλα τα λόγια τού λαού, και τα ανέφερε στα αυτιά τού Κυρίου. 

Και ο Κύριος είπε στον Σαμουήλ: 'Ακουσε τη φωνή τους, και κατάστησε επάνω τους βασιλιά. Και ο Σαμουήλ είπε στους άνδρες τού Ισραήλ: Πηγαίνετε ο καθένας στην πόλη του. 

Ο Μωϋσής λίγο πριν «την αναχώρηση του» προείπε τα εξής : 

(Δευτ. 31:17,21,29 [Φίλος ]) 

τότε, θα εξαφθεί ο θυμός μου εναντίον τους, εκείνη την ημέρα, και θα τους εγκαταλείψω, και θα κρύψω το πρόσωπό μου απ' αυτούς, και θα καταφαγωθούν· και θα τους βρουν πολλά κακά και θλίψεις· ώστε εκείνη την ημέρα να πουν: Αυτά τα κακά δεν μας βρήκαν, επειδή ο Θεός μας δεν είναι ανάμεσά μας; 

Και αφού τους βρουν πολλά κακά και θλίψεις, αυτό το τραγούδι, ως μάρτυρας, θα δίνει μαρτυρία εναντίον τους· επειδή, δεν θα ξεχαστεί από το στόμα του σπέρματός τους· δεδομένου ότι εγώ γνωρίζω την πονηρία τους, που εργάζονται ακόμα και σήμερα, πριν τους φέρω μέσα στη γη που ορκίστηκα

επειδή, ξέρω ότι, μετά τον θάνατό μου, θα διαφθαρείτε, οπωσδήποτε, και θα παρεκκλίνετε από τον δρόμο που σας πρόσταξα· και θα σας βρουν τα κακά στις έσχατες ημέρες, επειδή θα πράξετε κακά μπροστά στον Κύριο, ώστε να τον παροργίσετε με τα έργα των χεριών σας

Ο Μωϋσής είπε, ότι «εκείνη την ημέρα» ο Θεός θα εξέχεε την οργή Του ενάντια στον αποστατημένο λαό Του. Αυτά τα μεγάλα «κακά» θα τους έβρισκαν στις έσχατες ημέρες της βασιλείας του «κατά σάρκα» Ισραήλ. 

Είναι τα κακά που θα ερχόταν πάνω στους αποστατημένους Εβραίους «την μεγάλη και επιφανή ημέρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού» 




Ο Θεός τιμωρεί το Ισραήλ με βασιλείς των εθνών 


Στη διάρκεια της ιστορίας του ο λαός Ισραήλ δεν έμεινε πιστός στην αγάπη του Θεού και στις εντολές Του. Ο Θεός θέλοντας να τιμωρήσει την ασέβεια και ανομία του λαού Του, επέτρεψε σε ειδωλολατρικά έθνη να έρθουν να «παιδεύσουν» και να οδηγήσουν τον λαό Του δέσμιο μακριά από την αγαπημένη τους γη, μέχρι να εκπληρωθούν «οι καιροί αυτών των εθνών» και «η βασιλεία του κόσμου» να γινόταν του Κυρίου και του Χριστού Του και της Εκκλησίας Του. Αντίθετα εκείνοι που έφθειραν το λαό Του και τους αγίους Του θα γνώριζαν την φθορά από τον εξαπλωμένο βραχίονα του Θεού, που ήταν ο Ιησούς Χριστός. 

Μάλιστα αποκαλεί τους βασιλείς αυτών των εθνών «δούλους» Του. 

Ήταν «δούλοι» Του, γιατί εκτελούσαν την βουλή του Θεού από τη μια πλευρά ενάντια σε κάθε αποστασία του λαού Του και από την άλλη πλευρά βοηθούσαν το λαό Του να επιστρέψει και να ανοικοδομήσει, ό,τι είχε καταστραφεί στην διάρκεια της αποστασίας τους. 

Ανάμεσα σε αυτούς τους βασιλείς που έστειλε ο Θεός, ήταν βασιλείς της Ασσυρίας, βασιλείς της Βαβυλώνας, βασιλείς της Περσίας, ο βασιλιάς της Ελλάδας, ο Μέγας Αλέξανδρος και οι αυτοκράτορες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. 


Σαν πρώτο παιδευτικό όργανο ο Θεός έστειλε τους Ασσύριους, γιατί οι άρχοντες του Ισραήλ δεν έκριναν σύμφωνα με την βασική εντολή του Θεού να κρίνουν δίκαια το δίκαιο «της χήρας, του ορφανού και του ξένου». Αλλά και ο Ασσύριος θα κρίνονταν σκληρά από το Θεό, γιατί με σκληρότητα και αλαζονεία συμπεριφέρθηκε εναντίον του Ισραήλ αλλά και ενάντια στον ίδιο το Θεό του Ισραήλ. 


(Ησ. 10:1-34 [Φίλος ]) 

Αλλοίμονο σ' αυτούς που ψηφίζουν ψηφίσματα άδικα, και στους γραμματείς που γράφουν καταδυνάστευση· 

για να στερήσουν αυτόν που έχει ανάγκη από την κρίση, και για να αρπάξουν το δίκιο των φτωχών τού λαού μου, για να γίνουν οι χήρες λάφυρό τους, και να γυμνώσουν τους ορφανούς! 

Και τι θα κάνετε κατά την ημέρα της επίσκεψης, και κατά τον όλεθρο που θάρθει από μακριά; Σε ποιον θα προστρέξετε για βοήθεια; .......  ΟΥΑΙ στον Ασσύριο, τη ράβδο τού θυμού μου, αν και η μάστιγα στο χέρι του είναι η οργή μου! 

Θα τον στείλω ενάντια σε ένα υποκριτικό έθνος, και θα του δώσω προσταγή εναντίον τού λαού τού θυμού μου, για να λαφυραγωγήσει λάφυρα, και να λεηλατήσει λεηλασία, και να τους καταπατήσει σαν τη λάσπη των δρόμων. 

Εντούτοις, αυτός δεν καταλαβαίνει έτσι, και η καρδιά του δεν σκέφτεται έτσι· αλλά, στην καρδιά του σκέφτεται τούτο, να καταστρέψει και να εξολοθρεύσει έθνη, όχι λίγα. ...........Γι' αυτό, αφού ο Κύριος εκτελέσει ολόκληρο το έργο του επάνω στο βουνό Σιών κι επάνω στην Ιερουσαλήμ, θα παιδεύσω, λέει, τον καρπό τής υψωμένης καρδιάς τού βασιλιά τής Ασσυρίας, και την αλαζονεία των ψηλών ματιών του...............Θα μπορούσε να καυχηθεί η αξίνα ενάντια σ' αυτόν που κόβει μ' αυτή; Θα μπορούσε να κομπάσει το πριόνι ενάντια σ' αυτόν που το κινεί; Σαν να μπορούσε να κινηθεί η ράβδος ενάντια σ' αυτούς που την υψώνουν· σαν να μπορούσε το μπαστούνι να υψώσει τον εαυτό του σαν να μη είναι ξύλο........... 
Και το φως τού Ισραήλ θα γίνει φωτιά, και ο δικός του 'Αγιος φλόγα· και θα κάψει και θα καταφάει τα αγκάθια του και τα τριβόλια του σε μια ημέρα· .....................  Και κατά την ημέρα εκείνη, το υπόλοιπο του Ισραήλ, και οι διασωσμένοι τού οίκου Ιακώβ, δεν θα επιστηρίζονται πια σ' αυτόν που τους πάταξε, αλλά θα επιστηρίζονται στον Κύριο, τον 'Αγιο του Ισραήλ, με αλήθεια. 
Το υπόλοιπο θα επιστρέψει, το υπόλοιπο του Ιακώβ, προς τον ισχυρό Θεό

Επειδή, αν και ο λαός σου, ο Ισραήλ, είναι σαν την άμμο τής θάλασσας, απ' αυτούς ένα υπόλοιπο θα επιστρέψει· η κατανάλωση που αποφασίστηκε θα συντελεστεί με δικαιοσύνη. 

Επειδή, ο Κύριος, ο Θεός των δυνάμεων, θα κάνει κατανάλωση, βέβαια προσδιορισμένη, στο μέσον ολόκληρης της γης. 

Γι' αυτό, έτσι λέει ο Κύριος, ο Θεός των δυνάμεων: Λαέ μου, ο οποίος κατοικείς στη Σιών, μη φοβηθείς από τον Ασσύριο· θα σε πατάξει με ράβδο, και θα σηκώσει τη βακτηρία του εναντίον σου σύμφωνα με τον τρόπο τής Αιγύπτου· 

επειδή, ακόμα λίγο, και η οργή θα σταματήσει· και ο θυμός μου θα είναι σε όλεθρο εκείνων. .........................

Και κατά την ημέρα εκείνη, το φορτίο του θα αφαιρεθεί από τον ώμο σου, και ο ζυγός του από τον τράχηλό σου, και ο ζυγός θα συντριφτεί εξαιτίας τού χρίσματος...................
Και κατά την ημέρα εκείνη θα μείνει στη Νωβ, θα σείσει το χέρι του ενάντια στο βουνό τής θυγατέρας τής Σιών, ενάντια στον λόφο τής Ιερουσαλήμ.......................... » 

Ο Θεός έκλεξε κάποιους βασιλείς (αυτοκρατορίες) ως παιδευτικά όργανα ενάντια στο λαό Του, αυτοί όμως έδειξαν υπερβάλλοντα ζήλο και σκληρότητα, σε βαθμό που ενοχλούσαν το έλεος και την φιλευσπλαχνία του Θεού. Έτσι ερχόταν ο καιρός, όπου ο Θεός βλέποντας τον πόνο και την δυστυχία του λαού Του, αναλάμβανε αυτός να κρίνει και να παύσει την βασιλεία και την εξουσία αυτού του σκληρού και ανάλγητου έθνους, που συμπεριφέρθηκε σκληρά στο λαό Του. 

Αυτή η περίοδος που ο Θεός αναλάμβανε να γκρεμίσει από την περίβλεπτη θέση την παλαιά βασιλεία υψώνοντας μια νέα βασιλεία, που θα επικρατούσε και θα εξουσίαζε για όσο διάστημα εκπλήρωνε το θέλημα του Θεού, ονομαζόταν από τους προφήτες «ημέρα του Κυρίου». 

Ο βασιλιάς των Ασσυρίων γεμάτος αλαζονεία και έπαρση έφθασε μέχρι τα τείχη της Ιερουσαλήμ, αφού αρκετές δεκαετίες πριν είχε καταλάβει το Βόρειο Ισραήλ και τη πόλη της Σαμάρειας. Ο στρατηγός του Ραβσάκης προκάλεσε με την αναίδεια του τον Θεό του Ισραήλ, φθάνοντας στο αμάρτημα της βλασφημίας και της ύβρης. Ο βασιλιάς Εζεκίας τότε στράφηκε στο παντοδύναμο Θεό για να βρει λύτρωση από τα χέρια των βαρβάρων. Ο Θεός έφερε την απάντηση με το στόμα του προφήτη Ησαΐα. 

(Ησ. 37:21-38 [Φίλος ]) 

Τότε, ο Ησαϊας, ο γιος τού Αμώς, έστειλε στον Εζεκία, λέγοντας: Έτσι λέει ο Κύριος, ο Θεός τού Ισραήλ: 'Ακουσα όσα προσευχήθηκες σε μένα ενάντια στον Σενναχειρείμ, τον βασιλιά τής Ασσυρίας

Αυτός είναι ο λόγος, που ο Κύριος μίλησε γι' αυτόν: Σε καταφρόνησε, σε έπαιξε, η παρθένα, η θυγατέρα τής Σιών· κούνησε πίσω σου κεφάλι, η θυγατέρα τής Ιερουσαλήμ. 

Ποιον ονείδισες και βλασφήμησες; Ενάντια σε ποιον ύψωσες τη φωνή, και σήκωσες ψηλά τα μάτια σου; Ενάντια στον 'Αγιο του Ισραήλ. ....................... 

Επειδή, η λύσσα σου εναντίον μου, και η αλαζονεία σου ανέβηκαν στα αυτιά μου, γι' αυτό, θα βάλω τον κρίκο μου στα ρουθούνια σου, και τον χαλινό μου στα χείλη σου, και θα σε γυρίσω πίσω από τον δρόμο διαμέσου τού οποίου ήρθες. ............................... 

Και το υπόλοιπο από τον οίκο τού Ιούδα, που διασώθηκε, θα ριζώσει και πάλι από κάτω, και θα δώσει επάνω καρπούς. 

Επειδή, από την Ιερουσαλήμ θα βγει το υπόλοιπο, και από το βουνό Σιών, αυτό που διασώθηκε· ο ζήλος τού Κυρίου των δυνάμεων θα το εκτελέσει. ............................... 

επειδή, θα υπερασπιστώ αυτή την πόλη, ώστε να τη σώσω, για χάρη μου, και για χάρη τού δούλου μου του Δαβίδ. 

Τότε, ο άγγελος του Κυρίου βγήκε, και χτύπησε στο στρατόπεδο των Ασσυρίων 185.000· και όταν σηκώθηκαν το πρωί, να, όλοι ήσαν νεκρά σώματα. 

Και σηκώθηκε και έφυγε, και επέστρεψε ο Σενναχειρείμ, ο βασιλιάς τής Ασσυρίας, και κατοίκησε στη Νινευή. 

Κι ενώ προσκυνούσε στον οίκο τού Νισρώκ, του θεού του, ο Αδραμμέλεχ και ο Σαρασάρ, οι γιοι του, τον χτύπησαν με μάχαιρα, κι αυτοί έφυγαν στη γη τής Αρμενίας· και αντ' αυτού βασίλευσε ο Εσαραδδών, ο γιος του

Τελικά η Ασσυρία είδε ολοκληρωτικά να ξεγυμνώνεται ο βραχίονας του Κυρίου εναντίον της κατά την ημέρα εκείνη και να αφανίζεται η μεγάλη της δύναμη με την οποία μεσουράνησε για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, κυριεύοντας και καταπατώντας πολλά έθνη και λαούς. 

(Σοφ. 2:13-15 [Φίλος ]) 

Και θα απλώσει το χέρι του ενάντια στον βορρά, και θα αφανίσει την Ασσυρία· και θα κάνει τη Νινευή σε αφανισμό, έναν άνυδρο τόπο, σαν έρημο

Και ποίμνια θα βόσκονται στο μέσον της, όλα τα ζώα των εθνών· και ο πελεκάνος και ο σκαντζόχοιρος θα κατοικούν στα ανώφλια της· η φωνή τους θα ηχήσει στα παράθυρα· ερήμωση θα είναι στις πύλες, επειδή θα γυμνωθεί από τα κέδρινα έργα. 

Αυτή είναι η ευφραινόμενη πόλη, η οποία κατοικεί αμέριμνα, που λέει στην καρδιά της: Εγώ είμαι, και εκτός από μένα δεν υπάρχει άλλη. Πώς έγινε έρημος, κατάλυμα θηρίων! Καθένας που διαβαίνει μέσα απ' αυτή θα συρίξει, και θα κουνήσει το χέρι του.(Διάβασε επίσης Ναούμ α:1-15) 


Την θέση της Ασσυρίας πήρε η βασιλεία της Βαβυλώνας, όπως είδε ο βασιλιάς Ναβουχοδονόσορ στο όνειρο του. Μάλιστα ο Δανιήλ έδωσε την εξήγηση του ονείρου. 


(Δαν. 2:36-40 [Φίλος ]) 

Αυτό είναι το όνειρο· και θα πούμε την ερμηνεία του μπροστά στον βασιλιά. 

Εσύ, βασιλιά, είσαι βασιλιάς βασιλιάδων· επειδή, ο Θεός τού ουρανού έδωσε σε σένα βασιλεία, δύναμη, και ισχύ, και δόξα. 

Και κάθε τόπο όπου κατοικούν οι γιοι των ανθρώπων, τα θηρία τού χωραφιού, και τα πουλιά τού ουρανού, τα έδωσε στο χέρι σου, και σε έκανε κύριο επάνω σε όλα αυτά. Εσύ είσαι εκείνο το χρυσό κεφάλι. 

Και ύστερα από σένα θα σηκωθεί μια άλλη βασιλεία κατώτερη από τη δική σου, και μια άλλη τρίτη βασιλεία από χαλκό, που θα κυριεύσει επάνω σε ολόκληρη γη. 

Και μια τέταρτη βασιλεία θα σταθεί ισχυρή όπως το σίδερο· όπως το σίδερο κατακόβει και καταλεπταίνει τα πάντα· μάλιστα, καθώς το σίδερο που συντρίβει τα πάντα, έτσι θα κατακόβει και θα κατασυντρίβει. 

Δυστυχώς ο γιος του Ναβουχοδονόσορα ο Βαλτάσαρ δεν έδειξε ταπείνωση απέναντι στον Ύψιστο Θεό, που ο πατέρας του είχε γνωρίσει και θέλησε να γλεντήσει χρησιμοποιώντας τα σκεύη του Ναού του Κυρίου. 

(Δαν. 5:22-31 [Φίλος ]) 

Κι εσύ, ο γιος του, ο Βαλτάσαρ, δεν ταπείνωσες την καρδιά σου, ενώ τα γνώριζες όλα αυτά· 

αλλά, υψώθηκες ενάντια στον Κύριο του ουρανού· και τα σκεύη τού οίκου του έφεραν μπροστά σου, και πίνατε κρασί απ' αυτά, κι εσύ και οι μεγιστάνες σου, οι γυναίκες σου, και οι παλλακές σου
· .......................... 

Γι' αυτό, στάλθηκε από μπροστά του η παλάμη τού χεριού, και εγχαράχθηκε αυτή η γραφή. 

Και τούτη είναι η γραφή που εγχαράχθηκε: Μ ε ν έ, Μ ε ν έ, Θ ε κ έ λ, Ο υ φ α ρ σ ί ν. 

Αυτή είναι η ερμηνεία του πράγματος: 

Μ ε ν έ, ο Θεός μέτρησε τη βασιλεία σου, και την τελείωσε. 

Θ ε κ έ λ, ζυγίστηκες στην πλάστιγγα, και βρέθηκες ελλιπής. 

Φ ε ρ έ ς, διαιρέθηκε η βασιλεία σου, και δόθηκε στους Μήδους και Πέρσες. 

Τότε, ο Βαλτάσαρ πρόσταξε, και έντυσαν τον Δανιήλ την πορφύρα, και περιέβαλαν τη χρυσή αλυσίδα γύρω από τον λαιμό του, για να είναι ο τρίτος άρχοντας του βασιλείου. 

Την ίδια εκείνη νύχτα ο Βαλτάσαρ, ο βασιλιάς των Χαλδαίων φονεύθηκε. 

Και ο Δαρείος ο Μήδος πήρε τη βασιλεία, ήταν δε περίπου 62 χρόνων





Η κρίση εναντίον της Βαβυλώνας 


Ο Ησαΐας είχε προφητέψει για την ημέρα εκείνη που ο Θεός θα έκρινε τη Βαβυλώνα και είχε ονομάσει την ημέρα εκείνη «Ημέρα του Κυρίου». 

(Ησ. 13:1-22 [Φίλος ]) 

Η ΟΡΑΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΒΑΒΥΛΩΝΑ, ΠΟΥ ΕΙΔΕ Ο ΗΣΑΪΑΣ, Ο ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΑΜΩΣ. 

........Εγώ πρόσταξα τους διορισμένους μου, μάλιστα φώναξα τους δυνατούς μου, για να εκτελέσουν τον θυμό μου, αυτούς που χαίρουν στη δόξα μου. ..............Ολολύζετε, επειδή η ημέρα του Κυρίου πλησίασε· θάρθει σαν όλεθρος από τον Παντοδύναμο......Δέστε, η ημέρα τού Κυρίου έρχεται, σκληρή, και γεμάτη από θυμό και φλογερή οργή, για να κάνει τη γη έρημη, και θα εξαλείψει απ' αυτή τους αμαρτωλούς της

Επειδή, τα αστέρια τού ουρανού και οι αστερισμοί του δεν θα δώσουν το φως τους· ο ήλιος θα σκοτεινιάσει στην ανατολή του, και το φεγγάρι δεν θα εκπέμψει το φως του. 

Και θα παιδεύσω τον κόσμο για την κακία του, και τους ασεβείς για την ανομία τους· και θα σταματήσω τον κομπασμό των υπερήφανων, και θα ταπεινώσω την υψηλοφροσύνη των φοβερών...............................................................................

Γι' αυτό, θα ταράξω τούς ουρανούς, και η γη θα σειστεί από τον τόπο της, στον θυμό τού Κυρίου των δυνάμεων, και κατά την ημέρα τής φλογερής οργής του. .......................................

Δέστε, θα ξεσηκώσω τους Μήδους εναντίον τους, οι οποίοι δεν θα σκεφθούν το ασήμι· και στο χρυσάφι δεν θα ευχαριστηθούν σ' αυτό· αλλά τα τόξα τους θα συντρίψουν τούς νεανίσκους· και δεν θα ελεήσουν τον καρπό τής κοιλιάς· το μάτι τους δεν θα λυπηθεί παιδιά. 

Και η Βαβυλώνα, η δόξα των βασιλείων, το ένδοξο καύχημα των Χαλδαίων, θα είναι όπως όταν ο Θεός είχε καταστρέψει τα Σόδομα και τα Γόμορρα· 

ουδέποτε θα κατοικηθεί ούτε θα κατασκηνωθεί από γενεά σε γενεά· ούτε 'Αραβες θα στήσουν τις σκηνές τους εκεί ούτε ποιμένες θα αναπαύονται εκεί·......................... και ο καιρός της πλησιάζει νάρθει, και οι ημέρες της δεν θα μακρύνουν. 

Η βασιλεία της Βαβυλώνας κρίθηκε από ένα άλλο έθνος, το έθνος των Μήδων(Ησαΐας ιγ:17). Μάλιστα βλέπουμε να γίνεται μια «κοσμογονική αλλαγή» και να διαταράσσεται «ο κόσμος των άστρων του ουρανού» και «των αστερισμών». «Ο ήλιος» σκοτίζεται και «η σελήνη» παύει να εκπέμπει το φως της. Όπως θα δούμε σε άλλο άρθρο με θέμα «Νέοι ουρανοί και νέα γη», ο λόγος που χρησιμοποιεί ο Θεός μέσω των προφητών είναι παραβολικός και συμβολικός. Οι αλλαγές που λαμβάνουν χώρα στον «ουρανό» είναι συμβολικές και έχουν να κάνουν με την αλλαγή της βασιλείας, που θα μεσουρανεί για ένα χρονικό διάστημα. 

Η Βασιλεία της Βαβυλώνας γκρεμίστηκε από το μεσουράνημα της από τους Μήδους. Μετά από αυτή την ανατροπή στον ουρανό μεσουράνησε η Βασιλεία των Μηδοπερσών. 




Ο Θεός έκλεξε τον Πέρση βασιλιά Κύρο να κάνει το θέλημα Του. 

(Ησ. 44:21-28 [Φίλος ]) 

"...... που λέω στον Κύρο: Αυτός είναι ο ποιμένας μου, και θα εκπληρώσει όλα τα θελήματά μου· και λέω στην Ιερουσαλήμ: Θα ξανακτιστείς· και στον ναό: Θα μπουν τα θεμέλιά σου......" 

(Ησ. 45:1-7 [Φίλος ]) 

Έτσι λέει ο Κύριος προς τον χρισμένο του, τον Κύρο, του οποίου κράτησα το δεξί χέρι, για να υποτάξω μπροστά του τα έθνη· και θα λύσω την οσφύ των βασιλιάδων, για να ανοίξω μπροστά του τα δίθυρα· και οι πύλες δεν θα κλειστούν. 


Εγώ θα πάω μπροστά σου, και θα εξομαλύνω τούς στρεβλούς δρόμους· θα συντρίψω τις χάλκινες θύρες, και θα κόψω τούς σιδερένιους μοχλούς. .................. για να γνωρίσεις ότι εγώ είμαι ο Κύριος, που σε καλώ κατ' όνομα, ο Θεός τού Ισραήλ. 

Για τον Ιακώβ τον δούλο μου και τον Ισραήλ τον εκλεκτό μου, σε κάλεσα μάλιστα με το όνομά σου, σε επονόμασα, αν και δεν με γνώρισες. 

Εγώ είμαι ο Κύριος, και δεν υπάρχει άλλος· Θεός εκτός από μένα δεν υπάρχει· εγώ σε περίζωσα, αν και δεν με γνώρισες, 

για να γνωρίσουν από ανατολών τού ήλιου μέχρι δυσμών ότι, εκτός από μένα δεν υπάρχει κανένας· εγώ είμαι ο Κύριος, και δεν υπάρχει άλλος· ........


Ο σκοπός για τον οποίο κάλεσε ο Κύριος τον Κύρο, ήταν η επιστροφή του λαού Του και η ανοικοδόμηση της Ιερουσαλήμ και του Ναού. 

(Εσδ. 1:1-11 [Φίλος ]) 

ΚΑΙ στον πρώτο χρόνο τού Κύρου, του βασιλιά τής Περσίας, για να εκπληρωθεί ο λόγος τού Κυρίου, που δόθηκε με το στόμα τού προφήτη Ιερεμία, ο Κύριος διέγειρε το πνεύμα τού Κύρου, του βασιλιά τής Περσίας, και διακήρυξε σε όλο το βασίλειό του, και μάλιστα γραπτώς, τα εξής: 

Έτσι λέει ο Κύρος, ο βασιλιάς τής Περσίας: Ο Κύριος, ο Θεός τού ουρανού, έδωσε σε μένα όλα τα βασίλεια της γης· κι αυτός με πρόσταξε να του οικοδομήσω έναν οίκο στην Ιερουσαλήμ, που είναι στην Ιουδαία· 

ποιος από σας είναι από όλο τον λαό του; Ο Θεός του ας είναι μαζί του, και ας ανέβει στην Ιερουσαλήμ, που είναι στην Ιουδαία, και ας οικοδομήσει τον οίκο τού Κυρίου τού Θεού τού Ισραήλ· αυτός είναι ο Θεός στην Ιερουσαλήμ· ...............

Και ο βασιλιάς Κύρος έβγαλε τα σκεύη τού οίκου τού Κυρίου, που είχε φέρει από την Ιερουσαλήμ ο Ναβουχοδονόσορας, και τα είχε βάλει στον οίκο τού θεού του· και ο Κύρος, ο βασιλιάς τής Περσίας, τα έβγαλε, διαμέσου τού Μιθρεδάθ, του θησαυροφύλακα, και τα αρίθμησε στον Σασαβασσάρ,....................... Όλα τα σκεύη τα χρυσά και τα ασημένια ήσαν 5.400· όλα τα ανέβασε ο Σασαβασσάρ, μαζί με τους αιχμαλώτους, που ανέβηκαν από τη Βαβυλώνα στην Ιερουσαλήμ. 

Το διάταγμα του Κύρου για την ανοικοδόμηση της Ιερουσαλήμ  ήταν η αρχή του προφητικού ρολογιού του Θεού για τον ερχομό της αιώνιας Βασιλείας του Ιησού Χριστού. Ο Θεός του Ισραήλ θα έδειχνε το έλεος Του και την χρηστότητα Του για τον λαό Του για ακόμη «εβδομήντα εβδομάδες» ετών. 


(Δαν. 9:24-27 [LXX])(από μετάφραση imgap.gr) 

Σε εβδομήντα εβδομάδες ετών περιορίσθηκαν οι συμφορές και οι θλίψεις του λαού σου και της αγίας σου πόλης της Ιερουσαλήμ, 

για να τεθεί τέρμα στις αμαρτίες σας, 

για να τεθεί σφραγίδα τέρματος στην αμαρτία, 

για να εξαλειφθούν όλες οι παρανομίες των ανθρώπων, 

για να εξιλεωθούν ενώπιον του Θεού οι αδικίες 

και να αποκατασταθεί αιωνία δικαιοσύνη, 

και για να τεθεί τέρμα και σφραγίδα πλέον σε κάθε προφητεία και όραση, 

διότι τότε θα χρισθεί «'Αγιο Αγίων» 


Μάθε και κατανόησε καλά, ότι από την ημέρα, που θα εκδοθεί διάταγμα για την ανοικοδόμηση της Ιερουσαλήμ, μέχρι της ημέρας που θα εμφανισθεί ο 'Αρχοντας, ο οποίος θα έχει χρισθεί από εμέ, θα περάσουν επτά εβδομάδες ετών και άλλες εξήκοντα δύο εβδομάδες ετών. Μετά τις πρώτες επτά εβδομάδες θα επιστρέψουν οι Ιουδαίοι αιχμάλωτοι και θα ανοικοδομηθεί η πλατεία και το τείχος της πόλης και θα πραγματοποιηθούν έτσι οι πρώτοι καιροί. 

Μετά δε την παρέλευση των εξήντα δύο εβδομάδων ετών, θα θανατωθεί ο Χριστός του Κυρίου, ο Σωτήρας, χωρίς να υπάρχει καμία απολύτως αμαρτία και αιτία θανάτου γι' αυτόν. Η πόλις της Ιερουσαλήμ και ο άγιος ναός θα καταστραφούν μαζί με τους ηγουμένους, τους άρχοντες της εποχής εκείνης. Οι κάτοικοι θα κατακλυσθούν από συμφορές και ένας ξένος λαός θα αναλάβει πόλεμο κατά του Ισραήλ, μέχρι δε τέλους του πολέμου θα επιφέρει φοβερές καταστροφές και τρομερούς αφανισμούς. 

Στη διάρκεια μίας εβδομάδας ετών ο Χριστός θα συνάψει και θα καταστήσει ισχυρή και έγκυρη μία νέα διαθήκη. Στο μέσο αυτής της εβδομάδας, που θα προσφερθεί η μεγάλη θυσία του Λυτρωτή Χριστού, θα τεθεί οριστικό πλέον τέρμα στις παλιές θυσίες και σπονδές. Στον Ναό μου και στον λαό του Ισραήλ, θα εισέλθουν βδελυρές δυνάμεις καταστροφής και ερήμωσης. Τέρμα δε στην καταστροφή θα τεθεί, όταν συμπληρωθεί ο ορισμένος χρόνος. 




Ο «Ηλίας» και η «Πεντηκοστή»  σημεία πριν την Μεγάλη και Επιφανή Ημέρα του Κυρίου 


Στις «έσχατες ημέρες» αυτής της περιόδου ο Θεός θα έστελνε το Γιο Του για να ζητήσει «καρπούς» από τους «γεωργούς του αμπελώνα». Όσοι από τα «απολωλότα πρόβατα» του «Οίκου Ισραήλ» θα δεχόντουσαν τον Ιησού Χριστό σαν Κύριο τους και Βασιλιά τους, θα διέφευγαν την οργή του Νέου Βασιλιά και θα απολάμβαναν τις ευλογίες της Βασιλείας Του. Αντίθετα όσοι δεν θα δέχονταν τον Ιησού για Κύριο και Βασιλιά τους θα γνώριζαν την οργή και την κρίση Του. Την «έσχατη εκείνη ημέρα» που είναι γνωστή σαν «η μεγάλη και επιφανής Ημέρα του Κυρίου» θα ελάμβανε τέλος «η βασιλεία του σκότους» που ήταν ταυτισμένη «με τη διακονία του γράμματος» ή αλλιώς «τη διακονία του θανάτου». 

Δύο πολύ δυνατά σημεία που θα προειδοποιούσαν για την Μεγάλη και Επιφανή Ημέρα του Κυρίου ήταν η διακονία του Ιωάννη του Βαπτιστή και η έκχυση του Πνεύματος του Αγίου την ημέρα της Πεντηκοστής και μετέπειτα. 

Ο προφήτης Μαλαχίας είχε προφητέψει για τον ερχομό του Ιωάννη του Βαπτιστή. 

(Μαλ. 4:1-6 [Φίλος ]) 

Επειδή, δέστε, έρχεται ημέρα, η οποία θα καίει σαν κλίβανος· και όλοι οι υπερήφανοι, και όλοι αυτοί που πράττουν ασέβεια, θα είναι άχυρο· και η ημέρα που έρχεται θα τους κατακάψει, λέει ο Κύριος των δυνάμεων, ώστε δεν θα τους αφήσει ρίζα και κλαδί

Σε σας, όμως, που φοβάστε το όνομά μου, θα ανατείλει ο ήλιος της δικαιοσύνης, με θεραπεία στις φτερούγες του· και θα βγείτε, και θα σκιρτήσετε σαν μοσχάρια της φάτνης. 

Και θα καταπατήσετε τους ασεβείς· κι αυτοί θα είναι στάχτη κάτω από το πέλμα των ποδιών σας, κατά την ημέρα που εγώ θα το κάνω αυτό, λέει ο Κύριος των δυνάμεων. 

Να θυμάστε τον νόμο τού δούλου μου του Μωυσή, που είχα προστάξει σ' αυτόν στο Χωρήβ για ολόκληρο τον Ισραήλ, τα διατάγματα και τις κρίσεις. 

Δέστε, εγώ θα σας στείλω τον Ηλία τον προφήτη, πριν έρθει η ημέρα τού Κυρίου, η μεγάλη και επιφανής· 

αυτός θα επαναφέρει την καρδιά των πατέρων προς τα παιδιά, και την καρδιά των παιδιών προς τους πατέρες τους, μήποτε έρθω και πατάξω τη γη με ανάθεμα. 


Στην μετάφραση των Εβδομήκοντα (Ο') δεν γράφει «αυτός θα επαναφέρει την καρδιά των πατέρων προς τα παιδιά, και την καρδιά των παιδιών προς τους πατέρες τους, μήποτε έρθω και πατάξω τη γη με ανάθεμα» αλλά γράφει, 

(Μαλ. 4:6 [LXX]) 

(3:23) ος αποκαταστησει καρδιαν πατρος προς υιον και καρδιαν ανθρωπου προς τον πλησιον αυτου μη ελθω και παταξω την γην αρδην 

Η λέξη «αρδην» σημαίνει «επίρρημα συνηρημένο αντί αέρδην (αίρω, αείρω)' σηκωτά ψηλά, σηκωτά εις τον αέρα. - // εντελώς, εξ ολοκλήρου, εκ θεμελίων (λατ. Penitus)(Λεξικό Αρχ. Ελλην. Γλώσσας Σταματάκου). 

Ο Ιωάννης ήρθε για αν ετοιμάσει το δρόμο του Κυρίου και να οδηγήσει πολλούς Εβραίους μακριά από την οργή του Θεού, που θα ερχόταν την Ημέρα του Κυρίου την Μεγάλη και Επιφανή. Όσοι θα δεχόντουσαν «το βάπτισμα μετανοίας» που κήρυττε δεν θα αντιμετώπιζαν την πάταξη «της γης του Ισραήλ» 

Οι μαθητές ρώτησαν τον Ιησού: 

(Ματθ. 17:10-13 [Μεταγλώττιση]) 

Και τον ρώτησαν οι μαθητές: «Γιατί λοιπόν οι γραμματείς λένε ότι ο Ηλίας πρέπει να έρθει πρώτα;» 

Εκείνος αποκρίθηκε και είπε: «Ο Ηλίας βέβαια έρχεται και θα τα αποκαταστήσει όλα

Σας λέω, όμως, ότι ο Ηλίας ήδη ήρθε και δεν τον αναγνώρισαν, αλλά έκαναν σ' αυτόν όσα θέλησαν. Έτσι και ο Υιός του ανθρώπου μέλλει να πάσχει από αυτούς». 

Τότε κατάλαβαν οι μαθητές ότι τους μίλησε για τον Ιωάννη το Βαπτιστή.(Διάβασε επίσης Ματθαίος ια:12-15, Λουκάς α:13-17) 

(Λουκ. 3:7-9 [Μεταγλώττιση]) 

Έλεγε λοιπόν στα πλήθη που έβγαιναν, για να βαφτιστούν από αυτόν: «Γεννήματα εχιδνών, ποιος σας υπέδειξε, για να ξεφύγετε από τη μελλοντική οργή

Κάντε λοιπόν καρπούς άξιους της μετάνοιας και μην αρχίσετε να λέτε μέσα σας: «Πατέρα έχουμε τον Αβραάμ». Γιατί σας λέω ότι ο Θεός δύναται από τους λίθους τούτους να εγείρει τέκνα στον Αβραάμ. 

Ήδη, λοιπόν, και το πελέκι βρίσκεται κοντά στη ρίζα των δέντρων. Επομένως, κάθε δέντρο που δεν κάνει καλό καρπό κόβεται εντελώς και ρίχνεται στη φωτιά». 

Το άλλο σημαντικό γεγονός που θα προειδοποιούσε για την επερχόμενη Ημέρα του Κυρίου, ήταν η έκχυση του Πνεύματος του Αγίου την ημέρα της Πεντηκοστής. 


Ο προφήτης Ιωήλ προφήτεψε πολλούς αιώνες πριν: 

(Ιωήλ 2:1-2 [Φίλος ]) 

ΣΑΛΠΙΣΤΕ σάλπιγγα στη Σιών, και αλαλάξτε στο άγιό μου βουνό· ας τρομάξουν όλοι αυτοί που κατοικούν στη γη· επειδή, έρχεται η ημέρα τού Κυρίου, επειδή είναι κοντά· ημέρα με σκοτάδι και πυκνό σκοτάδι, ημέρα με σύννεφο και ομίχλη· σαν αυγή απλώνεται επάνω στα βουνά ένας πολυπληθής λαός και ισχυρός· όμοιός του δεν στάθηκε από τον αιώνα ούτε θα σταθεί ποτέ πλέον ύστερα απ' αυτόν, σε γενεές γενεών. 

(Ιωήλ 2:28-32 [Φίλος ]) 

ΚΑΙ ύστερα απ' αυτά θα εκχέω το πνεύμα μου επάνω σε κάθε σάρκα· και θα προφητεύσουν οι γιοι σας, και οι θυγατέρες σας· οι πρεσβύτεροι σας θα ονειρευτούν όνειρα, οι νέοι σας θα δουν οράσεις. 

Κι ακόμα, επάνω στους δούλους μου κι επάνω στις δούλες μου κατά τις ημέρες εκείνες θα εκχέω το πνεύμα μου

Και θα δείξω τέρατα στους ουρανούς κι επάνω στη γη, αίμα, και φωτιά, και αναθυμίαση καπνού. 

Ο ήλιος θα μεταστραφεί σε σκοτάδι, και το φεγγάρι σε αίμα, πριν έρθει η ημέρα τού Κυρίου, η μεγάλη και περιφανής

Και οποιοσδήποτε επικαλεστεί το όνομα του Κυρίου, θα σωθεί· επειδή, στο βουνό Σιών, και στην Ιερουσαλήμ, θα είναι σωτηρία, όπως έχει πει ο Κύριος, και στους υπόλοιπους, που ο Κύριος θα προσκαλέσει. 


Ο απόστολος Πέτρος γεμισμένος από το Πνεύμα του Θεού εξήγησε ότι η έκχυση του Πνεύματος του Αγίου που είχε επέλθει εκείνη την ημέρα της Πεντηκοστής ήταν ένα γεγονός «των εσχάτων ημερών» πριν να έρθει η Ημέρα του Κυρίου η επιφανής. 


(Πράξ. 2:14-21 [Φίλος ]) 

Και ο Πέτρος, αφού στάθηκε όρθιος μαζί με τους έντεκα, ύψωσε τη φωνή του, και μίλησε σ' αυτούς: 'Ανδρες Ιουδαίοι και όλοι όσοι κατοικείτε στην Ιερουσαλήμ, ας είναι σε σας γνωστό τούτο, κι ακούστε τα λόγια μου. 
Επειδή, αυτοί δεν είναι μεθυσμένοι, όπως εσείς νομίζετε· επειδή, είναι η τρίτη ώρα τής ημέρας·  αλλά, τούτο είναι εκείνο 
που ειπώθηκε από τον προφήτη Ιωήλ: «Και κατά τις έσχατες ημέρες, λέει ο Θεός, θα ξεχύσω από το πνεύμα μου επάνω σε κάθε σάρκα· και θα προφητεύσουν οι γιοι σας και οι θυγατέρες σας, και οι νέοι σας θα δουν οράσεις, και οι πρεσβύτεροί σας θα δουν όνειρα·  κι ακόμα, επάνω στους δούλους μου κι επάνω στις δούλες μου κατά τις ημέρες εκείνες θα ξεχύνω από το πνεύμα μου, και θα προφητεύσουν· και θα δείξω τέρατα επάνω στον ουρανό, και σημεία κάτω στη γη, αίμα και φωτιά και αναθυμίαση καπνού· και ο ήλιος θα μετατραπεί σε σκοτάδι, και το φεγγάρι σε αίμα, πριν έρθει η ημέρα τού Κυρίου η μεγάλη και επιφανής.  Και καθένας που θα επικαλεστεί το όνομα του Κυρίου, θα σωθεί». 

Όπως είδαμε κάθε φορά που ο Θεός κρίνει και αλλάζει την «οικουμενική» κυριαρχία μιας βασιλείας , έχουμε μια νέα ημέρα του Κυρίου. Αυτή η διαδικασία μέσα στο σχέδιο του Θεού θα συνεχιζόταν μέχρι «την επιφανή Ημέρα του Κυρίου». Τότε, ο Θεός του Ουρανού, έκρινε μια για πάντα την Παλαιά βασιλεία του λαού Ισραήλ, δίνοντας μια για πάντα την Βασιλεία στον Κύριο μας Ιησού Χριστό και το Έθνος Του, που είναι η Εκκλησία Του. 




Η άρνηση των Εβραίων να δεχτούν τον Ιησού Χριστό για Βασιλιά τους 


Η ασέβεια και η απείθεια των Εβραίων συνεχίστηκε, παρόλο που παιδεύτηκαν από τέσσερεις βασιλείες. Οι άρχοντες του Ισραήλ συνέχισαν να είναι σκληροί και διοικούσαν χάριν αισχροκέρδειας. Μόνο ένα μικρό υπόλοιπο του Εβραϊκού λαού θα αποτελούσε τη ζύμη για τη Νέα βασιλεία του Ιησού Χριστού. 

Το αποκορύφωμα της ανυπακοής και της απείθειας τους εκδηλώθηκε όταν ο Θεός ήρθε να γίνει μια για πάντα Βασιλιάς τους. Τότε ομολόγησαν ότι μοναδικός τους βασιλιάς είναι ο Καίσαρας. Αρνήθηκαν τον Ιησού σαν τον «Βασιλιά των Ιουδαίων». Δεν τον αναγνώρισαν αλλά θεωρώντας ότι ο Ιησούς Χριστός είναι απλά «ο κληρονόμος του αμπελώνα» προχώρησαν στη θανάτωση Του για να μπορούν να συνεχίσουν να είναι αυτοί οι μοναδικοί κληρονόμοι της «Παλαιάς βασιλείας». 

Είναι αυτός ο λαός που δεν δέχτηκε τον Ιησού να γίνει Βασιλιάς Του. 

(Λουκ. 19:11-27 [Μεταγλώττιση]) 

Ενώ λοιπόν άκουγαν αυτά, πρόσθεσε και είπε μια παραβολή, επειδή ήταν κοντά στην Ιερουσαλήμ και αυτοί νόμιζαν ότι αμέσως μέλλει να αναφαίνεται η βασιλεία του Θεού. 

Είπε λοιπόν: «Κάποιος άνθρωπος ευγενής πορεύτηκε σε χώρα μακρινή να λάβει για τον εαυτό του βασιλεία και να επιστρέψει

Κάλεσε τότε δέκα δούλους δικούς του και τους έδωσε δέκα μνες και είπε προς αυτούς: «Πραγματευτείτε καθόσο χρόνο πηγαίνω και έρχομαι». 

Αλλά οι συμπολίτες του τον μισούσαν και απέστειλαν πρεσβεία πίσω του, λέγοντας: «Δε θέλουμε αυτός να βασιλέψει πάνω μας». 

Και συνέβηκε, μόλις αυτός επανήλθε, όταν έλαβε τη βασιλεία, τότε να πει να του φωνάξουν τους δούλους αυτούς στους οποίους είχε δώσει το χρήμα, για να γνωρίσει τι διαπραγματεύτηκαν. .......................................................................

«Σας λέω ότι σε καθέναν που έχει θα του δοθεί, αλλά από όποιον δεν έχει και αυτό που έχει θα του αφαιρεθεί. 

Όμως, τους εχθρούς μου αυτούς που δε θέλησαν να βασιλέψω πάνω τους οδηγήστε τους εδώ και κατασφάξτε τους μπροστά μου»». 

Οι συμπολίτες του Βασιλιά δεν αρνήθηκαν απλά τον βασιλιά τους αλλά αρνήθηκαν και το προσκλητήριο των δούλων του Βασιλιά να λάβουν μέρος στο τραπέζι των γάμων του Υιού Του. Μάλιστα συνέχισαν το ανοσιούργημα τους. 

(Ματθ. 22:5-7 [Φίλος ]) 

Εκείνοι, όμως, δείχνοντας αμέλεια, αναχώρησαν, ο ένας μεν στο χωράφι του, ο άλλος δε στο εμπόριό του· 

και οι υπόλοιποι, αφού έπιασαν τους δούλους του, τους κακοποίησαν και τους φόνευσαν

Και ακούγοντάς το ο βασιλιάς οργίστηκε· και στέλνοντας τα στρατεύματά του, εξολόθρευσε εκείνους τους φονιάδες, και κατέκαψε την πόλη τους. 




Η σκολιά και διεστραμμένη γενιά των Γραμματέων και Φαρισαίων 



Ο ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός είχε προφητέψει ότι οι Γραμματείς και Φαρισαίοι των ημερών Του θα «αναπλήρωναν το μέτρο των πατέρων τους» φονεύοντας προφήτες και σοφούς και γραμματείς των ημερών των Αποστόλων. 

(Ματθ. 23:31-36 [Μεταγλώττιση]) 

Ώστε μαρτυρείτε για τους εαυτούς σας ότι είστε γιοι εκείνων που φόνευσαν τους προφήτες. 

Και εσείς συμπληρώστε το μέτρο της ανομίας των πατέρων σας

Φίδια, γεννήματα εχιδνών, πώς θα αποφύγετε την κρίση της γέεννας; 

Γι' αυτό, ιδού, εγώ αποστέλλω προς εσάς προφήτες και σοφούς και γραμματείς. Από αυτούς άλλους θα σκοτώσετε και θα σταυρώσετε, και από αυτούς άλλους θα μαστιγώσετε στις συναγωγές σας και θα καταδιώξετε από πόλη σε πόλη· 

για να έρθει πάνω σας κάθε αίμα δίκαιο που χύνεται πάνω στη γη, από το αίμα του 'Αβελ του δίκαιου ως το αίμα του Ζαχαρία, του γιου του Βαραχία, που φονεύσατε μεταξύ του ναού και του θυσιαστηρίου. 

Αλήθεια σας λέω, θα έρθουν όλα αυτά πάνω στη γενιά αυτή». 

Δυστυχώς η ζύμη της υποκρισίας είχε τυφλώσει πια εκείνο το λαό και δεν έβλεπαν τις αμαρτίες τους. Παρ΄ όλα αυτά θεωρούσαν ότι ακόμα είναι ο λαός του Θεού και ο Θεός θα τους ελευθέρωνε από τις επιβουλές των εχθρών τους και ιδιαίτερα των Ρωμαίων. 

Ήταν τόσο μεγάλη η πνευματική τους τύφλωση, γιατί ενώ ήταν το βασίλειο του Θεού αυτοί συμπεριφέρθηκαν στους απεσταλμένους του Βασιλιά τους χειρότερα και από τα έθνη που ήταν γύρω τους. 

Ο προφήτης Αμώς προφήτευσε για αυτές τις κακές ημέρες που θα έρχονταν επάνω στον λαό Ισραήλ. Ο προφήτης απαγγέλλει τις αμαρτίες του λαού αλλά τονίζει ότι υπάρχει ελπίδα για το «υπόλοιπο του Ιωσήφ». Αντίθετα καυτηριάζει την αμετανοησία των αρχόντων του Ισραήλ, γιατί ενώ είναι αποστάτες και μακριά από το θέλημα του, συνεχίζουν να διακηρύττουν ότι είναι οι χρισμένοι του Θεού και επιθυμούν να έρθει η Ημέρα του Κυρίου για να δικαιωθούν από τους εχθρούς τους. 

('Αμ. 5:7-9 [Φίλος ]) 

Εσείς, που μετατρέπετε την κρίση σε αψίνθι, και που απορρίπτετε καταγής τη δικαιοσύνη· 
ζητήστε αυτόν που φτιάχνει την Πλειάδα και τον Ωρίωνα, και μετατρέπει τη σκιά τού θανάτου σε αυγή, και σκοτεινιάζει την ημέρα σε νύχτα· αυτόν που προσκαλεί τα νερά τής θάλασσας, και τα ξεχύνει επάνω στο πρόσωπο της γης· το όνομά του είναι Κύριος·  αυτόν που ξεσηκώνει αφανισμό ενάντια στον ισχυρό, και φέρνει αφανισμό επάνω στα οχυρώματα

('Αμ. 5:12-18 [Φίλος ]) 

Επειδή, γνωρίζω τις πολλές σας ασέβειες, και τις ισχυρές σας αμαρτίες· εσείς που καταθλίβετε τον δίκαιο, δωροδοκείστε, και καταδυναστεύετε τους φτωχούς στην πύλη. 
Γι' αυτό, ο συνετός θα σιωπά κατά τον καιρό εκείνο· επειδή, είναι καιρός κακός. 
Εκζητήστε το καλό, και όχι το κακό, για να ζήσετε· και έτσι ο Κύριος των δυνάμεων θα είναι μαζί σας, όπως είπατε. 
Μισείτε το κακό, και αγαπάτε το καλό, και αποκαταστήστε την κρίση στην πύλη· ίσως ο Κύριος ο Θεός των δυνάμεων να ελεήσει το υπόλοιπο του Ιωσήφ. 
Γι' αυτό, ο Κύριος ο Θεός των δυνάμεων, ο Κύριος, λέει τα εξής: Οδυρμός σε όλες τις πλατείες· και σε όλους τούς δρόμους θα λένε: Αλλοίμονο! Αλλοίμονο! Και θα κράζουν τον γεωργό σε πένθος, και τους επιτήδειους θρηνωδούς σε οδυρμό. 
Και σε όλες τις αμπέλους οδυρμός· επειδή, θα περάσω μέσα από σένα, λέει ο Κύριος. 
ΑΛΛΟΙΜΟΝΟ σ' αυτούς που επιθυμούν την ημέρα τού Κυρίου! Προς τι θα είναι αυτή για σας; Η ημέρα τού Κυρίου είναι σκοτάδι, και όχι φως. 



('Αμ. 5:20 [Φίλος ]) 

Δεν θα είναι η ημέρα τού Κυρίου σκοτάδι και όχι φως; Μάλιστα πυκνό σκοτάδι, χωρίς να έχει κάποια λάμψη

Ο προφήτης Αμώς όπως και οι περισσότεροι προφήτες προφήτευαν τα δεινά που θα ερχόταν από την πολιορκία και την υποδούλωση σε άλλες βασιλείες εξαιτίας της απιστίας τους και της απομάκρυνσης τους από τον Ένα και Μόνο Αληθινό Θεό. Έτσι ο Αμώς προφήτεψε την μετοικεσία των Εβραίων στη Βαβυλώνα. 

('Αμ. 5:25-27 [Φίλος ]) 

Μήπως μου προσφέρατε θυσίες και προσφορές, οίκος Ισραήλ, 40 χρόνια μέσα στην έρημο; 
Μάλιστα, είχατε αναλάβει τη σκηνή τού Μολόχ σας και τον Χιουν, το αστέρι τού θεού σας, τα είδωλά σας, που είχατε κάνει για τον εαυτό σας. 
Γι' αυτό, θα σας μετοικίσω πέρα από τη Δαμασκό, λέει ο Κύριος· ο Θεός των δυνάμεων είναι το όνομά του.(Διάβασε επίσης Πράξεις 7:42-43) 

Ο Αμώς όμως στο η΄ και θ΄ κεφάλαιο μιλάει για το τέλος της βασιλείας του Ισραήλ. Μιλάει πια για την Ημέρα του Κυρίου, που ο ίδιος ο Θεός θα ερχόταν να δει και να κρίνει τις ασέβειες και αμαρτίες του Ισραήλ. Ο Θεός δεν θα έκρινε πια κάποια άλλη βασιλεία αλλά την βασιλεία του ίδιου του λαού Του, που τον αρνήθηκε να γίνει Βασιλιάς τους και να απολαύσουν την Αιώνια Ζωή που χαρίζει στα μετανοημένα παιδιά Του. 




Το τέλος της ανοχής του Θεού για το λαό Ισραήλ 


('Αμ. 8:2-3 [Φίλος ]) 

Και είπε: Τι βλέπεις εσύ, Αμώς; Και είπα: Ένα κανίστρι καλοκαιριάτικου καρπού. Τότε, ο Κύριος μου είπε: Ήρθε το τέλος επάνω στον λαό μου Ισραήλ· στο εξής, δεν θα τον παρατρέξω. 
Και κατά την ημέρα εκείνη τα άσματα του ναού θα είναι ολολυγμοί, λέει ο Κύριος ο Θεός· σε κάθε τόπο θα είναι πολλά πτώματα· θα τα πετάξουν έξω, μέσα σε σιωπή


('Αμ. 8:7-10 [Φίλος ]) 

Ο Κύριος ορκίστηκε στη δόξα τού Ιακώβ, λέγοντας: Βέβαια, δεν θα λησμονήσω ποτέ κανένα από τα έργα τους. 
Η γη δεν θα ταραχτεί γι' αυτό, και θα πενθήσει κάθε ένας που κατοικεί σ' αυτή; Και δεν θα ξεχειλίσει ολόκληρη σαν ποταμός, και δεν θα απορριφθεί, και καταποντιστεί σαν από τον μεγάλο ποταμό τής Αιγύπτου; 
Και κατά την ημέρα εκείνη, λέει ο Κύριος ο Θεός, θα κάνω τον ήλιο να δύσει σε καιρό μεσημεριού, και θα κατασκοτεινιάσω τη γη μέσα σε φωτεινή ημέρα. 
Και θα μεταστρέψω τις γιορτές σας σε πένθος, και όλα τα άσματά σας σε θρήνο· και θα ανεβάσω σάκο επάνω σε κάθε οσφύ, και φαλάκρωμα επάνω σε κάθε κεφάλι· και θα τον καταστήσω σαν αυτόν που πενθεί τον μονογενή του γιο, και το τέλος του θα είναι σαν μια ημέρα πικρίας

Όταν ο προφήτης λέει ότι «Η γη δεν θα ταραχτεί γι' αυτό, και θα πενθήσει κάθε ένας που κατοικεί σ' αυτή; Και δεν θα ξεχειλίσει ολόκληρη σαν ποταμός, και δεν θα απορριφθεί, και καταποντιστεί σαν από τον μεγάλο ποταμό τής Αιγύπτου;», είναι σαφές ότι δεν μιλάει για την υφήλιο και όλους τους κατοίκους της αλλά για τη «γη και το πλήρωμα του Ισραήλ». 


('Αμ. 8:8 [LXX]) 

και επι τουτοις ου ταραχθησεται η γη και πενθησει πας ο κατοικων εν αυτη και 
α ν α β η σ ε τ α ι    ω ς    π ο τ α μ ο ς    σ υ ν τ ε λ ε ι α  και καταβησεται ως ποταμος αιγυπτου 

Σύμφωνα με τη μετάφραση των εβδομήκοντα (Ο') ο Αμώς γράφει ότι την Ημέρα του Κυρίου και Επιφανή θα ερχόταν η 
σ υ ν τ ε λ ε ι α σαν ένα ποτάμι που κατεβαίνει και κατακλύζει τα πάντα. 

Δεν θα ερχόταν «η συντέλεια του κόσμου» όπως λανθασμένα έχουν μεταφράσει αλλά «η συντέλεια του αιώνα» της Παλαιάς Βασιλείας του Ισραήλ. 

Επίσης όταν λέει : «Και κατά την ημέρα εκείνη, λέει ο Κύριος ο Θεός, θα κάνω τον ήλιο να δύσει σε καιρό μεσημεριού, και θα κατασκοτεινιάσω τη γη μέσα σε φωτεινή ημέρα.», δεν μιλάει για μια κυριολεκτική δύση του ήλιου αλλά είναι μια παραβολική εικόνα «της δύσης του λαού Ισραήλ» ο οποίος απορρίπτοντας το Φως του αληθινού Ήλιου της Δικαιοσύνης, που λέγεται   Ι Η Σ Ο Υ Σ    Χ Ρ Ι Σ Τ Ο Σ , γκρεμίζεται από τη θέση που μεσουρανούσε στον πνευματικό ουρανό και τη θέση του παίρνει  Α Ι Ω Ν Ι Α  και αμετάκλητα «ο Νέος Ισραήλ του Θεού», η Αποστολική Εκκλησία του Ιησού Χριστού της γενιάς των αποστόλων. 

Μέσα σε εκείνο το πνευματικό σκοτάδι των ημερών εκείνων, καθώς είχε φύγει το Φως που λεγόταν Ιησούς Χριστός και καθώς σύμφωνα με την διαταγή του Ιησού, όλοι οι απόστολοι και όλοι οι μαθητές έφυγαν από την Ιερουσαλήμ και την Ιουδαία γιατί την είδαν να περικυκλώνεται από τα Ρωμαϊκά στρατεύματα. Απόλυτο σκοτάδι επικράτησε εκείνες τις ημέρες και κανένας δεν θα μπορούσε να ξεφύγει από την επερχόμενη οργή και συντέλεια που έφερε ο Θεός πάνω στην Ιερουσαλήμ. Πολλοί Ιουδαίοι τότε ζήτησαν να δουν μια από τις ημέρες του Υιού του ανθρώπου αλλά ήταν αργά πια. Η πόρτα της σωτηρίας είχε κλείσει για τους αποστάτες Εβραίους. 


(Λουκ. 17:22-24 [Μεταγλώττιση]) 

Είπε τότε προς τους μαθητές: «Θα έρθουν ημέρες που θα επιθυμήσετε να δείτε μια από τις ημέρες του Υιού του ανθρώπου, και δε θα δείτε. 
Και θα σας πουν: «Ιδού εκεί», ή «ιδού εδώ» - μη φύγετε μήτε να τους ακολουθήσετε. 
Γιατί όπως ακριβώς η αστραπή αστράφτει και λάμπει από το ένα μέρος κάτω από τον ουρανό στο άλλο μέρος κάτω από τον ουρανό, έτσι θα είναι ο Υιός του ανθρώπου κατά την Ημέρα του


Ο Αμώς είπε με παραπλήσιο τρόπο για εκείνες τις ημέρες: 

('Αμ. 8:11-14 [Φίλος ]) 

Δέστε, έρχονται ημέρες, λέει ο Κύριος ο Θεός, και θα στείλω πείνα επάνω στη γη· όχι πείνα ψωμιού ούτε δίψα νερού, αλλά ακρόασης των λόγων τού Κυρίου
Και θα περιπλανιούνται από θάλασσα σε θάλασσα, και θα περιτρέχουν από τον βορρά μέχρι την ανατολή, ζητώντας τον λόγο τού Κυρίου· και δεν θα βρουν. 
Κατά την ημέρα εκείνη, οι ωραίες παρθένες θα λιποθυμήσουν, και οι νέοι, από δίψα. 
Κι αυτοί που δίνουν όρκο στην αμαρτία τής Σαμάρειας, κι αυτοί που λένε: Ζει ο θεός σου, Δαν, και: Ζει ο δρόμος τής Βηρ-σαβεέ, και θα πέσουν, και δεν θα σηκωθούν πλέον. 

Ο Αμώς επαναλαμβάνει την εικόνα της συντέλειας: 

('Αμ. 9:1-12 [LXX]) 

ειδον τον κυριον εφεστωτα επι του θυσιαστηριου και ειπεν παταξον επι το ιλαστηριον και σεισθησεται τα προπυλα και διακοψον εις κεφαλας παντων και τους καταλοιπους αυτων εν ρομφαια αποκτενω ου μη διαφυγη εξ αυτων φευγων και ου μη διασωθη εξ αυτων ανασωζομενος ................... και κυριος κυριος ο θεος ο παντοκρατωρ ο εφαπτομενος της γης και σαλευων αυτην και πενθησουσιν παντες οι κατοικουντες αυτην και αναβησεται ως ποταμος συντελεια αυτης και καταβησεται ως ποταμος αιγυπτου, ο οικοδομων εις τον ουρανον αναβασιν αυτου και την επαγγελιαν αυτου επι της γης θεμελιων ο προσκαλουμενος το υδωρ της θαλασσης και εκχεων αυτο επι προσωπον της γης κυριος ο θεος ο παντοκρατωρ ονομα αυτω ............ ιδου οι οφθαλμοι κυριου του θεου επι την βασιλειαν των αμαρτωλων και εξαρω αυτην απο προσωπου της γης πλην οτι ουκ εις τελος εξαρω τον οικον ιακωβ λεγει κυριος διοτι ιδου εγω εντελλομαι και λικμιω εν πασι τοις εθνεσιν τον οικον του ισραηλ ον τροπον λικμαται εν τω λικμω και ου μη πεση συντριμμα επι την γην εν ρομφαια τελευτησουσι παντες αμαρτωλοι λαου μου οι λεγοντες ου μη εγγιση ουδ ου μη γενηται εφ ημας τα κακα 
εν τη ημερα εκεινη αναστησω την σκηνην δαυιδ την πεπτωκυιαν και ανοικοδομησω τα πεπτωκοτα αυτης και τα κατεσκαμμενα αυτης αναστησω και ανοικοδομησω αυτην καθως αι ημεραι του αιωνος 
οπως εκζητησωσιν οι καταλοιποι των ανθρωπων και παντα τα εθνη εφ ους επικεκληται το ονομα μου επ αυτους λεγει κυριος ο θεος ο ποιων ταυτα. 

Ο προφήτης Αβδιού μιλάει για την Ημέρα του Κυρίου με πολύ όμορφο παραβολικό λόγο. Ο Εδώμ και ο Ησαΰ είναι οι αποστατημένοι Εβραίοι, που καταδίωξαν την Πρώτη Εκκλησία και χαιρόταν για όσα κακά συνέβαιναν στους πρώτους Χριστιανούς. 


('Αβδ. 1:15-21 [LXX]) 

διοτι εγγυς ημερα κυριου επι παντα τα εθνη ον τροπον εποιησας ουτως εσται σοι το ανταποδομα σου ανταποδοθησεται εις κεφαλην σου 
διοτι ον τροπον επιες επι το ορος το αγιον μου πιονται παντα τα εθνη οινον πιονται και καταβησονται και εσονται καθως ουχ υπαρχοντες 
εν δε τω ορει σιων εσται η σωτηρια και εσται αγιον και κατακληρονομησουσιν ο οικος ιακωβ τους κατακληρονομησαντας αυτους και εσται ο οικος ιακωβ πυρ ο δε οικος ιωσηφ φλοξ ο δε οικος ησαυ εις καλαμην ................ και κατακληρονομησουσιν οι εν ναγεβ το ορος το ησαυ και οι εν τη σεφηλα τους αλλοφυλους και κατακληρονομησουσιν το ορος εφραιμ και το πεδιον σαμαρειας και βενιαμιν και την γαλααδιτιν ................και αναβησονται ανδρες σεσωσμενοι εξ ορους σιων του εκδικησαι το ορος ησαυ και εσται τω κυριω η βασιλεια. 

Ο απόστολος Παύλος γράφει γι΄ αυτή την Ημέρα του Κυρίου: 

(1Θεσ. 5:2-11 [Μεταγλώττιση]) 

γιατί εσείς οι ίδιοι ακριβώς ξέρετε ότι η ημέρα του Κυρίου έτσι έρχεται, όπως ο κλέφτης μέσα στη νύχτα

Όταν λένε, «ειρήνη και ασφάλεια», τότε αιφνίδιος όλεθρος πέφτει πάνω τους όπως ακριβώς οι ωδίνες σ' αυτήν που έχει παιδί στην κοιλιά, και οπωσδήποτε δε θα ξεφύγουν. 

Εσείς όμως, αδελφοί, δεν είστε στο σκοτάδι, ώστε η Ημέρα να σας καταλάβει ξαφνικά σαν κλέφτης

Γιατί όλοι εσείς είστε γιοι φωτός και γιοι ημέρας. Δεν είμαστε της νύχτας ούτε του σκότους. 

'Αρα, λοιπόν, ας μην κοιμόμαστε όπως οι λοιποί, αλλά ας αγρυπνούμε και ας είμαστε νηφάλιοι. 

Γιατί αυτοί που κοιμούνται, τη νύχτα κοιμούνται, και αυτοί που μεθούν, τη νύχτα μεθούν. 

Εμείς όμως, επειδή ανήκουμε στην ημέρα, ας είμαστε νηφάλιοι και ας ντυθούμε το θώρακα της πίστης και της αγάπης, και σαν περικεφαλαία την ελπίδα της σωτηρίας. 

Γιατί δε μας έθεσε ο Θεός για οργή, αλλά για απόκτηση σωτηρίας μέσω του Κυρίου μας Ιησού Χριστού 

που πέθανε για χάρη μας, ώστε, είτε αγρυπνούμε είτε κοιμόμαστε, συγχρόνως μαζί του να ζήσουμε. 

Γι' αυτό παρηγορείτε ο ένας τον άλλο και οικοδομείτε ο ένας τον άλλο, καθώς και το κάνετε. 




Η Ημέρα του Κυρίου θα ερχόταν «ταχέως» 

Ο Κύριος Ιησούς Χριστός από αγάπη για τους «κλητούς, εκλεκτούς και πιστούς δούλους Του» καθώς και για εκείνους που είχαν μολύνει τα ιμάτια τους, έδωσε την «Αποκάλυψη», ότι «ταχέως» θα έρχονταν «η Κυριακή Ημέρα». 

(Αποκ. 1:1-3 [Μεταγλώττιση]) 

Αποκάλυψη του Ιησού Χριστού, που του έδωσε ο Θεός, για να δείξει στους δούλους του αυτά που πρέπει να γίνουν ταχέως, και τα έδειξε με σημεία, αφού την απέστειλε μέσω του αγγέλου του στο δούλο του Ιωάννη, .............................     Μακάριος εκείνος που διαβάζει και εκείνοι που ακούν τους λόγους της προφητείας και τηρούν όσα είναι γραμμένα σ' αυτή, γιατί ο καιρός είναι κοντά

(Αποκ. 1:9-11 [SBLGNT]) 

γώ ωάννης, δελφός μν και συγκοινωνός ν τ θλίψει και βασιλεί και πομον ν ησο, γενόμην ν τ νήσ τ καλουμέν Πάτμ δια τον λόγον το θεο και την μαρτυρίαν ησο. 
γενόμην ν πνεύματι ν τ κυριακ μέρ, και κουσα πίσω μου φωνήν μεγάλην ς σάλπιγγος 
λεγούσης βλέπεις γράψον ες βιβλίον και πέμψον τας πτά κκλησίαις, ες φεσον και ες Σμύρναν και ες Πέργαμον και ες Θυάτειρα και ες Σάρδεις και ες Φιλαδέλφειαν και ες Λαοδίκειαν. 

Ο Ιωάννης δεν είδε αυτή την όραση την πρώτη ημέρα της εβδομάδας αλλά
ο Θεός έφερε σε έκσταση τον Ιωάννη και είδε σε όραση «την Κυριακή Ημέρα» δηλαδή την Μεγάλη και Επιφανή Ημέρα του Κυρίου. Η Ημέρα αυτή θα ερχόταν πολύ σύντομα. Όταν ο Ιησούς ζούσε είχε προειδοποιήσει ότι «τα επερχόμενα δεινά» της Ημέρας του Κυρίου θα συνέβαιναν στη δική τους γενιά, δηλαδή πράγματι πολύ γρήγορα. 


(Αποκ. 22:6-7 [Μεταγλώττιση]) 

Και μου είπε: «Αυτοί οι λόγοι είναι πιστοί και αληθινοί, και ο ΚΥΡΙΟΣ, ο Θεός των πνευμάτων των προφητών, απέστειλε τον άγγελό του, για να δείξει στους δούλους του αυτά που πρέπει να γίνουν γρήγορα». 
«Και ιδού, έρχομαι γρήγορα. Μακάριος όποιος τηρεί τους λόγους της προφητείας του βιβλίου τούτου». 

Ένας σπουδαίος λόγος που αποδεικνύει ότι η ημέρα του Κυρίου έλαβε χώρα με την καταστροφή της Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ. είναι ότι ο Ιησούς είπε να μην σφραγισθούν οι λόγοι της προφητείας του βιβλίου της «Αποκάλυψης», σε αντίθεση με τους λόγους της προφητείας του Δανιήλ, που ο Θεός του είπε να σφραγίσει τους λόγους μέχρι «τον καιρό της συντέλειας». 

(Δαν. 12:4 [LXX]) 

και συ δανιηλ εμφραξον τους λογους και σφραγισον το βιβλιον εως καιρου συντελειας εως διδαχθωσιν πολλοι και πληθυνθη η γνωσις 

(Αποκ. 22:10-14 [Μεταγλώττιση]) 

Και μου λέει: «Μη σφραγίσεις τους λόγους της προφητείας του βιβλίου τούτου· γιατί ο καιρός είναι κοντά
Όποιος αδικεί ας αδικήσει ακόμα και ο ρυπαρός ας ρυπανθεί ακόμα, και ο δίκαιος ας πράξει δικαιοσύνη ακόμα και ο άγιος ας αγιαστεί ακόμα». 
«Ιδού έρχομαι γρήγορα, και ο μισθός μου είναι μαζί μου, για να αποδώσω σε καθέναν όπως είναι το έργο του
Εγώ είμαι το 'Αλφα και το Ωμέγα, ο πρώτος και ο έσχατος, η αρχή και το τέλος». 
Μακάριοι όσοι πλένουν τις στολές τους, για να είναι η εξουσία τους πάνω στο δέντρο της ζωής, και για να εισέλθουν στην πόλη από τις πύλες. 

Η παραπάνω μελέτη δείχνει ότι όταν οι άνθρωποι δεν αναγνωρίζουν τον Ιησού σαν Κύριο τους και Βασιλιά, ενώ θα είναι κάτω από την εξουσία της αιώνιας Βασιλείας του Ιησού Χριστού δεν θα μπορούν να δουν το πρόσωπό Του και να απολαύσουν τις ευλογίες Του. Μόνο η μετάνοια και η αναγνώριση ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Ένας και Μόνος Αιώνιος Βασιλιάς , επιτρέπει κάθε άνθρωπο ανεξάρτητα από γένος φυλή και γλώσσα, να δει και να εισέλθει στη Βασιλεία του Θεού και να εκφύγει την Κρίση του Θεού. 

(Ιωάν. 5:24-26 [Μεταγλώττιση]) 

Αλήθεια, αλήθεια σας λέω ότι όποιος ακούει το λόγο μου και πιστεύει σ' αυτόν που με έστειλε έχει ζωή αιώνια, και σε κρίση για καταδίκη δεν έρχεται, αλλά έχει μεταβεί από το θάνατο στη ζωή. 
Της είπε ο Ιησούς: «Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή. Όποιος πιστεύει σ' εμένα κι αν πεθάνει θα ζήσει, 
και καθένας που ζει και πιστεύει σ' εμένα δε θα πεθάνει στον αιώνα. Το πιστεύεις αυτό;
» 



Βασίλης Ζαφείρογλου 

24/10/2013 

www.themelios-lithos.gr 




 

 

 

 

Comments